Atos 27
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NAA
1 Ca²³'ien³ júu² 'e³ sɨ³gui²³ra'³¹ 'uǿ²³ Italia jui³¹ móo². 'E³ jo̱³ ca²³jɨ̱'n²te'²³ Poo² ca³ti³² quia̱'² te'²³ jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ 'aan³²te'²³. Ca²³jɨ̱ɨ̱'n³te'²³ jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Julio 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Dsa³ 'láa³ quien³² Augusto sɨ'²³te'²³ dsa³ 'láa³ quien³² Julio.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ca²³too'³²ra'³¹ móo² quiee'³² dsa³ juɨɨ³ Adramitio. Mɨ³ rɨ²³bǿn³ móo² dsoo³² la²³ca̱a̱n³ juɨɨ³ 'e³ nee'²³² co̱³² jmɨ²³ñii'³¹ estado Asia. Ŋóo² quia̱'² jnee'³¹ jø̱n³ dsa³ 'i³ xen³ juɨɨ³ Tesalónica estado Macedonia 'i³ xi̱i̱n³ Aristarco. 'E³ quie'²³ jo̱³ ŋóo²ra'³¹ jui³¹ móo².
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Sidón. Bi²³ 'uǿn² ca²³jmée³ Julio. Qui² ca²³cuǿ³ júu² 'e³ rɨ²³dsóo² Poo² sɨ³joon³ dsa³ Sidón 'i³ dxʉ́²³ lʉ²³ quia̱'² 'e³ la²³ rɨ²³mi²³quin³te'²³.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³gui²³ra'³¹ co̱'³ jui³¹ móo². Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ je² jmee²³ 'uóo²³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Chipre. Qui² ro̱o̱²³ dxí³ i²³la²³ xi²ñí²ra'³¹.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ jmɨ²³ñii'³¹ coo³¹ estado Cilicia quia̱'² estado Panfilia. Jo̱³ tu³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Mira estado Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Núu²³ ca²³ti²³cø̱n³¹ jia'³ cɨ'²³ móo² juii² dsa³ 'láa³, móo² 'e³ naan³ juɨɨ³ Alejandría 'e³ dsoo³² 'uǿ²³ Italia. 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ jnee'³¹ 'e³ rɨ²too'³²ra'³¹ móo² jo̱³.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ñúun³ jmɨ́ɨ² ca²³too'³²ra'³¹ jui³¹ ca³mii'³. Bi²³ gáan³ dxíi³ ca²³tɨn³na'³ je² mɨ³lén² 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Gnido. Qui² ro̱o̱²³ dxí³ i²³la²³ xi²ñí²ra'³¹. 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ ma²³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³too'³²quie²³ra'³¹ jui³¹ jo̱o̱²³. 'E³ jo̱³ ca²³ŋɨ́n³na'³¹ je² jmee²³ 'uóo²³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Creta. Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ mɨ³lén² la²³ juɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Salmón.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Bi²³ gáan³ dxíi³ ca²³too'³²quie²³ra'³¹ jui³¹ coo³¹ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tɨn³na'³¹ je² xi̱i̱n³ guoo³ jmɨ²³ñii'³¹ je² bi²³ dxʉ́²³. Mɨ³lén² la²³ juɨɨ³ Lasea rɨ³lø³¹.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Bi²³ ca²³la²³'ɨɨn²³²na'³¹ jo̱o̱²³na²³. Ca²³ŋɨ́n³ jmɨ́ɨ² 'e³ la²³ to̱'²³ jmoo³² mɨ²³jmɨɨ²³ dsa³ Israel. 'E³ jo̱³ lii²³ 'e³ ca²³tɨ́³ ji̱i̱³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ ŋɨ́³ dsa³ jui³¹ móo². Ca²³tɨ́³ ji̱i̱³ 'e³ bi²³ juø'². 'E³ jo̱³ ca²³lʉ́³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'e³ jmii'³¹ lǿn³ 'ñée².
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Ca²³jua'³:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 'E³ quie'² bi²³ cɨ² ca²³mi²³quí̱i̱n²³ juii² dsa³ 'láa³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ dsa³ 'i³ coo'³² móo² quia̱'² juii² móo² la²³ cɨ'²³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Poo².
