Lucas 20
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NVT
1 Ca²³tɨ́³ jmɨ́ɨ² 'e³ ca²³'ée²³ dsa³ Jesús ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³ je² mi³gáan³ Dios dsa³ Israel. Ca²³'ɨ́ɨ³ júu² dxʉ́²³ quiee'³² Dios. Ca²³lǿn²³ mɨ³lén² te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'e²³ ley quia̱'² te'²³ dsa³ mɨ³dxún²³.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Ca²³jua'³te'²³ ca²³sɨ'²³te'²³ Jesús:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿'I̱i̱² sɨɨ'³¹ 'i³ ca²³cuǿ³ ta² 'e³ có̱²³ Juan 'e³ ca²³xáan² dsa³ jmɨɨ³? ¿'A² Dios 'i³ jen³¹ yʉʉ'³¹ güii³ ca²³cuǿ³ ta² 'e³ có̱²³? ¿'A² dsa³ hua² ca²³cuǿ³ ta² 'e³ có̱²³?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 'E³ jo̱³ ca²³sɨ́n²³ júu² la²³ co̱³quie'² miin²³. Ca²³jua'³te'²³:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 'E³ quie'²³ xi³nu³ rɨ²juaa'²ra²: “Dsa³ hua² ca²³cuǿ³ ta² 'e³ có̱²³”, bi²³ rɨ²³cuǿ²³ cú̱u̱² quiée²ra² la²³jɨn³ dsa³. Qui² sɨ³táan³te'²³ 'e³ ca³quie̱e̱² ca²³'ɨ́ɨ³ Juan júu² quiee'³² Dios.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 'E³ jo̱³ ca²³jua'³te'²³:
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tín²³ ca²³lʉ́³ Jesús júu² la³ 'e³ jmee²³ lii²³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² rɨ²³jme'²³te'²³ 'ñée². Ca²³jua'³:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Ma²ca¹tɨ́³ ji̱i̱³ 'e³ jioo³² dsa³ mɨ²jø'², ca²³xíin²³ jø̱n³ mozo quien³². 'E³ jo̱³ ŋóo² mozo i²joon³ dsa³ 'i³ mi³qui³ xoo'³¹ jø'². Ca²³ŋɨ'²³ ca³juɨ² mɨ²jø'² jñii³¹ 'uǿ²³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³la²³dxʉ́²³ dsɨ́²te'²³ 'e³ rɨ²³jɨ̱'²te'²³. Te³ ca²³cuǿ³te'²³ quie'² mozo 'i³ ca²³xíin²³ juii² 'uǿ²³. 'A²³'e³ xa³ jñii³¹ 'uǿ²³ 'e³ quie̱³ mozo 'e³ la²³ ca²³cu²³dxe'n³te'²³.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³xíin²³ juii² jia'³ cɨ'²³ mozo co̱'³. 'E³ jo̱³ ca²³cuǿ³te'²³ quie'² mozo 'í³ co̱'³. Bi²³ u²³'i'²³ ca²³jme'²³te'²³ mozo 'í³. 'A²³'e³ xa³ jñii³¹ 'uǿ²³ 'e³ quie̱³ mozo 'í³ 'e³ la²³ ca²³cu²³dxe'n³te'²³ co̱'³.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³xíin²³ juii² jia'³ cɨ'²³ mozo je² sɨ³tɨ́²³ aan³. Ca²³jme'²³te'²³ mozo 'í³ co̱'³. Bi²³ xa³ je² ca²³lǿ²³ quie'². Jo̱³ tu³ ca²³dxin³te'²³ mozo.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’'E³ jo̱³ ca²³lǿn³ juii² xoo'³¹ jø'²: “¿Jmii'³¹ rɨ²jmeen²³² cu²ne²ra²? Ja̱a̱n²³ 'i³ bi²³ 'náan²³na²³ cɨ'²³ rɨ²sɨɨn³¹na¹ co̱'³. Co̱'³ xi² rɨ²³'áa²³te'²³ u²³go³ u²³'iʉʉ²³ quia̱'²te'²³ ja̱a̱n²³”, lǿn³ 'ñée².
