Lucas 1

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Chʉ'ʉpi tocha saoʉna ña, “Ãja, jã'aja'ñe Jesucristo cho'oasomʉ”, chini, “Chekʉna kʉasi'e, ¿ũcuarepaa'che jã'a, jã'a pa'ito?”, chiija'mʉ mʉ'ʉ. Mʉ'ʉpi peore masia'kʉ chini ie chʉ'o tocha saomʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Judea cheja canare Herodes chʉ̃'ʉrʉmʉ Zacarías judío phairipãiʉ paniasomʉ reparʉmʉ. Dios vʉ'e cho'oche cho'orʉmʉ tĩ'ato Abías paasinana'me si'arʉmʉ cho'okʉ paniasomʉ repaʉ Zacarías ũcuate'epãiʉjekʉ. Zacarías rʉ̃jo Elisabet ve'easomo. Ũcuaja'che aipãiʉ Aarón, judío phairi pa'isi'kʉ jojosi'koasomo Elisabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Diopi ñato rʉa re'opãi paniasome repana Zacaríana'me Elisabet. Dios chʉ̃'ʉ jo'kasi'e jachama'ñe cho'ojʉ paniasome repana. Chekʉna pãi ñajʉ i'kacu'aasomʉ repanare, ũcuare re'oja'che pa'ijʉna.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Elisabeni chĩi paacu'akʉna chĩi peova'na paniasome repana. Ũcua chĩi peova'na pa'ijʉ airekosoasome repava'na.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Reparʉmʉ Abíapãi cho'oche cho'orʉmʉ tĩ'aasomʉ. Tĩ'aʉna Zacarías Dios vʉ'e kaka ja'me paniasomʉ. Kaka pa'iʉ phairipãi cho'oche ja'me cho'okʉ paniasomʉ repaʉ ũcuaja'che phairijekʉ. Dios chʉ̃'ʉ jo'kasi'e cho'okʉ paniasomʉ repaʉ, Diopi pojoa'kʉ chini.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Abíapãi Dios vʉ'ere chi'i pa'ijʉ Zacaríani chẽaasome ma'ñasʉche ʉojaʉre. Si'arʉmʉ jã'aja'ñe cho'ojʉ paniasome repana. Chẽarena ruupʉna kakaasomʉ repaʉ ma'ñasʉche'te ʉora chini.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Kaka ma'ñasʉche ʉokʉna rʉa jainʉko pãi ve'sere pa'ijʉ Dioni sẽejʉ paniasome.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Zacaríaji ma'ñasʉche'te ʉokʉna Diore ja'me pa'ikʉ, ángel peosichejapi rani ma'ñasʉche ʉoko'a rʉ̃'ʉñe nʉkaasomʉ.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Angelpi rani nʉkakʉna ña rʉa kʉkʉsoasomʉ repaʉ.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Kʉkʉsokʉna ángel i'kaasomʉ repaʉ'te.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Mʉrʉ̃jo chĩiva'ʉre jñaasirʉmʉ rʉa pojoja'mʉ mʉ'ʉ. Chekʉna pãi ũcuaja'che jainʉko asa pojojanaa'me repava'ʉre jñaasi'e.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Mʉ'ʉ chĩire, “Rʉa masimʉ ikʉ”, chiija'mʉ Dios.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Ũcuachi'a ainee pa'iʉ Dios chʉ'o rʉa chʉ'vaja'mʉ repaʉ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Na'a pa'isirʉmʉ Dios Repaʉ Mamakʉni chejana casoja'mʉ.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Chikʉna,
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Chikʉna ángel ija'che i'kaasomʉ:
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Chʉ'ʉ kʉasi'e na'a pa'isirʉmʉ ti'jñeja'mʉ mʉ'ʉre. Jã'ata'ni mʉ'ʉ chʉ'ʉ kʉache jachasi'kʉjekʉ mʉrʉ̃jo mʉ'ʉ chĩire jñaasirʉmʉjatʉ'ka chʉ'o i'kama'kʉ pa'ija'mʉ, jachasi'e ro'i —chiniasomʉ ángel repaʉ'te.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Jã'a cho'oto pãi chuta'a ve'sere pa'ijʉ Zacaríani cha'ajʉ paniasome. Cha'ajʉ, “¿Je'se pa'iʉna jã'arepa jeerʉmʉ etama'ñe pa'ikʉ jã'ʉ?”, chiijʉ cuasaasome repana.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Cha'atona etaasomʉ repaʉ. Etasirʉmʉ chekʉnare chʉ'o cutucu'aasomʉ repaʉ'te. Cutumaʉna, “¡Dios ñosi'ere ña jñanoso chʉ'o cutuma'kʉ jã'ʉ!”, chini cuasaasome repana. Cutucu'akʉna repanare rupʉ jʉ̃jñapi vevoasomʉ repaʉ. Ũcua chʉ'o cutucu'aasomʉ repaʉ'te.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Repaʉ cho'oche cho'o si'asirʉmʉ vʉ'ena co'iasomʉ repaʉ Zacarías.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 — ausente —
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 — ausente —
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Repao Elisabet seirepapãimia chĩipʉ sʉ'irʉmʉna Dios ángel Gabrielre jo'e casoasomʉ, Galilea cheja cajoopo, Nazaret vʉ'ejoopona.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Repajoopo cako romichĩio ʉmʉ peoko paniasomo. Repao mamia'me María. José vejao paniasomo repao. Aperʉmʉ pãi jainʉkore chʉ̃'ʉsi'kʉ David jojosina mamakʉasomʉ José.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Diopi casoʉna ángel María'te repao pa'ichejana kaka i'kaasomʉ.
