Romanos 9
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs BKJ
1 Jág₁ tí₅ dsón'₂ bá₄ juá'₅ jniá₂ le₃quió'₅ Cristo la₂, tsá₃ jme₂gau₅₄ jniá₂; të₂dsɨ₃ jniá₂ jiog₅ Jme₂dsí₂ Jŋió₅ juá'₂ tság₅ jniá₂ a₂dsón'₂ bá₄ dsau₅;
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 'ŋio₅ lɨn₃ chang₂ go₂'i₃ quɨ'₂ dsɨ₃ co₂tan₅₄,
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 ia₁ ca₂të₂ 'ŋió₃ jniá₂ jme₁'nio₃ jua'₅₄ dsɨ₃'éng₁, rë₂'na₄ jág₁ ja₁con₂ Cristo jua'₅₄ mei'₂ guë́₃ le₂jaun₂, o₄quió'₄ rɨ́ng'₃ dsa₂ go₃ jniá₂ le₃quió'₅ nɨ₁ŋɨ́₅.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 'Éi₂ bá₄ i₂lɨ́n₅ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Israel; 'éi₂ bá₄ i₂lɨ́n₅ dsa₂ i₂ca₂guéi'₂ Diú₄ a₂lɨ́in₅ chi'₂-guein₂ quiáin₅; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂të́₂ ne₄ a₂tág₅ co₂'né'₅ quió'₅ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂lɨ́'₃ jág₁ quian'₅₄ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂gue₃ Si₂ 'Éi'₃ ca₂cuë₃ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂tɨ́n₂ jme₃ti₃ a₂qui₂jén'₃ ne₄ Diú₄; 'éi₂ bá₄ i₂ca₂cuë₃ Diú₄ jág₁ quió'₅ në́₃.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 'Éi₂ bá₄ i₂lɨ́n₅ tsɨ₁jon₂ dsa₂ can'₅₄ quián₂ jnia'₅₄ ma₂lɨ́g'₂. Jaun₂ të₂le₃ quian'₅₄ tsɨ₁jon₂ 'éi₂ në́₃, ca₂guan₃ I₂rë₂'ɨ́n₁ quián₅ Diú₄ chi₁dsáin₃, i₂lɨ́n₅ Diú₄ ne₄ quió'₅ ca₂le₃jë́₃, i₂jme₃juɨn'₂ dsa₂ co₂tan₅₄, a₂méi₃.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 On₃jua'₅₄ rë'₂ a₂tsá₃ ca₂rë₃ti₃ jág₁ a₂rë₂cuë́₄ quió'₅ Diú₄, ia₁ tsá₃ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Israel lɨ́in₅ të₃dsón'₂ dsa₂ i₂tén₅ juɨg₂ Israel.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 On₃ guë'₂ lɨ́n₅ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Abraham të₃dsón'₂ chi'₂-guein₂ quián₅ 'éi₂; ia₁ jme₁ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ Abraham: “Të₂le₃ quian'₅₄ Isaac bá₄ ja₃lén₂ tsɨ₁jong'₂”.
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Jág₁ në₅, jein₅ jág₁, on₃jua'₅₄ chi'₂ dsio₄ le₃quió'₅ nɨ₁ŋɨ́₅ i₂lɨ́n₅ chi'₂-guein₂ quián₅ Diú₄; ton'₂ con'₂ i₂lɨ́n₅ guein₂ i₂ca₂rë₃chán₃ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ quió'₅ Diú₄ a₂jme₁ma₂cuë₃, jmá'₃ i₂'éi₂ bá₄ i₂jɨ́n₂ Diú₄ i₂lɨ́n₅ të₃dsón'₂ tsɨ₁jon₂ Abraham.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ia₁ jág₁ quió'₅ Diú₄ a₂ca₂cuë́'₃ Abraham, a₂la₂ bá₄ jaun₂: “Jein₂ rë₂në́₃ ŋi₂ caun₂, guio₅₄ jniá₂, jaun₂ le₃chan₂ jan₂ guein₂ quián₅ Sara.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 On₃jua'₅₄ jmá'₃ a₂jaun₂. Qui₂ca₂can₃ Rebeca guein₂ quian'₅₄ jan₂ dsa₂ ŋe'₂ i₂lɨ́n₅ Isaac jmei₂ jnia'₅₄.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 La₁ tsá₃ jme₁ma₂ca₂rë₃chán₃ guein₂ quián₅ i₁Bé'₄, on₃ guë'₂ a₂'lɨg'₅₄ a₂dse₃ jme₁ma₂tɨin₂ jmo₃, jme₁ca₂jmo₃ Diú₄ jág₁, ia₁jaun₂ të₃'ŋiá₄ a₂ca₂tɨ́n₂ Diú₄ qui₃quió'₂ lia'₂ con'₂ lë́₅ niog₅ dsɨ́₅;
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 on₃jua'₅₄ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂jme₂ti₃ dsa₂, të₂le₃ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂të́₂ Diú₄; ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ i₁Bé'₄: “I₂lɨ́n₅ i₂juɨn'₂ jme₃ti₃ ne₄ i₂me'₂.”