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Ma²ŋo²³² dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quiee'³² xoo'³¹ jø'² 'e³ mɨ³dxóo² jo̱o̱³¹, ca²³sɨ́n²³ miin²³ la²³ co̱³quie'²: “'I³ la³ dsa³ 'i³ rɨ³lø³¹ 'i'²³ 'e³ rɨ²³'ióo²³ 'uǿ²³ mɨ³rɨ³jú̱n³ jmii³. Mɨ²³gui²³²ra². Mɨ²³jŋɨ'n²³na² jo̱o̱²³na²³. Qui² jo̱³ hua² rɨ²³'ióo²³ra² miin²³na² 'e³ rɨ³lø³¹ 'i'²³ 'e³ rɨ²³'ióo²³ 'ñée².”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³juén²te'²³ rɨ²³co'²³ 'iá³. Jo̱³ tu³ ca²³jŋɨ'n²³te'²³.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Rɨ²³güe'n²³ co̱'³. Rɨ²³jŋɨ'n²³ dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quiee'³² xoo'³¹ jø'², ¿mɨ³naa'³¹? Rɨ²³cuǿø²³ jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'uǿ²³ quiee'³² 'e³ cu²jmóo¹te'²³ ta² quiee'³² xoo'³¹ jø'². ―La'³ ca²³jua'³ Jesús.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 'E³ quie'²³ Jesús ca²³jóon² dsa³. Ca²³jua'³:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Tʉʉ² la²³ cɨ² rɨ²³'níin³ dsa³ 'i³ rɨ²³'lǿn²³ ñi'² cú̱u̱² 'e³ 'øn²³. Juɨ² 'laa³ la²³ cɨ² rɨ²³lín³ dsa³ 'i³ rɨ³taa'³ cú̱u̱² jo̱³ ñi'² quiee'³². ―La'³ ca²³jua'³ Jesús.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 'Née²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² dsa³ 'e²³ ley 'e³ xe̱'n² quie'²³ jo̱³ rɨ²³sø̱'n²te'²³ Jesús. Qui² ca²³la²³quii²³te'²³ 'e³ miin²³ hua² ca²³'én² Jesús ma²ca¹lʉ́³ júu² quiee'³² xoo'³¹ jø'². 'E³ quie'²³ bi²³ 'ñaa'n²³te'²³ dsa³ juɨɨ³.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Ca²³jmóo² 'i'²³ te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'e²³ ley 'e³ jmii'³¹ rɨ²³li²³tɨ́ɨ²³ quie'²te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³xíin²³te'²³ dsa³ 'i³ ca²³tén² Jesús. Ca²³jmóo²te'²³ 'e³ bi²³ 'née²³te'²³ 'e³ rɨ²³núu²³te'²³ júu² quiee'³² Jesús. 'E³ quie'²³ te³ ca²³jmóo²te'²³ guóo². Qui² 'née²³te'²³ rɨ²³jáan²³te'²³ júu² quiee'³² 'e³ la²³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³ta̱a̱'n³te'²³ guoo³ dxi² juɨɨ³ pii'².
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 'E³ jo̱³ ca²³jua'³te'²³ ca²³sɨ'²³te'²³ Jesús:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 ¿'A² rɨ²jméen² co̱o̱³ mɨ²'áa² rɨ²juɨɨ'n³¹nu³ jnee'³¹ xi² joo'²³ 'e³ rɨ²qui²³²ra² cuu² 'e³ cu'n³² 'io'² 'i³ xiin²³ dxi² juɨɨ³ César?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 'E³ quie'²³ ñi³² Jesús 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ jmoo³²te'²³ lá³. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ 'ñée². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ co̱³² tóo³:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Ja³ maan²³² la³ co̱o̱³ cuu². ¿'I̱i̱² sɨɨ'³¹ quie'² ne'n² 'e³ to̱o̱²³ la³? ¿'I̱i̱² sɨɨ'³¹ quie'² nombre 'e³ to̱o̱²³?
