Atos 27
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs VC
1 Ca²³'ien³ júu² 'e³ sɨ³gui²³ra'³¹ 'uǿ²³ Italia jui³¹ móo². 'E³ jo̱³ ca²³jɨ̱'n²te'²³ Poo² ca³ti³² quia̱'² te'²³ jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ 'aan³²te'²³. Ca²³jɨ̱ɨ̱'n³te'²³ jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Julio 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Dsa³ 'láa³ quien³² Augusto sɨ'²³te'²³ dsa³ 'láa³ quien³² Julio.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Ca²³too'³²ra'³¹ móo² quiee'³² dsa³ juɨɨ³ Adramitio. Mɨ³ rɨ²³bǿn³ móo² dsoo³² la²³ca̱a̱n³ juɨɨ³ 'e³ nee'²³² co̱³² jmɨ²³ñii'³¹ estado Asia. Ŋóo² quia̱'² jnee'³¹ jø̱n³ dsa³ 'i³ xen³ juɨɨ³ Tesalónica estado Macedonia 'i³ xi̱i̱n³ Aristarco. 'E³ quie'²³ jo̱³ ŋóo²ra'³¹ jui³¹ móo².
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Sidón. Bi²³ 'uǿn² ca²³jmée³ Julio. Qui² ca²³cuǿ³ júu² 'e³ rɨ²³dsóo² Poo² sɨ³joon³ dsa³ Sidón 'i³ dxʉ́²³ lʉ²³ quia̱'² 'e³ la²³ rɨ²³mi²³quin³te'²³.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³gui²³ra'³¹ co̱'³ jui³¹ móo². Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ je² jmee²³ 'uóo²³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Chipre. Qui² ro̱o̱²³ dxí³ i²³la²³ xi²ñí²ra'³¹.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ jmɨ²³ñii'³¹ coo³¹ estado Cilicia quia̱'² estado Panfilia. Jo̱³ tu³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Mira estado Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Núu²³ ca²³ti²³cø̱n³¹ jia'³ cɨ'²³ móo² juii² dsa³ 'láa³, móo² 'e³ naan³ juɨɨ³ Alejandría 'e³ dsoo³² 'uǿ²³ Italia. 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ jnee'³¹ 'e³ rɨ²too'³²ra'³¹ móo² jo̱³.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ñúun³ jmɨ́ɨ² ca²³too'³²ra'³¹ jui³¹ ca³mii'³. Bi²³ gáan³ dxíi³ ca²³tɨn³na'³ je² mɨ³lén² 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Gnido. Qui² ro̱o̱²³ dxí³ i²³la²³ xi²ñí²ra'³¹. 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ ma²³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³too'³²quie²³ra'³¹ jui³¹ jo̱o̱²³. 'E³ jo̱³ ca²³ŋɨ́n³na'³¹ je² jmee²³ 'uóo²³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Creta. Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ mɨ³lén² la²³ juɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Bi²³ gáan³ dxíi³ ca²³too'³²quie²³ra'³¹ jui³¹ coo³¹ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tɨn³na'³¹ je² xi̱i̱n³ guoo³ jmɨ²³ñii'³¹ je² bi²³ dxʉ́²³. Mɨ³lén² la²³ juɨɨ³ Lasea rɨ³lø³¹.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Bi²³ ca²³la²³'ɨɨn²³²na'³¹ jo̱o̱²³na²³. Ca²³ŋɨ́n³ jmɨ́ɨ² 'e³ la²³ to̱'²³ jmoo³² mɨ²³jmɨɨ²³ dsa³ Israel. 'E³ jo̱³ lii²³ 'e³ ca²³tɨ́³ ji̱i̱³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ ŋɨ́³ dsa³ jui³¹ móo². Ca²³tɨ́³ ji̱i̱³ 'e³ bi²³ juø'². 'E³ jo̱³ ca²³lʉ́³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'e³ jmii'³¹ lǿn³ 'ñée².
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Ca²³jua'³:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 'E³ quie'² bi²³ cɨ² ca²³mi²³quí̱i̱n²³ juii² dsa³ 'láa³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ dsa³ 'i³ coo'³² móo² quia̱'² juii² móo² la²³ cɨ'²³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Poo².
