Atos 27

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Roma vʉ'ejoopona Pablo'te choovʉ tutupi savʉji saoche care'vasirʉmʉ repaʉ'te chẽa paana Pablo'te chekʉnare chẽacojñosinana'me sa cienrepanare sõtao chʉ̃'ʉkʉni jo'kasinaa'me. Pãi chʉ̃'ʉkʉ César Augusto pa'ijoopo pa'ikuanupʉ, sõtao kuanupʉ ja'me pa'ikʉ paniasomʉ repaʉ sõtao chʉ̃'ʉkʉ, Julio.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ũcuarʉmʉ chʉkʉna Julioni Pablo'te jo'kasirʉmʉ choovʉ Adramitio vʉ'ejoopo raisi'vʉna tuhisinaa'me, Asia cheja choo jʉosa'ñaroãna saipi'rakʉna. Chekʉ Macedonia cheja cakʉ, Tesalónica vʉ'ejoopo raisi'kʉ, Aristarco, ja'me pa'isi'kʉa'mʉ chʉkʉna'te.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Saijʉ jo'e apeñatato Sidón vʉ'ejoopona tĩ'a jʉosinaa'me chʉkʉna. Repacheja tĩ'asirʉmʉ Julio, Pabloni oiʉ repaʉ'te re'oja'che cho'onapi repaʉ chiiche'te kuiraa'jʉ chini mani ñañe ʉ̃semanesi'kʉa'mʉ.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Jã'achejapi choovʉ tuni jo'e saisinaa'me chʉkʉna. Saijʉna chʉkʉnani rʉarepa rache tutakʉna, Chipre juupo tĩ'a tutamakã'kopi caraisinaa'me chʉkʉna.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Chipre juupona'me Cilicia chejana'me Panfilia cheja carani Licia cheja pa'ijoopona Mira vʉ'ejoopona tĩ'asinaa'me chʉkʉna.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Tĩ'a jʉo mani jo'e chekʉvʉ'te choovʉ ku'esi'kʉa'mʉ repaʉ sõtao chʉ̃'ʉkʉ, Julio. Ku'ekʉ Alejandría vʉ'ejoopoji rani Italia cheja saipi'ravʉ'te jñaa ũcuavʉna, “Tuhijʉ̃'ʉ”, chiisi'kʉa'mʉ repaʉ chʉkʉna'te.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Repavʉ tuni rʉa pe'kerʉ saisinaa'me chʉkʉna. Chʉkʉnani rʉarepa rache tutakʉna rʉa saicu'asi'kʉa'mʉ chʉkʉna'te. Rʉarepaumucujña pe'kerʉ saijʉ Gnido vʉ'ejoopo ti'jñeñena tĩ'asinaa'me chʉkʉna. Chuta'a rʉarepa rache tutakʉna Creta juupo chekʉkã'kopi sañu chini ũcuajuupo chã'tirona ti'jñeñe jẽni, Salmón chã'tiroji pachusinaa'me chʉkʉna.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Salmón chã'tiro carani juupo rʉ'tʉrʉji pe'kerʉ saijʉ Buenos Puertos choo jʉosa'arona tĩ'a jʉosinaa'me chʉkʉna, Lasea vʉ'ejoopo kueñe pa'isa'arona.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Jeerʉmʉ ku'ijʉna okorʉmʉ, ku'icu'arʉmʉ tĩ'api'rasi'kʉa'mʉ. Judíopãi ãu ãimaumucuse caraisirʉmʉjekʉna, chiara ku'inare rʉa asivajʉchʉache pa'isi'kʉa'mʉ rʉa tutarʉmʉjekʉna. Jã'ajekʉna Pablo chekʉnare pãi ija'che chʉ'vasi'kʉa'mʉ:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 —Ʉmʉpãi, asarepajʉ̃'ʉ. Jo'e saimaneñu mai. Rʉa tutarʉmʉna jo'e saito chiara ʉjara cu'ache ti'jñeja'mʉ maire. Choovʉna'me põse cho'osoja'mʉ. Ũcuachi'a maire rʉa cho'osovajʉchʉache pa'ija'mʉ —chiisi'kʉa'mʉ.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Jã'aja'ñe i'kakʉni sõtao chʉ̃'ʉkʉ Julio jachasi'kʉa'mʉ. Pablo i'kache'te asacuhekʉ choovʉ paakʉ chʉ'vachena'me choovʉ tachokaikʉ chʉ'vache'te asasi'kʉa'mʉ repaʉ.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Okorʉmʉ pa'icu'asa'arojekʉna choovʉ pa'ina jainʉko jo'e tĩichejana sañu chiisinaa'me. Fenice choo jʉosa'arona ũcuajuupo pa'isa'arona sañu chiisinaa'me repana. Fenice choo jʉocheja ka'chasa'ñaroã pa'isi'kʉa'mʉ. Te'esa'aro ʉ̃sʉʉ na'ikã'kore pa'imʉ. Chekʉsa'aro ʉ̃sʉʉ mʉikã'kore pa'imʉ. Okorʉmʉ rʉa pa'ire'omʉ repasa'ñaroã. Jã'ajekʉna ũcuasa'ñaroãre sani pa'ijʉ ʉ̃sʉrʉmʉ tĩ'añe'te cha'añu chiisinaa'me repana. Chekʉnata'ni saicuhesinaa'me repacheja.