Mateus 20
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, tâm ban ma du huê bunuyh geh mir. Ơm ôi păng hăn, gay ma joi bunuyh jan kar ta mir play yŭng yar ƀon păng nơm.
1 Jesus disse:
2 Păng lĕ tâm di jêh du ntôr nau ăn ma dâng lĕ bunuyh jan kar i nây du mlŏm prăk kăk du nar, jêh ri đă khân păng hăn jan kar ta mir păng ri.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Klăp lah ta mong sân păng hăn tay đŏng, say bunuyh aƀă hôm gŭ dơm ta ntŭk tăch drăp, mâu geh ntŭk jan kar.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Păng lah ma khân păng: ‘Ăn khân may hăn jan kar ta mir gâp ri, gâp mra nkhôm khân may ăn tâm di’.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Jêh ri phung i nây hăn ro. Tât n'gul nar, tât mong pe kêng măng, păng hăn đă tay bu a êng kơt nây đŏng.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Tât lĕ mong prăm, păng hăn tay du tơ̆ jât, say bunuyh aƀă a êng jât hôm gŭ dơm ta ntŭk tăch drăp ri. Păng lah ma phung i nây: ‘Moh gŭ dơm khân may ta dja du nar rmăng nây?’
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Khân păng ơh: ‘Yorlah mâu geh bunuyh ŭch joi hên jan kar’. Păng lah ma phung i nây: ‘Khân may hăn jan kar hŏm a mir gâp ri’.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 Tât kêng măng, păng i tơm mir nây lah ma bunuyh ndjôt prăk: ‘Kuăl hŏm phung jan kar, ƀơk prăk ăn khân păng, ƀơk ntơm bơh n'glĕ dŭt bu, tât ma păng i lor bu’.
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Tât phung jan kar i ntơm mong prăm, bu ƀơk ăn khân păng du huê du mlŏm prăk kăk.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Jêh ri tât phung jan kar i lor bu, khân păng nklŏn geh prăk ŏk rlau bu, yơn ma geh du mlŏm prăk kăk tâm ban dơm.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Jêh khân păng sŏ prăk i nây, khân păng ngơi ƀrôk ma bunuyh i tơm mir i nây:
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 ‘Phung i jan kar n'glĕ dŭt bơh kơi, jan du mong dơm. May ƀơk prăk ăn khân păng tâm ban ma hên jan kar gŭ thŏng ta dôh nar du nar rmăng đŏng!’
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Bunuyh i tơm mir nây lah ma du huê bunuyh ta khân păng i nây: ‘Ơ jăng, gâp mâu geh ôh mƀrôh may, yorlah may lĕ tâm di du ntôr nau ŭch jan kar ăn gâp du nar du mlŏm prăk kăk.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Lah ndri sŏ prăk may nây hăn hŏm, bunuyh i jan kar bơh kơi may, gâp ŭch ăn tâm ban ma may đŏng,
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 yorlah prăk gâp nơm tâng nuih n'hâm gâp nơm ŭch dŏng. Mâu lah ach ma say gâp jan ueh, may tâm mâu nach ma khân păng?’
