Marcos 5

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ũcuarʉmʉ Jesús repaʉ neenana'me chiara chekʉkã'ko cacheja Gadara chejana jẽni tĩ'a matena pãiʉ vatire paakʉ eta tijñaasomʉ Jesure.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Pãi repaʉ'te rʉarepañoã cʉnameãpi vẽesi'eta'ni si'arʉmʉ cũ'a jʉ̃jña vẽesi'e tʉteso repaʉ'te vẽesimeã jmarĩirʉã tʉtesoasomʉ repaʉ. Jmamakarʉjẽ'e chẽacojñomaneasomʉ repaʉ. Chẽacu'aasomʉ.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Si'aumucujña si'añami aikũjñana'me pãi tãchejñare peore ku'iʉ cuikʉ catapʉãpi meñe asi vaiʉ paniasomʉ repaʉ.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Jesupi Gadara chejana repaʉ pa'ichejana tĩ'aʉna so'opi ña vatire paakʉ Jesús nʉkachejana raniasomʉ. Vʉ'vʉ rani Jesús ti'jñeñena ro're pʉʉ ñuniasomʉ repaʉ.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Chikʉna Jesús vatire ija'che i'kaasomʉ:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ũcuarʉmʉ vati rʉarepañoã i'kaasome Jesure— Chʉkʉna'te chekʉcheja saomanejʉ̃'ʉ —chiniasome.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ũcuacheja kueñere aikũti caripa'te jo'chasẽse kuanupʉ ãure mu'kajʉ ãijʉ paniasome.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ũcuarʉmʉ vati Jesure rʉa i'kaasome— Chʉkʉna'te etoni jo'chasẽse sa'navʉã kakache ʉ̃semanejʉ̃'ʉ; kakañu chʉkʉna —chiniasome.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Jã'aja'ñe i'kajʉ rʉarepa sẽejʉna Jesupi, “Jaʉ”, chikʉna repana vati eta sani jo'chasẽseva'nani kakaasome. Vatipi kakarena jo'chasẽseva'na teana ũcuanʉko vʉ'vʉ aikũti ʉjakũti caripaji chiarana tuã'tua ru'tu jũnisoasome. Chekʉrʉmʉ jo'chasẽseva'na dos milrepana pa'icosome.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Jã'aja'ñe cho'orena ña repava'nare kuirasiva'na kʉañu chini vʉ'vʉsoasome vʉ'ejoopo canana'me repachejña po'ña canare. Kʉarena asa cho'osi'ere ñañu chini eta saniasome pãi.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Sani Jesús pa'ichejana tĩ'a, vati paasi'kʉre ñaasome repana. Kãa peosi'kʉ churata'ni kãa ju'iʉ ñuniasomʉ repaʉ. Ũcuaja'che vẽ've cho'osi'kʉpi rũhiñe cuasakʉna ña kʉkʉsoasome repana.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ũcuarʉmʉ vati paasi'kʉre cho'osi'ena'me jo'chasẽse ru'isi'e ñasina chekʉnani kʉaasome.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Kʉarena asa pãi Jesure rʉa i'kaasome,
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ũcuarʉmʉ Jesús co'ira chini choovʉna jo'e tuniasomʉ. Co'ipi'rakʉna vati paasi'kʉ repaʉ'te ja'me sasa chini rʉa sẽniasomʉ.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Jã'ata'ni Jesús repaʉ'te saiche ʉ̃sekʉ ija'che i'kaasomʉ:
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Jã'aja'ñe i'kaʉna repaʉ vati paasi'kʉ vʉ'ñajoopoã Decápolis cheja cajoopoã dierepajoopoã ku'iʉ Jesús repaʉ'te cho'okaisi'ere peore ũcuajoopoã canare kʉaasomʉ repaʉ. Kʉaʉna pãi asa rʉa jñanoasome.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Jã'aja'ñe cho'ocuha Jesús choovʉji chiara chekʉkã'kona jo'e jẽni co'iasomʉ. Jẽni tĩ'a chiara rʉ'tʉva'te pa'iʉna pãi jainʉko chi'iasome repaʉ'te.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Reparʉmʉ Jairo judíopãi chi'ivʉ'e chʉ̃'ʉkʉ Jesús pa'ichejana raniasomʉ. Rani tĩ'a Jesure ña repaʉ ti'jñeñe ro're pʉʉ ñuniasomʉ repaʉ.