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³jáan³te'²³ júu² quiee'³² xi²ñi² dsa³. 'E³ quie'²³ te³ ca²³cɨ́n³ ca²³gǿn³te'²³. Qui² bi²³ juø'²³ ca²³núu³te'²³ júu² quiee'³².
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Xen³ dsa³ saduceo 'i³ ca²³dxi²³guín²³ caan²³ Jesús. Jua'³ dsa³ saduceo 'e³ 'a²³jia'³ sɨ³ji̱i̱'²³ dsa³ co̱'³. Xa³ co̱o̱³ júu² 'e³ ca²³ŋɨ'²³te'²³ Jesús. Ca²³jua'³te'²³:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ―Dsa³ 'e²³, la²³la³ cu³lø³¹ jua'³ ji³ 'e³ ca²³jmée³ Moisés 'e³ xa³ quiée²ra², ¿mɨ³naa'³¹?: Xi³nu³ rɨ²³jú̱n³ jø̱n³ dsa³ 'i³ xen³ mɨ²³quie'², 'e³ quie'²³ 'a²³'i̱³ xen³ jo̱o̱³¹, 'ne'² rɨ²³tǿø²³ mɨ́³ 'nɨ́ɨ³ jó̱o̱² dsa³ 'i³ jú̱n²³ 'e³ jua'³ cu²li³xen³ 'é̱e̱² jo̱o̱³¹ 'lɨ² jó̱o̱². La'³ cu³lø³¹ jua'³ ji³, ¿mɨ³naa'³¹?
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Xen³ guiáan²³ dsa³ la²³ ca³já̱a̱n². Tǿø² mɨ́³ jó̱o̱² 'i³ cua̱a̱n²³. 'E³ quie'²³ 'íi² li²³xen³ jo̱o̱³¹ 'e³ jú̱n²³ 'ñée².
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Tǿø² mɨ́³ 'nɨ́ɨ³ 'í³ jó̱o̱² 'i³ sɨ³tɨ́²³ áan²³. 'E³ quie'²³ 'íi² li²³xen³ jo̱o̱³¹ 'e³ jú̱n²³ 'i³ 'í³ co̱'³.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 'E³ jo̱³ tǿø² mɨ́³ 'nɨ́ɨ³ 'í³ jó̱o̱² 'i³ sɨ³tɨ́²³ aan³. 'E³ quie'²³ la'³ la²³jɨn³. 'E³ quie'²³ 'a²³'i̱³ jo̱o̱³¹ ca²³la²³xen³ cɨ'³ la²³ jø̱n³ 'e³ jú̱n²³te'²³.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Je² dsøn³ cɨ² jú̱n²³ 'ñée² mɨ́³ co̱'³.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 ¿'I̱i̱² quién² mɨ́³ 'í³ mɨ³rɨ³ji̱i̱'²³ dsa³ co̱'³ cu²ne²ra²? Qui² ca²³la²³quia̱'² la²³jɨn³ guiáan²³.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ saduceo:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 'E³ quie'²³ 'a²³la³ ma²³ la'³ rɨ²³jmóo² dsa³ 'i³ jua'³ Dios 'e³ joo'²³ rɨ²³ji̱i̱'²³ co̱'³ yʉʉ'³¹ güii³. Núu²³ 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²³tǿø²³ dsa³ mɨ́³. 'E³ quie'²³ 'a²³ cɨ'²³ ma²³ rɨ²³cuǿn² jo̱²³mɨɨ³¹ quie'² dsóo²³.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Qui² 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³jú̱n³ dsa³ núu²³. Núu²³ xen³te'²³ la²³ xen³ ángeles. Rɨ³løn³¹ jo̱o̱³¹ Dios la²³jɨn³. Qui² mɨ³ji̱i̱'n²³te'²³ co̱'³.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Ca²³jmée³ lii²³ 'ñée² Moisés 'e³ sɨ³ji̱i̱'²³ dsa³ co̱'³. Jmee²³ lii²³ júu² quiee'³² Dios je² to̱o̱²³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ 'iún² Dios xoo'³¹ nuu³ ma²ca¹lʉ́³ quia̱'² Moisés. La²³la³ cu³lø³¹ ca²³jua'³: “Dios juii² Abraham hua² jné². Dios juii² Isaac. Dios juii² Jacob co̱'³.” La'³ cu³lø³¹ to̱o̱²³ ji³ je² 'en³² Dios Juii³ra².
