Romanos 9
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NAA
1 Jág₁ tí₅ dsón'₂ bá₄ juá'₅ jniá₂ le₃quió'₅ Cristo la₂, tsá₃ jme₂gau₅₄ jniá₂; të₂dsɨ₃ jniá₂ jiog₅ Jme₂dsí₂ Jŋió₅ juá'₂ tság₅ jniá₂ a₂dsón'₂ bá₄ dsau₅;
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 'ŋio₅ lɨn₃ chang₂ go₂'i₃ quɨ'₂ dsɨ₃ co₂tan₅₄,
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 ia₁ ca₂të₂ 'ŋió₃ jniá₂ jme₁'nio₃ jua'₅₄ dsɨ₃'éng₁, rë₂'na₄ jág₁ ja₁con₂ Cristo jua'₅₄ mei'₂ guë́₃ le₂jaun₂, o₄quió'₄ rɨ́ng'₃ dsa₂ go₃ jniá₂ le₃quió'₅ nɨ₁ŋɨ́₅.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 'Éi₂ bá₄ i₂lɨ́n₅ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Israel; 'éi₂ bá₄ i₂lɨ́n₅ dsa₂ i₂ca₂guéi'₂ Diú₄ a₂lɨ́in₅ chi'₂-guein₂ quiáin₅; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂të́₂ ne₄ a₂tág₅ co₂'né'₅ quió'₅ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂lɨ́'₃ jág₁ quian'₅₄ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂gue₃ Si₂ 'Éi'₃ ca₂cuë₃ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂tɨ́n₂ jme₃ti₃ a₂qui₂jén'₃ ne₄ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂cuë₃ Diú₄ jág₁ quió'₅ në́₃.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 'Éi₂ bá₄ i₂lɨ́n₅ tsɨ₁jon₂ dsa₂ can'₅₄ quián₂ jnia'₅₄ ma₂lɨ́g'₂. Jaun₂ të₂le₃ quian'₅₄ tsɨ₁jon₂ 'éi₂ në́₃, ca₂guan₃ I₂rë₂'ɨ́n₁ quián₅ Diú₄ chi₁dsáin₃, i₂lɨ́n₅ Diú₄ ne₄ quió'₅ ca₂le₃jë́₃, i₂jme₃juɨn'₂ dsa₂ co₂tan₅₄, a₂méi₃.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 On₃jua'₅₄ rë'₂ a₂tsá₃ ca₂rë₃ti₃ jág₁ a₂rë₂cuë́₄ quió'₅ Diú₄, ia₁ tsá₃ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Israel lɨ́in₅ të₃dsón'₂ dsa₂ i₂tén₅ juɨg₂ Israel.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 On₃ guë'₂ lɨ́n₅ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Abraham të₃dsón'₂ chi'₂-guein₂ quián₅ 'éi₂; ia₁ jme₁ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ Abraham: “Të₂le₃ quian'₅₄ Isaac bá₄ ja₃lén₂ tsɨ₁jong'₂”.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Jág₁ në₅, jein₅ jág₁, on₃jua'₅₄ chi'₂ dsio₄ le₃quió'₅ nɨ₁ŋɨ́₅ i₂lɨ́n₅ chi'₂-guein₂ quián₅ Diú₄; ton'₂ con'₂ i₂lɨ́n₅ guein₂ i₂ca₂rë₃chán₃ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ quió'₅ Diú₄ a₂jme₁ma₂cuë₃, jmá'₃ i₂'éi₂ bá₄ i₂jɨ́n₂ Diú₄ i₂lɨ́n₅ të₃dsón'₂ tsɨ₁jon₂ Abraham.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Ia₁ jág₁ quió'₅ Diú₄ a₂ca₂cuë́'₃ Abraham, a₂la₂ bá₄ jaun₂: “Jein₂ rë₂në́₃ ŋi₂ caun₂, guio₅₄ jniá₂, jaun₂ le₃chan₂ jan₂ guein₂ quián₅ Sara.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 On₃jua'₅₄ jmá'₃ a₂jaun₂. Qui₂ca₂can₃ Rebeca guein₂ quian'₅₄ jan₂ dsa₂ ŋe'₂ i₂lɨ́n₅ Isaac jmei₂ jnia'₅₄.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 La₁ tsá₃ jme₁ma₂ca₂rë₃chán₃ guein₂ quián₅ i₁Bé'₄, on₃ guë'₂ a₂'lɨg'₅₄ a₂dse₃ jme₁ma₂tɨin₂ jmo₃, jme₁ca₂jmo₃ Diú₄ jág₁, ia₁jaun₂ të₃'ŋiá₄ a₂ca₂tɨ́n₂ Diú₄ qui₃quió'₂ lia'₂ con'₂ lë́₅ niog₅ dsɨ́₅;
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 on₃jua'₅₄ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂jme₂ti₃ dsa₂, të₂le₃ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂të́₂ Diú₄; ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ i₁Bé'₄: “I₂lɨ́n₅ i₂juɨn'₂ jme₃ti₃ ne₄ i₂me'₂.”
