Marcos 5
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs VC
1 Ũcuarʉmʉ Jesús repaʉ neenana'me chiara chekʉkã'ko cacheja Gadara chejana jẽni tĩ'a matena pãiʉ vatire paakʉ eta tijñaasomʉ Jesure.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 — ausente —
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Pãi repaʉ'te rʉarepañoã cʉnameãpi vẽesi'eta'ni si'arʉmʉ cũ'a jʉ̃jña vẽesi'e tʉteso repaʉ'te vẽesimeã jmarĩirʉã tʉtesoasomʉ repaʉ. Jmamakarʉjẽ'e chẽacojñomaneasomʉ repaʉ. Chẽacu'aasomʉ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Si'aumucujña si'añami aikũjñana'me pãi tãchejñare peore ku'iʉ cuikʉ catapʉãpi meñe asi vaiʉ paniasomʉ repaʉ.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Jesupi Gadara chejana repaʉ pa'ichejana tĩ'aʉna so'opi ña vatire paakʉ Jesús nʉkachejana raniasomʉ. Vʉ'vʉ rani Jesús ti'jñeñena ro're pʉʉ ñuniasomʉ repaʉ.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Chikʉna Jesús vatire ija'che i'kaasomʉ:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ũcuarʉmʉ vati rʉarepañoã i'kaasome Jesure— Chʉkʉna'te chekʉcheja saomanejʉ̃'ʉ —chiniasome.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Ũcuacheja kueñere aikũti caripa'te jo'chasẽse kuanupʉ ãure mu'kajʉ ãijʉ paniasome.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ũcuarʉmʉ vati Jesure rʉa i'kaasome— Chʉkʉna'te etoni jo'chasẽse sa'navʉã kakache ʉ̃semanejʉ̃'ʉ; kakañu chʉkʉna —chiniasome.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jã'aja'ñe i'kajʉ rʉarepa sẽejʉna Jesupi, “Jaʉ”, chikʉna repana vati eta sani jo'chasẽseva'nani kakaasome. Vatipi kakarena jo'chasẽseva'na teana ũcuanʉko vʉ'vʉ aikũti ʉjakũti caripaji chiarana tuã'tua ru'tu jũnisoasome. Chekʉrʉmʉ jo'chasẽseva'na dos milrepana pa'icosome.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Jã'aja'ñe cho'orena ña repava'nare kuirasiva'na kʉañu chini vʉ'vʉsoasome vʉ'ejoopo canana'me repachejña po'ña canare. Kʉarena asa cho'osi'ere ñañu chini eta saniasome pãi.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Sani Jesús pa'ichejana tĩ'a, vati paasi'kʉre ñaasome repana. Kãa peosi'kʉ churata'ni kãa ju'iʉ ñuniasomʉ repaʉ. Ũcuaja'che vẽ've cho'osi'kʉpi rũhiñe cuasakʉna ña kʉkʉsoasome repana.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ũcuarʉmʉ vati paasi'kʉre cho'osi'ena'me jo'chasẽse ru'isi'e ñasina chekʉnani kʉaasome.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Kʉarena asa pãi Jesure rʉa i'kaasome,
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ũcuarʉmʉ Jesús co'ira chini choovʉna jo'e tuniasomʉ. Co'ipi'rakʉna vati paasi'kʉ repaʉ'te ja'me sasa chini rʉa sẽniasomʉ.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jã'ata'ni Jesús repaʉ'te saiche ʉ̃sekʉ ija'che i'kaasomʉ:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Jã'aja'ñe i'kaʉna repaʉ vati paasi'kʉ vʉ'ñajoopoã Decápolis cheja cajoopoã dierepajoopoã ku'iʉ Jesús repaʉ'te cho'okaisi'ere peore ũcuajoopoã canare kʉaasomʉ repaʉ. Kʉaʉna pãi asa rʉa jñanoasome.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jã'aja'ñe cho'ocuha Jesús choovʉji chiara chekʉkã'kona jo'e jẽni co'iasomʉ. Jẽni tĩ'a chiara rʉ'tʉva'te pa'iʉna pãi jainʉko chi'iasome repaʉ'te.