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Qui² 'a²³jia'³ rɨ³løn³¹ Dios juii² dsa³ 'i³ rɨ³jú̱n². 'E³ quie'²³ rɨ³løn³¹ juii² dsa³ 'i³ rɨ³ji̱'²³. Rɨ³ji̱'²³ quie'²³ dsɨ́² la²³jɨn³ dsa³ ji̱'²³ Dios, juø'n³ quie'²³ mɨ³xa³ jmɨ́ɨ² jú̱n²³ jmɨ² ŋu². ―La'³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ saduceo.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca³dxáan² dsa³ 'e²³ ley:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 'A²³jia'³ ma²³ ca²³la²³bii²³ dsɨ́²te'²³ 'e³ ca²³ŋɨ'²³te'²³ júu².
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Co̱'³ cɨ'²³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ saduceo:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Qui² 'ñée² David ca²³jua'³ 'e³ la²³ to̱o̱²³ ji³ 'e³ xi̱i̱n³ Salmos je² 'en³² Cristo. La²³la³ cu³lø³¹ ca²³jua'³:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 la²³huø'n²³ rɨ²jmeen²³² 'e³ rɨ²³lín³nu³ juii² dsa³ 'i³ hui²³dsɨ́ɨn² ñin³² 'nʉ³”.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Juiin²³ ca²³jua'³ David, ca²³'én² Cristo. ¿Jmii'³¹ lǿ² 'e³ rɨ³løn³¹ Cristo ju̱u̱n²³ David xi³nu³ la'³ cu³lø³¹ ca²³jua'³? Qui² rɨ³løn³¹ juii² co̱'³.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Je² nuu³ la²³jɨn³ dsa³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ quien³²:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―'A²³ rɨ³co̱³ra'³ tɨ³² 'i'²³ quiee'³² dsa³ 'e²³ ley. Qui² bi²³ mi³gáan³ miin²³. Bi²³ la²³ŋɨ́²³te'²³ la²³ca̱a̱n³ 'e³ quii'³te'²³ cuo̱o̱³ cuaa³. 'Née²³te'²³ 'e³ rɨ²³cuǿ²³ dsa³ u²³juee'n³¹ quia̱'²te'²³ je² dxa²³ dsa³ 'moo'². 'Née²³te'²³ 'e³ rɨ²³gua³te'²³ je² dxʉ́²³ cɨ² ñʉ'²³ 'ñʉ́² je² mi³gáan³ dsa³ Dios. 'Née²³te'²³ rɨ²³gua³te'²³ sii³¹ je² gua³ dsa³ gáan³ 'e³ la²³ tøø³te'²³ 'e³ rɨ²³e'².
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Je̱'n³²te'²³ 'ñʉ² mɨ́³ 'nɨ́ɨ³. Bi²³ huǿø³ lʉ²³te'²³ quia̱'²te'²³ Dios 'e³ jua'³ cu²jóo¹ dsa³. 'E³ jo̱³ bi²³ cɨ² rɨ²³jmée²³ Dios jñiin²³te'²³.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.