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Co̱'³ cɨ'²³ 'a²³jia'³ jo̱o̱²³ dxʉ́²³ 'e³ rɨ²³gua³ móo² ji̱i̱³ 'e³ güi'³ je² ca²³tɨ'n²³na'³¹. 'E³ jo̱³ ŋɨ́n³ tu²³dsaa'n²³ dsa³ 'i³ ta'n² móo² 'i³ ca²³jua'³ 'e³ cu²bǿn³ co̱'³ móo² guoo³ jmɨ²³ñii'³¹. Ca²³jmóo²te'²³ 'i'²³ 'e³ co̱'³ xi² rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³tɨ́n²³te'²³ juɨɨ³ Fenice. Qui² Fenice xi̱i̱n³ co̱o̱³ juɨɨ³ quiee'³² dsa³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Creta je² dxʉ́²³ rɨ²³gua³ móo². Tu³'o³ la²³ 'oo'² guoo³ jmɨ²³ñii'³¹ je² dxa²³te'²³ móo² sɨ³'ién²³ ñi'². Núu²³ 'née²³te'²³ 'e³ rɨ²³gua³te'²³ la²³huø'n²³ ji̱i̱³ 'e³ güi'³ 'u².
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³'ia³ ca³juɨ² dxí³ i²'uøø³². Lǿn³te'²³ 'e³ mɨ³la³dxʉ́²³ quie'²te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³'uǿøn²³te'²³. Ca²³guín²³te'²³ coo³¹ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Creta. Mɨ³lén² la²³ 'uǿ²³ ca²³ŋɨ́n³te'²³.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³la²³huǿø³ 'e³ ta'n²te'²³ jui³¹ 'e³ ca²³'ia³ dxí³ tá³ 'e³ sɨ'²³te'²³ dxí³ noreste. Bi²³ ca²³cuǿ³ dxí³ móo².
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³dxi²³quié̱n² móo². 'A²³jia'³ ma²³ ca²³lǿ²³ juø'² 'í² jui³¹ móo². Qui² ro̱o̱²³ dxí³ i²³la²³ xi²ñí²ra'³¹. 'E³ jo̱³ ca²³cuø²quie¹ra'³¹ júu² 'e³ rɨ²³sɨ²³dxí³ móo².
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ je² jmee²³ 'uóo²³ co̱o̱³ 'uǿ²³ pii'² dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Cauda. 'E³ quie'²³ juø'n³ quie'²³ núu²³, 'a²³dsɨɨ³² ca²³lǿ²³ juø'² ca²³tɨ'n²³na'³¹ co̱'³ móo² pii'² 'e³ tu³cɨ̱ɨ̱n³.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ma²mɨ³líi² mɨ³xo'²te'²³ móo² pii'², jo̱³ tu³ ca²³'ñʉ́ʉ³te'²³ móo² bee'². Qui² bi²³ juø'² rɨ²³'níi³ móo² 'e³ cuø²³ jmɨɨ³. Bi²³ juøø'n²³te'²³ 'e³ lǿn³te'²³ 'e³ juø'² rɨ²³dsɨ́³ móo² ñi'² dsoo² sɨ́ɨ² je² xi̱i̱n³ Sirte. 'E³ jo̱³ ca²³jióo²te'²³ 'mɨɨ'³ bee'² 'e³ co̱³² dxí³ 'e³ sɨ³'í³ jui³¹ móo². Ca²³cuǿ³te'²³ júu² 'e³ rɨ²³sɨ²³dxí³ 'ñée² móo².
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³la²³láa²³ 'e³ tó̱o̱²³te'²³ láa² 'e³ taa'² móo² 'e³ jua'³te'²³ cu²pa'³ cɨ² móo². Qui² bi²³ ca²³boo'²³ ca²³jnoo'²³ móo² 'e³ ro̱o̱²³ dxí³.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³té̱e̱²ra'³¹ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ la²³jɨ³ 'e³ 'ne'² quie'² 'ñée² móo². Miin²³na'³¹ ca²³té̱e̱²ra'³¹.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Ca²³la²³ñúun³ jmɨ́ɨ² 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ jnén³ ñi'², 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ jnén³ li²³'áan² 'e³ rɨ³laa³ mɨ³¹güii³. Bi²³ ma²³'nee³ bee'² dxí³ 'e³ ro̱o̱²³ je² ta'²ra'³¹. 'E³ jo̱³ hua² 'e³ ca²³líi³ra'³¹ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ jmɨ́ɨ² rɨ²³láan³na'³¹.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Ca²³la²³huǿø³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ 'ni'³ quie³ra'³¹. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³noo³ Poo² jee²³² quiee'³² dsa³. Ca²³jua'³:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 'E³ quie'²³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ 'e³ rɨ²dxá²ra'³ co̱o̱³ 'óo²ra'³. Qui² cu³xi³ jø̱n³ 'nee'²³ 'a²³jia'³ rɨ²³gua'²³. 'Nɨɨ'n³¹ móo² hua² rɨ²³gua'²³.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Qui² mɨ³'ñʉʉ² mɨ³mi³jnen³ 'ñée² caan²³na²³ jø̱n³ ángel quien³² Dios 'i³ rɨ³løn³¹ juiin²³ 'i³ mi³gáan²na²³.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Mɨ³jua'³ ángel: “'A²³ rɨ³juø'n²nu³ 'uǿøn²nu³, Poo². Qui² 'e³ cɨ² rɨ²náan² caan²³ dxi² juɨɨ³ gáan³. 'A²³jia'³ rɨ²³jú̱n³ te'²³ dsa³ 'i³ ta'n² móo² 'i³ quia̱'n²nu³. Rɨ²³láan² dsa³ 'í³ Dios 'e³ jua'³ rɨ²³jmée²³ co̱o̱³ mɨ²'áa² la'³ quién²nu³.” La'³ mɨ³jua'³ ángel. Mɨ³sɨ'²³ jné².