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Co̱'³ cɨ'²³ 'a²³jia'³ jo̱o̱²³ dxʉ́²³ 'e³ rɨ²³gua³ móo² ji̱i̱³ 'e³ güi'³ je² ca²³tɨ'n²³na'³¹. 'E³ jo̱³ ŋɨ́n³ tu²³dsaa'n²³ dsa³ 'i³ ta'n² móo² 'i³ ca²³jua'³ 'e³ cu²bǿn³ co̱'³ móo² guoo³ jmɨ²³ñii'³¹. Ca²³jmóo²te'²³ 'i'²³ 'e³ co̱'³ xi² rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³tɨ́n²³te'²³ juɨɨ³ Fenice. Qui² Fenice xi̱i̱n³ co̱o̱³ juɨɨ³ quiee'³² dsa³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Creta je² dxʉ́²³ rɨ²³gua³ móo². Tu³'o³ la²³ 'oo'² guoo³ jmɨ²³ñii'³¹ je² dxa²³te'²³ móo² sɨ³'ién²³ ñi'². Núu²³ 'née²³te'²³ 'e³ rɨ²³gua³te'²³ la²³huø'n²³ ji̱i̱³ 'e³ güi'³ 'u².
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³'ia³ ca³juɨ² dxí³ i²'uøø³². Lǿn³te'²³ 'e³ mɨ³la³dxʉ́²³ quie'²te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³'uǿøn²³te'²³. Ca²³guín²³te'²³ coo³¹ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Creta. Mɨ³lén² la²³ 'uǿ²³ ca²³ŋɨ́n³te'²³.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³la²³huǿø³ 'e³ ta'n²te'²³ jui³¹ 'e³ ca²³'ia³ dxí³ tá³ 'e³ sɨ'²³te'²³ dxí³ noreste. Bi²³ ca²³cuǿ³ dxí³ móo².
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³dxi²³quié̱n² móo². 'A²³jia'³ ma²³ ca²³lǿ²³ juø'² 'í² jui³¹ móo². Qui² ro̱o̱²³ dxí³ i²³la²³ xi²ñí²ra'³¹. 'E³ jo̱³ ca²³cuø²quie¹ra'³¹ júu² 'e³ rɨ²³sɨ²³dxí³ móo².
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ je² jmee²³ 'uóo²³ co̱o̱³ 'uǿ²³ pii'² dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Cauda. 'E³ quie'²³ juø'n³ quie'²³ núu²³, 'a²³dsɨɨ³² ca²³lǿ²³ juø'² ca²³tɨ'n²³na'³¹ co̱'³ móo² pii'² 'e³ tu³cɨ̱ɨ̱n³.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Ma²mɨ³líi² mɨ³xo'²te'²³ móo² pii'², jo̱³ tu³ ca²³'ñʉ́ʉ³te'²³ móo² bee'². Qui² bi²³ juø'² rɨ²³'níi³ móo² 'e³ cuø²³ jmɨɨ³. Bi²³ juøø'n²³te'²³ 'e³ lǿn³te'²³ 'e³ juø'² rɨ²³dsɨ́³ móo² ñi'² dsoo² sɨ́ɨ² je² xi̱i̱n³ Sirte. 'E³ jo̱³ ca²³jióo²te'²³ 'mɨɨ'³ bee'² 'e³ co̱³² dxí³ 'e³ sɨ³'í³ jui³¹ móo². Ca²³cuǿ³te'²³ júu² 'e³ rɨ²³sɨ²³dxí³ 'ñée² móo².
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³la²³láa²³ 'e³ tó̱o̱²³te'²³ láa² 'e³ taa'² móo² 'e³ jua'³te'²³ cu²pa'³ cɨ² móo². Qui² bi²³ ca²³boo'²³ ca²³jnoo'²³ móo² 'e³ ro̱o̱²³ dxí³.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³té̱e̱²ra'³¹ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ la²³jɨ³ 'e³ 'ne'² quie'² 'ñée² móo². Miin²³na'³¹ ca²³té̱e̱²ra'³¹.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ca²³la²³ñúun³ jmɨ́ɨ² 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ jnén³ ñi'², 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ jnén³ li²³'áan² 'e³ rɨ³laa³ mɨ³¹güii³. Bi²³ ma²³'nee³ bee'² dxí³ 'e³ ro̱o̱²³ je² ta'²ra'³¹. 'E³ jo̱³ hua² 'e³ ca²³líi³ra'³¹ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ jmɨ́ɨ² rɨ²³láan³na'³¹.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ca²³la²³huǿø³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ 'ni'³ quie³ra'³¹. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³noo³ Poo² jee²³² quiee'³² dsa³. Ca²³jua'³:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 'E³ quie'²³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ 'e³ rɨ²dxá²ra'³ co̱o̱³ 'óo²ra'³. Qui² cu³xi³ jø̱n³ 'nee'²³ 'a²³jia'³ rɨ²³gua'²³. 'Nɨɨ'n³¹ móo² hua² rɨ²³gua'²³.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Qui² mɨ³'ñʉʉ² mɨ³mi³jnen³ 'ñée² caan²³na²³ jø̱n³ ángel quien³² Dios 'i³ rɨ³løn³¹ juiin²³ 'i³ mi³gáan²na²³.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Mɨ³jua'³ ángel: “'A²³ rɨ³juø'n²nu³ 'uǿøn²nu³, Poo². Qui² 'e³ cɨ² rɨ²náan² caan²³ dxi² juɨɨ³ gáan³. 'A²³jia'³ rɨ²³jú̱n³ te'²³ dsa³ 'i³ ta'n² móo² 'i³ quia̱'n²nu³. Rɨ²³láan² dsa³ 'í³ Dios 'e³ jua'³ rɨ²³jmée²³ co̱o̱³ mɨ²'áa² la'³ quién²nu³.” La'³ mɨ³jua'³ ángel. Mɨ³sɨ'²³ jné².
