Marcos 9

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bunuyh aƀă i gŭ ta dja mâu khât ôh, ê lor ma say nau dơi Kôranh Brah mât uănh.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Geh prao nar bơh kơi nây Brah Yêsu jă Pêtrôs, Yakơ, ndrel ma Yôhan hao kalơ yôk prêh, mâu ôh leo bu a êng hăn. Ta nây săk jăn Păng rgâl bơh năp khân păng,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 i bok ao Păng jêng nglang ang chrat ngăn, mâu geh ôh bunuyh ta neh ntu dja dơi jan tâm ban kơt nây.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Ta nây pe nuyh mpôl oh mon dô ma say bunuyh bar hê i ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e, rnha Êliya, ndrel ma Môsê gŭ ngơi ndrel Brah Yêsu ta nây đŏng.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Jêh say lĕ nau i nây, Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Bân gŭ ta dja ueh ngăn mê, ăn hên jan pe mlŏm chun, du mlŏm ăn ma May, du mlŏm ăn ma Môsê, du mlŏm jât ăn ma Êliya.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Nau Pêtrôs ngơi kơt nây păng nơm mâu ôh gĭt săk, dah ma lôh mbung ngơi, yor ma khân păng klach hô ngăn.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Jêh ri geh tŭk nkŭm kalơ khân păng lĕ rngôch, tăng nteh ngơi tă bơh tŭk nây lah: “Păng dja Kon Gâp i Gâp rŏng hô ngăn, iăt nau Păng dô!”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Du ndŏm ta nây, mpôl oh mon uănh jŭm khân păng nơm ri, mâu hôm ôh say bunuyh, say du huê Brah Yêsu dơm gŭ ndrel khân păng ta nây.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma pe nuyh oh mon Păng jŭr tă bơh yôk, Păng buay khân păng mâu ôh ăn nkoch nau i khân păng say nơh ma bu, n'ho ma tât Păng i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah dâk rêh tay.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Ndri khân păng iăt tâng nau Păng lah, tâm ôp ndrăng khân păng nơm: “Ndri ‘Nau dâk rêh tay’, moh nau khlay hiah?”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Jêh ri khân păng ôp Brah Yêsu: “Moh nau dâng phung nơm nti nau vay phung bân nti lah Êliya iăt ma păng văch lor ta dja, Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl văch bơh kơi ro?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Păng ơh ma khân păng lah: “Di ngăn nau pre lah, Êliya văch lor, gay ma kơi ndrăp ăn ăp dâng lĕ rngôch, tih ma mơm dâng bu nchih ta trôm samƀŭt lah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah geh nau jêr jŏt dŭt hô, bu mưch rmot đŏng?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Gâp mbơh ma khân may, Êliya lĕ jêh văch gŭ ta neh ntu dja hơyh, lŏng bu aƀă jan jêr ma ôbăl i nây ăp mpơ̆ lơ̆ ntil, dah ŭch bu jan tâng ma nau bu geh nchih lor ma păng nơh.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma pe nuyh oh mon ri plơ̆ tât ta ntŭk oh mon dâng lĕ i gŭ ta nây, say ŏk phung ƀon lan jŭm oh mon Păng nây, geh nơm nti nau vay phung Israel ƀaƀă tâm rlăch đah khân Păng đŏng.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Tât phung ƀon lan say Brah Yêsu dâng lĕ khân păng ndrŏt rôh prôh nchuăt ran ôp ueh lăng Păng.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Păng ôp khân păng: “Moh nau tâm rlăch khân mre đah khân păng ndơh nơh?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Jêh ri geh du huê bu klô ta phung ƀon lan nây ơh ma Păng: “Hơi Nơm Nti! Gâp leo kon bu klô gâp i brah djơh lăp ta săk păng, jan ăn păng mlo mâu blao ngơi.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Tât brah djơh i nây lơh ntơ̆ ntơ̆ kon gâp chôt ta neh dăng jŏng dăng ti, lôh mpŭnh dak diu, rchiăt sêk rchiăt neng, ndri mê̆. Gâp đă mpôl oh mon May mprơh đŏng, khân păng mprơh mâu ôh dơi lôh.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Hơi phung bunuyh mâu geh nau nsing ma Kôranh Brah! Dah hôm jŏ ăn Gâp gŭ ndrel khân ay may hiah? Dah hôm jŏ ăn Gâp nsrôyh ndrel khân ay may? Leo kon se nây jât Gâp dja.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Jêh ri bu leo păng hăn a Brah Yêsu. Tât say Brah Yêsu, brah djơh jan ăn kon se nây chôt nslŏng nslăng ro, rlĭ rlang ta neh n'ho ma lôh mpŭnh dak diu.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Brah Yêsu ôp i bơ̆ păng: “Dah jŏ ntơm geh nau tât i nây ma păng?” “Ntơm bơh hôm jê̆ ngăn.
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Brah djơh jan păng chôt ta ŭnh tŭp ta dak nâng ngăn, ŭch nkhât păng. Lah May dơi jan, dăn May kơl hên, yô̆ nđach ma hên ƀă ơ.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Brah Yêsu ơh lah ma păng: “Moh nau may lah ‘Lah May dơi jan’, kơt nây? Gâp dơi jan dâng lĕ ntil ndơ ăn ma bu moh i nsing ma Gâp.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Jêh tăng lah ndri i bơ̆ kon se nây nter [hor dak măt] lah: “Gâp nsing hơyh! Dăn kơl gâp ăn geh nau nsing ngăn!”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Ta nây Brah Yêsu say phung ƀon lan nchuăt ran a Păng, ndri Păng r'ŏt brah djơh lah: “Hơi brah djơh i jan ăn kon se dja tâk tôr, mlo! Gâp đă may lôh bơh kon se dja hŏm, lơi hôm ôh lăp ta păng jât!”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Brah djơh nây nter ro, jan ăn kon se nây nslŏng nslăng dŭt hô ngăn, jêh ri lôh ƀhŭch. Jêh nây kon se bêch la-or tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ŏk bunuyh lah păng lĕ khât ngăn.
