Mateus 20
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs ARIB
1 ’La²³la³ cu³lø³¹ 'e³ rɨ³løn³¹ juii² dsa³ Dios 'i³ jen³¹ yʉʉ'³¹ güii³. Xen³ la²³ xen³ jø̱n³ juii² 'uǿ²³ 'i³ ŋóo² xe̱'n² tá³ 'e³ jua'³ rɨ²³'náan²³ mozos 'i³ rɨ²³jmóo² ta² je² rɨ³jne² xoo'³¹ jø'² quiee'³².
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 'E³ quie'²³ ca²³mi²³'ien³ júu² quia̱'² mozos 'e³ rɨ²³cuǿ²³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ cuø²³ dsa³ 'e³ co̱o̱³ jmɨ́ɨ². 'E³ jo̱³ ca²³xíin²³ mozos 'e³ sɨ³jmóo²te'²³ ta² je² rɨ³jne² xoo'³¹ jø'² quiee'³².
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 'E³ quie'²³ ŋóo² co̱'³ la²³ca̱a̱n³ hora 'e³ ñʉ́²³ i²³'áa³. Ca²³ti²³cø̱n³¹ jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ je² dxa²³ dsa³ 'moo'². 'A²³'e³ ta² xa³ jmoo³² dsa³ 'í³.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³: “Cu³guín²³na'³ 'nee'²³ co̱'³ je² rɨ³jne² xoo'³¹ jø'² quián²³. Rɨ²cɨn³¹ jñiin²³na'³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ dxi³ji̱i̱n³¹.” 'E³ jo̱³ ca²³guín²³ te'²³ dsa³ 'í³ co̱'³.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Xen³ jia'³ cɨ'²³ co̱'³ 'i³ ca²³'náan²³ la²³ca̱a̱n³ dxaan²³ ñi'². 'E³ quie'²³ la'³, xen³ cɨ² co̱'³ 'i³ ca²³'náan²³ hora 'e³ 'nɨ³ mɨ³cu³'lóo³.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Ŋóo² co̱'³ cɨ'²³ la²³ca̱a̱n³ hora 'e³ 'ñé³ mɨ³cu³'lóo³. Ca²³ti²³cø̱n³¹ cɨ² jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ jee²³². 'A²³'e³ ta² xa³ jmoo³². 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³: “¿'Ee² lǿ² 'e³ té̱e̱n³na'³ je² la³ 'e³ sɨ³'láa³ jmɨ́ɨ² mi'³ 'e³ 'a²³jia'³ jmee³ra'³ ta²?”
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ dsa³ 'í³: “'A²³'i̱³ xen³ dsa³ 'i³ ca²³'náan²³ jnee'³¹”. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ juii² 'uǿ²³: “Cu³guín²³na'³ 'nee'²³ co̱'³ je² rɨ³jne² xoo'³¹ jø'² quián²³. Rɨ²cɨn³¹ jñiin²³na'³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ dxi³ji̱i̱n³¹.”
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Ma²ca¹nʉʉ³, ca²³jua'³ juii² 'uǿ²³, ca²³sɨ'²³ mozo 'i³ rɨ³løn³¹ juii² ta² 'i³ 'iún² jee²³²: “Rɨ²juɨɨ'n³¹ te'²³ mozos 'e³ rɨ²³ja²³guiin³². Rɨ²cɨ́n² jñiin²³te'²³ jo̱o̱²³na²³. 'I³ mɨ³dxi³guín²³ cɨ̱ɨ̱n³ cɨ² 'i³ rɨ²cɨ́n² jñiin²³ xe̱'n². 'E³ quie'²³ rɨ²cɨ́n²quien²³nu³ la'³ jñiin²³te'²³ 'i³ mɨ³dxi³guín²³ jén²³ cɨ² co̱'³. Je² dsøn³ rɨ²cɨ́n² jñiin²³ 'i³ mɨ³dxi³guín²³ xe̱'n² tá³.”
