Atos 15

Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Xen³ dsa³ Judea 'i³ ca²³dxi²³guín²³ juɨɨ³ Antioquía. Ca²³'ée²³te'²³ dsa³ 'i³ rɨ³løn³¹ jó̱o̱²ra². Ca²³jua'³te'²³:
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Poo² quia̱'² Bee³² ca²³lʉ́³ quia̱'² dsa³ 'í³. Bi²³ 'uee'n³ ca²³sɨ́n²³te'²³ júu². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxin³te'²³ Poo² quia̱'² Bee³² quia̱'² cɨ² uu'n²te'²³ dsa³ quien³² Jesús 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Antioquía. Ca²³xíin²³te'²³ juɨɨ³ Jerusalén 'e³ jua'³ cu²sɨ³joon³te'²³ dsa³ xiin²³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'i³ dxi³ 'i'²³. 'Née²³te'²³ 'e³ rɨ²³lʉ́²³te'²³ 'e³ jmii'³¹ cu³lø³¹ 'e³ rɨ²³'ien³ júu² quiee'³² circuncisión.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ca²³xíin²³te'²³ jo̱o̱²³na²³. Ca²³bǿn³ juɨɨ³ Antioquía Poo² quia̱'² Bee³² quia̱'² cɨ² uu'n²te'²³. Ca²³ŋɨ́n³te'²³ 'uǿ²³ Fenicia quia̱'² estado Samaria. Ca²³jmóo²te'²³ júu² 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ ca²³lǿn²³ dsa³ quien³² Jesús dsa³ jia'³ 'i³ nee'n²³² la²³ca̱a̱n³ juɨɨ³ je² ca²³ŋɨ́n³ Poo² quia̱'² Bee³². Bi²³ ca²³la²³jɨn³ dsɨ́² la²³jɨn³ jó̱o̱²ra² ma²ca¹núu³te'²³ la'³.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi²³guín²³te'²³ juɨɨ³ Jerusalén. Núu²³ ca²³cuǿ³ u²³juee'n³¹ quia̱'² te'²³ dsa³ quien³² Jesús quia̱'² te'²³ dsa³ xiin²³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'i³ dxi³ 'i'²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jmée³ júu² Poo² quia̱'² dsa³ 'i³ quia̱'². Ca²³sɨ'²³ te'²³ jó̱o̱²ra² 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Jerusalén 'e³ jmii'³¹ ca²³jmée³ Dios 'e³ la²³ ca²³'ɨ́ɨ³te'²³ júu² la²³ca̱a̱n³ je² ca²³ŋɨ́n³te'²³.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 'E³ quie'²³ xen³ te'²³ dsa³ fariseo 'i³ sɨ³táan³ 'i³ ca²³naa'n²³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³te'²³:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 'E³ jo̱³ ca²³ŋɨɨ'n²³ dsa³ xiin²³ quia̱'² dsa³ 'i³ dxi³ 'i'²³ 'e³ jua'³ rɨ²³jmóo²te'²³ 'i'²³ júu² quiee'³² circuncisión.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ñúun³ júu² ca²³lʉ́³te'²³. Jo̱³ tu³ ca²³naa'n²³ Peen²³². Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 'E³ jo̱³ ca²³táan³ dsa³ jia'³. 'E³ quie'²³ ca²³jmée³ lii²³ Dios 'i³ ñi³² 'e³ jmii'³¹ lǿ² dsɨ³ra² 'e³ ca²³táan³ te'²³ dsa³ jia'³. Qui² ca²³jmée³ 'e³ 'íin² dsɨ́²te'²³ Espíritu Gáan³ 'i³ ca²³cuǿn² 'ñée² la²³ 'íin² dsɨ³ra² jne² dsa³ Israel.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 'A²³jia'³ ca²³jmée³ Dios 'e³ co̱³quie'² dsa³ jia'³, 'e³ co̱³quiée²ra² jne² dsa³ Israel. Qui² ca²³jmée³ 'e³ ca²³jŋɨn³ dsɨ́²te'²³ 'e³ la²³ ca²³táan³te'²³.