Atos 27
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NVT
1 Ca²³'ien³ júu² 'e³ sɨ³gui²³ra'³¹ 'uǿ²³ Italia jui³¹ móo². 'E³ jo̱³ ca²³jɨ̱'n²te'²³ Poo² ca³ti³² quia̱'² te'²³ jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ 'aan³²te'²³. Ca²³jɨ̱ɨ̱'n³te'²³ jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Julio 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Dsa³ 'láa³ quien³² Augusto sɨ'²³te'²³ dsa³ 'láa³ quien³² Julio.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ca²³too'³²ra'³¹ móo² quiee'³² dsa³ juɨɨ³ Adramitio. Mɨ³ rɨ²³bǿn³ móo² dsoo³² la²³ca̱a̱n³ juɨɨ³ 'e³ nee'²³² co̱³² jmɨ²³ñii'³¹ estado Asia. Ŋóo² quia̱'² jnee'³¹ jø̱n³ dsa³ 'i³ xen³ juɨɨ³ Tesalónica estado Macedonia 'i³ xi̱i̱n³ Aristarco. 'E³ quie'²³ jo̱³ ŋóo²ra'³¹ jui³¹ móo².
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Sidón. Bi²³ 'uǿn² ca²³jmée³ Julio. Qui² ca²³cuǿ³ júu² 'e³ rɨ²³dsóo² Poo² sɨ³joon³ dsa³ Sidón 'i³ dxʉ́²³ lʉ²³ quia̱'² 'e³ la²³ rɨ²³mi²³quin³te'²³.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³gui²³ra'³¹ co̱'³ jui³¹ móo². Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ je² jmee²³ 'uóo²³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Chipre. Qui² ro̱o̱²³ dxí³ i²³la²³ xi²ñí²ra'³¹.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ jmɨ²³ñii'³¹ coo³¹ estado Cilicia quia̱'² estado Panfilia. Jo̱³ tu³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Mira estado Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Núu²³ ca²³ti²³cø̱n³¹ jia'³ cɨ'²³ móo² juii² dsa³ 'láa³, móo² 'e³ naan³ juɨɨ³ Alejandría 'e³ dsoo³² 'uǿ²³ Italia. 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ jnee'³¹ 'e³ rɨ²too'³²ra'³¹ móo² jo̱³.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ñúun³ jmɨ́ɨ² ca²³too'³²ra'³¹ jui³¹ ca³mii'³. Bi²³ gáan³ dxíi³ ca²³tɨn³na'³ je² mɨ³lén² 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Gnido. Qui² ro̱o̱²³ dxí³ i²³la²³ xi²ñí²ra'³¹. 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ ma²³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³too'³²quie²³ra'³¹ jui³¹ jo̱o̱²³. 'E³ jo̱³ ca²³ŋɨ́n³na'³¹ je² jmee²³ 'uóo²³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Creta. Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ mɨ³lén² la²³ juɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Bi²³ gáan³ dxíi³ ca²³too'³²quie²³ra'³¹ jui³¹ coo³¹ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tɨn³na'³¹ je² xi̱i̱n³ guoo³ jmɨ²³ñii'³¹ je² bi²³ dxʉ́²³. Mɨ³lén² la²³ juɨɨ³ Lasea rɨ³lø³¹.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Bi²³ ca²³la²³'ɨɨn²³²na'³¹ jo̱o̱²³na²³. Ca²³ŋɨ́n³ jmɨ́ɨ² 'e³ la²³ to̱'²³ jmoo³² mɨ²³jmɨɨ²³ dsa³ Israel. 'E³ jo̱³ lii²³ 'e³ ca²³tɨ́³ ji̱i̱³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ ŋɨ́³ dsa³ jui³¹ móo². Ca²³tɨ́³ ji̱i̱³ 'e³ bi²³ juø'². 'E³ jo̱³ ca²³lʉ́³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'e³ jmii'³¹ lǿn³ 'ñée².
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Ca²³jua'³:
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 'E³ quie'² bi²³ cɨ² ca²³mi²³quí̱i̱n²³ juii² dsa³ 'láa³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ dsa³ 'i³ coo'³² móo² quia̱'² juii² móo² la²³ cɨ'²³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Poo².