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Geh bunuyh ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma ta jât năp tay mâu ôh geh nau khlay. Tih ma geh bunuyh êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu ôh geh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay ƀêng ma geh nau khlay.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Nôk Brah Yêsu hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng leo 12 nuyh mpôl kôranh oh mon Păng, hăn êng, nôk hôm hăn rŏ trong, Păng lah ma khân păng kơt nđa:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Aƀaơ dja bân hăn jât ƀon Yêrusalem. Gâp dja i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu de njŭn ăn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung bân. Jêh ri khân păng i nây tê̆ dôih Gâp tât khât.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Khân păng i nây njŭn Gâp ma phung i mâu di phung Israel, ăn bu gơm n'grơh, rpăt ma mŏng rse, n'ho ma nkhât Gâp ta si tâm rkăng. Yơn ma tât pe nar Kôranh Brah ăn Gâp dâk rêh tay đŏng.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Nôk nây i ur Sêƀêđê, leo bar hê kon păng nơm hăn chon kômŏk ta jŏng Brah Yêsu ri, ŭch dăn du ntil nau.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Brah Yêsu ôp păng: “Moh nau ay ŭch?” Păng ơh: “Nôk May jêng kađăch ngăn ta nau may nơm mât uănh tay, ăn bar hê kon gâp dja jêng kuŏng rlau bu gŭ ta nâm May nơm, du huê gŭ bơh ma du huê gŭ bơh chiao May.”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Yơn ma Brah Yêsu ơh: “Khân ay may mâu gĭt vât ôh, moh ndơ khân ay may dăn. Lah ndri khân may dơi sŏ dơi nhêt đŏng ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp be nhêt, geh nau khlay lah geh nau jêr jŏt kơt Gâp đŏng?” Yakơ, ndrel ma Yôhan ơh: “Ơ, hên dơi sŏ dơn.”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Nau khân may sŏ dơn nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp nhêt mra geh ngăn, tih ma i nau gŭ bơh ma bơh chiao ri, Gâp mâu ôh dơi rom, yor ma ntŭk i nây lĕ ndrăp ăn ma bunuyh i Bơ̆ Gâp nơm lĕ ŭch ăn dơm.”
23 Então Jesus disse:
24 Tât mpôl oh mon i jât nuyh nây tăng lah kơt nây, khân păng ji nuih ma bar hê khân păng i nây.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Jêh ri Brah Yêsu kuăl dâng lĕ mpôl oh mon Păng, jêh ri lah: “Khân may lĕ gĭt hơyh bunuyh i mât uănh ma phung bunuyh i mâu di phung Israel, khân păng i nây dah ŭch jan ma phung ƀon lan khân păng nơm, geh đŏng mpôl i têh kuŏng tŭn jot ma phung ƀon lan khân păng nơm.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Ta mpôl khân may tay mâu ôh geh kơt nây! Ta mpôl khân may lah geh du huê ŭch jan kuŏng, ăn păng i nây jêng bunuyh sơm kơl jan kar ma khân may.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Lah geh du huê ŭch jan kuŏng rlau bu, iăt ma păng jan dâk ma khân may ƀŏt.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Tâm ban ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah văch ta neh ntu dja, mâu ôh Gâp đă bu sơm kơl jan kar ăn ma Gâp. Ƀêng ma Gâp chrao sơm kơl jan kar ăn ma bu, jêh ri Gâp jao săk Gâp nơm tât khât săk, gay ma chuai ŏk bunuyh.”
28 Porque até o
29 Nôk khân păng lôh bơh ƀon Yêrikhô, geh ŏk bunuyh tâng Brah Yêsu.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Nôk nây geh bar hê bunuyh cheh măt gŭ ta meng trong ri. Tât khân păng tăng lah Brah Yêsu hăn rŏ trong nây, khân păng nter ro: “Ơ Kôranh i kon sau kađăch Đavid, yô̆ nđach hên ƀă ơ!”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Geh bunuyh ŏk buay khân păng ăn gŭ iăt săk rklăk hŏ, yơn ma lơ hô khân păng nter: “Ơ Kôranh i kon sau kađăch Đavid, yô̆ nđach hên ơ!”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Brah Yêsu nsrŭng, jêh ri kuăl bar hê bunuyh cheh măt i nây ôp: “Moh ndơ khân may ŭch ăn Gâp jan ma khân may?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Khân păng ơh: “Ơ Kôranh, ăn măt hên say ang.”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Brah Yêsu yô̆ nđach khân păng hô ngăn, pah trôm măt khân păng, jêh ri trôm măt khân păng dô ma say ang ro, jêh ri khân păng tâng Brah Yêsu.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.