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 ¿'Ee² lǿ² 'a²³jia'³ mi³quí̱i̱n²³na'³ júu² 'e³ ca²³sɨ'²³ jne² Dios jo̱o̱²³na²³? ¿'A² juø'² 'noo³ra'³ rɨ²joo³¹ra'³ xi² xa³ 'e³ rɨ²³jmée²³ 'ñée² 'e³ jua'³ 'a²³jia'³ mi³quí̱i̱n²³na'³ júu² quiee'³²? Bi²³ 'ii³ láa² 'e³ 'noo³ra'³ rɨ²quié̱n¹na'³ dsa³ jia'³ 'i³ rɨ³løn³¹ dsa³ quien³² Jesús, juø'n³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³o̱o̱'²³ra² miin²³na² láa² jo̱³. 'E³ quie'²³ la'³ 'a²³jia'³ ca²³o̱o̱'²³ yi²³uu'²ra² jaa²³² co̱'³.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 'E³ quie'²³ sɨ³táan³na² 'e³ rɨ²³láan³na² 'e³ juaa'³ra² bi²³ 'uǿn² Juii³ra² Jesús. 'E³ quie'²³ la'³ hua² 'e³ rɨ²³láan³ dsa³ jia'³ co̱'³. ―La'³ ca²³jua'³ Peen²³². Ca²³sɨ'²³ dsa³ quien³² Jesús 'i³ ca²³ŋɨɨ'n²³.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 'E³ jo̱³ ca²³cɨ́n³ ca²³gǿn³ la²³jɨn³ dsa³ quien³² Jesús 'i³ rɨ³ŋɨɨn³¹. Ca²³núu³te'²³ 'e³ la²³ ca²³lʉ́³ Bee³² quia̱'² Poo². Ca²³jmée³ júu² Bee³² quia̱'² Poo². Ca²³jua'³te'²³:
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ma²mɨ³líi² mɨ³lʉ́³ Bee³² quia̱'² Poo², jo̱³ tu³ ca²³jmée³ júu² Jacobo. Ca²³jua'³:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Mɨ³jmée³ júu² Muun³² Peen²³² 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ ca²³jmée³ Dios 'e³ ca²³la²³láa²³ 'e³ ca²³núu³ dsa³ jia'³ júu² quiee'³², 'e³ jua'³ 'née²³ Dios 'e³ xen³ dsa³ jia'³ 'i³ rɨ³løn³¹ dsa³ quien³².
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 'E³ quie'²³ móo³ra'³, ¿mɨ³naa'³¹?, 'e³ sɨ³lí³ rɨ³nɨ²³ 'e³ la²³ lǿ² ca²³jua'³ dsa³ 'i³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² quiee'³² Dios mɨ²jaa²³² 'e³ rɨ²³lí³. Qui² la²³la³ cu³lø³¹ to̱o̱²³ ji³:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Ma²mɨ³líi² la'³, rɨ²³güe'n²³na²³ co̱'³.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Qui² 'náan²³ 'e³ rɨ²³'naa'n³ jné² 'i³ rɨ³løn³¹ Juii³ra'³ la²³jɨn³ jia'³ cɨ'²³ dsa³ mɨ³¹güii³, la²³jɨn³ dsa³ jia'³ 'i³ cɨ² rɨ²³lín³ dsa³ quién²³na²³.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 La'³ jua'³ Dios Juii³ra² 'i³ mɨ³xa³ jmɨ́ɨ² ca²³ji̱i̱n³ júu² 'e³ jmii'³¹ rɨ²³jmée²³.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’La²³la³ cu³lø³¹ lǿn³ jné² jo̱o̱²³na²³ ―ca²³jua'³ Jacobo―. 'A²³jia'³ ma²³ 'ne'² 'e³ rɨ²mɨ'n²³²na² dsa³ jia'³ 'i³ cɨ² sɨ³lín³ dsa³ quien³² Dios.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 'E³ quie'²³ 'ne'² rɨ²cu³dxe'n²na² ji³ quie'²te'²³ 'e³ rɨ²xii'³¹ra² 'e³ jmii'³¹ rɨ²³jmóo². Rɨ²xii'³¹ra² 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ joo'²³ 'e³ rɨ²³mi²³'lʉ'² dsɨ́²te'²³ quia̱'²te'²³ la²³jɨ³ 'e³ rɨ³lø³¹ co̱o̱³ júu² quia̱'² ne'n². 'A²³jia'³ ma²³ joo'²³ 'e³ rɨ²³jmóo²te'²³ ñi³ dxa³. 'A²³jia'³ ma²³ joo'²³ 'e³ rɨ²³guɨ'²³te'²³ lúu² la²³jɨn³ 'i³ rɨ²³cu'n³te'²³. 