Atos 7
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NVT
1 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ juii² jmii³ dsa³:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jmée³ júu² Tee². Ca²³jua'³:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Ca²³jua'³ Dios. Ca²³sɨ'²³ Abraham: “Bǿn³ juɨɨ³ quien³²nu³. Cuaa'n²³² la²³jɨn³ dsa³ 'i³ xen³ quién²nu³. Guaan³² juɨɨ³ je² rɨ²sɨɨn³¹na¹ 'nʉ³.” La'³ ca²³jua'³ Dios. Ca²³sɨ'²³ Abraham.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 'E³ jo̱³ ca²³bǿn³ Abraham juɨɨ³ quiee'³² dsa³ Caldea. I²gua³ juɨɨ³ Harán. Ma²ju̱n²³ sɨ³dsóo²³ jmii³ Abraham, jo̱³ ca²³xíi²³ Dios quie'² Abraham 'uǿ²³ je² nee'²³²ra² rɨ³nɨ²³.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³cuǿ³ júu² Dios mɨ²xe̱'n³¹ 'e³ li²³xa³ je² la³ 'uǿ²³ quiee'³² Abraham. Cu³xi³ je² rɨ²³noo³ Abraham 'a²³jia'³ ca²³cuǿ³ Dios. 'E³ quie'²³ ca²³mi²³'ien³ júu² Dios 'e³ cɨ² li²³quie'² Abraham 'uǿ²³ la³, 'e³ cɨ² li²³quie'² dsa³ ju̱u̱n²³ co̱'³. Ca²³jua'³ la'³ Dios, juø'n³ quie'²³ 'a²³'i̱³ xen³ jo̱o̱³¹ Abraham mɨ²jo̱³.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 La²³la³ cu³lø³¹ ca²³jua'³ Dios. Ca²³sɨ'²³ Abraham: “Juɨɨ³ quiee'³² dsa³ jia'³ rɨ²³gua³ dsa³ ju̱u̱n²³nu³. Rɨ²³lín³te'²³ mozos quien³² dsa³ jia'³, mozos 'i³ 'a²³'e³ xa³ jñiin²³. Te'²³ dsa³ jia'³ rɨ²³jme'²³ dsa³ ju̱u̱n²³nu³ quiʉ̱́³ i³lóo³ ji̱i̱³ ñi³ 'nɨɨ'n³¹.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 'E³ quie'²³ rɨ²dxen²³² ta² quiee'³² dsa³ 'i³ rɨ²³jme'²³ dsa³ ju̱u̱n²³nu³. Jo̱³ tu³ rɨ²³'uǿøn²³ dsa³ ju̱u̱n²³nu³ juɨɨ³ quiee'³² dsa³ jia'³. Rɨ²³ta'n²³te'²³ 'uǿ²³ je² xi'n²³nu³ rɨ³nɨ²³. 'Uǿ²³ la³ rɨ²³mi²³gáan³ jné² te'²³ dsa³ ju̱u̱n²³nu³.” La'³ ca²³jua'³ Dios. Ca²³sɨ'²³ Abraham.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Dios ca²³mi²³'ien³ júu² quia̱'² Abraham 'e³ 'ne'² rɨ²³ji̱'²³ 'e³ xi̱i̱n³ circuncisión 'e³ cu²li³lii²³ 'e³ rɨ³løn³¹ dsa³ quien³². 'E³ quie'²³ ca²³la²³xen³ jo̱o̱³¹ Abraham 'i³ xi̱i̱n³ Isaac. Ma²ca¹tɨ́³ jñé²³ jmɨ́ɨ² 'e³ xen³ Isaac, ca²³jmée³ Abraham 'e³ xi̱i̱n³ circuncisión ca²³jme'²³ jo̱o̱³¹. 'E³ quie'²³ ca²³la²³xen³ jo̱o̱³¹ Isaac 'i³ xi̱i̱n³ Jacob. Jo̱³ tu³ ca²³la²³xen³ gui²³tʉ̱́n³ jo̱o̱³¹ 'ñée² Jacob, 'i³ rɨ³løn³¹ te'²³ dsa³ xoo'³¹ jmóo² quien³²na².
