Mateus 17
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NVT
1 Ma²ca¹ŋɨ́n³ jñʉ́ʉ³ jmɨ́ɨ², ŋóo² Jesús yʉʉ'³¹ mo'³ jɨ̱ɨ̱n²³². Ŋóo² 'ñée² quia̱'² Peen²³² quia̱'² Jacobo quia̱'² Juan la²³ ca³já̱a̱n² quia̱'² Jacobo.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Je² joo³² dsa³ quien³² ca²³guø'n³ 'e³ la²³ lǿn²³. Ca²³lǿ²³ rɨ³jii'³¹ ñi² la²³'nɨɨ'n³¹ rɨ³ji'n³¹ ñi'². Ca²³la²³taa³ cuo̱o̱³ la²³'nɨɨ'n³¹ taa³ je² cuø²³ jmɨ́ɨ²³ ji³.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Co̱'³ la²³ ca²³lǿ²³ 'e³ ca²³la²³jnén³ caan²³te'²³ Moisés quia̱'² Elías. Ca²³mi²³róo³te'²³ quia̱'²te'²³ Jesús.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Peen²³². Ca²³sɨ'²³ Jesús:
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Lʉ²³ quie'²³ la'³ Peen²³² 'e³ jó² co̱o̱³ jníi² 'e³ rɨ³jii'³¹ cu³lø³¹ 'e³ ca²³éen³te'²³. Xen³ 'i³ ca²³lʉ́³ jee²³² jníi². Ca²³jua'³:
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Ma²ca¹núu³ la'³ dsa³ quien³² Jesús, ca²³quiaa³te'²³ rɨ³'in³²te'²³. Bi²³ ma²³'nee³ ca²³jue'n² miin²³.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 'E³ quie'²³ ca²³lǿn²³ mɨ³lén² Jesús. Ca²³quiu̱u̱'n³ dsa³ quien³² xi²guoo³. Ca²³jua'³:
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ma²ca¹jóo¹te'²³ co̱'³, 'a²³'i̱³ ma²³ xen³ 'i³ té̱e̱n³ quia̱'² Jesús. 'Nɨɨ'n³¹ jø̱n³ 'ñée² Jesús cɨ² ŋǿn²te'²³.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 'E³ la²³ sɨ³jiaan³²te'²³ co̱'³ yʉʉ'³¹ mo'³, ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ quien³²:
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ dsa³ quien³²:
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús:
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 'E³ quie'²³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ 'e³ güe'n² co̱'³ 'i³ rɨ³løn³¹ 'é̱e̱² Elías. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³la²³cuiin²³te'²³. 'E³ quie'²³ ca²³jme'²³te'²³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'née²³te'²³. 'E³ quie'²³ la'³ rɨ²³jmóo²te'²³ 'e³ rɨ²³dxi²³quié̱n²na²³ jné² Jo̱o̱³¹ Dsa³ co̱'³.
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 'E³ jo̱³ ca²³la²³quii²³ dsa³ quien³² 'e³ Juan 'i³ ca²³xáan² dsa³ jmɨɨ³ hua² 'en³².
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi²³guín²³te'²³ je² ta'n² juɨ́ɨn²³ dsa³. Xen³ jø̱n³ dsa³ 'i³ ca²³dxóo² caan²³ Jesús. Ca²³xii'³ jñi² xi²ñi² Jesús. Ca²³jua'³:
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 ―Rɨ²juøøn³¹na¹ 'nʉ³, Juiin²³: Cu²li³cuu'²³ 'áan² quia̱'n²nu³ ja̱a̱n²³. Qui² bi²³ ta̱a̱n²³ 'i̱'². Bi²³ ma²³'nee³ dxi³quié̱n². Tén³ la²³ sɨ³cɨ'n²³ dxi³¹ji³. Sɨ³cɨ'n²³ 'e̱'³ jmɨɨ³ co̱'³.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 'E³ jo̱³ mɨ³i²jøn²³na²³ xii'³ 'í³ 'e³ cu²jóon¹ dsa³ quien³²nu³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca³lǿ²³ juø'² ca³mi³'láan³te'²³.
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús:
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jíi² Jesús, ca²³jín² espíritu quien³² mɨ²³sɨ²³quiʉ'². 'E³ jo̱³ ca²³bǿøn²³ xii'³. Xe̱'n² jmɨ́ɨ² ca²³'láan³ xii'³.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Cɨ̱ɨ̱n³ cɨ² ca²³lʉ́³ dsa³ quien³² quia̱'² Jesús je² co̱³quie'². Ca²³jua'³te'²³:
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús:
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 'E³ quie'²³ 'ne'² rɨ²lʉ²ra² quia̱'n²na² Dios. 'Ne'² rɨ²jmee²ra² mɨ²³jmɨɨ²³. 'Nɨɨ'n³¹ la'³ hua² sɨ³'uǿøn² espíritus quien³² mɨ²³sɨ²³quiʉ'² 'i³ lǿn²³ la²³nɨ³.
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 'E³ la²³ ca²³ŋɨ́³te'²³ la²³ca̱a̱n³ estado Galilea, ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ quien³²:
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ jné². 'E³ quie'²³ je² rɨ²³tɨ́²³ 'nɨ³ jmɨ́ɨ² 'e³ la²³ jú̱n²³na²³ rɨ²³ji̱i̱'n²³na²³ co̱'³.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Ma²ca¹dxi¹guiin³²te'²³ co̱'³ juɨɨ³ Capernaum, i²guín¹ 'io'² 'i³ cu'n³² cuu² 'e³ 'ne'² ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³ je² mi³gáan³ Dios dsa³ Israel. Ca²³lǿn²³ mɨ³lén² caan²³ Peen²³². Ca²³jua'³:
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Peen²³²:
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Peen²³²:
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ 'nee³ra² 'e³ rɨ²cuø²ra² u²³ŋɨ́³ dsɨ́ɨ² quie'² dsa³. 'E³ jo̱³ guo³ co̱³² jmɨ²³ñii'³¹. Cu³jua² 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ 'ñii²³² 'e³ nee² me²³cuu². Rɨ²jøn²³²nu³ 'oo² 'moo'³ 'i³ rɨ²³jáan³nu³ xe̱'n². Rɨ²máan² co̱o̱³ cuu² 'e³ 'iʉ² ta³'oo². Rɨ²ca̱a̱n²³ cuu² jo̱³. Rɨ²cuøøn³¹ 'io'². 'E³ quie'²³ rɨ²³dxi²³quie̱'n²³ cuu² quiée²ra² ca³ti³².
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.