Atos 20
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NVT
1 Ma²mɨ³líi² 'é̱e̱² 'e³ ca²³lǿ²³ qui³, ca²³tøø³ te'²³ dsa³ quien³² Jesús Poo². Ca²³jmée³ 'e³ co̱o̱³ dsɨ́²te'²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tʉ́n² júu². Ca²³bǿn³ jo̱o̱²³na²³. Ŋóo² jui³¹ Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ca²³ŋɨ́n³ la²³ca̱a̱n³ Macedonia. Bi²³ ñúun³ 'e³ ca²³sɨ'²³ dsa³ quien³² Jesús. Ca²³jmée³ 'e³ co̱o̱³ dsɨ́²te'²³. 'E³ quie'²³ ca²³dxóo² Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Aan³ sɨɨ'³ ca²³gua³ núu²³. Ca²³lǿ²³ mɨ³lén² 'e³ rɨ²³dsø'n² estado Siria. Jui³¹ móo² dsø'n³², lǿn³ 'ñée². 'E³ quie'²³ ca²³dsóo²³ dsɨ́² 'e³ rɨ³'ién² júu² quie'² dsa³ Israel 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³jmée³ 'i'²³ 'e³ jui³¹ Macedonia cɨ'²³ dsø'n³².
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 I²jøn²³ Poo² estado Asia Sópater, dsa³ Berea, quia̱'² Aristarco quia̱'² Segundo, te'²³ dsa³ Tesalónica, quia̱'² Gayo, dsa³ Derbe, quia̱'² Tíquico quia̱'² Trófimo, te'²³ dsa³ Asia, quia̱'² Timoteo.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Jén²³ cɨ² ca²³guín²³ te'²³ jó̱o̱²ra² 'í³. Ca²³jé̱n²te'²³ jnee'³¹ juɨɨ³ Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ma²ca¹líi¹ mɨ²juee'³ 'e³ ee'³² dsa³ 'ɨ²³juɨ² 'e³ 'a²³'e³ xa³ xoo'³¹, ca²³'uøø³²ra'³¹ juɨɨ³ Filipos estado Macedonia. Jui³¹ móo² ca²³gui²³ra'³¹. Je² ca²³tɨ́³ 'ñé³ jmɨ́ɨ², ca²³jí̱i̱n³na'³¹ uu'n²na'³¹ juɨɨ³ Troas. Núu²³ ca²³'ioo²ra'³¹ co̱o̱³ mɨ²guiaa³.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ma²ca¹tɨ́³ jmɨ́ɨ² domingo ca²³ŋɨɨ'n²³na'³¹ 'e³ juaa'³ra'³¹ rɨ²quie²ra'³¹ ca³ti³² 'e³ la²³ ca²³e'² Jesús quia̱'² dsa³ quien³² la²³ 'áa²³ rɨ²³jú̱n³. La²³ 'áa²³ rɨ²³dsø'n² Poo². 'E³ jo̱³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² 'ñée². 'Ɨɨ³ quie'²³ júu² ca²³tɨ́³ dxoo'³¹ 'uøø²³.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Bi²³ ñúun³ ji³ 'e³ rɨ³so̱'² co̱²³ju'²³ yʉʉ'³¹ je² dxi²³juɨn³¹ je² ca²³ŋɨɨ'n²³na'³¹.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 'Oo'² i²too²³ jen³¹ jø̱n³ xii'³ 'i³ xi̱i̱n³ Eutico. Bi²³ ca²³too'²³ la²³guɨɨn³ xii'³ 'e³ la²³ 'ɨɨ³ quie'²³ júu² Poo². Ma²ca¹guɨɨn³ ca³quie̱e̱² xii'³, jo̱³ ca²³tø'n³ jí̱i̱n² yʉʉ'³¹ je² 'nɨ³ dxi²³juɨn³¹. Rɨ³jú̱n² xii'³ 'e³ la²³ ca²³tøø³te'²³ je² rɨ³caa'n³².