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Juɨ₁lia'₂ chi₁ton₅ ne₄ Si₂: “Ca₂quio'₄ jniá₂ ca₂jme₁gu'₅₄ quió'₅ Jacob, lë́₅ guë́₄ con'₂ guë́₄ Esaú.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 ¿'E₂ bá₄ le₃jua'₅₄ në́₃? ¿On₃ bá₄ tsá₃ rë₂ qui₂dsɨ₅ Diú₄ 'éi'₃? ¡Dsón'₂ on₃jua'₅₄ le₂jaun₂!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Ia₁ ca₂tsɨ́'₃ Moisés:
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Le₂në₅ bá₄ jaun₂, on₃jua'₅₄ rë'₂ ia₁ 'nio₃ jan₂ dsa₂, o₃ a₂quɨ́n'₃ bí₂ 'e₂; ton'₂ ia₁ a₂ŋéi₂ dsɨ́₅ Diú₄ bá₄.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Ia₁ chi₁ton₅ ne₄ Si₂ 'a₂ lia'₂ ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ Faraón: “Ta₁ jaun₂ të₃dsón'₂ bá₄ ca₂tság'₂ jniá₂ a₂léng'₂ rag₅₄, ia₁jaun₂ jme₁jnia₅ jniá₂ juɨ₅bí₂ quió₃ të₂le₃ quian'₅₄ 'ne₂, ia₁jaun₂ guë́₄ le₃ŋi₅ dsa₂ ta₁caun₂ gua'₅₄ 'uë₃ 'a₂ lia'₂ lɨ́n₅ jniá₂.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Jaun₂ lë₃, ca₂tɨ́n₂ Diú₄ dsia₃ ŋéi₂ dsɨ́₅ ja₁con₂ chi₂'ein₂ 'nio₃, ton'₂ ján₃ guë'₂ jme₃'ua'₂ dsɨ́₅ chi₂'ein₂ 'nio₃ jme₃'ua'₂ dsɨ́₅.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 La₁ jaun₂, lé₂ jua'₅₄ juɨg'₅₄ jniá₂: “Chi₂jua'₂ le₂në₅, ¿'e₂ lë₃ cuë́'₅ Diú₄ dso₄ dsa₂, jaun₂ në́₃? Ia₁, ¿'ein₂ bá₄ quɨ'₅₄ jmɨg₄ jné₃ a₂niog₅ dsɨ́₅ Diú₄ jmo₃?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 ¡La₁ 'ne₂ në́₃! ¿I₂'ein₂ bá₄ lɨ́n'₅ 'ne₂ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃, jua'₅₄ a₂tsɨ́ng'₄ quian'₅₄ Diú₄? ¿O₃ bá₄ lé₂ le₃juá'₂ juɨ₁lia'₂ nɨ₁tɨ'₂ gua'₅₄, tsɨ́'₃ i₂ca₂jmo₃: “¿'E₂ lë₃ ca₂jmog'₅₄ jniá₂ le₂la₂?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Juɨ₁lia'₂ jan₂ të₅ i₂jmo₅ tɨ'₂: ¿Tsa₁ ca₂tɨ́in₂ 'uë́'₃ quian'₅₄ ca₂bë'₅₄ ti₁jein₂ caun₂ nɨ₁tɨ'₂ a₂jmó'₂ dsa₂ ta₁ jmá'₃ lia'₂ a₂jlá'₁, caun₂ guë'₂ a₂jmó'₂ dsa₂ ta₁ lia'₂ 'ei₅ ne₅₄ cosa?