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Ro're pʉʉ ñu'iʉ Jesure rʉa sẽniasomʉ, ija'che i'kakʉ:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Chikʉna asa Jesús ũcuaʉna'me saniasomʉ. Ũcuaja'che pãi jainʉko Jesuna'me saijʉ jʉjo jã'kejʉ saniasome repaʉ'te.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ũcuaja'che romio, docerepaʉ̃sʉrʉmʉ chie ravʉ jũ'iko ja'me paniasomo.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ʉ̃kochaipãi rʉa ʉ̃ko cho'ote'easome repao'te. Rʉa ʉ̃ko si'ache cho'ojʉna na'a rʉa jũniasomo repao. Ʉ̃kore kooko kuri peore repao paasi'e ro'isoasomo repao vajʉra chini.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Aperʉmʉ Jesús cho'oche pãi vasoche asasi'kojeko pãi kuanupʉ joopoji rani Jesús cho'jepi repaʉ ju'ikãana chẽaasomo repao.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Ija'che cuasaasomo repao: “Jesús ju'ikãa chẽanijẽ'e vajʉja'mo chʉ'ʉ”, chiio cuasako chẽaasomo repao.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Chẽaona chie raisi'e churata'ni teana cuhasoasomʉ repao'te. Cuhasoʉna repao vajʉsi'ere cuasaasomo repao.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Vajʉona Jesús repaʉ repao'te vasosi'e repaʉ rekocho masikʉ chʉri peore repakã'jño ña sẽniasomʉ repaʉ.
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Chikʉna repaʉ neena ija'che i'kaasome repaʉ'te:
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Chiisi'eta'ni Jesús repaʉ'te chẽasi'kore ñara chini si'acakã'jño ñakʉ paniasomʉ.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ñakʉna repao jũ'isi'ko vajʉchʉko kurukuruo repao'te vasosi'e masiko rani repaʉ'te ti'jñeñe ro're ñu'io peore kʉaasomo repaʉ'te.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Kʉaona asa Jesús i'kaasomʉ repao'te.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Repaʉ Jesús chuta'a i'katona, pãi Jairo vʉ'e pa'isina rani i'kaasome Jairo'te.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Repana i'kasi'e Jesús asa jachakʉ Jairo'te ija'che i'kaasomʉ:
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 I'ka pi'ni Jairo vʉ'ena saniasomʉ repaʉ Pedrona'me Santiagona'me Santiago cho'jeʉ Juan. Pãi chekʉnare saiche ʉ̃seasomʉ Jesús.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Sani judíopãi chi'ivʉ'e chʉ̃'ʉkʉ vʉ'ena tĩ'a ñato pãi jainʉko pa'ijʉ rʉa asojʉ otapi oijʉ cuijʉ cho'oasome.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Ña kaka i'kaasomʉ repaʉ repanare.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Jã'aja'ñe i'kakʉna asa jachajʉ Jesure pãisoasome repana. Pãisojʉna repanare ũcuanʉkore etoasomʉ repaʉ. Etocuha repava'o pa'iruupʉna jũnisosiva'o pʉka'kʉpãina'me repaʉ'te ja'me pa'inare cuaakʉ kakaasomʉ repaʉ.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Kaka Jesús jũ'isiva'o jʉ̃tʉna chẽakʉ i'kaasomʉ.
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Jã'aja'ñe i'kaʉna repava'o docerepaʉ̃sʉrʉmʉ pa'iko vajʉrani teana vʉni nʉka kuniasomo. Vʉni nʉka ku'iona repana pãi ña kʉkʉsoasome.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ũcuarʉmʉ Jesús repanare pãi rʉa chʉ̃'ʉasomʉ,
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.