Lucas 16
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs ARA
1 Ca²³lʉ́³ co̱'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ quien³². Ca²³jua'³:
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 'E³ jo̱³ ca²³tøø³ mozo dsa³ 'i³ rɨ³løn³¹ juii². Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ mozo: “¿Jmii'³¹ lǿ² júu² 'e³ sɨ'²³ dsa³ jné² 'e³ 'en³²te'²³ 'nʉ³? Rɨ²jméen² júu² 'e³ jmii'³¹ cu³lø³¹ ta² 'e³ mɨ³jméen². Qui² 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²cuøn²³² júu² 'e³ rɨ²jméen² ta² quián²³.”
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 'E³ jo̱³ ca²³jmée³ 'i'²³ 'ñée² 'i³ jmee²³ ta². Ca²³lǿn³: “¿Jmii'³¹ rɨ²jmeen²³² cu²ne²ra²? Qui² mɨ³ rɨ²³je̱'n²te'²³ ta² 'e³ jmeen²³. 'A²³jia'³ rɨ²³a̱a̱'n²³ 'e³ rɨ²jmeen²³² ta² je² nuu³. Qui² bi²³ gáan³ dxíi³. 'A²³jia'³ jmɨ́ɨ² li²³bii²³ dsɨn²³ 'e³ rɨ²ñin²³² jee²³² calles 'e³ rɨ²'ɨɨn²³² joo³¹ guaan²³ 'e³ rɨ²ŋɨɨn²³² cuu².
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Mɨ³jméen²³ 'i'²³ 'e³ jmii'³¹ rɨ²jmeen²³² 'e³ la²³ li²³xen³ dsa³ 'i³ dxʉ́²³ lʉn²³ quia̱'n²³²na¹ mɨ³rɨ³'aa³ 'i'²³ 'e³ mɨ³je̱'n²te'²³ ca³quie̱e̱² ta² quián²³.”
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 'E³ jo̱³ ca²³tøø³ dsa³ 'i³ ya̱'n³ quie'² juii² cɨ'³ jø̱n³ cɨ'³ jø̱n³. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ xe̱'n²: “¿Lɨɨ'³¹ 'nɨɨ'n³¹ ya̱'n³nu³ quie'² juii² ta² 'e³ jmeen²³?”
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Ca²³jua'³ dsa³ 'í³: “Jné² ya̱'n³na²³ co̱o̱³ i³lóo³ ba³rii³² noo²³² aceite”. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ dsa³ 'i³ mɨ³'ien³ júu² 'e³ rɨ²³je̱'n²te'²³ ta² quiee'³²: “'E³ la³ vale quien³²nu³. Ñí³ xe̱'n² rɨ³nɨ²³. Rɨ²jméen² co̱o̱³ vale 'e³ rɨ²te̱e̱n³¹ 'nɨɨ'n³¹ tú̱²³ lu²³guiá³ cɨ².”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ jia'³ cɨ'²³: “¿Lɨɨ'³¹ 'nɨɨ'n³¹ 'e³ ya̱'n³ 'nʉ³ co̱'³?” Ca²³jua'³ dsa³ 'í³: “Ya̱'n³na²³ co̱o̱³ i³lóo³ láa² mɨ³¹cuɨɨ³ trigo”. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ dsa³ 'i³ mɨ³'ien³ júu² 'e³ rɨ²³je̱'n²te'²³ ta² quiee'³². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³: “'E³ la³ vale quien³²nu³. Rɨ²jméen² co̱o̱³ vale 'e³ rɨ²te̱e̱n³¹ guiáa³ cɨ² 'a²³ ti³² co̱o̱³ i³lóo³ láa².”
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ juii² 'e³ bi²³ ta³jmee²³ 'i'²³ mozo 'i³ sǿn²³ 'e³ jmii'³¹ rɨ²³jmée²³. Qui² bi²³ tɨn³ ta³lʉ²³ quia̱'² dsa³, la²³ cu²ru'³ dsa³ 'i³ mi³quí̱i̱n²³ la²³jɨ³ 'e³ guaa² mɨ³¹güii³ 'e³ la²³ rɨ²³ti²³guo² ta² quiee'³²te'²³. Bi²³ cɨ² tɨn³te'²³ ta³lʉ²³te'²³ quia̱'²te'²³ dsa³ la²³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ mɨ³la³jnén³ ji³ quiee'³² Dios.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ’Rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³: Xa³ je² jmee²³ ta² dxʉ́²³ cuu², juø'n³ quie'²³ sɨ³lí³ juø'² jmee²³ 'e³ sǿn²³. Rɨ²cuǿ²ra'³ cuu². Rɨ²jmée²ra'³ co̱²juø'¹ quie'² dsa³. Jo̱³ hua² li²³xen³ dsa³ 'i³ dxʉ́²³ lʉ́²ra'³ quia̱'n²na'³. Jo̱³ hua² rɨ²³'i'n²te'²³ 'nee'²³ yʉʉ'³¹ je² nee'n²³² dsa³ ca³cuaa³ mɨ³rɨ³'aa³ 'i'²³ 'e³ mɨ³dsá²³ cuu².