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Yơn ma Brah Yêsu nhŭp ti păng, rdŏk păng, kon se nây dâk đơp.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Jêh ri Brah Yêsu hăn lăp ta du mlŏm jay, mpôl oh mon ôp êng Păng: “Mơm dâng hên mâu dơi mprơh brah djơh ăn lôh hiah?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gay ma dơi mprơh brah djơh kơt nây, mbơh sơm [, ndrel ma ăt sông sa] mơ pa heh.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng lôh bơh ntŭk nây, hăn glăt rŏ bri Galilê mâu ŭch ôh ăn bu gĭt
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Păng ntŭm nti ma mpôl oh mon Păng kơt nđa: “Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu mra njŭn ăn ma bunuyh i nkhât lơi Gâp, yơn ma lôch pe nar bơh kơi jêh bu nkhât, Gâp dâk rêh tay.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Mpôl oh mon Păng mâu vât ôh nau Păng ngơi, khân păng mâu bănh ôp Păng đŏng.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon hăn tât ta ƀon Kapơnŭm ta bri Galilê. Khân păng lăp ta du mlŏm jay, jêh ri Păng ôp ma mpôl oh mon: “Moh nau tâm nchră khân mre nôk hăn rŏ trong nơh?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Khân păng iăt săk răk klăk, yorlah nôk hăn rŏ trong nơh, khân păng tâm rlăch ŭch gĭt n'hêl ta mpôl khân păng, bu moh i kuŏng rlau bu.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Jêh ri Brah Yêsu gŭ n'guch, Păng kuăl lĕ 12 nuyh mpôl oh mon nây, Păng lah: “Bu moh i ŭch kuŏng rlau bu, păng i nây njŭr săk păng nơm ăn jê̆ ta nâm bu, n'ho ma jan dâk bu dâng lĕ đŏng.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Păng leo du huê kon se jê̆, ăn dâk ta nklang khân păng, Păng ut kon se i nây, lah ma mpôl oh mon:
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Bu moh i rom ma du huê kon se jê̆ kơt dja, yor ma ŭch iăt nau Gâp, păng tâm ban ma rom Gâp đŏng, jêh ri bu moh păng i rom Gâp, mâu ôh dơn rom ma du huê Gâp dơm, rom ma Kôranh Brah i tơm njuăl ăn Gâp jŭr ta dja đŏng.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Jêh ri Yôhan mbơh ma Brah Yêsu lah: “Hơi Nơm Nti! Hên say du huê bunuyh mprơh brah djơh ma moh rnha May. Jêh ri hên buay păng, yorlah păng mâu geh ôh mpôl bân.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Brah Yêsu lah: “Lơi ôh buay păng. Mâu geh ôh bunuyh dơi jan nau dơi ma moh rnha Gâp, jêh ri ƀêng ma ngơi djơh ma Gâp.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Ndri bu moh mâu rdâng đah bân, păng i nây gŭ mpeh ma bân ro.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Jêh ri jât lah bu moh ăn dak du keo ma khân may, yor ma khân may jêng mpôl oh mon Gâp i Brah Krist, Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, păng i nây geh ndơ nkhôm ro.”
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 Brah Yêsu lah jât: “Bu moh leo du huê kon se jê̆ i nsing ma Gâp jan nau tih, ndri ueh rlau lah bu sŏ mpăl lŭ kât ta tong ko păng, nklăch păng ta dak văch dak văr ri, ma đah ăn rong păng rêh.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Lah say ti khân may leo jan nau tih koh mƀăr lơi ti i nây. Ueh rlau ma gŭ rêh jât năp tay rong du ding ti dơm, jêh ri dơn nau rêh n'ho ro, ma đah bar đah ti, jêh ri gŭ ta ntŭk i geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 [jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng].
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Lah say jŏng khân may leo jan nau tih, koh mƀăr lơi jŏng i nây. Ueh rlau ma gŭ rêh jât năp tay rong du ding jŏng dơm, jêh ri dơn nau rêh n'ho ro, ma đah bar đah jŏng, jêh ri Kôranh Brah nklăch ta ndrung ŭnh
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 [jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng].
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Lah say trôm măt khân may leo jan nau tih rvek mƀăr lơi trôm măt i nây. Ueh rlau ma rong du ding trôm măt lăp gŭ ta ƀon ueh Kôranh Brah, ma đah bar đah trôm măt, jêh ri Kôranh Brah nklăch ta ndrung ŭnh,
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Kôranh Brah rlong dâng lĕ bunuyh ma nau jêr jŏt tâm ban ma lăp ta ŭnh hit. Ndơ i nây tâm ban ma nau nhhơr ma Kôranh Brah dâng lĕ geh pot lai ma boh.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Boh jêng du ntil ndơ tê̆ trao ma kah ngăn, lah boh i nây mâu hôm geh kah, mơm hôm blao jan gay ma ăn plơ̆ kah jât? Ăn khân may gĭt ma nau khlay boh dja, jêh ri gŭ ndrel băl ăn geh nau ueh lăng đăp mpăn.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.