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 'E³ jo̱³ rɨ²dxá²ra'³ co̱o̱³ 'óo²ra'³. Qui² sɨ³táan³na²³ quia̱'n²³²na¹ Dios. 'E³ jo̱³ hua² 'e³ maan²³ 'e³ ca³quie̱e̱² rɨ²³lí³ 'e³ la²³ mɨ³sɨ'²³ jné² ángel quien³².
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 'E³ quie'²³ 'e³ cɨ² rɨ²³ti²³quie̱³¹ móo² 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ ta'n² móo².
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Te³ ca²³dxí³ 'ñée² móo² 'e³ ta'²ra'³¹ ñi'² jmɨ²³ñii'³¹ je² xi̱i̱n³ Adriático. Tú̱²³ mɨ²guiaa³ ca²³tɨ́³ 'e³ sɨ³dxí³ 'ñée² móo². 'E³ quie'²³ la²³ca̱a̱n³ dxoo'³¹ 'uøø²³ ca²³lǿn³ dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quia̱'² móo² 'e³ mɨ³ sɨ³lí³ mɨ³lén² 'e³ rɨ²³tɨ́n²³te'²³ 'uǿ²³.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ca²³cuǿ³te'²³ 'i'²³ 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ jɨ̱'n²³ jmɨɨ³. Gui²³guiá³ dsɨ³² jñʉ́ʉ³ metros 'e³ la²³ jɨ̱ɨ̱'n³¹. La²³ mɨ³'mɨ́ɨ³ ca²³cuǿ³te'²³ 'i'²³, jo̱³ tu³ ca²³cuǿ³te'²³ 'i'²³ co̱'³ cɨ'²³. 'Nɨɨ'n³¹ guiáa³ 'ñé³ dsɨ³² tú̱²³ metros cɨ² xa³.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Bi²³ juø'² rɨ²³ti²³quie̱³¹ móo² cú̱u̱² bee'², lǿn³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³juá²te'²³ 'e̱'³ jmɨɨ³ quiʉ̱́³ ñí² 'e³ bi²³ 'ii³ 'e³ nee² 'ñii²³² 'e³ nee² tu³'mɨɨ³ móo². La'³ ca²³jmóo²te'²³ 'e³ jua'³te'²³ ma²³ cu²ée³ móo². Bi²³ ŋɨ́³ dsɨ́²te'²³ 'e³ ca²³jé̱³te'²³ 'e³ jmii'³¹ li²³jné²³.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 'Née²³ rɨ²³cuɨ̱́ɨ̱² dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quia̱'² móo². 'E³ jo̱³ ca²³jióo²te'²³ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ móo² pii'² 'e³ 'iʉ² 'e̱'³ móo² bee'². Te³ ca²³jmóo²te'²³ 'e³ jua'³te'²³ rɨ²³juá²te'²³ ñí² 'e³ 'ii³ 'e³ nee² 'ñii²³². Rɨ²³juá²te'²³ ñí² i²³la²³ dxi² móo², jua'³te'²³. 'E³ quie'²³ te³ ca²³jua'³hua²te'¹. Qui² 'née²³ rɨ²³cuɨ̱́ɨ̱² miin²³.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ juii² dsa³ 'láa³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'láa³ quien³²:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 'E³ jo̱³ ca²³tʉ́n² dsa³ 'láa³ 'ñii²³² 'e³ nee² móo² pii'². Ca²³ta'³te'²³ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ 'e³ jua'³ 'a²³jia'³ 'née²³te'²³ 'e³ rɨ²³'uǿøn²³ dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quia̱'² móo².
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Mɨ³ li²³jné²³ ca²³lʉ́³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'e³ rɨ²³e'²te'²³. Ca²³jua'³:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 'E³ jo̱³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ 'e³ rɨ²cø'²ra'³ xú̱n³. 'Ne'² la'³ 'e³ la²³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³láan³na'³. Qui² cu³xi³ co̱o̱³ mɨɨ'n²³ jñʉ³ dxí²ra'³ 'a²³jia'³ rɨ²³gua'²³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo².