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Angelpi jã'aja'ñe i'kaʉna asa jñano, “¿Je'se pa'iʉna ikʉ chʉ'ʉre jã'aja'ñe i'kakʉ?”, chini cuasaasomo repao.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Rʉa kʉkʉsi'kore jo'e i'kaasomʉ repaʉ.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Asarepajʉ̃'ʉ chʉ'ʉ i'kache. Chĩi sʉ'ija'mo mʉ'ʉ. Sʉni chĩiva'ʉre ʉmʉva'ʉni jñaaja'mo mʉ'ʉ. Jñaa repava'ʉre, mʉ'ʉ chĩiva'ʉre Jesure ve'ojʉ̃'ʉ.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Rʉa masiʉ aineeja'mʉ mʉ'ʉ chĩi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Mʉ'ʉ chĩipi Israelpãi si'arʉmʉ chʉ̃'ʉkʉ pa'ija'mʉ.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Jã'aja'ñe kʉaʉna asa,
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Chikona ángel jo'e i'kaasomʉ repao'te.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 ’Mʉ'ʉ majapãio Elisabet aiva'ota'ni chĩipʉ sʉ'imo. Ʉmʉva'ʉni chĩire sʉ'imo repao. “Chĩi paacu'amʉ jã'ore”, chiicojñosiva'ota'ni chĩi sʉ'imo repao. Seirepapãimia sʉ'imo repao chura.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Diore cho'ovesachejẽ'e peokʉ'mʉ —chiniasomʉ repaʉ.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Chikʉna,
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Angel sanisosirʉmʉ repao María Judea cheja aikũti pa'ijoopona cu'arepa maniasomo.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Mani Zacarías vʉ'ena kaka, “¿Pa'iko?”, chiniasomo repao Elisabere.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 María i'kache'te asakona Elisabere repao sʉ'iva'ʉ chĩiva'ʉ cho'oasomʉ. Ũcuarʉmʉ Elisabere Dios Rekochoji rani chʉ'o i'kache chʉ̃'ʉasomʉ.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Chʉ̃'ʉkʉna María'te ʉjachʉ'opi ija'che i'kaasomo repao Elisabet:
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Chʉ'ʉre chʉova'o pa'iva'oni mʉ'ʉpi Maire Paakʉ pʉka'kopi rakona vajʉchʉkota'ni pojosomo chʉ'ʉ.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Mʉ'ʉ i'kache'te asakona chʉ'ʉ chĩi, chura sʉ'iva'ʉ pojokʉ cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Dios mʉ'ʉre aperʉmʉ kʉasi'ere asa, “Ũcuarepa ti'jñeja'mʉ chʉ'ʉre”, chini cuasako rʉa pojomo mʉ'ʉ —chiniasomo María'te.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Chikona María asa i'kaasomo.