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ma²ca¹dxi¹guiin³² te'²³ mozos 'i³ ca²³'náan²³ hora 'e³ 'ñé³ mɨ³cu³'lóo³, 'ióo²te'²³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ cuø²³ dsa³ 'e³ co̱o̱³ jmɨ́ɨ² cɨ'³ la²³ jø̱n³.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Ca²³dxi²³guiin³² mozos 'i³ ca²³guín²³ xe̱'n² tá³ co̱'³. Lǿn³ miin²³ 'e³ dsɨ³² cɨ² rɨ²³'ióo²³te'²³. 'E³ quie'²³ 'ióo²te'²³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ cuø²³ dsa³ 'e³ co̱o̱³ jmɨ́ɨ² cɨ'³ la²³ jø̱n³.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Ma²'ioo³¹te'¹ la'³, bi²³ ca²³mɨ'n³te'²³ ca²³lʉ́³te'²³ ca²³sɨ'²³te'²³ juii² 'uǿ²³.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Ca²³jua'³te'²³: “Co̱o̱³ hora qui³ mɨ³jmóo² ta² dsa³ la³ 'i³ mɨ³dxi³guín²³ cɨ̱ɨ̱n³ cɨ². 'E³ quie'²³ røø³ mɨ³quín² quiée²ra'³¹, juø'n³ quie'²³ rɨ³ca̱'n²³ jmɨ́ɨ² la²³ cɨ² mɨ³dxi³quié̱n²na'³¹ je² dxíi³ 'ioo³ 'e³ mɨ³jmee²ra'³¹ ta².”
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ juii² 'uǿ²³. Ca²³sɨ'²³ jø̱n³ dsa³ 'i³ ca²³lʉ́³ la'³: “Amigo. 'A²³'e³ xa³ 'e³ mɨ³jme'n²³na²³ 'nʉ³. Qui² mɨ³mi³'ien²³na²³ júu² quia̱'n²³²na¹ 'nʉ³ xe̱'n² 'e³ rɨ²cuǿøn¹na²³ 'nʉ³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ cuø²³ dsa³ 'e³ co̱o̱³ jmɨ́ɨ², ¿mɨ³naa'³¹?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Quie̱³ quién²nu³ 'e³ ya̱'n³nu³ 'e³ rɨ²cǿ̱n², 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ co̱o̱³ jmɨ́ɨ² ta². Guø'n³ quién²nu³. 'Náan²³ 'e³ rɨ²cɨn³¹ quie'² 'i³ la³ 'i³ mɨ³dxóo² cɨ̱ɨ̱n³ cɨ² 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ mɨ³cɨ́n² quién²nu³.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 ¿'A² 'a²³jia'³ joo'²³ rɨ²cuøn²³² 'e³ xa³ quián²³ 'e³ la²³ 'náan²³? ¿'A² juø'² mɨ'n³nu³ 'e³ juø'n³ bi²³ 'uøn²³²na¹?”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 La²³nɨ³ cu³lø³¹ 'e³ rɨ²³lín³ 'i³ pii'² cɨ² dsa³ 'i³ rɨ³løn³¹ 'i³ gáan³ cɨ² rɨ³nɨ²³. 'E³ quie'²³ la'³, rɨ²³lín³ 'i³ gáan³ cɨ² dsa³ 'i³ rɨ³løn³¹ 'i³ pii'² cɨ² rɨ³nɨ²³. Qui² juɨ́ɨn²³ 'i³ ca²³tøø³ Dios 'u². 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ juɨ́ɨn²³ 'i³ ca²³'náan²³ 'e³ rɨ²³lín³ 'i³ gáan³.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 'E³ la²³ 'iún² jui³¹ Jesús 'e³ dsoo³² juɨɨ³ Jerusalén, ca²³jén²³ ca³jné³ dsa³ gui²³tʉ̱́n³ quien³². Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ quien³²:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 ―Sɨ³gui²³²ra² juɨɨ³ Jerusalén, ¿mɨ³naa'³¹? 'E³ quie'²³ je² núu²³ rɨ²³jɨ̱'n²te'²³ jné² Jo̱o̱³¹ Dsa³ quie'² te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'e²³ ley. Te'²³ 'i³ 'í³ hua² 'i³ rɨ²³dxi³ 'i'²³ 'e³ cu²jú̱n³na²³.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Rɨ²³jɨ̱'n²te'²³ jné² quie'² dsa³ jia'³ 'e³ cu²jáa¹ cu²ŋɨ́ɨn¹te'²³ jné², 'e³ cu²jmín¹te'²³ jné², 'e³ cu²te̱e̱n³te'²³ jné² cruz. 'E³ quie'²³ je² rɨ²³tɨ́²³ 'nɨ³ jmɨ́ɨ² 'e³ la²³ jú̱n²³na²³ rɨ²³ji̱i̱'n²³na²³ co̱'³.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ca²³lǿn²³ mɨ³lén² caan²³ Jesús xóo² Jacobo quia̱'² Juan, te'²³ jo̱²³ñʉʉ'³¹ Zebedeo, ca³ti³² quia̱'² jo̱o̱³¹. Ca²³xii'³ jñi² xi²ñi² Jesús. Ca²³ŋɨ́ɨ³ mɨ²'áa².
