Romanos 9
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NTLH
1 Jág₁ tí₅ dsón'₂ bá₄ juá'₅ jniá₂ le₃quió'₅ Cristo la₂, tsá₃ jme₂gau₅₄ jniá₂; të₂dsɨ₃ jniá₂ jiog₅ Jme₂dsí₂ Jŋió₅ juá'₂ tság₅ jniá₂ a₂dsón'₂ bá₄ dsau₅;
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 'ŋio₅ lɨn₃ chang₂ go₂'i₃ quɨ'₂ dsɨ₃ co₂tan₅₄,
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 ia₁ ca₂të₂ 'ŋió₃ jniá₂ jme₁'nio₃ jua'₅₄ dsɨ₃'éng₁, rë₂'na₄ jág₁ ja₁con₂ Cristo jua'₅₄ mei'₂ guë́₃ le₂jaun₂, o₄quió'₄ rɨ́ng'₃ dsa₂ go₃ jniá₂ le₃quió'₅ nɨ₁ŋɨ́₅.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 'Éi₂ bá₄ i₂lɨ́n₅ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Israel; 'éi₂ bá₄ i₂lɨ́n₅ dsa₂ i₂ca₂guéi'₂ Diú₄ a₂lɨ́in₅ chi'₂-guein₂ quiáin₅; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂të́₂ ne₄ a₂tág₅ co₂'né'₅ quió'₅ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂lɨ́'₃ jág₁ quian'₅₄ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂gue₃ Si₂ 'Éi'₃ ca₂cuë₃ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂tɨ́n₂ jme₃ti₃ a₂qui₂jén'₃ ne₄ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂cuë₃ Diú₄ jág₁ quió'₅ në́₃.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 'Éi₂ bá₄ i₂lɨ́n₅ tsɨ₁jon₂ dsa₂ can'₅₄ quián₂ jnia'₅₄ ma₂lɨ́g'₂. Jaun₂ të₂le₃ quian'₅₄ tsɨ₁jon₂ 'éi₂ në́₃, ca₂guan₃ I₂rë₂'ɨ́n₁ quián₅ Diú₄ chi₁dsáin₃, i₂lɨ́n₅ Diú₄ ne₄ quió'₅ ca₂le₃jë́₃, i₂jme₃juɨn'₂ dsa₂ co₂tan₅₄, a₂méi₃.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 On₃jua'₅₄ rë'₂ a₂tsá₃ ca₂rë₃ti₃ jág₁ a₂rë₂cuë́₄ quió'₅ Diú₄, ia₁ tsá₃ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Israel lɨ́in₅ të₃dsón'₂ dsa₂ i₂tén₅ juɨg₂ Israel.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 On₃ guë'₂ lɨ́n₅ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Abraham të₃dsón'₂ chi'₂-guein₂ quián₅ 'éi₂; ia₁ jme₁ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ Abraham: “Të₂le₃ quian'₅₄ Isaac bá₄ ja₃lén₂ tsɨ₁jong'₂”.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Jág₁ në₅, jein₅ jág₁, on₃jua'₅₄ chi'₂ dsio₄ le₃quió'₅ nɨ₁ŋɨ́₅ i₂lɨ́n₅ chi'₂-guein₂ quián₅ Diú₄; ton'₂ con'₂ i₂lɨ́n₅ guein₂ i₂ca₂rë₃chán₃ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ quió'₅ Diú₄ a₂jme₁ma₂cuë₃, jmá'₃ i₂'éi₂ bá₄ i₂jɨ́n₂ Diú₄ i₂lɨ́n₅ të₃dsón'₂ tsɨ₁jon₂ Abraham.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ia₁ jág₁ quió'₅ Diú₄ a₂ca₂cuë́'₃ Abraham, a₂la₂ bá₄ jaun₂: “Jein₂ rë₂në́₃ ŋi₂ caun₂, guio₅₄ jniá₂, jaun₂ le₃chan₂ jan₂ guein₂ quián₅ Sara.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 On₃jua'₅₄ jmá'₃ a₂jaun₂. Qui₂ca₂can₃ Rebeca guein₂ quian'₅₄ jan₂ dsa₂ ŋe'₂ i₂lɨ́n₅ Isaac jmei₂ jnia'₅₄.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 La₁ tsá₃ jme₁ma₂ca₂rë₃chán₃ guein₂ quián₅ i₁Bé'₄, on₃ guë'₂ a₂'lɨg'₅₄ a₂dse₃ jme₁ma₂tɨin₂ jmo₃, jme₁ca₂jmo₃ Diú₄ jág₁, ia₁jaun₂ të₃'ŋiá₄ a₂ca₂tɨ́n₂ Diú₄ qui₃quió'₂ lia'₂ con'₂ lë́₅ niog₅ dsɨ́₅;
11 — ausente —
12 on₃jua'₅₄ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂jme₂ti₃ dsa₂, të₂le₃ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂të́₂ Diú₄; ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ i₁Bé'₄: “I₂lɨ́n₅ i₂juɨn'₂ jme₃ti₃ ne₄ i₂me'₂.”
