Mateus 20

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, tâm ban ma du huê bunuyh geh mir. Ơm ôi păng hăn, gay ma joi bunuyh jan kar ta mir play yŭng yar ƀon păng nơm.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Păng lĕ tâm di jêh du ntôr nau ăn ma dâng lĕ bunuyh jan kar i nây du mlŏm prăk kăk du nar, jêh ri đă khân păng hăn jan kar ta mir păng ri.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Klăp lah ta mong sân păng hăn tay đŏng, say bunuyh aƀă hôm gŭ dơm ta ntŭk tăch drăp, mâu geh ntŭk jan kar.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Păng lah ma khân păng: ‘Ăn khân may hăn jan kar ta mir gâp ri, gâp mra nkhôm khân may ăn tâm di’.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Jêh ri phung i nây hăn ro. Tât n'gul nar, tât mong pe kêng măng, păng hăn đă tay bu a êng kơt nây đŏng.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Tât lĕ mong prăm, păng hăn tay du tơ̆ jât, say bunuyh aƀă a êng jât hôm gŭ dơm ta ntŭk tăch drăp ri. Păng lah ma phung i nây: ‘Moh gŭ dơm khân may ta dja du nar rmăng nây?’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Khân păng ơh: ‘Yorlah mâu geh bunuyh ŭch joi hên jan kar’. Păng lah ma phung i nây: ‘Khân may hăn jan kar hŏm a mir gâp ri’.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Tât kêng măng, păng i tơm mir nây lah ma bunuyh ndjôt prăk: ‘Kuăl hŏm phung jan kar, ƀơk prăk ăn khân păng, ƀơk ntơm bơh n'glĕ dŭt bu, tât ma păng i lor bu’.
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Tât phung jan kar i ntơm mong prăm, bu ƀơk ăn khân păng du huê du mlŏm prăk kăk.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Jêh ri tât phung jan kar i lor bu, khân păng nklŏn geh prăk ŏk rlau bu, yơn ma geh du mlŏm prăk kăk tâm ban dơm.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Jêh khân păng sŏ prăk i nây, khân păng ngơi ƀrôk ma bunuyh i tơm mir i nây:
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 ‘Phung i jan kar n'glĕ dŭt bơh kơi, jan du mong dơm. May ƀơk prăk ăn khân păng tâm ban ma hên jan kar gŭ thŏng ta dôh nar du nar rmăng đŏng!’
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Bunuyh i tơm mir nây lah ma du huê bunuyh ta khân păng i nây: ‘Ơ jăng, gâp mâu geh ôh mƀrôh may, yorlah may lĕ tâm di du ntôr nau ŭch jan kar ăn gâp du nar du mlŏm prăk kăk.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Lah ndri sŏ prăk may nây hăn hŏm, bunuyh i jan kar bơh kơi may, gâp ŭch ăn tâm ban ma may đŏng,
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 yorlah prăk gâp nơm tâng nuih n'hâm gâp nơm ŭch dŏng. Mâu lah ach ma say gâp jan ueh, may tâm mâu nach ma khân păng?’
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Geh bunuyh ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma ta jât năp tay mâu ôh geh nau khlay. Tih ma geh bunuyh êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu ôh geh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay ƀêng ma geh nau khlay.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Nôk Brah Yêsu hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng leo 12 nuyh mpôl kôranh oh mon Păng, hăn êng, nôk hôm hăn rŏ trong, Păng lah ma khân păng kơt nđa:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Aƀaơ dja bân hăn jât ƀon Yêrusalem. Gâp dja i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu de njŭn ăn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung bân. Jêh ri khân păng i nây tê̆ dôih Gâp tât khât.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Khân păng i nây njŭn Gâp ma phung i mâu di phung Israel, ăn bu gơm n'grơh, rpăt ma mŏng rse, n'ho ma nkhât Gâp ta si tâm rkăng. Yơn ma tât pe nar Kôranh Brah ăn Gâp dâk rêh tay đŏng.”
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Nôk nây i ur Sêƀêđê, leo bar hê kon păng nơm hăn chon kômŏk ta jŏng Brah Yêsu ri, ŭch dăn du ntil nau.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Brah Yêsu ôp păng: “Moh nau ay ŭch?” Păng ơh: “Nôk May jêng kađăch ngăn ta nau may nơm mât uănh tay, ăn bar hê kon gâp dja jêng kuŏng rlau bu gŭ ta nâm May nơm, du huê gŭ bơh ma du huê gŭ bơh chiao May.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Yơn ma Brah Yêsu ơh: “Khân ay may mâu gĭt vât ôh, moh ndơ khân ay may dăn. Lah ndri khân may dơi sŏ dơi nhêt đŏng ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp be nhêt, geh nau khlay lah geh nau jêr jŏt kơt Gâp đŏng?” Yakơ, ndrel ma Yôhan ơh: “Ơ, hên dơi sŏ dơn.”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Nau khân may sŏ dơn nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp nhêt mra geh ngăn, tih ma i nau gŭ bơh ma bơh chiao ri, Gâp mâu ôh dơi rom, yor ma ntŭk i nây lĕ ndrăp ăn ma bunuyh i Bơ̆ Gâp nơm lĕ ŭch ăn dơm.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Tât mpôl oh mon i jât nuyh nây tăng lah kơt nây, khân păng ji nuih ma bar hê khân păng i nây.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jêh ri Brah Yêsu kuăl dâng lĕ mpôl oh mon Păng, jêh ri lah: “Khân may lĕ gĭt hơyh bunuyh i mât uănh ma phung bunuyh i mâu di phung Israel, khân păng i nây dah ŭch jan ma phung ƀon lan khân păng nơm, geh đŏng mpôl i têh kuŏng tŭn jot ma phung ƀon lan khân păng nơm.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Ta mpôl khân may tay mâu ôh geh kơt nây! Ta mpôl khân may lah geh du huê ŭch jan kuŏng, ăn păng i nây jêng bunuyh sơm kơl jan kar ma khân may.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Lah geh du huê ŭch jan kuŏng rlau bu, iăt ma păng jan dâk ma khân may ƀŏt.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Tâm ban ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah văch ta neh ntu dja, mâu ôh Gâp đă bu sơm kơl jan kar ăn ma Gâp. Ƀêng ma Gâp chrao sơm kơl jan kar ăn ma bu, jêh ri Gâp jao săk Gâp nơm tât khât săk, gay ma chuai ŏk bunuyh.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Nôk khân păng lôh bơh ƀon Yêrikhô, geh ŏk bunuyh tâng Brah Yêsu.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Nôk nây geh bar hê bunuyh cheh măt gŭ ta meng trong ri. Tât khân păng tăng lah Brah Yêsu hăn rŏ trong nây, khân păng nter ro: “Ơ Kôranh i kon sau kađăch Đavid, yô̆ nđach hên ƀă ơ!”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Geh bunuyh ŏk buay khân păng ăn gŭ iăt săk rklăk hŏ, yơn ma lơ hô khân păng nter: “Ơ Kôranh i kon sau kađăch Đavid, yô̆ nđach hên ơ!”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Brah Yêsu nsrŭng, jêh ri kuăl bar hê bunuyh cheh măt i nây ôp: “Moh ndơ khân may ŭch ăn Gâp jan ma khân may?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Khân păng ơh: “Ơ Kôranh, ăn măt hên say ang.”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Brah Yêsu yô̆ nđach khân păng hô ngăn, pah trôm măt khân păng, jêh ri trôm măt khân păng dô ma say ang ro, jêh ri khân păng tâng Brah Yêsu.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.