Atos 21
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NTLH
1 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tʉn²³²na'³¹ dsa³ Éfeso. Ca²³too'³²ra'³¹ móo². 'E³ quie'²³ jo̱³ 'í² jui³¹ móo². Ŋóo²ra'³¹ jui³¹ tu³'o³. Ca²³tɨn³na'³¹ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Cos jo̱o̱²³na²³. La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Rodas. Núu²³ naan³na'³¹ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Pátara je² ca²³'uøø³²ra'³¹ móo².
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Juɨɨ³ Pátara ca²³ti²³cø̱n³¹na'³¹ móo² 'e³ dsoo'³² 'uǿ²³ Fenicia. Ca²³too'³²ra'³¹ móo² jo̱³. 'Ͳ jui³¹ móo².
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 'E³ jo̱³ ca²³la²³jné³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Chipre. Jaan²³na'³¹ 'i²³jia'³ nee'²³² 'uǿ²³ Chipre 'e³ la²³ ca²³ŋɨ́n³na'³¹. Ta'²quie²³ra'³¹ jui³¹ 'e³ sɨ³gui²³²ra'³¹ estado Siria. Ca²³dxóo²ra'³¹ 'uǿ²³ juɨɨ³ Tiro. Núu²³ ca²³la²³'née²³te'²³ rɨ²³'uøø³te'²³ láa² 'e³ taa'² móo².
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ca²³'nee'n²³²na'³¹ dsa³ quien³² Jesús 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Tiro. Co̱o̱³ mɨ²guiaa³ ca²³'ioo²ra'³¹ quia̱'n²na'³¹te'¹. 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ dsa³ quien³² Jesús 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Tiro. Ca²³sɨ'²³ Poo²:
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ma²ca¹tɨ́³ co̱o̱³ mɨ²guiaa³ 'e³ nee'²³²ra'³¹ núu²³, jo̱³ ca²³'uøø³²ra'³¹. Ca²³too'³²ra'³¹ jui³¹ co̱'³. 'E³ quie'²³ i²guín¹te'²³ quia̱'²te'²³ jnee'³¹ la²³jɨn³te'²³ quia̱'²te'²³ mɨ²³quie'²te'²³ quia̱'²te'²³ jo̱o̱³¹te'¹. Ca²³jøn²³te'²³ jnee'³¹ 'ioo³¹ juɨɨ³. Núu²³ ca²³xii'²ra'³¹ jñí²ra'³¹ ñi'² dsoo² sɨ́ɨ². Ca²³lʉ²ra'³¹ quia̱'n²na'³¹ Dios.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Jo̱³ tu³ ca²³xii'³¹ra'³¹ dsa³ 'i³ i²jøn²³ jnee'³¹:
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Naan³na'³¹ juɨɨ³ Tiro, ca²³tɨn³na'³¹ juɨɨ³ Tolemaida. Núu²³ ca²³'uøø³²ra'³¹ móo². Ca²³cuø²ra'³¹ u²³juee'n³¹ quia̱'n²na'³¹ te'²³ jó̱o̱²ra². Co̱o̱³ nʉʉ³² qui³ ca²³'ioo²ra'³¹ quie'²te'²³.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³bǿn³ juɨɨ³ Tolemaida Poo² quia̱'² la²³jɨn³ jnee'³¹ 'i³ quia̱'n²na'³¹. Ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Cesarea. Ca²³too'³²ra'³¹ xi²ñʉ'¹ quiee'³² Bi³lii², dsa³ 'i³ 'ɨɨ³ júu² dxʉ́²³ quiee'³² Dios, dsa³ 'i³ ca²³to'²³ dxóo² 'e³ ca²³e'² mɨ́³ 'nɨ́ɨ³ ma²ca¹'uøøn³te'²³ guiáan²³ dsa³ mɨ³xa³ cɨ². Ca²³'ioo²ra'³¹ quie'² Bi³lii².