12 — ausente —
13 Juɨ₁lia'₂ chi₁ton₅ ne₄ Si₂: “Ca₂quio'₄ jniá₂ ca₂jme₁gu'₅₄ quió'₅ Jacob, lë́₅ guë́₄ con'₂ guë́₄ Esaú.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿'E₂ bá₄ le₃jua'₅₄ në́₃? ¿On₃ bá₄ tsá₃ rë₂ qui₂dsɨ₅ Diú₄ 'éi'₃? ¡Dsón'₂ on₃jua'₅₄ le₂jaun₂!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ia₁ ca₂tsɨ́'₃ Moisés:
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Le₂në₅ bá₄ jaun₂, on₃jua'₅₄ rë'₂ ia₁ 'nio₃ jan₂ dsa₂, o₃ a₂quɨ́n'₃ bí₂ 'e₂; ton'₂ ia₁ a₂ŋéi₂ dsɨ́₅ Diú₄ bá₄.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ia₁ chi₁ton₅ ne₄ Si₂ 'a₂ lia'₂ ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ Faraón: “Ta₁ jaun₂ të₃dsón'₂ bá₄ ca₂tság'₂ jniá₂ a₂léng'₂ rag₅₄, ia₁jaun₂ jme₁jnia₅ jniá₂ juɨ₅bí₂ quió₃ të₂le₃ quian'₅₄ 'ne₂, ia₁jaun₂ guë́₄ le₃ŋi₅ dsa₂ ta₁caun₂ gua'₅₄ 'uë₃ 'a₂ lia'₂ lɨ́n₅ jniá₂.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Jaun₂ lë₃, ca₂tɨ́n₂ Diú₄ dsia₃ ŋéi₂ dsɨ́₅ ja₁con₂ chi₂'ein₂ 'nio₃, ton'₂ ján₃ guë'₂ jme₃'ua'₂ dsɨ́₅ chi₂'ein₂ 'nio₃ jme₃'ua'₂ dsɨ́₅.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 La₁ jaun₂, lé₂ jua'₅₄ juɨg'₅₄ jniá₂: “Chi₂jua'₂ le₂në₅, ¿'e₂ lë₃ cuë́'₅ Diú₄ dso₄ dsa₂, jaun₂ në́₃? Ia₁, ¿'ein₂ bá₄ quɨ'₅₄ jmɨg₄ jné₃ a₂niog₅ dsɨ́₅ Diú₄ jmo₃?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ¡La₁ 'ne₂ në́₃! ¿I₂'ein₂ bá₄ lɨ́n'₅ 'ne₂ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃, jua'₅₄ a₂tsɨ́ng'₄ quian'₅₄ Diú₄? ¿O₃ bá₄ lé₂ le₃juá'₂ juɨ₁lia'₂ nɨ₁tɨ'₂ gua'₅₄, tsɨ́'₃ i₂ca₂jmo₃: “¿'E₂ lë₃ ca₂jmog'₅₄ jniá₂ le₂la₂?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Juɨ₁lia'₂ jan₂ të₅ i₂jmo₅ tɨ'₂: ¿Tsa₁ ca₂tɨ́in₂ 'uë́'₃ quian'₅₄ ca₂bë'₅₄ ti₁jein₂ caun₂ nɨ₁tɨ'₂ a₂jmó'₂ dsa₂ ta₁ jmá'₃ lia'₂ a₂jlá'₁, caun₂ guë'₂ a₂jmó'₂ dsa₂ ta₁ lia'₂ 'ei₅ ne₅₄ cosa?