'A²³jia'³ ma²³ joo'²³ 'e³ rɨ²³e'²te'²³ jmɨ³.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Qui² bi²³ juø'² rɨ²³ŋɨ́³ dsɨ́² dsa³ Israel 'i³ nee'n²³² jee²³² quiee'³²te'²³ xi³nu³ 'a²³jia'³ rɨ²³jmóo²te'²³ la'³. La²³ca̱a̱n³ juɨɨ³ cɨ'²³ mɨ³xa³ jmɨ́ɨ² xen³ dsa³ 'i³ mi³quí̱i̱n²³ ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² Moisés. Sú̱n² jmɨ́ɨ² je² tøø³ dsɨ́² dsa³ 'e²³te'² ley ñʉ'²³ 'ñʉ́² je² mi³gáan³te'²³ Dios. ―La'³ ca²³jua'³ Jacobo.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³mi²³'ien³te'²³ júu² 'e³ rɨ²³dxin³te'²³ uu'n²te'²³ 'i³ rɨ²³xíin²³te'²³ juɨɨ³ Antioquía quia̱'²te'²³ Poo² quia̱'²te'²³ Bee³². La'³ cu³lø³¹ ca²³jmóo² te'²³ dsa³ xiin²³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'i³ dxi³ 'i'²³ quia̱'² la²³jɨn³ dsa³ quien³² Jesús. 'E³ jo̱³ ca²³dxin³te'²³ Silas quia̱'² Judas 'i³ sɨ'²³te'²³ Barsabás, te'²³ 'i³ quí̱i̱n²³ júu² quiee'³² jee²³² quiee'³²te'²³.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 I²có̱³ dsa³ 'í³ ji³ 'e³ lǿ² la²³la³:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ca²³nʉʉ²ra'³¹ 'e³ xen³ dsa³ 'i³ mɨ³dxi³guín²³ quién²na'³ 'i³ naan³ je² la³ 'i³ quie̱n³² 'nee'²³ 'í̱i̱². Ca²³nʉʉ²ra'³¹ 'e³ jmoo³²te'²³ 'e³ sɨ³li³ñúun³ 'óo²ra'³ 'e³ jua'³te'²³ 'e³ 'ne'² rɨ²³jí̱i̱n²na'³ circuncisión, 'e³ 'ne'² rɨ²jmée²ra'³ la²³jɨ³ 'e³ dxi³ 'i'²³ ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² Moisés. La'³ jmoo³²te'²³, juø'n³ quie'²³ 'a²³la³ jnee'³¹ ca²³dxi²³²ra'³¹ 'i'²³ 'e³ jmoo³² la'³.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 'E³ jo̱³ mɨ³ŋɨɨ'n²³na'³¹. 'E³ jo̱³ mɨ³mi³'ien²³na'³¹ júu² 'e³ rɨ²'uøøn²³²na'³¹ dsa³ 'i³ rɨ²xiin²³²na'³¹ quién²na'³. Mɨ³xiin²³²na'³¹ dsa³ 'í³ quia̱'² Bee³² quia̱'² Poo² 'i³ bi²³ 'neen²³²na'³¹,
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 'i³ lɨ'³ ca³ŋɨ́³ je² te³ jo̱³ hua² rɨ²³jú̱n³te'²³ 'e³ jua'³ rɨ³løn³¹te'¹ dsa³ quien³² Juii³ra² Jesucristo.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 'E³ jo̱³ mɨ³xiin²³²na'³¹ Judas quia̱'² Silas. 'E³ quie'²³ la²³ lǿ² júu² 'e³ to̱o̱²³ ji³ la³ lǿ² júu² 'e³ rɨ²³sɨ'²³te'²³ 'nee'²³ júu² 'oo²te'¹.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 La²³la³ cu³lø³¹ líi³ra'³¹ 'e³ dxʉ́²³ jo̱o̱²³na²³. 'E³ quie'²³ mɨ³cuǿ³ jui³¹ quiée²ra'³¹ Espíritu Gáan³ 'e³ la²³ mɨ³jmee²ra'³¹ 'i'²³. 'A²³jia'³ rɨ²xii'³¹ra'³¹ 'nee'²³ 'e³ rɨ²có̱²ra'³ láa² 'e³ bi²³ 'ii³. 'E³ quie'²³ xa³ ca³juɨ² 'e³ 'ne'² rɨ²jmée²ra'³ ca³quie̱e̱². La²³la³ cu³lø³¹ 'ne'² rɨ²jmée²ra'³ jo̱o̱²³na²³:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 'A²³ ma²³ rɨ³cø'³ra'³ la²³jɨ³ 'e³ mɨ³cuǿø²³te'²³ ne'n². 'A²³ ma²³ rɨ³cø'³ra'³ jmɨ³. 'A²³ ma²³ rɨ³guɨ'³ra'³ lúu² la²³jɨn³ 'i³ rɨ²cu'n¹na'³. 'A²³ ma²³ rɨ³jmee³ra'³ ñi³ dxa³. Dxʉ́²³ rɨ²jmée²ra'³ xi³nu³ 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²jmée²ra'³ 'e³ lǿ² la'³. Cu²ŋɨ́n³na'³ la²³ dxʉ́²³.