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Xen³ quiú̱n³ jo̱²³mɨɨ³¹ Bi³lii² 'i³ 'a²³jia'³ quia̱'² dsóo²³ 'i³ 'ɨɨ³ júu² quiee'³² Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Huǿø³ ca³juɨ² ca²³'ioo²ra'³¹ quie'² Bi³lii². 'E³ la²³ nee'²³²ra'³¹ quie'², ca²³dxóo² jø̱n³ dsa³ 'i³ 'ɨɨ³ júu² quiee'³² Dios 'i³ naan³ estado Judea 'i³ xi̱i̱n³ Agabo.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 I²joon³ jnee'³¹ jo̱o̱²³na²³. Ca²³jí̱i̱² loo³ 'e³ rɨ³'ñu'n² Poo². Ca²³'ñʉ́ʉ³ guoo³ tɨɨ² 'ñée². Ca²³jua'³ ca²³'én² Poo²:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ma²ca¹nʉʉ²ra'³¹ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Agabo, bi²³ ca²³xii'³¹ra'³¹ Poo²:
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ jnee'³¹:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ma²mɨ³'áa³ 'i'²³ 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³'íi²³ júu² Poo² 'e³ la²³ xii'³²ra'³¹, 'e³ jo̱³ 'a²³'e³ ma²³ xa³ 'e³ ca²³xii'³¹ra'³¹. Ca²³juaa'²ra'³¹:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ma²mɨ³líi² la'³, ca²³mi²³tɨ́ɨ²³ra'³¹ 'e³ sɨ³gui²³²ra'³¹ juɨɨ³ Jerusalén. Jo̱³ tu³ ŋóo²ra'³¹.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Xen³ dsa³ quien³² Jesús 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Cesarea 'i³ i²jøn²³ jnee'³¹ quie'² jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Mnasón 'i³ xen³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Chipre. Cɨ'²³ mɨ³xa³ rɨ³løn³¹ dsa³ quien³² Jesús. Quie'² Mnasón ca²³'ioo²ra'³¹.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ma²ca¹dxi¹gui²³²ra'³¹ juɨɨ³ Jerusalén, jɨn³ dsɨ́² te'²³ jó̱o̱²ra² ca²³'i'n²te'²³ jnee'³¹.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 La²³ mɨ³dxóo³ la'³, i²gui²³²ra'³¹ quia̱'n²na'³¹ Poo². I²joon²³²na'³¹ Jacobo. Núu²³ nee'n²³² la²³jɨn³ dsa³ 'i³ dxi³ 'i'²³ jee²³² quiee'³² dsa³ quien³² Jesús.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ca²³cuǿ³ u²³juee'n³¹ Poo² quia̱'² dsa³ 'í³. Jo̱³ tu³ ca²³jmée³ júu² 'e³ jmii'³¹ lǿ² la²³jɨ³ 'e³ ca²³jmée³ Dios. Ca²³jua'³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ ca²³núu³ dsa³ jia'³ júu² quiee'³² Dios 'e³ ca²³'ɨ́ɨ³ 'ñée².
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ma²ca¹núu³te'²³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Poo², bi²³ ca²³mi²³gáan³te'²³ Dios. Ca²³jua'³te'²³ ca²³sɨ'²³te'²³ Poo²:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Mɨ³núu³te'²³ 'e³ xa³ júu² xa³. Mɨ³núu³te'²³ 'e³ juɨɨ'n³² la²³jɨn³ dsa³ Israel 'i³ nee'n²³² jee²³² quiee'³² dsa³ jia'³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ 'ne'² rɨ²³jmóo²te'²³ 'e³ la²³ lǿ² ley quiee'³² Moisés. La'³ juɨɨ'n³² dsa³, júu² xa³. 'A²³jia'³ ma²³ 'ne'² 'e³ rɨ²³jme'²³te'²³ jo̱o̱³¹te'¹ circuncisión. 'A²³jia'³ ma²³ 'ne'² 'e³ rɨ²³jmóo²te'²³ 'e³ la²³ lǿ² tɨ³² 'i'²³ quiee'³² dsa³ Israel cɨ'²³ mɨ³xa³. La'³ júu² xa³ 'e³ juɨɨ'n³² dsa³, nuu³te'²³.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Jmii'³¹ rɨ²jmee²ra² jo̱o̱²³na²³? Qui² ca³quie̱e̱² rɨ²³ñii'n²³te'²³ mɨ³rɨ³nʉʉ³te'²³ 'e³ mɨ³güén²³nu³.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 'E³ jo̱³ 'ne'² rɨ²jméen² 'e³ la²³ rɨ²xii'³¹ra'³¹ 'nʉ³, 'e³ cu²li³lii²³ 'e³ 'a²³jia'³ 'e̱'n³ júu² 'e³ mɨ³núu³te'²³. La²³la³ cu³lø³¹ rɨ²jméen² jo̱o̱²³na²³: Xen³ la³ quiú̱n³ dsa³ 'i³ 'ne'² rɨ²³jmóo² 'e³ la²³ lǿ² 'e³ ca²³sɨ'²³te'²³ Dios 'e³ rɨ²³jmóo².