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’'E³ quie'²³ bi²³ ca²³ti̱'n³ te'²³ dsa³ xoo'³¹ jmóo² ñin³² jø̱n³ jó̱o̱²te'²³ 'i³ xi̱i̱n³ Søø³². 'E³ jo̱³ ca²³'nɨ́ɨn²³te'²³ quie'² dsa³ 'i³ i²jøn²³ 'uǿ²³ Egipto. 'E³ quie'²³ bi²³ ca²³mi²³quin³ Søø³² Dios.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ca²³láan² Søø³². Ca²³dsá²³ u²³ŋɨ́³ dsɨ́ɨ² quie'². Ca²³la²³'néen² Søø³² rey quien³² dsa³ Egipto 'i³ sɨ'²³te'²³ Faraón. Qui² ca²³núu³ 'e³ bi²³ ta³jmee²³ 'i'²³ Søø³². Dios hua² ca²³jmée³ la'³ quie'² Søø³². 'E³ jo̱³ ca²³'én² Søø³² Faraón 'e³ rɨ²³lín³ dsa³ caan²³. Ca²³dxá³ guoo³ Søø³² 'uǿ²³ Egipto quia̱'² la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'² 'ñée².
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’'E³ quie'²³ jo̱³ ma²ca¹tɨ́³ 'e³ ca²³la²³'oon²³ cuɨɨ³ 'uǿ²³ Egipto quia̱'² 'uǿ²³ Canaán co̱'³, bi²³ ca²³dxi²³quié̱n² dsa³. 'A²³jia'³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³dso'²³ dsa³ xoo'³¹ jmóo² quien³²na² 'e³ rɨ²³e'²te'²³.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³núu³ Jacob 'e³ xa³ cuɨɨ³ 'uǿ²³ Egipto. 'E³ jo̱³ ca²³xíin²³ jo̱o̱³¹, te'²³ dsa³ xoo'³¹ jmóo² quien³²na².
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Je² ca²³tɨ́³ tú̱²³ taa'² 'e³ i²guín¹te'²³ 'uǿ²³ Egipto ca²³la²³cuiin²³te'²³ Søø³². Qui² ca²³jmée³ júu² 'ñée². Ca²³la²³cuiin²³ 'i³ xen³ quie'² Søø³² Faraón co̱'³.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³cu²³dxe'n³ Søø³² júu² quiee'³² 'e³ jua'³ tøø³ sɨ³dsóo²³ jmii³ quia̱'² la²³jɨn³ 'i³ xen³ quie'². Xen³ co̱o̱³ tú̱²³ lu²³guién³ dsɨ³² guiáa³ 'ñén³ dsa³ 'e³ la²³jɨn³.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 'E³ jo̱³ ŋóo² Jacob i²gua³ 'uǿ²³ Egipto. Núu²³ jú̱n²³ 'ñée². Cɨ̱ɨ̱n³ cɨ² jú̱n²³ miin²³ te'²³ jo̱o̱³¹ Jacob, te'²³ dsa³ xoo'³¹ jmóo² quien³²na².
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 'E³ quie'²³ ca²³tøø³te'²³ sú̱n² 'lɨ́ɨ³ quien³²te'²³ juɨɨ³ Siquem. Núu²³ ca²³'áan²te'²³ too³ 'loo³ 'e³ ló² Abraham mɨ³xa³ cɨ². Too³ 'loo³ jo̱³ ca²³'nɨ́ɨ³ quie'² Abraham te'²³ jo̱²³ñʉʉ'³¹ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Hamor. Cu²taa³ ca²³quí² Abraham.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Bi²³ ca²³la²³ñúun³ ji̱i̱³ ñi³ jo̱o̱²³na²³. Ca²³tɨ́³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ huǿø³ 'e³ rɨ²³'uǿøn²³ dsa³ Israel 'uǿ²³ quiee'³² dsa³ Egipto 'e³ la²³ lǿ² júu² 'e³ ca²³mi²³'ien³ Dios quia̱'² Abraham mɨ³xa³ cɨ². Bi²³ ma²³'nee³ ca²³la²³juɨ́ɨn² dsa³ Israel 'i³ nee'n²³² 'uǿ²³ Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Ca²³tɨ́³ 'e³ 'í² ta² jia'³ cɨ'²³ rey 'i³ 'a²³jia'³ ca²³la²³cuiin²³ Søø³². Qui² mɨ³xa³ jmɨ́ɨ² jú̱n²³ Søø³².
