Romanos 4
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Lah ndri kăl e nơh Abrahăm i che phung Israel, mơm dâng Kôranh Brah kơp păng sŏng?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Lah Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng yor ma ndơ ueh păng jan, lah ndri păng geh ndơ ma rnê êng săk păng nơm ro ta năp bunuyh. Yơn ma mâu geh ôh ndơ ma rnê êng săk păng nơm ta năp măt Kôranh Brah,
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih: ‘Abrahăm nsing ma Kôranh Brah, tă bơh nau nsing i nây dâng Kôranh Brah kơp păng lĕ sŏng’.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Kơt ndri đŏng bunuyh jan kar ăn bu, prăk i bu nkhôm ăn ma păng nây mâu di ôh ndơ bu ăn dơm dam, jêng tâm ban ma rnon.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Yơn ma Kôranh Brah kơp bunuyh sŏng mâu ôh tă bơh ndơ khân păng jan, jêng tă bơh nau nsing khân păng ma Kôranh Brah i yô̆ bunuyh tih mâu hôm kơp nau tih khân păng.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi kađăch Đavid lĕ nchih jêh nau ueh maak ma bunuyh i Kôranh Brah lĕ kơp sŏng, mâu di ôh tă bơh ndơ păng jan.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Păng nchih:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ueh maak ngăn ma bu moh i Kôranh Brah mâu hôm ôh kơp nau tih păng’.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Lah ndri nau ueh maak i nây geh ma phung Israel dơm, mâu lah geh đŏng ma phung i mâu di phung Israel? Gâp lĕ lah jêh: “Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng, tă bơh nau păng nsing.”
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Lah ndri nôk Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng, nôk nây păng lĕ jêh koh ntô, mâu lah nôk nây păng ê hŏ koh ntô? Jêng nôk păng ê hŏ koh ntô, mâu di ôh lĕ jêh koh ntô.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Nau koh ntô jêng nau mbên ma Abrahăm lĕ geh nau nsing ma Kôranh Brah, nđâp ma Kôranh Brah lĕ kơp păng sŏng ê lor ma păng geh koh ntô. Ndri păng jêng tâm ban ma che ma dâng lĕ bunuyh i lĕ nsing mâu koh ntô đŏng, jêh ri Kôranh Brah kơp khân păng lĕ sŏng yor ma nau nsing khân păng.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Abrahăm jêng tâm ban ma che ma phung Israel i lĕ geh koh ntô, lah khân păng nsing ma Kôranh Brah tâm ban ma Abrahăm nsing đŏng ê lor ma păng koh ntô nơh.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Kôranh Brah lĕ ton ma Abrahăm, ndrel ma rnoi deh păng, ăn neh ntu jêng ndơ ndrây ma păng. Kôranh Brah ton nau i nây mâu ôh yor ma nau păng jan tâm di đah nau vay Môsê, Kôranh Brah ton yor ma nau sŏng i tă bơh nau Abrahăm nsing ma Păng.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Lah ndơ ndrây i nây geh yor ma jan tâng nau vay, lah ndri nau nsing ma Kôranh Brah mâu ôh geh nau khlay, jêh ri nau Kôranh Brah ton i nây mâu geh khlay đŏng,
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 yorlah tă bơh nau vay i nây Kôranh Brah ji nuih tê̆ dôih ma bân, mâu geh ôh du huê bunuyh blao jan tâng nâng neng dâng lĕ nau vay. Lah mâu geh nau vay dơm mâu geh ôh bu jan rlau nau vay.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Lah ndri ndơ Kôranh Brah ton, bunuyh sŏ dơn yor ma nau păng nsing ma Kôranh Brah. Ndơ Kôranh Brah ton nây Păng ăn dơm dam. Dâng lĕ bân mra sŏ dơn ndơ ton i nây, lah bân nsing ma Kôranh Brah tâm ban ma Abrahăm, bol lah bân gŭ ta nâm nau vay Môsê, mâu lah mâu ôh gŭ ta nâm. Kơt ndri Abrahăm jêng che ma dâng lĕ bunuyh i nsing ma Kôranh Brah.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Ndri ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih Kôranh Brah mbơh ma Abrahăm kơt nđa: ‘Gâp ăn may jêng che ma ndŭl mpôl bunuyh êng êng ŏk ngăn’. Kôranh Brah ngơi kơt nây, yorlah Abrahăm nsing ma Păng i ăn bunuyh lĕ khât dâk rêh tay, nđâp ma i njêng ndơ mhe i mâu ôh geh bơh ntơm nơh.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Bol lah Abrahăm lĕ ranh mâu hôm geh ôh nau rnơm ma geh kon, păng hôm e geh nau rnơm ma Kôranh Brah ăn păng jan che ma ndŭl mpôl bunuyh êng êng ŏk ngăn, yorlah Kôranh Brah lĕ geh mbơh ma păng: ‘Rnoi deh may tay ŏk kơt nây’.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Abrahăm gĭt săk păng nơm bơi ma khât, nôk nây păng bơi ma tât 100 năm, ndrel ma ur păng rnha Sara lĕ ranh đŏng, mâu ôh bă kon. Bol lah kơt nây kađôi Abrahăm hôm nsing nâp nanao đŏng.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Păng mâu vĭ vĕ ôh ma nau Kôranh Brah ton, nau nsing păng mâu roh đŏng, păng lơ ma geh nau nsing ma ndơ ton i nây, nđâp ma rnê Kôranh Brah ăn Kôranh Brah nau chrêk lơp,
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 yorlah ta nuih n'hâm ri lĕ iăt dŭt hô ngăn Kôranh Brah dơi ăn geh ngăn ro, moh ndơ Kôranh Brah ton.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Kơt ndri dâng Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng yor ma nau păng nsing.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih: ‘Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng’, i nây mâu di ôh lah ma du huê păng dơm,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 lah nđâp ma bân aƀaơ dja đŏng, ăn bân gĭt Kôranh Brah mra kơp bân lĕ sŏng đŏng, lah bân nsing ma Păng i lĕ ăn Brah Yêsu i Kôranh bân dâk rêh jêh.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Brah Yêsu i nây lĕ Kôranh Brah ăn bu de nkhât lơi, gay ma n'groh lơi nau tih bân, jêh ri Păng jan ăn Brah Yêsu nây dâk rêh, gay ma kơp bân lĕ sŏng.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.