Lucas 1
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NVT
1 — ausente —
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 — ausente —
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 — ausente —
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Chʉ'ʉpi tocha saoʉna ña, “Ãja, jã'aja'ñe Jesucristo cho'oasomʉ”, chini, “Chekʉna kʉasi'e, ¿ũcuarepaa'che jã'a, jã'a pa'ito?”, chiija'mʉ mʉ'ʉ. Mʉ'ʉpi peore masia'kʉ chini ie chʉ'o tocha saomʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Judea cheja canare Herodes chʉ̃'ʉrʉmʉ Zacarías judío phairipãiʉ paniasomʉ reparʉmʉ. Dios vʉ'e cho'oche cho'orʉmʉ tĩ'ato Abías paasinana'me si'arʉmʉ cho'okʉ paniasomʉ repaʉ Zacarías ũcuate'epãiʉjekʉ. Zacarías rʉ̃jo Elisabet ve'easomo. Ũcuaja'che aipãiʉ Aarón, judío phairi pa'isi'kʉ jojosi'koasomo Elisabet.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Diopi ñato rʉa re'opãi paniasome repana Zacaríana'me Elisabet. Dios chʉ̃'ʉ jo'kasi'e jachama'ñe cho'ojʉ paniasome repana. Chekʉna pãi ñajʉ i'kacu'aasomʉ repanare, ũcuare re'oja'che pa'ijʉna.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Elisabeni chĩi paacu'akʉna chĩi peova'na paniasome repana. Ũcua chĩi peova'na pa'ijʉ airekosoasome repava'na.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Reparʉmʉ Abíapãi cho'oche cho'orʉmʉ tĩ'aasomʉ. Tĩ'aʉna Zacarías Dios vʉ'e kaka ja'me paniasomʉ. Kaka pa'iʉ phairipãi cho'oche ja'me cho'okʉ paniasomʉ repaʉ ũcuaja'che phairijekʉ. Dios chʉ̃'ʉ jo'kasi'e cho'okʉ paniasomʉ repaʉ, Diopi pojoa'kʉ chini.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Abíapãi Dios vʉ'ere chi'i pa'ijʉ Zacaríani chẽaasome ma'ñasʉche ʉojaʉre. Si'arʉmʉ jã'aja'ñe cho'ojʉ paniasome repana. Chẽarena ruupʉna kakaasomʉ repaʉ ma'ñasʉche'te ʉora chini.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Kaka ma'ñasʉche ʉokʉna rʉa jainʉko pãi ve'sere pa'ijʉ Dioni sẽejʉ paniasome.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Zacaríaji ma'ñasʉche'te ʉokʉna Diore ja'me pa'ikʉ, ángel peosichejapi rani ma'ñasʉche ʉoko'a rʉ̃'ʉñe nʉkaasomʉ.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Angelpi rani nʉkakʉna ña rʉa kʉkʉsoasomʉ repaʉ.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Kʉkʉsokʉna ángel i'kaasomʉ repaʉ'te.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Mʉrʉ̃jo chĩiva'ʉre jñaasirʉmʉ rʉa pojoja'mʉ mʉ'ʉ. Chekʉna pãi ũcuaja'che jainʉko asa pojojanaa'me repava'ʉre jñaasi'e.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Mʉ'ʉ chĩire, “Rʉa masimʉ ikʉ”, chiija'mʉ Dios.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Ũcuachi'a ainee pa'iʉ Dios chʉ'o rʉa chʉ'vaja'mʉ repaʉ.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Na'a pa'isirʉmʉ Dios Repaʉ Mamakʉni chejana casoja'mʉ.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Chikʉna,
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Chikʉna ángel ija'che i'kaasomʉ:
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Chʉ'ʉ kʉasi'e na'a pa'isirʉmʉ ti'jñeja'mʉ mʉ'ʉre. Jã'ata'ni mʉ'ʉ chʉ'ʉ kʉache jachasi'kʉjekʉ mʉrʉ̃jo mʉ'ʉ chĩire jñaasirʉmʉjatʉ'ka chʉ'o i'kama'kʉ pa'ija'mʉ, jachasi'e ro'i —chiniasomʉ ángel repaʉ'te.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Jã'a cho'oto pãi chuta'a ve'sere pa'ijʉ Zacaríani cha'ajʉ paniasome. Cha'ajʉ, “¿Je'se pa'iʉna jã'arepa jeerʉmʉ etama'ñe pa'ikʉ jã'ʉ?”, chiijʉ cuasaasome repana.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Cha'atona etaasomʉ repaʉ. Etasirʉmʉ chekʉnare chʉ'o cutucu'aasomʉ repaʉ'te. Cutumaʉna, “¡Dios ñosi'ere ña jñanoso chʉ'o cutuma'kʉ jã'ʉ!”, chini cuasaasome repana. Cutucu'akʉna repanare rupʉ jʉ̃jñapi vevoasomʉ repaʉ. Ũcua chʉ'o cutucu'aasomʉ repaʉ'te.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Repaʉ cho'oche cho'o si'asirʉmʉ vʉ'ena co'iasomʉ repaʉ Zacarías.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 — ausente —
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 — ausente —
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Repao Elisabet seirepapãimia chĩipʉ sʉ'irʉmʉna Dios ángel Gabrielre jo'e casoasomʉ, Galilea cheja cajoopo, Nazaret vʉ'ejoopona.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Repajoopo cako romichĩio ʉmʉ peoko paniasomo. Repao mamia'me María. José vejao paniasomo repao. Aperʉmʉ pãi jainʉkore chʉ̃'ʉsi'kʉ David jojosina mamakʉasomʉ José.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Diopi casoʉna ángel María'te repao pa'ichejana kaka i'kaasomʉ.