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³xíin²³te'²³ dsa³ 'i³ ca²³'uøøn³te'²³. I²guín¹ juɨɨ³ Antioquía dsa³ 'í³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³ñii'n³te'²³ dsa³ quien³² Jesús. Ca²³jɨ̱'²³te'²³ ji³.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ma²ca¹'ɨ́³ ji³ dsa³ Antioquía, bi²³ ca²³la²³jɨn³ dsɨ́²te'²³ 'e³ jua'³te'²³ ca²³jmée³ 'e³ 'uee'n³ cɨ² dsɨ́²te'²³ ji³ jo̱³.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Bi²³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² Judas quia̱'² Silas. Ca²³jme'n²te'²³ dsɨ́² te'²³ jó̱o̱²ra². Ca²³jmóo²te'²³ 'e³ 'uee'n³ cɨ² dsɨ́²te'²³. Qui² 'ɨɨ³te'²³ júu² 'e³ cuø²³ Espíritu Gáan³ quie'²te'²³.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Huǿø³ ca³juɨ² ca²³guó³te'²³ juɨɨ³ Antioquía. Jo̱³ tu³ ca²³cuǿ³ júu² te'²³ dsa³ Antioquía 'e³ sɨ³guiin³²te'²³ co̱'³ juɨɨ³ Jerusalén, 'e³ sɨ³joon³te'²³ co̱'³ jó̱o̱²ra² 'i³ ca²³xíi²³ quie'²te'²³.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 'E³ quie'²³ ca²³la²³'née²³ Silas 'e³ rɨ²³cuaa'n²³ juɨɨ³ Antioquía.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 'E³ quie'²³ la'³ Poo² quia̱'² Bee³². Ca²³cuaa'n²³te'²³ juɨɨ³ Antioquía. Ca²³'ée²³te'²³ dsa³. Ca²³'ɨ́ɨ³te'²³ júu² quiee'³² Juii³ra². 'E³ quie'²³ juɨ́ɨn²³ dsa³ 'i³ ca²³jmóo² ta² quia̱'²te'²³.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Ma²ca¹la¹ñúun³ jmɨ́ɨ² 'e³ nee'n²³²te'¹ juɨɨ³ Antioquía, ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ Bee³²:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 'Née²³ Bee³² 'e³ rɨ²³dsóo² Juan 'i³ sɨ'²³te'²³ Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 ―'A²³jia'³ rɨ²³ti²³guo² xi³nu³ rɨ²³dsóo² Juan, ¿mɨ³naa'³¹? ―jua'³ Poo². Sɨ'²³ Bee³²―. Qui² ca²³tʉ́n² jne² ma²ca¹ŋɨ́n³na² estado Panfilia mɨ²jo̱³. 'A²³jia'³ ñíin² Marcos 'e³ la²³ i²jmee²ra² ta² ―ca²³jua'³.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Bi²³ ñúun³ júu² ca²³sɨ́n²³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³tʉ́n² uu'n². Marcos ŋóo² quia̱'² Bee³². I²guín¹te'²³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Chipre. Jui³¹ móo² ca²³guín²³.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 'E³ quie'²³ ca²³'náan²³ Silas Poo² 'e³ jua'³ rɨ²³dsóo² quia̱'². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³lʉ́³ quia̱'² Dios te'²³ jó̱o̱²ra². Ca²³sɨ'²³te'²³ Dios 'e³ cu²jmée³ 'e³ 'uǿn² quia̱'² Poo² quia̱'² Silas. Jo̱³ tu³ ca²³guín²³te'²³ co̱'³.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Ca²³ŋɨ́n³te'²³ estado Siria quia̱'² estado Cilicia. Ca²³jmóo²te'²³ 'e³ 'uee'n³ cɨ² dsɨ́² dsa³ quien³² Jesús.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.