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 ¿'E₂ guë'₂ lé₂ le₃jua'₅₄ 'ne₂ chi₂jua'₂ 'nio₃ Diú₄ jme₃jnia₅ a₂'nei₂, jme₃jnia₅ juɨ₅bí₂ quió'₅ në́₃, la₁ ca₂jmo₃ tió'₃ ca₂jme₃juɨin'₃ dsɨ́₅ 'ŋio₅ lɨn₃ quiain'₅₄ dsa₂ i₂jme₁ca₂tɨ́n₂ gue₃ uɨg₅ i₂jme₁'i₄ 'éi'₃ dsɨ₃'én₂?
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 ¿'E₂ guë'₂ chi₂jua'₂ ca₂jmo₃ Diú₄ le₂jaun₂, ia₁jaun₂ qui₃le₃ŋi₅ dsa₂ a₂jláin'₁ a₂'uain'₂, a₂jme₂jnia₂₃ a₂ŋéi₂ dsɨ́₅ ja₁con₂ dsa₂ i₂ca₂jmói'₂ co₂jŋia₅₄ të₃jŋiá₅, ia₁jaun₂ tɨin₅₄ jë₁tág₅ co₂'né'₅ quió'₅?
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Jniog₄ bá₄ 'éi₂ i₂ca₂të́'₃ Diú₄, on₃jua'₅₄ jmá'₃ jë₄ quió'₅ dsa₂ judíos; ján₃ bá₄ ca₂të́'₃ dsa₂ jë₄ quió'₅ dsɨ₂nau₂.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Juɨ₁lia'₂ juá'₂ ne₄ si₂ quió'₅ Oseas:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ján₃ bá₄ juá'₂:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 La₁ të₂le₃ quió'₅ dsa₂ israelitas në́₃, ca₂juá'₂ Isaías a₂dsen₅₄ dsɨ́₅: “Juɨ₁'a₂ guë́₃ la₂ juɨn₅ lɨn₃ tsɨ₁jon₂ dsa₂ juɨg₂ Israel téin₅ juɨ₁lia'₂ tí₅ ti₁tsag₁ cha₂ chei'₅₄ jmɨ₁ŋí'₄, la₁ me'₂ co₂ŋɨ́₂ bá₄ dsa₂ i₂juɨn₅ 'éi₂ tɨ́n'₄.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Ia₁ qui₃dsɨ₅ bá₄ Diú₄ 'éi'₃ ne₄ gua'₅₄ 'uë₃, jme₃ti₃ ca₂le₃jë́₃ co₂ŋei'₅₄.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Juɨ₁lia'₂ ca₂juá'₂ 'ŋiog₅ Isaías le₂jŋiá₅:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿'E₂ le₃jua'₅₄ jniog₄ jaun₂ në́₃? Juɨ₁lia'₂ dsɨ₂nau₂ i₂tsá₃ jme₁'no'₂ juɨ₅ ja₁guei₃ Diú₄ në₂jag₄ bá₄ a₂tsá₃ 'e₂ dso₄ rɨin₂, 'éi₂ bá₄ ma₂lɨ́'₂ juɨ₅ jaun₂, caun₂ juɨ₅ ja₁guéi'₂ Diú₄ në₂jag₄ bá₄ a₂ca₂jme₃ti₃, të₂le₃ a₂jŋia'₅₄ con'₂ a₂'éin₂ bá₄.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 La₁ dsa₂ juɨg₂ Israel guë'₂ në́₃, i₂jme₁tion'₅₄ 'Éi'₃ ia₁jaun₂ jme₁guéi'₂ Diú₄ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂jme₂ti₃, lɨ́in₂, tsá₃ ca₂tió'₃ jme₃ti₃ 'Éi'₃ jaun₂.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿'E₂ lë₃? Ia₁ jme₁'no'₂ juɨ₅ ja₁guéi'₂ Diú₄ jaun₂, on₃jua'₅₄ të₂le₃ quian'₅₄ a₂'éin₂, të₂le₃ quian'₅₄ a₂jme₁jmo₂₃ guioin₅₄ bá₄. 'Uɨg₅₄ jaun₂ qui₂ca₂niói₃ bá₄ quian'₅₄ “Nɨ₁cang₁ a₂nió₅ dsa₂.”
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Juɨ₁lia'₂ rë₂ton₅ ne₄ Si₂:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.