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Angelpi jã'aja'ñe i'kaʉna asa jñano, “¿Je'se pa'iʉna ikʉ chʉ'ʉre jã'aja'ñe i'kakʉ?”, chini cuasaasomo repao.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Rʉa kʉkʉsi'kore jo'e i'kaasomʉ repaʉ.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Asarepajʉ̃'ʉ chʉ'ʉ i'kache. Chĩi sʉ'ija'mo mʉ'ʉ. Sʉni chĩiva'ʉre ʉmʉva'ʉni jñaaja'mo mʉ'ʉ. Jñaa repava'ʉre, mʉ'ʉ chĩiva'ʉre Jesure ve'ojʉ̃'ʉ.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Rʉa masiʉ aineeja'mʉ mʉ'ʉ chĩi.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Mʉ'ʉ chĩipi Israelpãi si'arʉmʉ chʉ̃'ʉkʉ pa'ija'mʉ.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Jã'aja'ñe kʉaʉna asa,
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Chikona ángel jo'e i'kaasomʉ repao'te.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 ’Mʉ'ʉ majapãio Elisabet aiva'ota'ni chĩipʉ sʉ'imo. Ʉmʉva'ʉni chĩire sʉ'imo repao. “Chĩi paacu'amʉ jã'ore”, chiicojñosiva'ota'ni chĩi sʉ'imo repao. Seirepapãimia sʉ'imo repao chura.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Diore cho'ovesachejẽ'e peokʉ'mʉ —chiniasomʉ repaʉ.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Chikʉna,
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Angel sanisosirʉmʉ repao María Judea cheja aikũti pa'ijoopona cu'arepa maniasomo.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Mani Zacarías vʉ'ena kaka, “¿Pa'iko?”, chiniasomo repao Elisabere.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 María i'kache'te asakona Elisabere repao sʉ'iva'ʉ chĩiva'ʉ cho'oasomʉ. Ũcuarʉmʉ Elisabere Dios Rekochoji rani chʉ'o i'kache chʉ̃'ʉasomʉ.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Chʉ̃'ʉkʉna María'te ʉjachʉ'opi ija'che i'kaasomo repao Elisabet:
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Chʉ'ʉre chʉova'o pa'iva'oni mʉ'ʉpi Maire Paakʉ pʉka'kopi rakona vajʉchʉkota'ni pojosomo chʉ'ʉ.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Mʉ'ʉ i'kache'te asakona chʉ'ʉ chĩi, chura sʉ'iva'ʉ pojokʉ cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Dios mʉ'ʉre aperʉmʉ kʉasi'ere asa, “Ũcuarepa ti'jñeja'mʉ chʉ'ʉre”, chini cuasako rʉa pojomo mʉ'ʉ —chiniasomo María'te.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Chikona María asa i'kaasomo.