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Bi²³ sǿn²³ ca²³jme'²³ dsa³ uu'n²na² rey 'í³. Bi²³ ca²³cuǿ³ u²³ŋɨ́³ dsɨ́ɨ² quie'² te'²³ yi²³uu'²ra² jaa²³². Ca²³dxi³ 'i'²³ 'e³ rɨ²³cuǿn² jo̱o̱³¹te'¹ 'e³ cu²jú̱n³.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 La²³ca̱a̱n³ mɨ²jo̱³ ca²³la²³xen³ Moisés. Bi²³ li'n² Moisés ji̱'²³ Dios. Aan³ sɨɨ'³ qui³ 'nɨɨ'n³¹ ca²³mi²³quin³ xi³yu̱u̱n³ xi²ñʉ'¹ xóo² jmii³.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ma²ca¹tɨ́³ jmɨ́ɨ² 'e³ ca²³la²³jneen³² xi³yu̱u̱n³ Moisés, jo̱²³mɨɨ³¹ Faraón ca²³tøø³. Ca²³lǿn²³ 'é̱e̱² xóo². Ca²³mi²³gáan³ Moisés.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ca²³la²³tɨn³ Moisés la²³jɨ³ 'e³ tɨn³ dsa³ Egipto. Bi²³ 'ñaa'n² Moisés. Qui² bi²³ ta³lʉ²³. Bi²³ dxʉ́²³ ta² 'e³ jmee²³ co̱'³.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Ma²ca¹tɨ́³ tú̱²³ lóo² ji̱i̱'n²³ Moisés, ca²³la²³'née²³ 'e³ sɨ³joon³ dsa³ Israel 'i³ rɨ³løn³¹ dsa³ uu'n².
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ca²³jí̱i̱n³ jø̱n³ dsa³ Egipto 'i³ jme'²³ jø̱n³ dsa³ Israel. Ca²³noo³ Moisés quia̱'² dsa³ uu'n² 'i³ jme'²³te'²³. Ca²³cuǿ³ quie'² dsa³ Egipto. 'E³ jo̱³ jú̱n²³ dsa³ 'í³. Ca²³jmée³ jñiin²³ dsa³ 'i³ jme'²³ dsa³ uu'n². La'³ ca²³jmée³ Moisés.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Lǿn³ 'ñée² Moisés 'e³ jmoo³² 'i'²³ dsa³ uu'n² 'e³ mɨ³xíi²³ Dios quie'² 'e³ rɨ²³láan² dsa³ Israel. 'E³ quie'²³ 'a²³la³ la'³ cu³lø³¹ 'i'²³ 'e³ ca²³jmóo² dsa³ uu'n².