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Guaan³² quia̱'n²nu³ dsa³ 'í³. Ca³ti³² quia̱'n²nu³ dsa³ 'í³ rɨ²jméen² 'e³ la²³ jmoo³² dsa³ Israel 'e³ lǿn³ miin²³ 'e³ mɨ³la³'lʉ'n²te'²³. 'Uǿøn²nu³ rɨ²cɨ́n² la²³jɨ³ cuu² 'e³ li²³'ne'². Qui² jo̱³ hua² rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³xíi²te'²³ mɨ²dxi²te'¹ 'e³ jua'³ mɨ³líi² la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ mɨ³jmóo²te'²³ 'e³ ca²³sɨ'²³te'²³ Dios 'e³ rɨ²³jmóo²te'²³. Xi³nu³ rɨ²jméen² la'³, jo̱³ hua² rɨ²³dsóo²³ dsɨ́² la²³jɨn³ dsa³ 'e³ 'a²³jia'³ 'e̱'n³ la²³jɨ³ 'e³ mɨ³núu³te'²³. Rɨ²³dsóo²³ dsɨ́²te'²³ 'e³ jmeen³ 'e³ la²³ lǿ² ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 'E³ quie'²³ ca²³cu²³dxe'n²na² ji³ quie'² te'²³ dsa³ jia'³ 'i³ sɨ³táan³. Ca²³xii'³¹ra² dsa³ jia'³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ líi³ra² 'e³ dxʉ́²³ rɨ²³jmóo²te'²³, 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²³co'²te'²³ 'e³ mɨ³cuǿø²³ dsa³ ne'n², 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²³e'²te'²³ jmɨ³, 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²³guɨ'²³te'²³ lúu² la²³jɨn³ 'i³ rɨ²³cu'n³te'²³, 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²³jmóo²te'²³ ñi³ dxa³. ―La'³ ca²³jua'³ dsa³ quien³² Jesús 'i³ nee'n²³² Jerusalén. Ca²³sɨ'²³ Poo².
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 'E³ quie'²³ jo̱³ ŋóo² Poo² quia̱'² quiú̱n³ te'²³ dsa³ 'í³. La²³ mɨ³dxóo³ 'e³ ca²³lʉ́³ quia̱'² Jacobo, ca²³jmée³ Poo² quia̱'² dsa³ 'í³ 'e³ la²³ jmoo³² dsa³ Israel 'e³ jua'³ mɨ³la³'lʉ'n²te'²³. 'Ͳ ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³. Ca²³jmée³ júu². Ca²³sɨ'²³ jmii³ dsa³ 'e³ 'ee² jmɨ́ɨ² rɨ²³líi² la²³jɨ³ 'e³ jmoo³²te'²³ 'e³ jua'³te'²³ mɨ³la³'lʉ'n²te'²³. Ca²³jmée³ júu² 'e³ 'ee² jmɨ́ɨ² rɨ²³cuǿn²te'²³ 'i³ rɨ²³cuǿn²³te'²³ Dios cɨ'²³ la²³ jø̱n³te'²³.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ca³juɨ² cɨ² jmee²³ 'e³ rɨ²³tɨ́²³ co̱o̱³ mɨ²guiaa³ 'e³ jmoo³²te'²³ la'³ ma²ŋøn³¹ Poo² dsa³ Israel 'i³ nee'n²³² estado Asia 'i³ ta'n² juɨɨ³ Jerusalén. Ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³ jen³¹ Poo² ma²ŋøn³¹te'¹. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³'náan²³ uu'n²te'²³. Ca²³too'n³te'²³ júu² juɨ́ɨn²³ dsa³. Sø̱'n²te'²³ Poo².