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Reparʉmʉ Jairo judíopãi chi'ivʉ'e chʉ̃'ʉkʉ Jesús pa'ichejana raniasomʉ. Rani tĩ'a Jesure ña repaʉ ti'jñeñe ro're pʉʉ ñuniasomʉ repaʉ.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Ro're pʉʉ ñu'iʉ Jesure rʉa sẽniasomʉ, ija'che i'kakʉ:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Chikʉna asa Jesús ũcuaʉna'me saniasomʉ. Ũcuaja'che pãi jainʉko Jesuna'me saijʉ jʉjo jã'kejʉ saniasome repaʉ'te.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ũcuaja'che romio, docerepaʉ̃sʉrʉmʉ chie ravʉ jũ'iko ja'me paniasomo.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ʉ̃kochaipãi rʉa ʉ̃ko cho'ote'easome repao'te. Rʉa ʉ̃ko si'ache cho'ojʉna na'a rʉa jũniasomo repao. Ʉ̃kore kooko kuri peore repao paasi'e ro'isoasomo repao vajʉra chini.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Aperʉmʉ Jesús cho'oche pãi vasoche asasi'kojeko pãi kuanupʉ joopoji rani Jesús cho'jepi repaʉ ju'ikãana chẽaasomo repao.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Ija'che cuasaasomo repao: “Jesús ju'ikãa chẽanijẽ'e vajʉja'mo chʉ'ʉ”, chiio cuasako chẽaasomo repao.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Chẽaona chie raisi'e churata'ni teana cuhasoasomʉ repao'te. Cuhasoʉna repao vajʉsi'ere cuasaasomo repao.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Vajʉona Jesús repaʉ repao'te vasosi'e repaʉ rekocho masikʉ chʉri peore repakã'jño ña sẽniasomʉ repaʉ.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Chikʉna repaʉ neena ija'che i'kaasome repaʉ'te:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Chiisi'eta'ni Jesús repaʉ'te chẽasi'kore ñara chini si'acakã'jño ñakʉ paniasomʉ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ñakʉna repao jũ'isi'ko vajʉchʉko kurukuruo repao'te vasosi'e masiko rani repaʉ'te ti'jñeñe ro're ñu'io peore kʉaasomo repaʉ'te.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Kʉaona asa Jesús i'kaasomʉ repao'te.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Repaʉ Jesús chuta'a i'katona, pãi Jairo vʉ'e pa'isina rani i'kaasome Jairo'te.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Repana i'kasi'e Jesús asa jachakʉ Jairo'te ija'che i'kaasomʉ:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 I'ka pi'ni Jairo vʉ'ena saniasomʉ repaʉ Pedrona'me Santiagona'me Santiago cho'jeʉ Juan. Pãi chekʉnare saiche ʉ̃seasomʉ Jesús.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Sani judíopãi chi'ivʉ'e chʉ̃'ʉkʉ vʉ'ena tĩ'a ñato pãi jainʉko pa'ijʉ rʉa asojʉ otapi oijʉ cuijʉ cho'oasome.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ña kaka i'kaasomʉ repaʉ repanare.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Jã'aja'ñe i'kakʉna asa jachajʉ Jesure pãisoasome repana. Pãisojʉna repanare ũcuanʉkore etoasomʉ repaʉ. Etocuha repava'o pa'iruupʉna jũnisosiva'o pʉka'kʉpãina'me repaʉ'te ja'me pa'inare cuaakʉ kakaasomʉ repaʉ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Kaka Jesús jũ'isiva'o jʉ̃tʉna chẽakʉ i'kaasomʉ.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Jã'aja'ñe i'kaʉna repava'o docerepaʉ̃sʉrʉmʉ pa'iko vajʉrani teana vʉni nʉka kuniasomo. Vʉni nʉka ku'iona repana pãi ña kʉkʉsoasome.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ũcuarʉmʉ Jesús repanare pãi rʉa chʉ̃'ʉasomʉ,
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.