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ŋóo² co̱'³ Moisés. Ca²³jí̱i̱n³ áan²³ dsa³ uu'n² 'i³ ta'n² nɨ́ɨn³. 'Née²³ Moisés 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²³níin³te'²³ la²³ co̱o̱³ uu'n² 'u². 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³: “La²³ co̱³quién²na'³. ¿'Ee² lǿ² jmee'³²ra'³ uu'n²na'³?”, ca²³jua'³.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³'le'n² Moisés ca²³jmée³ dsa³ 'i³ jme'²³ uu'n². Ca²³jua'³: “¿'I̱i̱² sɨɨ'³¹ ca²³dxin³ 'nʉ³ 'e³ rɨ³løn³¹nu³ juii² jnee'³¹? ¿'A² 'nʉ³ rɨ³løn³¹nu³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta²?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿'A² juø'² 'naan³ 'e³ rɨ²jŋɨ'n²³nu³ jné² 'e³ la²³ ca²³jŋɨ'n²³nu³ dsa³ Egipto dxóo³?”, ca²³jua'³.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 'E³ jo̱³ ca²³cuí̱i̱²³ Moisés ma²ca¹núu³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ dsa³ 'í³. Ŋóo² ca²³gua³ 'uǿ²³ quiee'³² dsa³ Madián. Núu²³ ca²³la²³xen³ áan²³ jo̱o̱³¹.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Ma²ca¹tɨ́³ tú̱²³ lóo² ji̱i̱³ ñi³ 'e³ jen³¹ 'uǿ²³ Madián, ca²³mi²³jnen³ 'ñée² jø̱n³ ángel caan²³ Moisés. Mɨ³lén² mo'³ Sinaí je² 'a²³jia'³ nee'n²³² dsa³ ca²³mi²³jnen³ 'ñée². Jee²³² ji³ je² sɨ³coo³ xoo'³¹ nuu³ ca²³la²³jnén³.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Bi²³ juø'²³ ca²³jóo² Moisés. Mɨ³lén² la²³ i²joo³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³lʉ́³ Dios Juii³ra². Ca²³jua'³:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Dios juii² dsa³ xoo'³¹ jmóo² quien³²nu³ jné², juii² Abraham, juii² Isaac, juii² Jacob”. La'³ ca²³jua'³ Dios. 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³jleen²³ Moisés. 'A²³jia'³ ca²³la²³bii²³ dsɨ́² 'e³ rɨ²³jóo².
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ Dios Juii³ra². Ca²³sɨ'²³ Moisés: “'Uøø² loo³ taa'² tɨɨn³¹. Qui² bi²³ 'mɨ'n²³ je² xi'n²³nu³.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 'E̱'n³ quie'²³ maan²³ 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ jme'²³te'²³ dsa³ quién²³na²³ 'i³ nee'n²³² 'uǿ²³ Egipto. Nuun²³ jné² 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ 'oo'³²te'²³. 'Náan²³ rɨ²láan¹na²³te'²³. 'E³ jo̱³ mɨ³güén²³na²³ la³. Ñe³ la³. Qui² rɨ²sɨɨn³¹na¹ 'nʉ³ 'uǿ²³ Egipto.” La'³ ca²³jua'³ Dios. Ca²³sɨ'²³ Moisés.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Dios ca²³dxin³ Moisés 'e³ rɨ²³lín³ juii² dsa³ Israel, 'e³ rɨ²³láan² uu'n². Ca²³xíin²³ Moisés ma²ca¹la¹jnén³ ángel je² sɨ³coo³ xoo'³¹ nuu³. Dios ca²³xíin²³ Moisés quie'² dsa³ Israel, juø'n³ quie'²³ mɨ³xa³ cɨ² ca³juɨ² ca²³tʉ́n²te'²³ Moisés. Qui² ca²³jua'³te'²³ ca²³sɨ'²³te'²³ Moisés: “¿'I̱i̱² sɨɨ'³¹ ca²³dxin³ 'nʉ³ 'e³ rɨ³løn³¹nu³ juii² jnee'³¹? ¿'A² 'nʉ³ rɨ³løn³¹nu³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta²?”