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ mɨ́³ 'í³:
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ Jesús:
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús:
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 'E³ quie'²³ jo̱³ bi²³ ca²³mɨ'n³ te'²³ dsa³ quien³² 'i³ guién²³ ñin³² Jacobo quia̱'² Juan la²³ ca³já̱a̱n² ma²ca¹núu³te'²³ 'e³ jmii'³¹ cu³lø³¹ ca²³ŋɨ́ɨ³te'²³.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 'E³ jo̱³ tǿ²³ Jesús. Ca²³tøø³ dsa³ quien³². Ca²³jua'³:
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 'A²³jia'³ 'ne'² 'e³ rɨ²³lí³ la'³ jee²³² quien³²na'³. Qui² 'ne'² rɨ²³lín³na'³ mozos 'i³ mi³quin³ uu'n² 'nee'²³ 'i³ 'née²³ rɨ²³lín³ 'i³ gáan³ jee²³² quien³²na'³.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 'E³ quie'²³ la'³, 'ne'² rɨ²³lín³na'³ mozos 'i³ 'uǿn²³ cɨ² 'i³ rɨ²³mi²³quin³ uu'n² 'nee'²³ 'i³ 'née²³ rɨ²³lín³ 'i³ gáan³ cɨ² jee²³² quien³²na'³.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Qui² la'³ jmeen²³ jné² Jo̱o̱³¹ Dsa³. 'A²³la³ jo̱³ 'e³ juø'n²³ 'náan²³ 'e³ li²³xen³ 'i³ rɨ²³mi²³quin³ jné² 'e³ güén²³na²³ mɨ³¹güii³. 'E³ quie'²³ güén²³na²³ 'e³ rɨ²mi³quin²³na²³ dsa³. Güén²³na²³ 'e³ rɨ²³jú̱n³na²³ 'e³ rɨ²løn³¹na¹ juɨ́ɨn²³ dsa³.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 'E³ la²³ ca²³bǿn³ Jesús quia̱'² dsa³ quien³² juɨɨ³ Jericó, bi²³ ma²³'nee³ juɨ́ɨn²³ dsa³ 'i³ ca²³qui̱'³ Jesús.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Xen³ áan²³ dsa³ tuu² 'i³ nee'n²³² coo³¹ jui³¹. Ca²³núu³te'²³ 'e³ sɨ³ŋɨ́n³ Jesús. 'E³ jo̱³ quiʉ̱ʉ̱³ ca²³lʉ́³te'²³. Ca²³jua'³te'²³:
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 'E³ jo̱³ ca²³jíi² dsa³, ca²³jín²te'²³ dsa³ tuu². Ca²³sɨ'²³te'²³ 'e³ cu²quín³. 'E³ quie'²³ dsɨ³² cɨ² ca²³lʉ́³ miin²³. Ca²³jua'³te'²³:
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 'E³ jo̱³ ca²³noo³ Jesús. Ca²³tøø³ dsa³ tuu². Ca²³jua'³:
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 'E³ jo̱³ ca²³jua'³te'²³:
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Ca²³la²³cuu'²³ dsɨ́² Jesús. 'E³ jo̱³ ca²³quiʉ̱'² mɨ²xi¹guoo³ mɨ²ñi² dsa³ tuu². Xe̱'n² jmɨ́ɨ² ca²³la²³jné³ mɨ²ñi²te'¹. 'E³ jo̱³ ca²³qui̱i̱³te'²³ Jesús.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.