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Bi²³ quiʉ̱ʉ̱³ ca²³lʉ́³te'²³. Ca²³jua'³te'²³:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 La'³ ca²³jua'³te'²³. Qui² jén²³ cɨ² ŋǿn²te'²³ jø̱n³ dsa³ Éfeso 'i³ xi̱i̱n³ Trófimo 'e³ la²³ ŋɨ́³ jee²³² juɨɨ³ quia̱'² Poo². Te³ lǿn³ma²te'¹ 'e³ lǿn³te'²³ 'e³ i²jøn²³ dsa³ 'í³ Poo² ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 'E³ quie'²³ jo̱³ bi²³ ca²³mi²³goo³ ca²³mi²³juø'²³ la²³jɨn³ dsa³ juɨɨ³ 'e³ jua'³ nuu³te'²³ 'e³ sɨ³lí³ sɨ³dxóo³ dsa³ ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³. Xe̱'n² rɨ³nɨ²³ ca²³dxi²³guín²³te'²³ ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³. Jo̱³ tu³ sø̱'n²te'²³ Poo². Ca²³søø'n³te'²³ xi²dxi³². Xe̱'n² jmɨ́ɨ² ca²³jní³te'²³ 'oo'² 'ñʉ́² gáan³.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 'E³ la²³ jmoo³²te'²³ 'e³ 'née²³te'²³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ Poo², ca²³núu³ juii² dsa³ 'láa³.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Xe̱'n² jmɨ́ɨ² tǿ²³ juii² dsa³ 'láa³. Ca²³tøø³ dsa³ 'láa³ quien³². Co̱'³ cɨ'²³ ca²³tøø³ ca³dxáan² 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. 'E³ quie'²³ jo̱³ i²guín¹te'²³ ca²³la²³dxí² je² ta'n² nɨ́ɨn³ dsa³ Israel. Ma²ŋó¹te'²³ 'e³ mɨ³ ja³ juii² dsa³ 'láa³ quia̱'² dsa³ 'láa³ quien³², ca²³tʉ́²te'²³ 'e³ cuø²³te'²³ quie'² Poo².
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³lǿn²³ mɨ³lén² 'ñée² juii² dsa³ 'láa³. Ca²³dxi³ 'i'²³ 'e³ rɨ²³sø̱'n² Poo² dsa³ 'láa³. Ca²³dxi³ 'i'²³ 'e³ rɨ²³'ñúun²³te'²³ tú̱²³ ñí² cadenas. Ca²³ŋɨ́ɨ³ júu² 'e³ 'i̱i̱² sɨɨ'³¹ Poo², 'e³ 'ee² dsoo² quiee'³².
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Bi²³ quiʉ̱ʉ̱³ ca²³lʉ́³ dsa³ Israel. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ røø³ lǿ² júu² 'e³ ca²³lʉ́³te'²³. 'A²³jia'³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³tɨ́n³ ju²dsoo³¹ juii² dsa³ 'láa³ 'ee² dsoo² ca³quie̱e̱². Qui² sɨ³jó̱²³ la²³ cɨ² lʉ²³ dsa³. 'E³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii² dsa³ 'láa³ 'e³ rɨ²³jén²³te'²³ Poo² xi²ñʉ'¹ je² ta'n² dsa³ 'láa³.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ca²³dxóo² Poo² jlɨɨ²³² 'e³ sɨ³huɨ́ɨ³ dsa³ yʉʉ'³¹ je² dxi²³juɨn³¹. Dsa³ 'láa³ cǿ̱n² dxi²³ji̱i̱n²³² Poo². Qui² bi²³ la³jmøn³¹ dsa³ juɨɨ³.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 'E³ quie'²³ juɨ́ɨn²³ dsa³ juɨɨ³ ca²³guín²³ tu³cɨ̱ɨ̱n³. Bi²³ ca²³yo'³ ca²³tǿ²³te'²³. Ca²³jua'³te'²³:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Mɨ³ rɨ²³ta'n²³te'²³ xi²ñʉ'¹ je² ta'n² dsa³ 'láa³ quia̱'²te'²³ Poo² ma²ca¹lʉ́³ 'ñée². Ca²³sɨ'²³ juii² dsa³ 'láa³:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿'A² 'a²³la³ 'nʉ³ dsa³ Egipto 'i³ mɨ³tu³la³ nɨ³ ca²³cu'n³ ca²³ñii'n³ dsa³ 'e³ jua'³ rɨ²³níin³te'²³ quia̱'²te'²³ dxi² juɨɨ³? ¿'A² 'a²³la³ 'nʉ³ 'i³ ca²³cuǿ³ jui³¹ quie'² quiʉ̱́³ mil dsa³ 'i³ sɨ'²³te'²³ dsa³ 'i³ jmoo³² 'móo²? ¿'A² 'a²³la³ 'nʉ³ 'i³ i²jøn²³ dsa³ 'í³ je² 'a²³jia'³ nee'n²³² dsa³? ―La'³ ca²³jua'³ juii² dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ Poo².
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo²:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ca²³cuǿ³ júu² la'³ juii² dsa³ 'láa³. Xi'n²³ quie'²³ jlɨɨ²³² Poo² ca²³lʉ́³. Ca²³bí² guoo³ 'e³ jua'³ cu²quín³ dsa³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³cɨ́n³te'²³. Ca²³'ɨ́ɨ³ júu² 'ñée². Júu² hebreo ca²³lʉ́³. Ca²³jua'³:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.