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Co̱'³ cɨ'²³ 'a²³jia'³ jo̱o̱²³ dxʉ́²³ 'e³ rɨ²³gua³ móo² ji̱i̱³ 'e³ güi'³ je² ca²³tɨ'n²³na'³¹. 'E³ jo̱³ ŋɨ́n³ tu²³dsaa'n²³ dsa³ 'i³ ta'n² móo² 'i³ ca²³jua'³ 'e³ cu²bǿn³ co̱'³ móo² guoo³ jmɨ²³ñii'³¹. Ca²³jmóo²te'²³ 'i'²³ 'e³ co̱'³ xi² rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³tɨ́n²³te'²³ juɨɨ³ Fenice. Qui² Fenice xi̱i̱n³ co̱o̱³ juɨɨ³ quiee'³² dsa³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Creta je² dxʉ́²³ rɨ²³gua³ móo². Tu³'o³ la²³ 'oo'² guoo³ jmɨ²³ñii'³¹ je² dxa²³te'²³ móo² sɨ³'ién²³ ñi'². Núu²³ 'née²³te'²³ 'e³ rɨ²³gua³te'²³ la²³huø'n²³ ji̱i̱³ 'e³ güi'³ 'u².
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³'ia³ ca³juɨ² dxí³ i²'uøø³². Lǿn³te'²³ 'e³ mɨ³la³dxʉ́²³ quie'²te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³'uǿøn²³te'²³. Ca²³guín²³te'²³ coo³¹ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Creta. Mɨ³lén² la²³ 'uǿ²³ ca²³ŋɨ́n³te'²³.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³la²³huǿø³ 'e³ ta'n²te'²³ jui³¹ 'e³ ca²³'ia³ dxí³ tá³ 'e³ sɨ'²³te'²³ dxí³ noreste. Bi²³ ca²³cuǿ³ dxí³ móo².
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³dxi²³quié̱n² móo². 'A²³jia'³ ma²³ ca²³lǿ²³ juø'² 'í² jui³¹ móo². Qui² ro̱o̱²³ dxí³ i²³la²³ xi²ñí²ra'³¹. 'E³ jo̱³ ca²³cuø²quie¹ra'³¹ júu² 'e³ rɨ²³sɨ²³dxí³ móo².
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Ca²³ŋɨ́n³na'³¹ je² jmee²³ 'uóo²³ co̱o̱³ 'uǿ²³ pii'² dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Cauda. 'E³ quie'²³ juø'n³ quie'²³ núu²³, 'a²³dsɨɨ³² ca²³lǿ²³ juø'² ca²³tɨ'n²³na'³¹ co̱'³ móo² pii'² 'e³ tu³cɨ̱ɨ̱n³.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Ma²mɨ³líi² mɨ³xo'²te'²³ móo² pii'², jo̱³ tu³ ca²³'ñʉ́ʉ³te'²³ móo² bee'². Qui² bi²³ juø'² rɨ²³'níi³ móo² 'e³ cuø²³ jmɨɨ³. Bi²³ juøø'n²³te'²³ 'e³ lǿn³te'²³ 'e³ juø'² rɨ²³dsɨ́³ móo² ñi'² dsoo² sɨ́ɨ² je² xi̱i̱n³ Sirte. 'E³ jo̱³ ca²³jióo²te'²³ 'mɨɨ'³ bee'² 'e³ co̱³² dxí³ 'e³ sɨ³'í³ jui³¹ móo². Ca²³cuǿ³te'²³ júu² 'e³ rɨ²³sɨ²³dxí³ 'ñée² móo².
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³la²³láa²³ 'e³ tó̱o̱²³te'²³ láa² 'e³ taa'² móo² 'e³ jua'³te'²³ cu²pa'³ cɨ² móo². Qui² bi²³ ca²³boo'²³ ca²³jnoo'²³ móo² 'e³ ro̱o̱²³ dxí³.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³té̱e̱²ra'³¹ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ la²³jɨ³ 'e³ 'ne'² quie'² 'ñée² móo². Miin²³na'³¹ ca²³té̱e̱²ra'³¹.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Ca²³la²³ñúun³ jmɨ́ɨ² 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ jnén³ ñi'², 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ jnén³ li²³'áan² 'e³ rɨ³laa³ mɨ³¹güii³. Bi²³ ma²³'nee³ bee'² dxí³ 'e³ ro̱o̱²³ je² ta'²ra'³¹. 'E³ jo̱³ hua² 'e³ ca²³líi³ra'³¹ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ jmɨ́ɨ² rɨ²³láan³na'³¹.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ca²³la²³huǿø³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ 'ni'³ quie³ra'³¹. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³noo³ Poo² jee²³² quiee'³² dsa³. Ca²³jua'³:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 'E³ quie'²³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ 'e³ rɨ²dxá²ra'³ co̱o̱³ 'óo²ra'³. Qui² cu³xi³ jø̱n³ 'nee'²³ 'a²³jia'³ rɨ²³gua'²³. 'Nɨɨ'n³¹ móo² hua² rɨ²³gua'²³.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Qui² mɨ³'ñʉʉ² mɨ³mi³jnen³ 'ñée² caan²³na²³ jø̱n³ ángel quien³² Dios 'i³ rɨ³løn³¹ juiin²³ 'i³ mi³gáan²na²³.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Mɨ³jua'³ ángel: “'A²³ rɨ³juø'n²nu³ 'uǿøn²nu³, Poo². Qui² 'e³ cɨ² rɨ²náan² caan²³ dxi² juɨɨ³ gáan³. 'A²³jia'³ rɨ²³jú̱n³ te'²³ dsa³ 'i³ ta'n² móo² 'i³ quia̱'n²nu³. Rɨ²³láan² dsa³ 'í³ Dios 'e³ jua'³ rɨ²³jmée²³ co̱o̱³ mɨ²'áa² la'³ quién²nu³.” La'³ mɨ³jua'³ ángel. Mɨ³sɨ'²³ jné².