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 'E³ jo̱³ rɨ²dxá²ra'³ co̱o̱³ 'óo²ra'³. Qui² sɨ³táan³na²³ quia̱'n²³²na¹ Dios. 'E³ jo̱³ hua² 'e³ maan²³ 'e³ ca³quie̱e̱² rɨ²³lí³ 'e³ la²³ mɨ³sɨ'²³ jné² ángel quien³².
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 'E³ quie'²³ 'e³ cɨ² rɨ²³ti²³quie̱³¹ móo² 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ ta'n² móo².
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Te³ ca²³dxí³ 'ñée² móo² 'e³ ta'²ra'³¹ ñi'² jmɨ²³ñii'³¹ je² xi̱i̱n³ Adriático. Tú̱²³ mɨ²guiaa³ ca²³tɨ́³ 'e³ sɨ³dxí³ 'ñée² móo². 'E³ quie'²³ la²³ca̱a̱n³ dxoo'³¹ 'uøø²³ ca²³lǿn³ dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quia̱'² móo² 'e³ mɨ³ sɨ³lí³ mɨ³lén² 'e³ rɨ²³tɨ́n²³te'²³ 'uǿ²³.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Ca²³cuǿ³te'²³ 'i'²³ 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ jɨ̱'n²³ jmɨɨ³. Gui²³guiá³ dsɨ³² jñʉ́ʉ³ metros 'e³ la²³ jɨ̱ɨ̱'n³¹. La²³ mɨ³'mɨ́ɨ³ ca²³cuǿ³te'²³ 'i'²³, jo̱³ tu³ ca²³cuǿ³te'²³ 'i'²³ co̱'³ cɨ'²³. 'Nɨɨ'n³¹ guiáa³ 'ñé³ dsɨ³² tú̱²³ metros cɨ² xa³.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Bi²³ juø'² rɨ²³ti²³quie̱³¹ móo² cú̱u̱² bee'², lǿn³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³juá²te'²³ 'e̱'³ jmɨɨ³ quiʉ̱́³ ñí² 'e³ bi²³ 'ii³ 'e³ nee² 'ñii²³² 'e³ nee² tu³'mɨɨ³ móo². La'³ ca²³jmóo²te'²³ 'e³ jua'³te'²³ ma²³ cu²ée³ móo². Bi²³ ŋɨ́³ dsɨ́²te'²³ 'e³ ca²³jé̱³te'²³ 'e³ jmii'³¹ li²³jné²³.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 'Née²³ rɨ²³cuɨ̱́ɨ̱² dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quia̱'² móo². 'E³ jo̱³ ca²³jióo²te'²³ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ móo² pii'² 'e³ 'iʉ² 'e̱'³ móo² bee'². Te³ ca²³jmóo²te'²³ 'e³ jua'³te'²³ rɨ²³juá²te'²³ ñí² 'e³ 'ii³ 'e³ nee² 'ñii²³². Rɨ²³juá²te'²³ ñí² i²³la²³ dxi² móo², jua'³te'²³. 'E³ quie'²³ te³ ca²³jua'³hua²te'¹. Qui² 'née²³ rɨ²³cuɨ̱́ɨ̱² miin²³.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ juii² dsa³ 'láa³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'láa³ quien³²:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 'E³ jo̱³ ca²³tʉ́n² dsa³ 'láa³ 'ñii²³² 'e³ nee² móo² pii'². Ca²³ta'³te'²³ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ 'e³ jua'³ 'a²³jia'³ 'née²³te'²³ 'e³ rɨ²³'uǿøn²³ dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quia̱'² móo².
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Mɨ³ li²³jné²³ ca²³lʉ́³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'e³ rɨ²³e'²te'²³. Ca²³jua'³:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 'E³ jo̱³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ 'e³ rɨ²cø'²ra'³ xú̱n³. 'Ne'² la'³ 'e³ la²³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³láan³na'³. Qui² cu³xi³ co̱o̱³ mɨɨ'n²³ jñʉ³ dxí²ra'³ 'a²³jia'³ rɨ²³gua'²³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo².