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Dsa³ 'i³ dxʉ́²³ jmee²³ cua̱a̱n²tu² je² xa³ ca³juɨ², 'e³ quie'²³ la'³ bi²³ dxʉ́²³ rɨ²³jmée²³ cua̱a̱n²tu² je² xa³ ñúun³ co̱'³. Dsa³ 'i³ jmee²³ 'e³ sǿn²³ je² xa³ ca³juɨ², 'e³ quie'²³ la'³, rɨ²³jmée²³ 'e³ sǿn²³ je² xa³ ñúun³ co̱'³.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Xi³nu³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ mɨ³jmée²ra'³ ta² quiee'³² cuu² 'e³ sɨ³lí³ juø'² jmee²³ 'e³ sǿn²³, 'e³ quie'²³ bi²³ cɨ² 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² rɨ²³cuǿø²³te'²³ 'nee'²³ 'e³ rɨ²³lín³na'³ cua̱a̱n²tu² la²³jɨ³ 'e³ bi²³ cɨ² quí̱i̱n²³, ¿mɨ³naa'³¹?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Xi³nu³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ mɨ³jmée²ra'³ cua̱a̱n²tu² la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'² jia'³ cɨ'²³, 'a²³'i̱³ xen³ 'i³ li²³bii²³ dsɨ́² 'e³ rɨ²³cuǿø²³ 'nee'²³ 'e³ xa³ quie'² 'e³ cu²lí³ 'e³ quien³²na'³, ¿mɨ³naa'³¹?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’'A²³'i̱³ xen³ mozo 'i³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³jmée²³ ta² quia̱'² áan²³ juii². Qui² rɨ²³lí³ 'e³ hui²³dsɨ́ɨn² ñin³² jø̱n³. 'E³ quie'²³ li²³'néen² jia'³ cɨ'²³. Rɨ²³jmée²³ 'e³ la²³ jua'³ jø̱n³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ rɨ²³mi²³quí̱i̱n²³ 'e³ la²³ jua'³ jia'³ cɨ'²³. 'A²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²jmée²ra'³ ta² 'e³ dxi³ 'i'²³ Dios ca³ti³² quia̱'² ta² 'e³ dxi³ 'i'²³ cuu².
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Ca²³núu³ dsa³ fariseo la²³jɨ³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Jesús. 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³jáa² ca²³ŋɨ́ɨ²te'²³. Qui² bi²³ 'iin²³ dsɨ́²te'²³ cuu².
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ fariseo:
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Co̱'³ cɨ'²³ ca²³jua'³ Jesús:
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 ’'E³ quie'²³ cu³xi³ co̱o̱³ mɨɨ³¹ mɨ²'uø'¹ 'e³ to̱o̱²³ ley 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² rɨ²³lí³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ quí̱i̱n²³. Bi²³ cɨ² 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² rɨ²³gua'²³ ley la²³ cɨ'²³ mɨ³¹güii³ quia̱'² 'uǿ²³ la³.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Co̱'³ cɨ'²³ ca²³jua'³ Jesús:
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 ’La²³la³ cu³lø³¹ ca²³ji̱'²³ jø̱n³ dsa³ xoo³² co̱o̱³ taa'². Xen³ jø̱n³ dsa³ xoo³² 'i³ bi²³ ma²³'nee³ dxʉ́²³ 'mɨɨ'³ 'e³ quii'³. Dxa²³ mɨ²juee'³ la²³jɨ³ jmɨ́ɨ².
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 'Oo'² 'ñʉ³¹ quiee'³² rɨ³caa'n³² tén³ la²³ jø̱n³ dsa³ taan³ 'i³ xi̱i̱n³ Lázaro 'i³ bi²³ sɨ³juii³ la³'e².
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 'Née²³ rɨ²³e'² sɨ³taan³ te³ 'ee² 'noo³¹ 'e³ sɨ³jiʉ'² ñʉ'²³ mesa je² ee'³² dsa³ xoo³². Guøn³ dsɨɨ³, xʉ̱ʉ̱'²³ je² sɨ³juii³ la³'e².