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 'E³ jo̱³ ŋø'n² co̱'³ 'uǿ²³ Egipto Moisés. Ca²³cuǿ³ jui³¹ je² ca²³'uǿøn²³ 'uǿ²³ Egipto dsa³ Israel. Ca²³jmée³ u²³juø'²³ 'uǿ²³ Egipto. Ca²³jmée³ u²³juø'²³ jmɨ²³ñii'³¹ je² xi̱i̱n³ jmɨɨ³ yʉ̱́ʉ̱³ co̱'³. 'E³ quie'²³ ca²³jmée³ u²³juø'²³ je² 'a²³jia'³ nee'n²³² dsa³ je² ca²³guó³ dsa³ Israel tú̱²³ lóo² ji̱i̱³ ñi³.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 'I³ 'í³ Moisés 'i³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ Israel: “'E³ cɨ² rɨ²³xíin²³ Dios jø̱n³ dsa³ uu'n²na² 'i³ rɨ²³'ɨ́ɨ²³ júu² quiee'³². La²³ mɨ³xíin²³ jné² rɨ²³xíin²³ dsa³ 'í³. 'E³ jo̱³ 'ne'² rɨ²núu²ra'³ la²³jɨ³ júu² 'e³ rɨ²³lʉ́²³ 'ñée².” La'³ ca²³jua'³ Moisés.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 'I³ 'í³ Moisés 'i³ quia̱'² dsa³ Israel ma²ca¹gua³te'²³ je² 'a²³jia'³ nee'n²³² dsa³. Mo'³ Sinaí ca²³lʉ́³ jø̱n³ ángel quia̱'² Moisés. Núu²³ ca²³lʉ́³ Moisés quia̱'² dsa³ Israel yi²³uu'²ra² jaa²³². 'Ióo² júu² quiee'³² Dios 'e³ jmee²³ 'e³ rɨ³ji̱'²³ dsa³. Júu² jo̱³ ca²³ŋɨ́n² quiée²ra² Moisés.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³juun³ yi²³uu'²ra² jaa²³² 'e³ rɨ²³núu²³te'²³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Moisés. Ca²³tʉ́n²te'²³. Qui² bi²³ nee² dsɨ́²te'²³ 'uǿ²³ Egipto je² ca²³'uǿøn²³te'²³.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Jen³¹ quie'²³ yʉʉ'³¹ mo'³ Moisés, ca²³sɨ'²³te'²³ Aarón. Ca²³jua'³te'²³: “Jmee² ne'n² 'i³ rɨ²³lín³ juii³ra² 'i³ rɨ²³có̱² jui³¹ jén²³ quiée²ra². Qui² 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² ne³ra² jmii'³¹ mɨ³ji̱'²³ Moisés 'i³ ca²³cuǿ³ jui³¹ quiée²ra² ma²ca¹'uøø³²ra² 'uǿ²³ Egipto.” La'³ ca²³jua'³ dsa³ Israel ca²³sɨ'²³te'²³ Aarón.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 'E³ jo̱³ ca²³jmóo²te'²³ ne'n² jo̱o̱³¹ cua² 'ioo'³. Ca²³jmóo²te'²³ quiʉ'² 'e³ ca²³dxá³te'²³ je² nee'²³² ne'n². Ca²³jmóo²te'²³ mɨ²juee'³ 'e³ jua'³te'²³ bi²³ 'née²³te'²³ 'e³ xa³ ne'n² 'e³ ca²³jmóo² miin²³.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 'E³ quie'²³ jo̱³ 'é̱e̱² 'e³ ca²³ji̱i̱n²³ Dios. Ca²³cuǿ³ quie'²³ júu² 'e³ cu²mi³gáan³quie'²³te'²³ ne'n² quiee'³² la²³jɨn³ li²³'áan² 'i³ rɨ³pee'n³² mɨ³¹güii³. 'E³ jo̱³ ca²³lǿ²³ 'e³ la²³ to̱o̱²³ ji³ 'e³ taa'² júu² quiee'³² dsa³ 'i³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² quiee'³² Dios mɨ²jaa²³²:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 'E³ quie'²³ ca²³quie̱³ra'³ mɨ²'ñʉ́¹ pii'² 'e³ 'iʉ² ne'n² 'e³ xi̱i̱n³ Moloc 'e³ juo'³ra'³ rɨ³løn³¹ juii² 'nee'²³.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Lʉ²³ quie'²³ Tee². Ca²³jua'³:
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 'E³ quie'²³ jo̱o̱³¹ dxoo²³²te'¹ 'i³ ja³'láa²³ quie̱³ 'ñʉ́² loo³ ma²ca¹dxi¹guín¹te'²³ 'uǿ²³ Canaán 'e³ la²³ ca²³cuǿ³ jui³¹ Josué quie'²te'²³. 'E³ quie'²³ ca²³'uøøn³ Dios te'²³ dsa³ jia'³ 'i³ nee'n²³² 'uǿ²³ Canaán mɨ²jo̱³. Coo'³²quie'²³te'²³ 'ñʉ́² loo³ ma²güen²³² mɨ³¹güii³ David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Bi²³ 'néen² David Dios. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ David. Ca²³sɨ'²³ Dios: “Rɨ²juøøn³¹na¹ 'nʉ³, Dios juii² Jacob: 'Náan²³ rɨ²jmeen²³² 'ñún² 'nʉ³ 'u².”