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Jã'aja'ñe cutusirʉmʉ sʉripʉ cakã'kopi pe'kerʉ tutakʉna choovʉ paana sañu chini pojojʉ josesinaa'me. Jose jo'e saisinaa'me chʉkʉna Creta juupo rʉ'tʉvaji.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Jmamakarʉ saijʉna co'covʉ cakã'kopi te'erʉmʉ juupo cakã'kopi rʉa tutache tutasi'kʉa'mʉ.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Rʉarepa tutakʉna co'covʉ saicu'asi'kʉa'mʉ chʉkʉna'te. Tachocu'ache, tuta saokʉna, rupʉ vavasinaa'me chʉkʉna.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Tuta saokʉna Cauda juurʉ ñajʉ chekʉkã'kopi caraisinaa'me chʉkʉna. Jã'acheja na'a pe'kerʉ tutakʉna chekʉvʉ choovʉ jmara'vʉrʉ ʉjavʉna quẽo rueo sara'vʉrʉ'te na'a masi rueni quẽosinaa'me chʉkʉna.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Choovʉ ʉjavʉ paana jmara'vʉrʉ na'a masi quẽosirʉmʉ ʉjavʉ pĩsi ʉjameãpi rũhikorovʉ repavʉji vẽesinaa'me na'a jʉjaa'kʉ chini. Jã'aja'ñe cho'o pi'nisirʉmʉ, “Choovʉji Sirte cheja mejavʉna sani tunisokʉ”, chini repavʉ tutasaokãñare casososinaa'me chʉkʉna choovʉji na'a pe'kerʉ saaʉ chini. Repakãña casosirʉmʉ na'a pe'kerʉ saisi'kʉa'mʉ choovʉ.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Jo'e apeñatato ũcua cuhama'ñe tutakʉna choovʉ paana chiarana põse rʉa sẽjososinaa'me.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Jo'e apeñatato choovʉquee peore sẽjosinaa'me repana.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Rʉa si'aumucujña rʉa tutache tutasi'kʉa'mʉ. Rʉarepa tutakʉ umucujña ʉ̃sʉʉjẽ'e ñomanesi'kʉa'mʉ. Ñami ma'jñokojẽ'e ñomanesinaa'me chʉkʉna'te. Jeereparʉmʉ tutakʉna, “Cho'osojanaa'me mai”, chiisinaa'me chʉkʉna ũcuanʉko.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Choovʉ paanapi jeereparʉmʉ ãure ãimapʉna Pablo vʉni nʉkakʉ jo'e chʉ'vasi'kʉa'mʉ repanare.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Cu'ache ti'jñecuhamʉ maire. Jã'ata'ni vajʉchʉmairo pa'ijʉ̃'ʉ chiimʉ chʉ'ʉ mʉsanʉkonare. Mai te'eʉjẽ'e cho'osomanejanaa'me. Choovʉchi'a cho'osoja'mʉ.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Chʉ'ʉ Diore cho'oche cho'okaikʉ'mʉ. Ñami Repaʉ, Chʉ'ʉre Paakʉ, Dios, ángelni raosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Raoʉna chʉ'ʉre kueñe nʉkakʉ ija'che i'kasi'kʉa'mʉ ángel chʉ'ʉre:
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 “Pablo, cho'osoche vajʉchʉmanejʉ̃'ʉ. Roma vʉ'ejoopona sani César ti'jñeñe nʉkakʉ i'kaja'mʉ mʉ'ʉ. Repaʉ César mʉ'ʉ i'kache asa pi'ni mʉ'ʉre cho'ojache cuasa chʉ̃'ʉja'mʉ. Ũcuachi'a inare mʉ'ʉna'me ku'inare oiʉ ũcuanʉkore cho'okaija'mʉ Dios, cho'osomanea'jʉ chini”, chiisi'kʉa'mʉ ángel chʉ'ʉre.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Jã'ajekʉna tutache vajʉchʉmanejʉ̃'ʉ mʉsanʉkona. Chʉ'ʉre Repaʉ i'kasi'e cho'okaija'mʉ Dios. Repaʉ i'kache jachama'mʉ chʉ'ʉ.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Chiarana runi cho'osoma'ñe juupona tĩ'ajanaa'me mai. Jã'ata'ni choovʉchi'a cho'osoja'mʉ —chiisi'kʉa'mʉ Pablo.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Catorcerepaumucujña ku'isirʉmʉ ñami chuta'a Mar Adriático chiara'te vavajʉ pa'isinaa'me chʉkʉna, tuta saocojñova'na. Ñamirepana cheja kueñe tĩ'asinaa'me chʉkʉna. Choovʉ paana ñamasinajejʉ kʉasinaa'me chʉkʉna'te.