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 'E³ jo̱³ rɨ²dxá²ra'³ co̱o̱³ 'óo²ra'³. Qui² sɨ³táan³na²³ quia̱'n²³²na¹ Dios. 'E³ jo̱³ hua² 'e³ maan²³ 'e³ ca³quie̱e̱² rɨ²³lí³ 'e³ la²³ mɨ³sɨ'²³ jné² ángel quien³².
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 'E³ quie'²³ 'e³ cɨ² rɨ²³ti²³quie̱³¹ móo² 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ ta'n² móo².
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Te³ ca²³dxí³ 'ñée² móo² 'e³ ta'²ra'³¹ ñi'² jmɨ²³ñii'³¹ je² xi̱i̱n³ Adriático. Tú̱²³ mɨ²guiaa³ ca²³tɨ́³ 'e³ sɨ³dxí³ 'ñée² móo². 'E³ quie'²³ la²³ca̱a̱n³ dxoo'³¹ 'uøø²³ ca²³lǿn³ dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quia̱'² móo² 'e³ mɨ³ sɨ³lí³ mɨ³lén² 'e³ rɨ²³tɨ́n²³te'²³ 'uǿ²³.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Ca²³cuǿ³te'²³ 'i'²³ 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ jɨ̱'n²³ jmɨɨ³. Gui²³guiá³ dsɨ³² jñʉ́ʉ³ metros 'e³ la²³ jɨ̱ɨ̱'n³¹. La²³ mɨ³'mɨ́ɨ³ ca²³cuǿ³te'²³ 'i'²³, jo̱³ tu³ ca²³cuǿ³te'²³ 'i'²³ co̱'³ cɨ'²³. 'Nɨɨ'n³¹ guiáa³ 'ñé³ dsɨ³² tú̱²³ metros cɨ² xa³.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Bi²³ juø'² rɨ²³ti²³quie̱³¹ móo² cú̱u̱² bee'², lǿn³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³juá²te'²³ 'e̱'³ jmɨɨ³ quiʉ̱́³ ñí² 'e³ bi²³ 'ii³ 'e³ nee² 'ñii²³² 'e³ nee² tu³'mɨɨ³ móo². La'³ ca²³jmóo²te'²³ 'e³ jua'³te'²³ ma²³ cu²ée³ móo². Bi²³ ŋɨ́³ dsɨ́²te'²³ 'e³ ca²³jé̱³te'²³ 'e³ jmii'³¹ li²³jné²³.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 'Née²³ rɨ²³cuɨ̱́ɨ̱² dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quia̱'² móo². 'E³ jo̱³ ca²³jióo²te'²³ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ móo² pii'² 'e³ 'iʉ² 'e̱'³ móo² bee'². Te³ ca²³jmóo²te'²³ 'e³ jua'³te'²³ rɨ²³juá²te'²³ ñí² 'e³ 'ii³ 'e³ nee² 'ñii²³². Rɨ²³juá²te'²³ ñí² i²³la²³ dxi² móo², jua'³te'²³. 'E³ quie'²³ te³ ca²³jua'³hua²te'¹. Qui² 'née²³ rɨ²³cuɨ̱́ɨ̱² miin²³.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ juii² dsa³ 'láa³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'láa³ quien³²:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 'E³ jo̱³ ca²³tʉ́n² dsa³ 'láa³ 'ñii²³² 'e³ nee² móo² pii'². Ca²³ta'³te'²³ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ 'e³ jua'³ 'a²³jia'³ 'née²³te'²³ 'e³ rɨ²³'uǿøn²³ dsa³ 'i³ jmoo³² ta² quia̱'² móo².
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Mɨ³ li²³jné²³ ca²³lʉ́³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'e³ rɨ²³e'²te'²³. Ca²³jua'³:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 'E³ jo̱³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ 'e³ rɨ²cø'²ra'³ xú̱n³. 'Ne'² la'³ 'e³ la²³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³láan³na'³. Qui² cu³xi³ co̱o̱³ mɨɨ'n²³ jñʉ³ dxí²ra'³ 'a²³jia'³ rɨ²³gua'²³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo².