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 “Dios chʉ'ʉ rekocho vati toa saiche ʉ̃seja'mʉ”, chini
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Dios Repaʉ'te vajʉchʉnare rʉa oikʉ'mʉ. Irʉmʉ pa'inarechi'a oima'mʉ repaʉ.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Pãi, “Peore masinaa'me chʉkʉna”, chini cuasanare cuheasomʉ Dios.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ʉ̃sekʉ chekʉnare, masijʉ pãi chʉ̃'ʉnare cuhekʉ chʉova'na pa'iva'nani saño pãi chʉ̃'ʉñe jo'kaasomʉ Dios.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Chʉova'na pa'iva'nare karama'ñe paapʉ chini rʉa re'oja'chere ĩsiasomʉ Dios.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Mai aipãire oiʉ ija'che i'kaasomʉ Dios:
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Abrahamre, mai aipãiʉ pa'isi'kʉre,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 I'ka pi'ni Elisabet vʉ'ena canʉka ũcuaona'me paniasomo repao. Chotepãimia pa'icosomo repao repacheja. Jã'api repao vʉ'ena co'iasomo repao María.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Na'a pa'isirʉmʉna repao Elisabet chĩire jñaaumucuse tĩ'aʉna chĩiva'ʉre jñaaasomo.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Jñaa pa'iona pãi repao'te kueñe pa'inana'me repao majapãi asaasome repao chĩire jñaasi'e. Diopi repaoni oiʉ re'oja'che cho'okakʉna asa saniasome repana repaoni ja'me pojokañu chini.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Chĩiva'ʉ ochorepaumucujña jñaasi'e pa'itona jo'e saniasome repana repavʉ'e. Pʉka'kʉpãipi chĩiva'ʉ jĩkora'murʉ chã'tirʉ pa'ica'nirʉ chʉto tʉache'te chʉ̃'ʉrena ñañu chini saniasome repana, judíopãi cho'oche. Ũcuachi'a reparʉmʉna chĩiva'ʉre mami ve'oñu chiniasome repana. Pʉka'kʉ mamire Zacaría'te ve'oñu chiniasome repana repava'ʉre. Jã'ata'ni pʉka'ko,
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 —Pãame. Jã'aja'ñe ve'omanejanaa'me chʉkʉna. Juanre ve'ojanaa'me chʉkʉna ikʉre —chiniasomo repanare.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Chikona,
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Chini chĩiva'ʉ pʉka'kʉre cãjo asama'kʉjekʉna rupʉ vevoasome repana, repaʉ chĩiva'ʉre ve'ojachere mamire masiñu chini.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Vevojʉna sãiñe vevoasomʉ repaʉ tochajako'arʉ'te rakatena tocha kʉara chini. Rarena, “Chʉ'ʉ chĩi mamia'me ie Juan”, chiiche tocha ñoasomʉ repaʉ. Tocha ñoʉna ña jñanoasome repana.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Tocha ñoʉna teana i'kare'oche care'osoasomʉ repaʉ chemeño. Chʉ'o cutumanesi'kʉ churata'ni jo'e chʉ'o cutuasomʉ repaʉ.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Zacaríaji jã'aja'ñe cho'oʉna pãi chekʉna kueñe pa'ina asa jñanoasome ũcuanʉko. Ũcuachi'a Judea cheja aikũjña pa'ina ũcuare asa cutujʉ paniasome.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Repana asasi'ere cuasajʉ,
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ũcuarʉmʉ repaʉ Zacarías, chĩiva'ʉ pʉka'kʉ, Dios Rekochoji repaʉni chʉ̃'ʉʉna ija'che kʉaasomʉ Dios chʉ'o:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Pãi chekʉnapi maini Israelpãire chẽa paajʉna tʉakaniasomʉ Dios.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ũcuachi'a maini oiʉ mai jũnisosirʉmʉ vati toa sani uuche Ʉ̃sejaʉni rʉa Masikʉni raoja'mʉ Dios maire.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Aperʉmʉ Diopi kʉakʉna Repaʉ chʉ'o kʉana ija'che kʉaasome chekʉnare:
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 “Chekʉnapi maini Israelpãire cuhejʉ cu'ache cho'oñu chiito Diopi ʉ̃sekaija'mʉ.”
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Repaʉ Dios mai aipãire ija'che i'kaasomʉ:
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Ũcuachi'a Abrahamre mai aipãiʉ pa'isi'kʉre,
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Chini mamakʉ'te i'kaasomʉ repaʉ Zacarías.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Dios neenare masia'jʉ chini ija'che i'kaja'mʉ mʉ'ʉ:
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Jã'aja'ñe cho'okaija'mʉ Dios pãi rʉa Oikʉjekʉ.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Pa'ivesʉjʉ cu'ache cho'ojʉ chijacheja pa'icheja'che pa'inare jũnisochejẽ'e vajʉchʉnare
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Repava'ʉ chĩiva'ʉ Diore rʉa cuasakʉ aineekʉ paniasomʉ. Israelpãi chʉ'vamarʉmʉ pãi peochejñare te'eva'ʉ pa'iʉ paniasomʉ repaʉ Juan.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.