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Ma²mɨ³líi² mɨ³jua'³ la'³ Poo², so̱'²³ 'ɨ²³juɨ². Ca²³ji̱i̱n³ mɨ²'áa² quie'² Dios je² joo³² la²³jɨn³ dsa³. Ca²³xíin² 'ɨ²³juɨ². Ca²³e'² jo̱o̱²³na²³.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 'E³ jo̱³ ca²³dxá³ co̱o̱³ dsɨ́² la²³jɨn³ dsa³ 'i³ ta'n² móo². Ca²³e'² ca³juɨ² miin²³.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Xen³na'³¹ co̱o̱³ tú̱²³ i³láan³ dsɨ³² tú̱²³ lu²³guién³ dsɨ³² guiáa³ 'ñén³ dsɨ³² jø̱n³. La'³ 'nɨɨ'n³¹ juɨɨ'n³¹ jnee'³¹ 'i³ ta'n² móo².
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ca²³e'²te'²³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'née²³te'²³. Jo̱³ tu³ tó̱o̱²³te'²³ mɨ³¹cuɨɨ³ trigo 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ 'e³ jua'³te'²³ cu²pa'³ cɨ² móo².
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ma²mɨ³la³jné²³, ca²³la²³jné³ 'uǿ²³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³la²³cuii³te'²³ 'ee² hua² 'uǿ²³ jo̱³. 'E³ quie'²³ ŋó²³te'²³ 'e³ xa³ je² rɨ³lø³¹ guoo³ jmɨ²³ñii'³¹. Núu²³ xa³ ñi'² dsoo² sɨ́ɨ². 'Née²³te'²³ 'e³ rɨ²³dsɨ́³ móo² ñi'² dsoo² sɨ́ɨ² xi³nu³ rɨ²³lí³ juø'² la'³.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tʉ́²quie'²³te'²³ 'ñii²³² 'e³ nee² ñí² 'e³ 'ii³. Ca²³cuaa'n²³ quie'²³ ñí² 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹. Ca²³jí̱i̱²te'²³ 'mo³ loo³ 'e³ cuø²³ jui³¹ quie'² móo². Ca²³xo'²te'²³ 'mɨɨ'³ bee'² 'e³ ji̱i̱²³² dxi² móo². 'Mɨɨ'³ 'e³ co̱³² dxí³ 'e³ sɨ³'í³ jui³¹ móo² hua² jo̱³. Ca²³ta'n²³te'²³ jui³¹ 'e³ sɨ³guín²³ ñi'² dsoo² sɨ́ɨ².
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ca²³tɨ́n³te'²³ je² tii³ je² sɨ³cu'n²³ jmɨɨ³. Núu²³ ca²³dsɨ́³ móo². Bi²³ 'uaa'³ ca²³cu'n² dxi² móo². 'A²³jia'³ jmɨ́ɨ² ma²³ bɨ³². 'E³ quie'²³ ca²³'níi³ tu³'mɨɨ³ móo². Qui² bi²³ 'uaa'³ xaan³² 'ñée² jmɨɨ³.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Lǿn³ dsa³ 'láa³ 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ dsa³ 'i³ 'aan³²te'²³. Qui² bi²³ juø'² rɨ²³cuǿ²³te'²³ jmɨɨ³ taan³² 'e³ rɨ²³cuɨ̱́ɨ̱²te'²³, lǿn³ dsa³ 'láa³.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 'E³ quie'²³ 'née²³ juii² dsa³ 'láa³ 'e³ rɨ²³láan² Poo². 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ ca²³'íi³ júu² 'e³ la²³ 'née²³ dsa³ 'láa³ quien³². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii² dsa³ 'láa³ 'e³ jén²³ cɨ² rɨ²³juén² miin²³ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ dsa³ 'i³ ta³cuø²³ jmɨɨ³ taan³², 'e³ rɨ²³tɨ'n²³te'²³ je² rɨ³quiʉ̱ʉ̱³.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Te'²³ dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ ta³cuø²³ jmɨɨ³ taan³² rɨ²³qui̱i̱n³. Xen³ 'i³ rɨ²³so̱'² joo³¹ 'mo³ 'e³ ca²³'níi³ móo². Xen³ 'i³ rɨ²³so̱'² 'noo³¹ móo² 'e³ ca²³'níi³ 'e³ la²³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³dxi²³guín²³te'²³ 'uǿ²³. La²³nɨ³ cu³lø³¹ 'e³ ca²³láan³ la²³jɨn³ dsa³. Ca²³tɨ́n³te'²³ je² rɨ³quiʉ̱ʉ̱³.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.