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Juɨ₁lia'₂ chi₁ton₅ ne₄ Si₂: “Ca₂quio'₄ jniá₂ ca₂jme₁gu'₅₄ quió'₅ Jacob, lë́₅ guë́₄ con'₂ guë́₄ Esaú.”
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 ¿'E₂ bá₄ le₃jua'₅₄ në́₃? ¿On₃ bá₄ tsá₃ rë₂ qui₂dsɨ₅ Diú₄ 'éi'₃? ¡Dsón'₂ on₃jua'₅₄ le₂jaun₂!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ia₁ ca₂tsɨ́'₃ Moisés:
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Le₂në₅ bá₄ jaun₂, on₃jua'₅₄ rë'₂ ia₁ 'nio₃ jan₂ dsa₂, o₃ a₂quɨ́n'₃ bí₂ 'e₂; ton'₂ ia₁ a₂ŋéi₂ dsɨ́₅ Diú₄ bá₄.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Ia₁ chi₁ton₅ ne₄ Si₂ 'a₂ lia'₂ ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ Faraón: “Ta₁ jaun₂ të₃dsón'₂ bá₄ ca₂tság'₂ jniá₂ a₂léng'₂ rag₅₄, ia₁jaun₂ jme₁jnia₅ jniá₂ juɨ₅bí₂ quió₃ të₂le₃ quian'₅₄ 'ne₂, ia₁jaun₂ guë́₄ le₃ŋi₅ dsa₂ ta₁caun₂ gua'₅₄ 'uë₃ 'a₂ lia'₂ lɨ́n₅ jniá₂.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Jaun₂ lë₃, ca₂tɨ́n₂ Diú₄ dsia₃ ŋéi₂ dsɨ́₅ ja₁con₂ chi₂'ein₂ 'nio₃, ton'₂ ján₃ guë'₂ jme₃'ua'₂ dsɨ́₅ chi₂'ein₂ 'nio₃ jme₃'ua'₂ dsɨ́₅.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 La₁ jaun₂, lé₂ jua'₅₄ juɨg'₅₄ jniá₂: “Chi₂jua'₂ le₂në₅, ¿'e₂ lë₃ cuë́'₅ Diú₄ dso₄ dsa₂, jaun₂ në́₃? Ia₁, ¿'ein₂ bá₄ quɨ'₅₄ jmɨg₄ jné₃ a₂niog₅ dsɨ́₅ Diú₄ jmo₃?”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 ¡La₁ 'ne₂ në́₃! ¿I₂'ein₂ bá₄ lɨ́n'₅ 'ne₂ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃, jua'₅₄ a₂tsɨ́ng'₄ quian'₅₄ Diú₄? ¿O₃ bá₄ lé₂ le₃juá'₂ juɨ₁lia'₂ nɨ₁tɨ'₂ gua'₅₄, tsɨ́'₃ i₂ca₂jmo₃: “¿'E₂ lë₃ ca₂jmog'₅₄ jniá₂ le₂la₂?”
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Juɨ₁lia'₂ jan₂ të₅ i₂jmo₅ tɨ'₂: ¿Tsa₁ ca₂tɨ́in₂ 'uë́'₃ quian'₅₄ ca₂bë'₅₄ ti₁jein₂ caun₂ nɨ₁tɨ'₂ a₂jmó'₂ dsa₂ ta₁ jmá'₃ lia'₂ a₂jlá'₁, caun₂ guë'₂ a₂jmó'₂ dsa₂ ta₁ lia'₂ 'ei₅ ne₅₄ cosa?
