Mateus 20
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA
1 “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, tâm ban ma du huê bunuyh geh mir. Ơm ôi păng hăn, gay ma joi bunuyh jan kar ta mir play yŭng yar ƀon păng nơm.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Păng lĕ tâm di jêh du ntôr nau ăn ma dâng lĕ bunuyh jan kar i nây du mlŏm prăk kăk du nar, jêh ri đă khân păng hăn jan kar ta mir păng ri.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Klăp lah ta mong sân păng hăn tay đŏng, say bunuyh aƀă hôm gŭ dơm ta ntŭk tăch drăp, mâu geh ntŭk jan kar.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Păng lah ma khân păng: ‘Ăn khân may hăn jan kar ta mir gâp ri, gâp mra nkhôm khân may ăn tâm di’.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Jêh ri phung i nây hăn ro. Tât n'gul nar, tât mong pe kêng măng, păng hăn đă tay bu a êng kơt nây đŏng.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Tât lĕ mong prăm, păng hăn tay du tơ̆ jât, say bunuyh aƀă a êng jât hôm gŭ dơm ta ntŭk tăch drăp ri. Păng lah ma phung i nây: ‘Moh gŭ dơm khân may ta dja du nar rmăng nây?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Khân păng ơh: ‘Yorlah mâu geh bunuyh ŭch joi hên jan kar’. Păng lah ma phung i nây: ‘Khân may hăn jan kar hŏm a mir gâp ri’.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Tât kêng măng, păng i tơm mir nây lah ma bunuyh ndjôt prăk: ‘Kuăl hŏm phung jan kar, ƀơk prăk ăn khân păng, ƀơk ntơm bơh n'glĕ dŭt bu, tât ma păng i lor bu’.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Tât phung jan kar i ntơm mong prăm, bu ƀơk ăn khân păng du huê du mlŏm prăk kăk.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Jêh ri tât phung jan kar i lor bu, khân păng nklŏn geh prăk ŏk rlau bu, yơn ma geh du mlŏm prăk kăk tâm ban dơm.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Jêh khân păng sŏ prăk i nây, khân păng ngơi ƀrôk ma bunuyh i tơm mir i nây:
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 ‘Phung i jan kar n'glĕ dŭt bơh kơi, jan du mong dơm. May ƀơk prăk ăn khân păng tâm ban ma hên jan kar gŭ thŏng ta dôh nar du nar rmăng đŏng!’
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Bunuyh i tơm mir nây lah ma du huê bunuyh ta khân păng i nây: ‘Ơ jăng, gâp mâu geh ôh mƀrôh may, yorlah may lĕ tâm di du ntôr nau ŭch jan kar ăn gâp du nar du mlŏm prăk kăk.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Lah ndri sŏ prăk may nây hăn hŏm, bunuyh i jan kar bơh kơi may, gâp ŭch ăn tâm ban ma may đŏng,
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 yorlah prăk gâp nơm tâng nuih n'hâm gâp nơm ŭch dŏng. Mâu lah ach ma say gâp jan ueh, may tâm mâu nach ma khân păng?’
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Geh bunuyh ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma ta jât năp tay mâu ôh geh nau khlay. Tih ma geh bunuyh êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu ôh geh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay ƀêng ma geh nau khlay.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Nôk Brah Yêsu hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng leo 12 nuyh mpôl kôranh oh mon Păng, hăn êng, nôk hôm hăn rŏ trong, Păng lah ma khân păng kơt nđa:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Aƀaơ dja bân hăn jât ƀon Yêrusalem. Gâp dja i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu de njŭn ăn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung bân. Jêh ri khân păng i nây tê̆ dôih Gâp tât khât.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Khân păng i nây njŭn Gâp ma phung i mâu di phung Israel, ăn bu gơm n'grơh, rpăt ma mŏng rse, n'ho ma nkhât Gâp ta si tâm rkăng. Yơn ma tât pe nar Kôranh Brah ăn Gâp dâk rêh tay đŏng.”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Nôk nây i ur Sêƀêđê, leo bar hê kon păng nơm hăn chon kômŏk ta jŏng Brah Yêsu ri, ŭch dăn du ntil nau.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Brah Yêsu ôp păng: “Moh nau ay ŭch?” Păng ơh: “Nôk May jêng kađăch ngăn ta nau may nơm mât uănh tay, ăn bar hê kon gâp dja jêng kuŏng rlau bu gŭ ta nâm May nơm, du huê gŭ bơh ma du huê gŭ bơh chiao May.”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Yơn ma Brah Yêsu ơh: “Khân ay may mâu gĭt vât ôh, moh ndơ khân ay may dăn. Lah ndri khân may dơi sŏ dơi nhêt đŏng ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp be nhêt, geh nau khlay lah geh nau jêr jŏt kơt Gâp đŏng?” Yakơ, ndrel ma Yôhan ơh: “Ơ, hên dơi sŏ dơn.”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Nau khân may sŏ dơn nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp nhêt mra geh ngăn, tih ma i nau gŭ bơh ma bơh chiao ri, Gâp mâu ôh dơi rom, yor ma ntŭk i nây lĕ ndrăp ăn ma bunuyh i Bơ̆ Gâp nơm lĕ ŭch ăn dơm.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Tât mpôl oh mon i jât nuyh nây tăng lah kơt nây, khân păng ji nuih ma bar hê khân păng i nây.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Jêh ri Brah Yêsu kuăl dâng lĕ mpôl oh mon Păng, jêh ri lah: “Khân may lĕ gĭt hơyh bunuyh i mât uănh ma phung bunuyh i mâu di phung Israel, khân păng i nây dah ŭch jan ma phung ƀon lan khân păng nơm, geh đŏng mpôl i têh kuŏng tŭn jot ma phung ƀon lan khân păng nơm.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Ta mpôl khân may tay mâu ôh geh kơt nây! Ta mpôl khân may lah geh du huê ŭch jan kuŏng, ăn păng i nây jêng bunuyh sơm kơl jan kar ma khân may.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Lah geh du huê ŭch jan kuŏng rlau bu, iăt ma păng jan dâk ma khân may ƀŏt.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Tâm ban ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah văch ta neh ntu dja, mâu ôh Gâp đă bu sơm kơl jan kar ăn ma Gâp. Ƀêng ma Gâp chrao sơm kơl jan kar ăn ma bu, jêh ri Gâp jao săk Gâp nơm tât khât săk, gay ma chuai ŏk bunuyh.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Nôk khân păng lôh bơh ƀon Yêrikhô, geh ŏk bunuyh tâng Brah Yêsu.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Nôk nây geh bar hê bunuyh cheh măt gŭ ta meng trong ri. Tât khân păng tăng lah Brah Yêsu hăn rŏ trong nây, khân păng nter ro: “Ơ Kôranh i kon sau kađăch Đavid, yô̆ nđach hên ƀă ơ!”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Geh bunuyh ŏk buay khân păng ăn gŭ iăt săk rklăk hŏ, yơn ma lơ hô khân păng nter: “Ơ Kôranh i kon sau kađăch Đavid, yô̆ nđach hên ơ!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Brah Yêsu nsrŭng, jêh ri kuăl bar hê bunuyh cheh măt i nây ôp: “Moh ndơ khân may ŭch ăn Gâp jan ma khân may?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Khân păng ơh: “Ơ Kôranh, ăn măt hên say ang.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Brah Yêsu yô̆ nđach khân păng hô ngăn, pah trôm măt khân păng, jêh ri trôm măt khân păng dô ma say ang ro, jêh ri khân păng tâng Brah Yêsu.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.