Romanos 4
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVI
1 Lah ndri kăl e nơh Abrahăm i che phung Israel, mơm dâng Kôranh Brah kơp păng sŏng?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Lah Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng yor ma ndơ ueh păng jan, lah ndri păng geh ndơ ma rnê êng săk păng nơm ro ta năp bunuyh. Yơn ma mâu geh ôh ndơ ma rnê êng săk păng nơm ta năp măt Kôranh Brah,
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih: ‘Abrahăm nsing ma Kôranh Brah, tă bơh nau nsing i nây dâng Kôranh Brah kơp păng lĕ sŏng’.
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Kơt ndri đŏng bunuyh jan kar ăn bu, prăk i bu nkhôm ăn ma păng nây mâu di ôh ndơ bu ăn dơm dam, jêng tâm ban ma rnon.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Yơn ma Kôranh Brah kơp bunuyh sŏng mâu ôh tă bơh ndơ khân păng jan, jêng tă bơh nau nsing khân păng ma Kôranh Brah i yô̆ bunuyh tih mâu hôm kơp nau tih khân păng.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi kađăch Đavid lĕ nchih jêh nau ueh maak ma bunuyh i Kôranh Brah lĕ kơp sŏng, mâu di ôh tă bơh ndơ păng jan.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Păng nchih:
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Ueh maak ngăn ma bu moh i Kôranh Brah mâu hôm ôh kơp nau tih păng’.
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Lah ndri nau ueh maak i nây geh ma phung Israel dơm, mâu lah geh đŏng ma phung i mâu di phung Israel? Gâp lĕ lah jêh: “Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng, tă bơh nau păng nsing.”
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Lah ndri nôk Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng, nôk nây păng lĕ jêh koh ntô, mâu lah nôk nây păng ê hŏ koh ntô? Jêng nôk păng ê hŏ koh ntô, mâu di ôh lĕ jêh koh ntô.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Nau koh ntô jêng nau mbên ma Abrahăm lĕ geh nau nsing ma Kôranh Brah, nđâp ma Kôranh Brah lĕ kơp păng sŏng ê lor ma păng geh koh ntô. Ndri păng jêng tâm ban ma che ma dâng lĕ bunuyh i lĕ nsing mâu koh ntô đŏng, jêh ri Kôranh Brah kơp khân păng lĕ sŏng yor ma nau nsing khân păng.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Abrahăm jêng tâm ban ma che ma phung Israel i lĕ geh koh ntô, lah khân păng nsing ma Kôranh Brah tâm ban ma Abrahăm nsing đŏng ê lor ma păng koh ntô nơh.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Kôranh Brah lĕ ton ma Abrahăm, ndrel ma rnoi deh păng, ăn neh ntu jêng ndơ ndrây ma păng. Kôranh Brah ton nau i nây mâu ôh yor ma nau păng jan tâm di đah nau vay Môsê, Kôranh Brah ton yor ma nau sŏng i tă bơh nau Abrahăm nsing ma Păng.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Lah ndơ ndrây i nây geh yor ma jan tâng nau vay, lah ndri nau nsing ma Kôranh Brah mâu ôh geh nau khlay, jêh ri nau Kôranh Brah ton i nây mâu geh khlay đŏng,
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 yorlah tă bơh nau vay i nây Kôranh Brah ji nuih tê̆ dôih ma bân, mâu geh ôh du huê bunuyh blao jan tâng nâng neng dâng lĕ nau vay. Lah mâu geh nau vay dơm mâu geh ôh bu jan rlau nau vay.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Lah ndri ndơ Kôranh Brah ton, bunuyh sŏ dơn yor ma nau păng nsing ma Kôranh Brah. Ndơ Kôranh Brah ton nây Păng ăn dơm dam. Dâng lĕ bân mra sŏ dơn ndơ ton i nây, lah bân nsing ma Kôranh Brah tâm ban ma Abrahăm, bol lah bân gŭ ta nâm nau vay Môsê, mâu lah mâu ôh gŭ ta nâm. Kơt ndri Abrahăm jêng che ma dâng lĕ bunuyh i nsing ma Kôranh Brah.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Ndri ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih Kôranh Brah mbơh ma Abrahăm kơt nđa: ‘Gâp ăn may jêng che ma ndŭl mpôl bunuyh êng êng ŏk ngăn’. Kôranh Brah ngơi kơt nây, yorlah Abrahăm nsing ma Păng i ăn bunuyh lĕ khât dâk rêh tay, nđâp ma i njêng ndơ mhe i mâu ôh geh bơh ntơm nơh.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Bol lah Abrahăm lĕ ranh mâu hôm geh ôh nau rnơm ma geh kon, păng hôm e geh nau rnơm ma Kôranh Brah ăn păng jan che ma ndŭl mpôl bunuyh êng êng ŏk ngăn, yorlah Kôranh Brah lĕ geh mbơh ma păng: ‘Rnoi deh may tay ŏk kơt nây’.
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Abrahăm gĭt săk păng nơm bơi ma khât, nôk nây păng bơi ma tât 100 năm, ndrel ma ur păng rnha Sara lĕ ranh đŏng, mâu ôh bă kon. Bol lah kơt nây kađôi Abrahăm hôm nsing nâp nanao đŏng.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Păng mâu vĭ vĕ ôh ma nau Kôranh Brah ton, nau nsing păng mâu roh đŏng, păng lơ ma geh nau nsing ma ndơ ton i nây, nđâp ma rnê Kôranh Brah ăn Kôranh Brah nau chrêk lơp,
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 yorlah ta nuih n'hâm ri lĕ iăt dŭt hô ngăn Kôranh Brah dơi ăn geh ngăn ro, moh ndơ Kôranh Brah ton.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Kơt ndri dâng Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng yor ma nau păng nsing.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih: ‘Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng’, i nây mâu di ôh lah ma du huê păng dơm,
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 lah nđâp ma bân aƀaơ dja đŏng, ăn bân gĭt Kôranh Brah mra kơp bân lĕ sŏng đŏng, lah bân nsing ma Păng i lĕ ăn Brah Yêsu i Kôranh bân dâk rêh jêh.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Brah Yêsu i nây lĕ Kôranh Brah ăn bu de nkhât lơi, gay ma n'groh lơi nau tih bân, jêh ri Păng jan ăn Brah Yêsu nây dâk rêh, gay ma kơp bân lĕ sŏng.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.