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 “Dios chʉ'ʉ rekocho vati toa saiche ʉ̃seja'mʉ”, chini
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 — ausente —
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 — ausente —
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Dios Repaʉ'te vajʉchʉnare rʉa oikʉ'mʉ. Irʉmʉ pa'inarechi'a oima'mʉ repaʉ.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Pãi, “Peore masinaa'me chʉkʉna”, chini cuasanare cuheasomʉ Dios.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ʉ̃sekʉ chekʉnare, masijʉ pãi chʉ̃'ʉnare cuhekʉ chʉova'na pa'iva'nani saño pãi chʉ̃'ʉñe jo'kaasomʉ Dios.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Chʉova'na pa'iva'nare karama'ñe paapʉ chini rʉa re'oja'chere ĩsiasomʉ Dios.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Mai aipãire oiʉ ija'che i'kaasomʉ Dios:
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Abrahamre, mai aipãiʉ pa'isi'kʉre,
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 I'ka pi'ni Elisabet vʉ'ena canʉka ũcuaona'me paniasomo repao. Chotepãimia pa'icosomo repao repacheja. Jã'api repao vʉ'ena co'iasomo repao María.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Na'a pa'isirʉmʉna repao Elisabet chĩire jñaaumucuse tĩ'aʉna chĩiva'ʉre jñaaasomo.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Jñaa pa'iona pãi repao'te kueñe pa'inana'me repao majapãi asaasome repao chĩire jñaasi'e. Diopi repaoni oiʉ re'oja'che cho'okakʉna asa saniasome repana repaoni ja'me pojokañu chini.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Chĩiva'ʉ ochorepaumucujña jñaasi'e pa'itona jo'e saniasome repana repavʉ'e. Pʉka'kʉpãipi chĩiva'ʉ jĩkora'murʉ chã'tirʉ pa'ica'nirʉ chʉto tʉache'te chʉ̃'ʉrena ñañu chini saniasome repana, judíopãi cho'oche. Ũcuachi'a reparʉmʉna chĩiva'ʉre mami ve'oñu chiniasome repana. Pʉka'kʉ mamire Zacaría'te ve'oñu chiniasome repana repava'ʉre. Jã'ata'ni pʉka'ko,
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 —Pãame. Jã'aja'ñe ve'omanejanaa'me chʉkʉna. Juanre ve'ojanaa'me chʉkʉna ikʉre —chiniasomo repanare.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Chikona,
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Chini chĩiva'ʉ pʉka'kʉre cãjo asama'kʉjekʉna rupʉ vevoasome repana, repaʉ chĩiva'ʉre ve'ojachere mamire masiñu chini.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Vevojʉna sãiñe vevoasomʉ repaʉ tochajako'arʉ'te rakatena tocha kʉara chini. Rarena, “Chʉ'ʉ chĩi mamia'me ie Juan”, chiiche tocha ñoasomʉ repaʉ. Tocha ñoʉna ña jñanoasome repana.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Tocha ñoʉna teana i'kare'oche care'osoasomʉ repaʉ chemeño. Chʉ'o cutumanesi'kʉ churata'ni jo'e chʉ'o cutuasomʉ repaʉ.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Zacaríaji jã'aja'ñe cho'oʉna pãi chekʉna kueñe pa'ina asa jñanoasome ũcuanʉko. Ũcuachi'a Judea cheja aikũjña pa'ina ũcuare asa cutujʉ paniasome.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Repana asasi'ere cuasajʉ,
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Ũcuarʉmʉ repaʉ Zacarías, chĩiva'ʉ pʉka'kʉ, Dios Rekochoji repaʉni chʉ̃'ʉʉna ija'che kʉaasomʉ Dios chʉ'o:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Pãi chekʉnapi maini Israelpãire chẽa paajʉna tʉakaniasomʉ Dios.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Ũcuachi'a maini oiʉ mai jũnisosirʉmʉ vati toa sani uuche Ʉ̃sejaʉni rʉa Masikʉni raoja'mʉ Dios maire.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Aperʉmʉ Diopi kʉakʉna Repaʉ chʉ'o kʉana ija'che kʉaasome chekʉnare:
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 “Chekʉnapi maini Israelpãire cuhejʉ cu'ache cho'oñu chiito Diopi ʉ̃sekaija'mʉ.”
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Repaʉ Dios mai aipãire ija'che i'kaasomʉ:
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Ũcuachi'a Abrahamre mai aipãiʉ pa'isi'kʉre,
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 — ausente —
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Chini mamakʉ'te i'kaasomʉ repaʉ Zacarías.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Dios neenare masia'jʉ chini ija'che i'kaja'mʉ mʉ'ʉ:
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Jã'aja'ñe cho'okaija'mʉ Dios pãi rʉa Oikʉjekʉ.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Pa'ivesʉjʉ cu'ache cho'ojʉ chijacheja pa'icheja'che pa'inare jũnisochejẽ'e vajʉchʉnare
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Repava'ʉ chĩiva'ʉ Diore rʉa cuasakʉ aineekʉ paniasomʉ. Israelpãi chʉ'vamarʉmʉ pãi peochejñare te'eva'ʉ pa'iʉ paniasomʉ repaʉ Juan.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.