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ca²³tɨ́³ jmɨ́ɨ² 'e³ jú̱n²³ dsa³ taan³. Te'²³ ángeles ca²³jáan³ je² jen³¹ Abraham je² bi²³ jɨn³ dsɨ́² dsa³. Ca²³tɨ́³ jmɨ́ɨ² 'e³ jú̱n²³ dsa³ xoo³² co̱'³. Ca²³'áan²te'²³ jo̱o̱²³.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ŋø'n² je² nee'²³² dsɨ́² dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ ca²³jmóo² ca³dsaan³² je² bi²³ dxi³quié̱n². Ca²³jóo² je² huɨ̱́ɨ̱³ 'ñée². Ŋǿn² Abraham. Jen³¹ Lázaro caan²³.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ca²³lʉ́³ quiʉ̱ʉ̱³. Ca²³jua'³: “Ñu'n² Abraham, cu²li³cuu'²³ 'áan² quia̱'n²nu³ jné². Rɨ²sɨɨn²³nu³ Lázaro 'e³ rɨ²³'a'²³ jmɨɨ³ ca³juɨ² yʉʉ'³¹ mɨ²xi¹guoo³ 'e³ rɨ²³quiʉ̱'² sɨ'n²³ 'e³ cu²li³güii'²³. Qui² 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² rɨ²³táan²³ la²³'nɨɨ'n³¹ dxi³quié̱n²na²³ dxi³¹ji³ la³.”
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ Abraham: “Ja̱a̱n²³, 'ne'² li²³liin³²nu³ 'e³ bi²³ dxʉ́²³ ca²³ñín³ ca²³naan³ mɨ³¹güii³ quien³²nu³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ ca²³gua³ Lázaro mɨ²jo̱³. 'E³ quie'²³ mɨ³lɨɨn³² dsɨ́² 'ñée² je² la³. 'Nʉ³ hua² 'i³ 'a²³jia'³ rɨ²³tén²nu³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ dxi³quié̱n²nu³.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 'E³ quie'²³ 'a²³la³ 'nɨɨ'n³¹ la'³. Mɨ³lǿ²³ co̱o̱³ 'e̱'³ guó³ jɨ̱ɨ̱n²³² ma²³'nee³ 'e³ rɨ³jnɨ³ je² nee'²³²ra'³¹ quia̱'² je² jen³¹nu³. 'E³ jo̱³ hua² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³tɨ́n²³ je² jen³¹nu³ dsa³ 'i³ nee'n²³² la³ 'i³ 'née²³ sɨ³guín²³ je² jen³¹nu³ nɨ³. 'E³ quie'²³ la'³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³ja²³guín²³ je² la³ dsa³ 'i³ nee'n²³² je² jen³¹nu³ nɨ³.” La'³ ca²³jua'³ Abraham. Ca²³sɨ'²³ dsa³ xoo³².
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ dsa³ xoo³²: “Ñu'n² Abraham, jné² ŋɨ'n²³na²³ 'nʉ³ 'e³ rɨ²sɨɨn²³nu³ Lázaro quie'² ñu'n²³.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Qui² xen³ cɨ² 'ñén³ ja̱a̱n³². 'Náan²³ 'e³ rɨ²³lʉ́²³ Lázaro quia̱'² ja̱a̱n³² 'e³ la²³ 'a²³jia'³ rɨ²³ja²³guín²³te'²³ la³ je² bi²³ dxi³quié̱n²na'³¹.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ Abraham: “Xa³ quie'²te'²³ júu² 'e³ 'ióo² Moisés mɨ²jaa²³² quia̱'² júu² 'e³ ca²³sɨɨ³ dsa³ 'i³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² quiee'³² Dios mɨ²jaa²³². Røø³ 'íi² 'e³ rɨ²³núu²³te'²³ júu² jo̱³ xi³nu³ 'née²³te'²³ rɨ²³láan³te'²³.”
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ dsa³ xoo³²: “'A²³jia'³ líi² 'nɨɨ'n³¹ la'³, ñu'n²³ Abraham. 'U² cu²ru'³ xen³ jø̱n³ dsa³ 'i³ rɨ²³bǿn³, 'i³ rɨ²³ji̱i̱'²³ co̱'³, 'i³ rɨ²³dsóo² quie'²te'²³, jo̱³ hua² rɨ²³tʉ́²te'²³ 'e³ jmoo³²te'²³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³.”
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Abraham. Ca²³sɨ'²³ dsa³ xoo³²: “Xi³nu³ 'a²³jia'³ rɨ²³núu²³te'²³ júu² quiee'³² Moisés quia̱'² júu² quiee'³² dsa³ 'i³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² quiee'³² Dios mɨ²jaa²³², 'e³ quie'²³ la'³ 'a²³jia'³ rɨ²³sɨ²³táan³te'²³, juø'n³ quie'²³ rɨ²³ji̱i̱'²³ co̱'³ jø̱n³ dsa³.” ―La'³ cu³lø³¹ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Jesús.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.