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ma²mɨ³líi² mɨ³jua'³ la'³ Poo², so̱'²³ 'ɨ²³juɨ². Ca²³ji̱i̱n³ mɨ²'áa² quie'² Dios je² joo³² la²³jɨn³ dsa³. Ca²³xíin² 'ɨ²³juɨ². Ca²³e'² jo̱o̱²³na²³.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 'E³ jo̱³ ca²³dxá³ co̱o̱³ dsɨ́² la²³jɨn³ dsa³ 'i³ ta'n² móo². Ca²³e'² ca³juɨ² miin²³.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Xen³na'³¹ co̱o̱³ tú̱²³ i³láan³ dsɨ³² tú̱²³ lu²³guién³ dsɨ³² guiáa³ 'ñén³ dsɨ³² jø̱n³. La'³ 'nɨɨ'n³¹ juɨɨ'n³¹ jnee'³¹ 'i³ ta'n² móo².
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ca²³e'²te'²³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'née²³te'²³. Jo̱³ tu³ tó̱o̱²³te'²³ mɨ³¹cuɨɨ³ trigo 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ 'e³ jua'³te'²³ cu²pa'³ cɨ² móo².
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ma²mɨ³la³jné²³, ca²³la²³jné³ 'uǿ²³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³la²³cuii³te'²³ 'ee² hua² 'uǿ²³ jo̱³. 'E³ quie'²³ ŋó²³te'²³ 'e³ xa³ je² rɨ³lø³¹ guoo³ jmɨ²³ñii'³¹. Núu²³ xa³ ñi'² dsoo² sɨ́ɨ². 'Née²³te'²³ 'e³ rɨ²³dsɨ́³ móo² ñi'² dsoo² sɨ́ɨ² xi³nu³ rɨ²³lí³ juø'² la'³.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tʉ́²quie'²³te'²³ 'ñii²³² 'e³ nee² ñí² 'e³ 'ii³. Ca²³cuaa'n²³ quie'²³ ñí² 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹. Ca²³jí̱i̱²te'²³ 'mo³ loo³ 'e³ cuø²³ jui³¹ quie'² móo². Ca²³xo'²te'²³ 'mɨɨ'³ bee'² 'e³ ji̱i̱²³² dxi² móo². 'Mɨɨ'³ 'e³ co̱³² dxí³ 'e³ sɨ³'í³ jui³¹ móo² hua² jo̱³. Ca²³ta'n²³te'²³ jui³¹ 'e³ sɨ³guín²³ ñi'² dsoo² sɨ́ɨ².
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ca²³tɨ́n³te'²³ je² tii³ je² sɨ³cu'n²³ jmɨɨ³. Núu²³ ca²³dsɨ́³ móo². Bi²³ 'uaa'³ ca²³cu'n² dxi² móo². 'A²³jia'³ jmɨ́ɨ² ma²³ bɨ³². 'E³ quie'²³ ca²³'níi³ tu³'mɨɨ³ móo². Qui² bi²³ 'uaa'³ xaan³² 'ñée² jmɨɨ³.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Lǿn³ dsa³ 'láa³ 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ dsa³ 'i³ 'aan³²te'²³. Qui² bi²³ juø'² rɨ²³cuǿ²³te'²³ jmɨɨ³ taan³² 'e³ rɨ²³cuɨ̱́ɨ̱²te'²³, lǿn³ dsa³ 'láa³.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 'E³ quie'²³ 'née²³ juii² dsa³ 'láa³ 'e³ rɨ²³láan² Poo². 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ ca²³'íi³ júu² 'e³ la²³ 'née²³ dsa³ 'láa³ quien³². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii² dsa³ 'láa³ 'e³ jén²³ cɨ² rɨ²³juén² miin²³ 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹ dsa³ 'i³ ta³cuø²³ jmɨɨ³ taan³², 'e³ rɨ²³tɨ'n²³te'²³ je² rɨ³quiʉ̱ʉ̱³.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Te'²³ dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ ta³cuø²³ jmɨɨ³ taan³² rɨ²³qui̱i̱n³. Xen³ 'i³ rɨ²³so̱'² joo³¹ 'mo³ 'e³ ca²³'níi³ móo². Xen³ 'i³ rɨ²³so̱'² 'noo³¹ móo² 'e³ ca²³'níi³ 'e³ la²³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³dxi²³guín²³te'²³ 'uǿ²³. La²³nɨ³ cu³lø³¹ 'e³ ca²³láan³ la²³jɨn³ dsa³. Ca²³tɨ́n³te'²³ je² rɨ³quiʉ̱ʉ̱³.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.