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 ¿'E₂ guë'₂ lé₂ le₃jua'₅₄ 'ne₂ chi₂jua'₂ 'nio₃ Diú₄ jme₃jnia₅ a₂'nei₂, jme₃jnia₅ juɨ₅bí₂ quió'₅ në́₃, la₁ ca₂jmo₃ tió'₃ ca₂jme₃juɨin'₃ dsɨ́₅ 'ŋio₅ lɨn₃ quiain'₅₄ dsa₂ i₂jme₁ca₂tɨ́n₂ gue₃ uɨg₅ i₂jme₁'i₄ 'éi'₃ dsɨ₃'én₂?
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 ¿'E₂ guë'₂ chi₂jua'₂ ca₂jmo₃ Diú₄ le₂jaun₂, ia₁jaun₂ qui₃le₃ŋi₅ dsa₂ a₂jláin'₁ a₂'uain'₂, a₂jme₂jnia₂₃ a₂ŋéi₂ dsɨ́₅ ja₁con₂ dsa₂ i₂ca₂jmói'₂ co₂jŋia₅₄ të₃jŋiá₅, ia₁jaun₂ tɨin₅₄ jë₁tág₅ co₂'né'₅ quió'₅?
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Jniog₄ bá₄ 'éi₂ i₂ca₂të́'₃ Diú₄, on₃jua'₅₄ jmá'₃ jë₄ quió'₅ dsa₂ judíos; ján₃ bá₄ ca₂të́'₃ dsa₂ jë₄ quió'₅ dsɨ₂nau₂.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Juɨ₁lia'₂ juá'₂ ne₄ si₂ quió'₅ Oseas:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Ján₃ bá₄ juá'₂:
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 La₁ të₂le₃ quió'₅ dsa₂ israelitas në́₃, ca₂juá'₂ Isaías a₂dsen₅₄ dsɨ́₅: “Juɨ₁'a₂ guë́₃ la₂ juɨn₅ lɨn₃ tsɨ₁jon₂ dsa₂ juɨg₂ Israel téin₅ juɨ₁lia'₂ tí₅ ti₁tsag₁ cha₂ chei'₅₄ jmɨ₁ŋí'₄, la₁ me'₂ co₂ŋɨ́₂ bá₄ dsa₂ i₂juɨn₅ 'éi₂ tɨ́n'₄.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Ia₁ qui₃dsɨ₅ bá₄ Diú₄ 'éi'₃ ne₄ gua'₅₄ 'uë₃, jme₃ti₃ ca₂le₃jë́₃ co₂ŋei'₅₄.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Juɨ₁lia'₂ ca₂juá'₂ 'ŋiog₅ Isaías le₂jŋiá₅:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 ¿'E₂ le₃jua'₅₄ jniog₄ jaun₂ në́₃? Juɨ₁lia'₂ dsɨ₂nau₂ i₂tsá₃ jme₁'no'₂ juɨ₅ ja₁guei₃ Diú₄ në₂jag₄ bá₄ a₂tsá₃ 'e₂ dso₄ rɨin₂, 'éi₂ bá₄ ma₂lɨ́'₂ juɨ₅ jaun₂, caun₂ juɨ₅ ja₁guéi'₂ Diú₄ në₂jag₄ bá₄ a₂ca₂jme₃ti₃, të₂le₃ a₂jŋia'₅₄ con'₂ a₂'éin₂ bá₄.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 La₁ dsa₂ juɨg₂ Israel guë'₂ në́₃, i₂jme₁tion'₅₄ 'Éi'₃ ia₁jaun₂ jme₁guéi'₂ Diú₄ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂jme₂ti₃, lɨ́in₂, tsá₃ ca₂tió'₃ jme₃ti₃ 'Éi'₃ jaun₂.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 ¿'E₂ lë₃? Ia₁ jme₁'no'₂ juɨ₅ ja₁guéi'₂ Diú₄ jaun₂, on₃jua'₅₄ të₂le₃ quian'₅₄ a₂'éin₂, të₂le₃ quian'₅₄ a₂jme₁jmo₂₃ guioin₅₄ bá₄. 'Uɨg₅₄ jaun₂ qui₂ca₂niói₃ bá₄ quian'₅₄ “Nɨ₁cang₁ a₂nió₅ dsa₂.”
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Juɨ₁lia'₂ rë₂ton₅ ne₄ Si₂:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.