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 ¿'E₂ guë'₂ lé₂ le₃jua'₅₄ 'ne₂ chi₂jua'₂ 'nio₃ Diú₄ jme₃jnia₅ a₂'nei₂, jme₃jnia₅ juɨ₅bí₂ quió'₅ në́₃, la₁ ca₂jmo₃ tió'₃ ca₂jme₃juɨin'₃ dsɨ́₅ 'ŋio₅ lɨn₃ quiain'₅₄ dsa₂ i₂jme₁ca₂tɨ́n₂ gue₃ uɨg₅ i₂jme₁'i₄ 'éi'₃ dsɨ₃'én₂?
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 ¿'E₂ guë'₂ chi₂jua'₂ ca₂jmo₃ Diú₄ le₂jaun₂, ia₁jaun₂ qui₃le₃ŋi₅ dsa₂ a₂jláin'₁ a₂'uain'₂, a₂jme₂jnia₂₃ a₂ŋéi₂ dsɨ́₅ ja₁con₂ dsa₂ i₂ca₂jmói'₂ co₂jŋia₅₄ të₃jŋiá₅, ia₁jaun₂ tɨin₅₄ jë₁tág₅ co₂'né'₅ quió'₅?
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Jniog₄ bá₄ 'éi₂ i₂ca₂të́'₃ Diú₄, on₃jua'₅₄ jmá'₃ jë₄ quió'₅ dsa₂ judíos; ján₃ bá₄ ca₂të́'₃ dsa₂ jë₄ quió'₅ dsɨ₂nau₂.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Juɨ₁lia'₂ juá'₂ ne₄ si₂ quió'₅ Oseas:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Ján₃ bá₄ juá'₂:
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 La₁ të₂le₃ quió'₅ dsa₂ israelitas në́₃, ca₂juá'₂ Isaías a₂dsen₅₄ dsɨ́₅: “Juɨ₁'a₂ guë́₃ la₂ juɨn₅ lɨn₃ tsɨ₁jon₂ dsa₂ juɨg₂ Israel téin₅ juɨ₁lia'₂ tí₅ ti₁tsag₁ cha₂ chei'₅₄ jmɨ₁ŋí'₄, la₁ me'₂ co₂ŋɨ́₂ bá₄ dsa₂ i₂juɨn₅ 'éi₂ tɨ́n'₄.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Ia₁ qui₃dsɨ₅ bá₄ Diú₄ 'éi'₃ ne₄ gua'₅₄ 'uë₃, jme₃ti₃ ca₂le₃jë́₃ co₂ŋei'₅₄.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Juɨ₁lia'₂ ca₂juá'₂ 'ŋiog₅ Isaías le₂jŋiá₅:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 ¿'E₂ le₃jua'₅₄ jniog₄ jaun₂ në́₃? Juɨ₁lia'₂ dsɨ₂nau₂ i₂tsá₃ jme₁'no'₂ juɨ₅ ja₁guei₃ Diú₄ në₂jag₄ bá₄ a₂tsá₃ 'e₂ dso₄ rɨin₂, 'éi₂ bá₄ ma₂lɨ́'₂ juɨ₅ jaun₂, caun₂ juɨ₅ ja₁guéi'₂ Diú₄ në₂jag₄ bá₄ a₂ca₂jme₃ti₃, të₂le₃ a₂jŋia'₅₄ con'₂ a₂'éin₂ bá₄.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 La₁ dsa₂ juɨg₂ Israel guë'₂ në́₃, i₂jme₁tion'₅₄ 'Éi'₃ ia₁jaun₂ jme₁guéi'₂ Diú₄ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂jme₂ti₃, lɨ́in₂, tsá₃ ca₂tió'₃ jme₃ti₃ 'Éi'₃ jaun₂.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿'E₂ lë₃? Ia₁ jme₁'no'₂ juɨ₅ ja₁guéi'₂ Diú₄ jaun₂, on₃jua'₅₄ të₂le₃ quian'₅₄ a₂'éin₂, të₂le₃ quian'₅₄ a₂jme₁jmo₂₃ guioin₅₄ bá₄. 'Uɨg₅₄ jaun₂ qui₂ca₂niói₃ bá₄ quian'₅₄ “Nɨ₁cang₁ a₂nió₅ dsa₂.”
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Juɨ₁lia'₂ rë₂ton₅ ne₄ Si₂:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.