Marcos 5

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ũcuarʉmʉ Jesús repaʉ neenana'me chiara chekʉkã'ko cacheja Gadara chejana jẽni tĩ'a matena pãiʉ vatire paakʉ eta tijñaasomʉ Jesure.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Pãi repaʉ'te rʉarepañoã cʉnameãpi vẽesi'eta'ni si'arʉmʉ cũ'a jʉ̃jña vẽesi'e tʉteso repaʉ'te vẽesimeã jmarĩirʉã tʉtesoasomʉ repaʉ. Jmamakarʉjẽ'e chẽacojñomaneasomʉ repaʉ. Chẽacu'aasomʉ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Si'aumucujña si'añami aikũjñana'me pãi tãchejñare peore ku'iʉ cuikʉ catapʉãpi meñe asi vaiʉ paniasomʉ repaʉ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Jesupi Gadara chejana repaʉ pa'ichejana tĩ'aʉna so'opi ña vatire paakʉ Jesús nʉkachejana raniasomʉ. Vʉ'vʉ rani Jesús ti'jñeñena ro're pʉʉ ñuniasomʉ repaʉ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Chikʉna Jesús vatire ija'che i'kaasomʉ:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ũcuarʉmʉ vati rʉarepañoã i'kaasome Jesure— Chʉkʉna'te chekʉcheja saomanejʉ̃'ʉ —chiniasome.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ũcuacheja kueñere aikũti caripa'te jo'chasẽse kuanupʉ ãure mu'kajʉ ãijʉ paniasome.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ũcuarʉmʉ vati Jesure rʉa i'kaasome— Chʉkʉna'te etoni jo'chasẽse sa'navʉã kakache ʉ̃semanejʉ̃'ʉ; kakañu chʉkʉna —chiniasome.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jã'aja'ñe i'kajʉ rʉarepa sẽejʉna Jesupi, “Jaʉ”, chikʉna repana vati eta sani jo'chasẽseva'nani kakaasome. Vatipi kakarena jo'chasẽseva'na teana ũcuanʉko vʉ'vʉ aikũti ʉjakũti caripaji chiarana tuã'tua ru'tu jũnisoasome. Chekʉrʉmʉ jo'chasẽseva'na dos milrepana pa'icosome.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Jã'aja'ñe cho'orena ña repava'nare kuirasiva'na kʉañu chini vʉ'vʉsoasome vʉ'ejoopo canana'me repachejña po'ña canare. Kʉarena asa cho'osi'ere ñañu chini eta saniasome pãi.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Sani Jesús pa'ichejana tĩ'a, vati paasi'kʉre ñaasome repana. Kãa peosi'kʉ churata'ni kãa ju'iʉ ñuniasomʉ repaʉ. Ũcuaja'che vẽ've cho'osi'kʉpi rũhiñe cuasakʉna ña kʉkʉsoasome repana.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ũcuarʉmʉ vati paasi'kʉre cho'osi'ena'me jo'chasẽse ru'isi'e ñasina chekʉnani kʉaasome.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Kʉarena asa pãi Jesure rʉa i'kaasome,
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ũcuarʉmʉ Jesús co'ira chini choovʉna jo'e tuniasomʉ. Co'ipi'rakʉna vati paasi'kʉ repaʉ'te ja'me sasa chini rʉa sẽniasomʉ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jã'ata'ni Jesús repaʉ'te saiche ʉ̃sekʉ ija'che i'kaasomʉ:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Jã'aja'ñe i'kaʉna repaʉ vati paasi'kʉ vʉ'ñajoopoã Decápolis cheja cajoopoã dierepajoopoã ku'iʉ Jesús repaʉ'te cho'okaisi'ere peore ũcuajoopoã canare kʉaasomʉ repaʉ. Kʉaʉna pãi asa rʉa jñanoasome.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jã'aja'ñe cho'ocuha Jesús choovʉji chiara chekʉkã'kona jo'e jẽni co'iasomʉ. Jẽni tĩ'a chiara rʉ'tʉva'te pa'iʉna pãi jainʉko chi'iasome repaʉ'te.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Reparʉmʉ Jairo judíopãi chi'ivʉ'e chʉ̃'ʉkʉ Jesús pa'ichejana raniasomʉ. Rani tĩ'a Jesure ña repaʉ ti'jñeñe ro're pʉʉ ñuniasomʉ repaʉ.