Lucas 24
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ACF
1 Romicorʉmʉ apeñatatona repana care'vasi'e ma'ña sajʉ saniasome repana romi Jesure ũhasicojena.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Sani ñato catapʉ rʉa ʉjapʉ repacoje ta'pisi'pʉ kʉñososi'pʉ paniasomʉ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Kʉñosi'pʉjekʉna coje kaka ñato Pãi Ũcuanʉkore Paakʉ vaniso tãcojñosi'kʉ Jesús peoasomʉ.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Peokʉna ña kʉkʉ, “¿Je'se paakʉ ie?”, chini cuasatona peosichejapi teana ʉmʉpãi te'eka'chapana, rʉa ko'sijakãña ju'inapi repanare romi kueñe nʉkaasome.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Peosichejapi pa'ijʉna ña kʉkʉso, meñe sime nʉkajʉna ija'che i'kaasome:
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Icheja peomʉ repaʉ. Vajʉranicuhasi'kʉa'mʉ. Repaʉ Galilea cheja pa'irʉmʉ kʉasi'ere cuasajʉ̃'ʉ. Ija'che kʉasi'kʉa'mʉ repaʉ:
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 “Chʉ'ʉre Dios Raosi'kʉre chẽa cu'ache cho'onani jo'kajanaa'me pãi, cu'ache cho'oa'jʉ chini. Jo'karena kurususẽ'verona jẽ'jo vẽasõjanaa'me repana chʉ'ʉre. Vanisõcojñosi'kʉta'ni choteumucujñana vajʉraija'mʉ chʉ'ʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Jesús —Jã'aja'ñe kʉaasome repana.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 — ausente —
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 — ausente —
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 María Magdalenaa'mo, Juanaa'mo, Santiago pʉka'ko Maríaa'mo chekʉna romi repanare ja'me saisina ũcuanʉko kʉaasome Jesús neenare, repaʉ saosinare.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Kʉajʉna, “Rʉa tĩiñe kʉame ina”, chiijʉ jachaasome repana.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Pedrota'ni asa Jesure tãsichejana vʉ'vʉasomʉ ñara chini. Vʉ'vʉ tĩ'a sime ñato coje sa'navʉ Jesure reasikãñachi'a ũniasomʉ. Kãñachi'a ũhiʉna ña vʉ'ena co'ikʉ, “¿Je'se paakʉ ie?”, chiiʉ cuasaasomʉ Pedro.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ũcuaumucusena Jesure chiina, te'eka'chapana Emaús vʉ'ejoopona saniasome. Jerusalén vʉ'ejoopoji Emaús vʉ'ejoopojatʉ'ka once kilómetros pa'iʉasomʉ.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Emaús vʉ'ejoopona saijʉ reparʉmʉ cho'osi'ere cutuasome repana.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Sãiñechi'a cutujʉ chʉ'o rʉa sẽniasajʉ saijʉna repanare Jesús rani tĩ'a ja'me saniasomʉ.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ja'me saikʉ'teta'ni ña vesʉasome repana.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ña vesʉjʉna repanare chʉ'o sẽniasomʉ repaʉ.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Canʉkasirʉmʉ te'eʉ Cleofaji i'kaasomʉ repaʉ'te.
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Chikʉna Jesús i'kaasomʉ.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Jã'aja'ñe pa'ikʉni judío phairipãi chʉ̃'ʉnana'me maire chʉ̃'ʉna, repaʉ'te chẽa sa chekʉnani jo'kasinaa'me, vanisõñe'te chʉ̃'ʉa'jʉ chini. Sa jo'karena repaʉ'te kurususẽ'verona jẽ'jo nʉko vẽasõsinaa'me repana.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Ija'che cuasasinaa'me chʉkʉna: “Ikʉ Jesús maire Israelpãi Romapãi chẽa paacojñonare tʉa paaja'mʉ”, chini cuasajʉ pa'isinaa'me chʉkʉna. Jã'ata'ni irʉmʉ repaʉji chuenisõʉna tãsi'e choteumucujñaa'me.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Kʉarena asa chʉkʉna'te ja'me pa'ina repacoje sani ñato romi kʉasi'e ũcuarepa paniasomʉ. Tãcojñosi'kʉ Jesús peoasomʉ —chiniasome repana Jesure Emaús vʉ'ejoopo saina.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Jã'aja'ñe kʉarena asa i'kaasomʉ repaʉ.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Aperʉmʉ Dios chʉ'o kʉasina Cristo'te ti'jñejañere kʉajʉ ija'che tocha jo'kaasome:
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Repanapi repaʉ pa'iche'te na'a rʉa masia'jʉ chini, repaʉ pa'ijachere kʉara chini Moisés tocha jo'kasi'ena'me aperʉmʉ Dios chʉ'o kʉasina repaʉ pa'ijachere kʉañu chini tocha jo'kasi'e peore masi kʉaasomʉ repaʉ.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Kʉakʉ saiʉ repana saijoopona tĩ'ajʉna Jesús canʉkama'kʉ ñoñe saniasomʉ.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Canʉkama'ñe ñoñe saiʉna saimanea'kʉ chini repaʉ'te rʉa i'kaasome repana.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Canʉka pa'iʉ ũcuanana'me mesako'are ñu'iʉ pãpʉ mini Dioni, “Re'orepamʉ”, chini tʉ'se ĩsiasomʉ repaʉ.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Tʉ'se ĩsiʉna repaʉ'te ñavesʉsina ña masiasome repana. Ña masirena ũcuachejapi teana peoasomʉ repaʉ.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Peokʉna sãiñechi'a i'kaasome repana.