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ma²mɨ³líi² mɨ³jua'³ la'³ Poo², so̱'²³ 'ɨ²³juɨ². Ca²³ji̱i̱n³ mɨ²'áa² quie'² Dios je² joo³² la²³jɨn³ dsa³. Ca²³xíin² 'ɨ²³juɨ². Ca²³e'² jo̱o̱²³na²³.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 'E³ jo̱³ ca²³dxá³ co̱o̱³ dsɨ́² la²³jɨn³ dsa³ 'i³ ta'n² móo². Ca²³e'² ca³juɨ² miin²³.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Xen³na'³¹ co̱o̱³ tú̱²³ i³láan³ dsɨ³² tú̱²³ lu²³guién³ dsɨ³² guiáa³ 'ñén³ dsɨ³² jø̱n³. La'³ 'nɨɨ'n³¹ juɨɨ'n³¹ jnee'³¹ 'i³ ta'n² móo².
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ca²³e'²te'²³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'née²³te'²³. Jo̱³ tu³ tó̱o̱²³te'²³ mɨ³¹cuɨɨ³ trigo 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ 'e³ jua'³te'²³ cu²pa'³ cɨ² móo².
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ma²mɨ³la³jné²³, ca²³la²³jné³ 'uǿ²³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³la²³cuii³te'²³ 'ee² hua² 'uǿ²³ jo̱³. 'E³ quie'²³ ŋó²³te'²³ 'e³ xa³ je² rɨ³lø³¹ guoo³ jmɨ²³ñii'³¹. Núu²³ xa³ ñi'² dsoo² sɨ́ɨ². 'Née²³te'²³ 'e³ rɨ²³dsɨ́³ móo² ñi'² dsoo² sɨ́ɨ² xi³nu³ rɨ²³lí³ juø'² la'³.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tʉ́²quie'²³te'²³ 'ñii²³² 'e³ nee² ñí² 'e³ 'ii³. Ca²³cuaa'n²³ quie'²³ ñí² 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹. Ca²³jí̱i̱²te'²³ 'mo³ loo³ 'e³ cuø²³ jui³¹ quie'² móo². Ca²³xo'²te'²³ 'mɨɨ'³ bee'² 'e³ ji̱i̱²³² dxi² móo². 'Mɨɨ'³ 'e³ co̱³² dxí³ 'e³ sɨ³'í³ jui³¹ móo² hua² jo̱³. Ca²³ta'n²³te'²³ jui³¹ 'e³ sɨ³guín²³ ñi'² dsoo² sɨ́ɨ².
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ca²³tɨ́n³te'²³ je² tii³ je² sɨ³cu'n²³ jmɨɨ³. Núu²³ ca²³dsɨ́³ móo². Bi²³ 'uaa'³ ca²³cu'n² dxi² móo². 'A²³jia'³ jmɨ́ɨ² ma²³ bɨ³². 'E³ quie'²³ ca²³'níi³ tu³'mɨɨ³ móo². Qui² bi²³ 'uaa'³ xaan³² 'ñée² jmɨɨ³.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Lǿn³ dsa³ 'láa³ 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ dsa³ 'i³ 'aan³²te'²³. Qui² bi²³ juø'² rɨ²³cuǿ²³te'²³ jmɨɨ³ taan³² 'e³ rɨ²³cuɨ̱́ɨ̱²te'²³, lǿn³ dsa³ 'láa³.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 'E³ quie'²³ 'née²³ juii² dsa³ 'láa³ 'e³ rɨ²³láan² Poo². 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ ca²³'íi³ júu² 'e³ la²³ 'née²³ dsa³ 'láa³ quien³². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii² dsa³ 'láa³ 'e³ jén²³ cɨ² rɨ²³juén² miin²³ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ dsa³ 'i³ ta³cuø²³ jmɨɨ³ taan³², 'e³ rɨ²³tɨ'n²³te'²³ je² rɨ³quiʉ̱ʉ̱³.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Te'²³ dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ ta³cuø²³ jmɨɨ³ taan³² rɨ²³qui̱i̱n³. Xen³ 'i³ rɨ²³so̱'² joo³¹ 'mo³ 'e³ ca²³'níi³ móo². Xen³ 'i³ rɨ²³so̱'² 'noo³¹ móo² 'e³ ca²³'níi³ 'e³ la²³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³dxi²³guín²³te'²³ 'uǿ²³. La²³nɨ³ cu³lø³¹ 'e³ ca²³láan³ la²³jɨn³ dsa³. Ca²³tɨ́n³te'²³ je² rɨ³quiʉ̱ʉ̱³.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.