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ro're pʉʉ ñu'iʉ Jesure rʉa sẽniasomʉ, ija'che i'kakʉ:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Chikʉna asa Jesús ũcuaʉna'me saniasomʉ. Ũcuaja'che pãi jainʉko Jesuna'me saijʉ jʉjo jã'kejʉ saniasome repaʉ'te.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ũcuaja'che romio, docerepaʉ̃sʉrʉmʉ chie ravʉ jũ'iko ja'me paniasomo.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ʉ̃kochaipãi rʉa ʉ̃ko cho'ote'easome repao'te. Rʉa ʉ̃ko si'ache cho'ojʉna na'a rʉa jũniasomo repao. Ʉ̃kore kooko kuri peore repao paasi'e ro'isoasomo repao vajʉra chini.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Aperʉmʉ Jesús cho'oche pãi vasoche asasi'kojeko pãi kuanupʉ joopoji rani Jesús cho'jepi repaʉ ju'ikãana chẽaasomo repao.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ija'che cuasaasomo repao: “Jesús ju'ikãa chẽanijẽ'e vajʉja'mo chʉ'ʉ”, chiio cuasako chẽaasomo repao.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Chẽaona chie raisi'e churata'ni teana cuhasoasomʉ repao'te. Cuhasoʉna repao vajʉsi'ere cuasaasomo repao.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Vajʉona Jesús repaʉ repao'te vasosi'e repaʉ rekocho masikʉ chʉri peore repakã'jño ña sẽniasomʉ repaʉ.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Chikʉna repaʉ neena ija'che i'kaasome repaʉ'te:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Chiisi'eta'ni Jesús repaʉ'te chẽasi'kore ñara chini si'acakã'jño ñakʉ paniasomʉ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ñakʉna repao jũ'isi'ko vajʉchʉko kurukuruo repao'te vasosi'e masiko rani repaʉ'te ti'jñeñe ro're ñu'io peore kʉaasomo repaʉ'te.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Kʉaona asa Jesús i'kaasomʉ repao'te.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Repaʉ Jesús chuta'a i'katona, pãi Jairo vʉ'e pa'isina rani i'kaasome Jairo'te.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Repana i'kasi'e Jesús asa jachakʉ Jairo'te ija'che i'kaasomʉ:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 I'ka pi'ni Jairo vʉ'ena saniasomʉ repaʉ Pedrona'me Santiagona'me Santiago cho'jeʉ Juan. Pãi chekʉnare saiche ʉ̃seasomʉ Jesús.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Sani judíopãi chi'ivʉ'e chʉ̃'ʉkʉ vʉ'ena tĩ'a ñato pãi jainʉko pa'ijʉ rʉa asojʉ otapi oijʉ cuijʉ cho'oasome.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ña kaka i'kaasomʉ repaʉ repanare.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Jã'aja'ñe i'kakʉna asa jachajʉ Jesure pãisoasome repana. Pãisojʉna repanare ũcuanʉkore etoasomʉ repaʉ. Etocuha repava'o pa'iruupʉna jũnisosiva'o pʉka'kʉpãina'me repaʉ'te ja'me pa'inare cuaakʉ kakaasomʉ repaʉ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Kaka Jesús jũ'isiva'o jʉ̃tʉna chẽakʉ i'kaasomʉ.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Jã'aja'ñe i'kaʉna repava'o docerepaʉ̃sʉrʉmʉ pa'iko vajʉrani teana vʉni nʉka kuniasomo. Vʉni nʉka ku'iona repana pãi ña kʉkʉsoasome.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ũcuarʉmʉ Jesús repanare pãi rʉa chʉ̃'ʉasomʉ,
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.