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³cuǿ³ júu² la'³ Dios. Jo̱o̱³¹ David 'i³ xi̱i̱n³ Salomón ca²³jmée³ 'ñʉ² Dios.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 'E³ quie'²³ 'a²³la³ 'ñʉ́² 'e³ jmoo³² dsa³ jen³¹ Dios 'i³ jen³¹ yʉʉ'³¹ güii³. Qui² ca²³lʉ́³ ju²dsoo³¹ jø̱n³ dsa³ 'i³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² quiee'³² Dios mɨ²jaa²³². 'É̱e̱² 'e³ ca²³lʉ́³ Dios ma²ca¹jua'³:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 La²³ xen³ sii³¹ je² gua³ rey xen³ yʉʉ'³¹ güii³ je² jen³¹na¹.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Qui² jné² hua² ca²³jméen²³ la²³jɨ³ 'e³ xa³.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Lʉ²³ quie'²³ Tee². Ca²³jua'³:
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Yi²³uu'²ra'³ jaa²³² ca²³jme'²³ la²³jɨn³ dsa³ 'i³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² quiee'³² Dios mɨ²jaa²³². Ca²³jŋɨ'n²³te'²³ dsa³ 'i³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² jén²³ 'i³ jua'³ rɨ²³güén³ dsa³ 'i³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³² quien³² Dios. 'E³ quie'²³ 'i³ 'í³ ca²³jɨ̱ɨ̱'n²³²na'³ 'nee'²³ co̱'³. 'I³ 'í³ ca²³jŋɨ'n²³na'³.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 La'³ ca²³jmée²ra'³ 'nee'²³ 'i³ 'ióo² ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² ángeles quie'² Moisés. 'A²³jia'³ ca²³mi²³quí̱i̱n²³na'³ ley jo̱³. ―La'³ cu³lø³¹ júu² 'e³ ca²³'ɨ́ɨ³ Tee².
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Ma²ca¹núu³te'²³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Tee², bi²³ ma²³'nee³ ca²³ti̱'n³te'²³. Cuu'³ la²³ cɨ² jo̱²te'¹ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ ca²³ti̱'n³te'²³.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 'E³ quie'²³ bi²³ cuø²³ jui³¹ Espíritu Gáan³ quie'² Tee². Ca²³jóo² yʉʉ'³¹ güii³. Ŋó²³ ji³ 'e³ jmee²³ lii²³ 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ gáan³ Dios. Ŋǿn² Jesús 'e³ xi'n²³ jaan²³ 'e³ dxʉ́²³ Dios.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 'E³ jo̱³ ca²³jua'³:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 'E³ quie'²³ bi²³ quiʉ̱ʉ̱³ ca²³yo'³ ca²³tǿ²³te'²³. Ca²³jní³te'²³ lo³guo²te'¹. Ca²³ja²³guín²³te'²³ ca²³la²³dxí² caan²³ Tee².
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Ca²³jen²³te'²³ 'ioo³¹ juɨɨ³. Ca²³cuǿ³te'²³ cú̱u̱² quie'². Ca²³dxin³ 'mɨɨ'³ dxóo³ quiee'³² te'²³ dsa³ ñi³ 'e³ la²³ ca²³cuǿ³te'²³ cú̱u̱² quie'² Tee². Ca²³dxá³te'²³ 'mɨɨ'³ quiee'³²te'²³ xi²ñi² jø̱n³ xii'³ 'i³ xi̱i̱n³ Saulo.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 'E³ la²³ ca²³cuǿ³te'²³ cú̱u̱² quie'² Tee², ca²³lʉ́³ quia̱'² Dios 'ñée². Ca²³jua'³:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³xii'³ jñi². Ca²³lʉ́³ quiʉ̱ʉ̱³. Ca²³jua'³:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.