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jiaan³² Poo². Ca²³quiaa³ ñi'² quiee'³² xii'³. Ca²³i̱i̱n²³ xii'³. Ca²³jua'³. Ca²³sɨ'²³ dsa³:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³huɨ́ɨ³ co̱'³ Poo². Ca²³e'²te'²³ 'e³ la²³ ca²³e'² Jesús quia̱'² dsa³ quien³² la²³ 'áa²³ rɨ²³jú̱n³. Lʉ²³ quie'²³ quia̱'² dsa³ xi³'lɨ² ca²³la²³jné²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³bǿn³.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Rɨ³ji̱'²³ xii'³ ca²³tøø³te'²³ 'e³ la²³ ca²³'uǿøn²³ 'e³ ca²³guiin³². Bi²³ ma²³'nee³ jɨn³ dsɨ́²te'²³ 'e³ jua'³ mɨ³ji̱i̱'²³ co̱'³ xii'³.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Jén²³ cɨ² ca²³too'³²ra'³¹ jui³¹ jnee'³¹ dsa³ 'i³ ŋɨ́³ quia̱'² Poo². Jui³¹ móo² i²gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Asón. 'E³ quie'²³ ca²³cuaa'n²³ cɨ² ca³juɨ² ca²³ji̱i̱³ Poo². Ca²³'ien³ júu² 'e³ rɨ²jí̱i̱n³na'³¹ co̱'³ juɨɨ³ Asón. Qui² jui³¹ 'uǿ²³ 'née²³ rɨ²³dsóo² 'ñée².
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ca²³jí̱i̱n³na'³¹ juɨɨ³ Asón jo̱o̱²³na²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ 'í² co̱'³ móo² 'ñée². I²gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 La²³ mɨ³dxóo³ 'e³ ca²³'uøø³²ra'³¹ juɨɨ³ Mitilene jo̱o̱²³, ca²³ŋɨ́n³na'³¹ coo³¹ 'uǿ²³ Quío. La²³ mɨ³dxóo³ la'³ jo̱o̱²³, ca²³tɨn³na'³¹ 'uǿ²³ juɨɨ³ Samos. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tee³¹ra'³¹ dsɨ³ra'³¹ juɨɨ³ Trogilio. La²³ mɨ³dxóo³ la'³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 La'³ ca²³jmée³ Poo² 'e³ jua'³ 'a²³jia'³ lǿn³ 'e³ rɨ²³dsóo² co̱'³ juɨɨ³ Éfeso. 'A²³jia'³ 'née²³ rɨ²³cuaa'n²³ ñúun³ jmɨ́ɨ² estado Asia, estado quiee'³² dsa³ Éfeso. Qui² jmee²³ rɨ³dxíin³ 'e³ rɨ²³dxóo² co̱'³ juɨɨ³ Jerusalén. 'Née²³ rɨ²³cɨ̱'n² mɨ²juee'³ Pentecostés xi³nu³ rɨ²³lí³ juø'² la'³, lǿn³.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Jen³¹ Poo² juɨɨ³ Mileto jo̱o̱²³na²³. Ca²³xíin²³ dsa³ 'i³ sɨ³jen³ dsa³ 'i³ dxi³ 'i'²³ jee²³² quiee'³² dsa³ quien³² Jesús 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Éfeso.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ma²ca¹dxi¹guín¹te'²³ je² jen³¹ Poo², ca²³jua'³ 'ñée²:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Móo³ra'³ 'e³ ca²³lǿn²³na²³ mozo quien³² Juii³ra². Jø̱n³ dsa³ too³ gó³ hua² jné² ca²³jméen²³. Móo³ra'³ 'e³ ca²³lǿn²³na²³ mozo quien³² Juii³ra², juø'n³ quie'²³ ca²³'aa'n²³² ñʉ'²³ tu'n²³ ñʉ'²³ dsɨn²³, juø'n³ quie'²³ te³ 'ee² ca²³jí̱i̱n²³ 'e³ la²³ lǿ² ca²³sɨ́n²³ júu² dsa³ Israel 'e³ rɨ²³jme'²³te'²³ jné².