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ũcuarʉmʉ ñu'isinapi vʉni Jerusalenna co'i repaʉ neenare oncerepanana'me repanare ja'me chi'i pa'inani ñaasome repana.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Co'irena ija'che i'kaasome chi'isina:
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Chitena Emaús ma'a saisina ũcuaja'che Jesure ñasi'ere kʉaasome. “Chʉkʉna'te ũcuaja'che peosichejapi rani pa'isi'kʉa'mʉ repaʉ. Jã'ata'ni repaʉ'te ñavesʉsina repaʉji chʉkʉnani pãpʉ'te mini tʉ'se ĩsiʉna ña masisinaa'me chʉkʉna”, chiniasome repana.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Repanare chuta'a ũcuare cutunani Jesús repana chenevʉna peosichejapi rani nʉkakʉ ija'che i'kaasomʉ:
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nʉkakʉna ña, “Jũ'isi'kʉpi ikʉ reko raimʉ”, chini cuasajʉ rʉa kʉkʉasome repana.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Kʉkʉjʉna i'kaasomʉ repaʉ.
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Chʉ'ʉa'mʉ. Ñajʉ̃'ʉ chʉ'ʉ jʉ̃jñana'me cũ'a. Chẽse ña masijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre. Jũ'isi'kʉ rekocho ca'nivʉjẽ'e peomʉ. Chʉ'ʉta'ni ca'nivʉna'me tara paamʉ. Ñame mʉsanʉkona chʉ'ʉ paache —chiniasomʉ Jesús repanare.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Chini repanare jʉ̃jñana'me cũ'a ñoasomʉ repaʉ.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ñokʉna ña pojonata'ni repaʉ'te jachaasome repana. “¿Ikʉ chʉ'o ũcuarepare i'kakʉ?”, chini cuasaasome repana. Jã'aja'ñe cuasajʉna i'kaasomʉ repaʉ.
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Chikʉna repaʉ'te chiacha va'imaka posimakare ĩsiasome repana.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Ĩsirena koo, repana ñajʉ'te ãniasomʉ repaʉ.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Ãni pi'ni ija'che i'kaasomʉ repaʉ:
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Dios chʉ'o tocha jo'kasi'ere repanapi asavesʉjʉna repana rekoñoãna asamasiche cho'oasomʉ Jesús repanare, asamasia'jʉ chini.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Asamasiche cho'o ija'che i'kaasomʉ repaʉ:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Repaʉ vajʉraisirʉmʉ repaʉ neena,
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Jã'ajekʉna mʉsanʉkona ñasi'ere chekʉnani kʉajʉ pa'ijʉ̃'ʉ.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Dios Rekocho chʉ'ʉ Ja'kʉ aperʉmʉ saoja'mʉ chiisirekocho'te raoja'mʉ chʉ'ʉ mʉsanʉkonare. Saima'ñe Jerusalén vʉ'ejoopo'te pa'ijʉ cha'ajʉ̃'ʉ mʉsanʉkona, Dios Repaʉ Rekocho peore Masirekocho raochetʉ'ka. Repaʉ Rekochoji cho'okaiʉna na'a rʉa masijanaa'me mʉsanʉkona —chiniasomʉ Jesús repaʉ neenare.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 I'ka pi'ni Jesús repaʉ neenare Betania vʉ'ejoopona saasomʉ. Sa tĩ'a repaʉ jʉ̃jña mʉñe ruhika'java pe'che nʉkakʉ, “Diopi mʉsanʉkonare re'oja'che cho'okaaʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Jã'aja'ñe i'ka repanare jo'ka Diopi mʉakʉna cʉnaʉmʉna mʉnisoasomʉ repaʉ.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Mʉnisoʉna ro're ñu'ijʉ, “Rʉa re'okʉ'mʉ repaʉ”, chiijʉ cuasajʉ pojoasome repana repaʉ'te. Ro're ñu'isinapi vʉni rʉa pojojʉ Jerusalén vʉ'ejoopona co'iasome repana.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Co'i pa'ijʉ Dios vʉ'e si'arʉmʉ mʉa Dioni pojojʉ paniasome repana, “Rʉa re'okʉ'mʉ mʉ'ʉ”, chiijʉ.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.