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Cheja kueñejekʉna chiara rʉiche'te masiñu chini cʉnapʉ pĩsime pa'ipʉ'te rʉosinaa'me repana. Rʉo ñato treinta y seis metros rʉisi'kʉa'mʉ chiara. Jmamakarʉ saijʉ jo'e rʉo ñato veintisiete metrochi'a rʉisi'kʉa'mʉ.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Pẽachejana rʉarepa na'mi tĩ'akʉna kʉkʉsosinaa'me repana. “Catapʉãna ve'ejani joni runisojanaa'me mai”, chini choovʉ tʉtipʉna rʉkʉmajña ũcuaka'chapamajña quẽ'ke ru'sosinaa'me repana, choovʉji na'a pe'kerʉ saaʉ chini. Quẽ'ke ru'so pi'ni Dioni rʉa sẽesinaa'me repana, na'mi ñataa'kʉ chini.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Repavʉ cho'oche cho'ona te'ena eta sañu chini jmara'vʉrʉ'te choovʉ ñoma'ñe jose casosinaa'me. “Choovʉji na'a pe'kerʉ saaʉ chini jo'e rʉkʉche'te quẽ'ke choo koovʉna ru'sojanaa'me chʉkʉna”, chini mʉa jorejʉ jmara'vʉrʉ'te jose casosinaa'me repana.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Jose casorena Pablo sõtaopãina'me repanare chʉ̃'ʉkʉ'te kʉasi'kʉa'mʉ.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Chikʉna sõtaopãi repanapi saimanea'jʉ chini choovʉ jmara'vʉrʉ quẽo sʉosi'vʉ chʉto tʉa mevososinaa'me.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ñatapi'ratona repaʉ Pablo choovʉ pa'inare ũcuanʉkore jo'e chʉ'vasi'kʉa'mʉ, ãure ãapʉ chini.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Churata'ni ãu ãni vajʉjʉ̃'ʉ mʉsanʉkona. Ãu ãiñeji karamʉ mʉsanʉkonare. Te'eʉjẽ'e cho'osomanejanaa'me mai —chiisi'kʉa'mʉ Pablo repanare.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Chini pãpʉ mini Dioni, “Re'orepamʉ”, chini repana ñajʉ'te pãpʉ tʉ'se ãisi'kʉa'mʉ repaʉ.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ãiʉna ña vajʉchʉamaʉna ũcuanʉko pã mini ja'me ãisinaa'me repana.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Chʉkʉna choovʉ pa'ina peore doscientos setenta y seirepana pa'isinaa'me.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Chajiche ãni trigopʉãre peore sẽjosinaa'me repana, choovʉji na'a vʉ'sajaaʉ chini.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ñataʉna vʉni ñato cheja ñosi'kʉa'mʉ. Choo jʉosa'aro meja pa'isa'aro pa'isi'kʉa'mʉ repacheja. Jã'ata'ni ñavesʉsinaa'me chʉkʉna aperʉmʉna repacheja ñamanajejʉ. Mejavʉ pa'isa'arona ña jʉoñu chiisinaa'me repana choovʉ paana.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Jʉoñu chini repana quẽ'kesimajña rʉkʉmajña chʉto tʉa rʉoso tachova'tire josesinaa'me repana. Jose pi'ni tutasaokãa charo nʉkakãare tuupʉna mʉo, quẽo sʉo jʉopi'rasinaa'me repana.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Jã'ata'ni chiaraji pẽakʉna choovʉ chuta'a tĩ'ama'vʉpi joopona tunisosi'kʉa'mʉ. Choo koovʉji tunisoʉna tʉtipʉ okopi fa'a ve'ejani joni rʉosi'kʉa'mʉ.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Jã'ajekʉna sõtaopãi chẽacojñosinare, “Chu'a jẽni sanisojʉ”, chini vanisoñu chiisinaa'me.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Jã'ata'ni repanare chʉ̃'ʉkʉ Pabloji vajʉa'kʉ chini vaiche ʉ̃sesi'kʉa'mʉ. Ʉ̃se, chu'amasinare charo chiaraji mejavʉna chu'a maapʉ chini chʉ̃'ʉsi'kʉa'mʉ repaʉ.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Chekʉnare chu'avesʉnareta'ni chooko'ñapi choovʉ pa'isimajñapi chẽa vavajʉ jẽapʉ chini chʉ̃'ʉsi'kʉa'mʉ repaʉ. Jã'aja'ñe chu'ajʉ runisoma'ñe ũcuanʉko mejavʉna chu'a tĩ'asinaa'me chʉkʉna.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.