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 'A²³jia'³ ca²³la²³'ñaa'n²³na²³ 'nee'²³. 'E³ quie'²³ ca²³juǿøn²na²³ 'nee'²³ la²³jɨ³ 'e³ dxʉ́²³ 'e³ 'ne'² quién²na'³. Ca²³'éen²³na²³ 'nee'²³, juø'n³ quie'²³ je² rɨ³ca̱'n²³ gáan³, juø'n³ quie'²³ xi²ñʉ'¹ quien³²na'³.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ca²³juǿøn² dsa³ Israel ca³ti³² quia̱'² dsa³ jia'³ 'e³ 'ne'² rɨ²³tʉ́²te'²³ 'e³ jmoo³²te'²³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³, 'e³ 'ne'² rɨ²³jmóo²te'²³ 'e³ la²³ 'née²³ Dios, 'e³ 'ne'² rɨ²³sɨ²³táan³te'²³ quia̱'²te'²³ Juii³ra² Jesucristo.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 'E³ jo̱³ ñiin²³ co̱'³ juɨɨ³ Jerusalén rɨ³nɨ²³. Qui² Espíritu Gáan³ mɨ³xíin²³ jné². 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ maan²³ 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ 'e³ rɨ²³jí̱i̱n²³ núu²³.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 'E³ quie'²³ rɨ²³ta̱a̱'n³te'²³ jné² i²³ñí². Rɨ²³dxi²³quié̱n²na²³. La²³'nɨɨ'n³¹ nɨ³ hua² 'e³ maan²³. Qui² la'³ sɨ'²³ jné² Espíritu Gáan³ la²³jɨ³ juɨɨ³ je² ŋɨn²³.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Røø³ 'íi², lǿn³na²³, xi³nu³ rɨ²cuaa'n²³na²³ mɨ³¹güii³, xi³nu³ 'a²³jia'³ rɨ²cuaa'n²³na²³. 'E³ quie'²³ co̱o̱³ 'iin³² hua² 'e³ 'náan²³ ca³quie̱e̱² 'e³ rɨ²jmeen²³². 'Náan²³ 'e³ jɨn³ dsɨn²³ rɨ²mi³'ien²³na²³ ta² 'e³ ca²³cuǿø²³ jné² Juii³ra² Jesús, ta² 'e³ rɨ³løn³¹na¹ dsa³ ñi³, 'e³ juøøn³² dsa³ júu² dxʉ́²³ 'e³ bi²³ 'uǿn² jmee²³ Dios.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Mɨ²jo̱³ ca²³ŋɨ́n³na²³ jee²³² quien³²na'³. Ca²³juǿøn²na²³ 'nee'²³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ rɨ³løn³¹ Dios juii² dsa³. 'E³ quie'²³ maan²³ 'e³ mɨ³líi² rɨ³nɨ²³. Maan²³ 'e³ cu³xi³ jø̱n³ 'nee'²³ 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²mǿn¹na'³ jné² mɨ³¹güii³ la³.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 'E³ jo̱³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ rɨ³nɨ²³ 'e³ 'a²³'e³ dsoo² xa³ dsɨn³²na²³ te³ jmii'³¹ rɨ²³jí̱i̱n²na'³.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Qui² ca²³juǿøn²na²³ 'nee'²³ la²³jɨ³ 'e³ ya̱'n³na²³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³. Ca²³dsa²³juǿøn²na²³ 'nee'²³ la²³jɨ³ 'e³ ca²³jmée³ Dios mɨ³xa³ cɨ² quia̱'² la²³jɨ³ 'e³ jmee²³ rɨ³nɨ²³ quia̱'² la²³jɨ³ 'e³ 'íi² rɨ²³jmée²³.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 'E³ jo̱³ 'ne'² rɨ²jmée²ra'³ 'i'²³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'óo²ra'³. 'Ne'² rɨ²mi³quin²³na'³ la²³jɨn³ dsa³ quien³² Jesús 'e³ la²³ mi³quin³ dsa³ dsɨɨ³ joo³ quien³². Qui² ca²³cuǿ³ júu² 'uee'n³ quién²na'³ Espíritu Gáan³ 'e³ jmee³ra'³ ta² jee²³² quiee'³²te'²³. 'Ne'² rɨ²mi³quin²³na'³ dsa³ quien³² Juii³ra² 'e³ la²³ mi³quin³ dsa³ dsɨɨ³ joo³ quien³². Qui² ca²³tu̱u̱³ jmɨ²³'ǿn² Juii³ra² 'e³ ca²³quí² jñiin²³ dsa³ quien³².
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Maan²³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ quia̱'n²³²na¹ 'nee'²³ 'e³ rɨ²³tɨ́²³ jmɨ́ɨ² 'e³ rɨ²³gui²³guín²³ jee²³² quien³²na'³ dsa³ 'i³ 'née²³ rɨ²³yáan² dsɨ́² dsa³ quien³² Jesús. Rɨ²³jmóo²te'²³ la²³ jmoo³² 'ioo'³ 'i³ cu'n³ dsɨɨ³ joo³. Qui² 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² juɨɨ³² dsɨɨ³ joo³ ji̱'²³ 'ioo'³.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Co̱'³ cɨ'²³ li²³xen³ ca³dxáan² dsa³ 'i³ la²³ co̱³quién²na'³ 'i³ rɨ²³jmóo² 'e³ li²³ŋɨ́n³ cɨ² ju²dsoo³¹ quiee'³² Dios. Rɨ²³too'n³te'²³ júu² dsa³ quien³² Dios 'e³ jua'³ 'née²³ li²³xen³ dsa³ quien³² miin²³.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Mi³quii²³²ra'³ jo̱o̱²³na²³. Li²³liin³²na'³ co̱'³ 'e³ 'nɨ³ ji̱i̱³ ñi³, juø'n³ quie'²³ jmɨ́ɨ²³, juø'n³ quie'²³ 'uøø²³, 'a²³jia'³ ca³cɨ́n³na²³ 'een²³na²³ 'nee'²³ cɨ'³ la²³ jø̱n³na'³. Ca²³'aa'n²³² la²³ cɨ² je² maan²³ 'ñáan²³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ 'náan²³ 'e³ rɨ²núu²ra'³.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’'E³ quie'²³ mɨ³dxen²³na²³ guoo³ Dios 'nee'²³ 'e³ cu²mi³qui³ 'óo²ra'³ júu² quiee'³². Qui² lʉ²³ júu² quiee'³² 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ 'uǿn² 'ñée². Bi²³ 'uee'n³ júu² quiee'³². Sɨ³lí³ juø'² jmee²³ 'e³ 'uee'n³ cɨ² 'óo²ra'³. Sɨ³lí³ juø'² mi³qui³ 'óo²ra'³ la²³huø'n²³ 'e³ rɨ²³'ién²na'³ la²³jɨ³ 'e³ 'née²³ Dios rɨ²³cuǿ²³ 'nee'²³ mɨ³rɨ³ti³ jmɨ́ɨ² la'³. Rɨ²³'ién²na'³ quia̱'n²na'³ la²³jɨn³ dsa³ quien³² Dios 'i³ ca²³jmée³ 'e³ rɨ³jɨ́n².
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Móo³ra'³ 'e³ 'a²³jia'³ 'iin²³ dsɨn²³ cuu² quiee'³² dsa³. 'A²³jia'³ 'iin²³ dsɨn²³ cuo̱o̱³ dsa³.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Móo³ra'³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² ca²³jméen²³ ta² guaan²³. La'³ cu³lø³¹ 'e³ ca²³tɨn³na²³ la²³jɨ³ 'e³ 'ne'² quián²³ quia̱'² la²³jɨ³ 'e³ 'ne'² quie'² dsa³ 'i³ quia̱'n²³²na¹.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Tén³ la²³ ca²³cuøn²³ jui³¹ quién²na'³ 'e³ jmii'³¹ 'ne'² rɨ²jmee²ra². Qui² 'ne'² rɨ²jmee²ra² ta² guoo³²ra² 'e³ la²³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²jmee²ra² co̱²juø'¹ quie'² dsa³ taan³. Qui² líi²³ra² júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Juii³ra² Jesús ma²ca¹jua'³: “Bi²³ cɨ² dxʉ́²³ quiée²ra² 'e³ cuøø³²ra² dsa³ la²³ cɨ'²³ 'e³ cuøø²³ dsa³ jne² miin²³na²”. La'³ cu³lø³¹ ca²³jua'³ Juii³ra².
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Ma²mɨ³líi² mɨ³lʉ́³ la'³ Poo², ca²³xii'³ jñi². Ca²³lʉ́³ quia̱'² Dios ca³ti³² quia̱'² la²³jɨn³ dsa³ Éfeso 'i³ dxi³ 'i'²³ jee²³² quiee'³² dsa³ quien³² Jesús.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Bi²³ ca²³'o'² la²³jɨn³. Ca²³i̱i̱n²³te'²³ Poo². Ca²³cuu'³te'²³ ñi².
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Qui² bi²³ ŋɨ́³ dsɨ́²te'²³ 'e³ ca²³jua'³ Poo² 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²³ñín²te'²³ co̱'³ mɨ³¹güii³ la³. 'E³ quie'²³ jo̱³ i²jaan³te'²³ Poo² je² ji̱i̱²³² móo².
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.