Marcos 9
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVI
1 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bunuyh aƀă i gŭ ta dja mâu khât ôh, ê lor ma say nau dơi Kôranh Brah mât uănh.”
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Geh prao nar bơh kơi nây Brah Yêsu jă Pêtrôs, Yakơ, ndrel ma Yôhan hao kalơ yôk prêh, mâu ôh leo bu a êng hăn. Ta nây săk jăn Păng rgâl bơh năp khân păng,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 i bok ao Păng jêng nglang ang chrat ngăn, mâu geh ôh bunuyh ta neh ntu dja dơi jan tâm ban kơt nây.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Ta nây pe nuyh mpôl oh mon dô ma say bunuyh bar hê i ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e, rnha Êliya, ndrel ma Môsê gŭ ngơi ndrel Brah Yêsu ta nây đŏng.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Jêh say lĕ nau i nây, Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Bân gŭ ta dja ueh ngăn mê, ăn hên jan pe mlŏm chun, du mlŏm ăn ma May, du mlŏm ăn ma Môsê, du mlŏm jât ăn ma Êliya.”
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Nau Pêtrôs ngơi kơt nây păng nơm mâu ôh gĭt săk, dah ma lôh mbung ngơi, yor ma khân păng klach hô ngăn.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Jêh ri geh tŭk nkŭm kalơ khân păng lĕ rngôch, tăng nteh ngơi tă bơh tŭk nây lah: “Păng dja Kon Gâp i Gâp rŏng hô ngăn, iăt nau Păng dô!”
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Du ndŏm ta nây, mpôl oh mon uănh jŭm khân păng nơm ri, mâu hôm ôh say bunuyh, say du huê Brah Yêsu dơm gŭ ndrel khân păng ta nây.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma pe nuyh oh mon Păng jŭr tă bơh yôk, Păng buay khân păng mâu ôh ăn nkoch nau i khân păng say nơh ma bu, n'ho ma tât Păng i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah dâk rêh tay.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ndri khân păng iăt tâng nau Păng lah, tâm ôp ndrăng khân păng nơm: “Ndri ‘Nau dâk rêh tay’, moh nau khlay hiah?”
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Jêh ri khân păng ôp Brah Yêsu: “Moh nau dâng phung nơm nti nau vay phung bân nti lah Êliya iăt ma păng văch lor ta dja, Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl văch bơh kơi ro?”
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Păng ơh ma khân păng lah: “Di ngăn nau pre lah, Êliya văch lor, gay ma kơi ndrăp ăn ăp dâng lĕ rngôch, tih ma mơm dâng bu nchih ta trôm samƀŭt lah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah geh nau jêr jŏt dŭt hô, bu mưch rmot đŏng?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Gâp mbơh ma khân may, Êliya lĕ jêh văch gŭ ta neh ntu dja hơyh, lŏng bu aƀă jan jêr ma ôbăl i nây ăp mpơ̆ lơ̆ ntil, dah ŭch bu jan tâng ma nau bu geh nchih lor ma păng nơh.”
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma pe nuyh oh mon ri plơ̆ tât ta ntŭk oh mon dâng lĕ i gŭ ta nây, say ŏk phung ƀon lan jŭm oh mon Păng nây, geh nơm nti nau vay phung Israel ƀaƀă tâm rlăch đah khân Păng đŏng.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Tât phung ƀon lan say Brah Yêsu dâng lĕ khân păng ndrŏt rôh prôh nchuăt ran ôp ueh lăng Păng.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Păng ôp khân păng: “Moh nau tâm rlăch khân mre đah khân păng ndơh nơh?”
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Jêh ri geh du huê bu klô ta phung ƀon lan nây ơh ma Păng: “Hơi Nơm Nti! Gâp leo kon bu klô gâp i brah djơh lăp ta săk păng, jan ăn păng mlo mâu blao ngơi.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Tât brah djơh i nây lơh ntơ̆ ntơ̆ kon gâp chôt ta neh dăng jŏng dăng ti, lôh mpŭnh dak diu, rchiăt sêk rchiăt neng, ndri mê̆. Gâp đă mpôl oh mon May mprơh đŏng, khân păng mprơh mâu ôh dơi lôh.”
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Hơi phung bunuyh mâu geh nau nsing ma Kôranh Brah! Dah hôm jŏ ăn Gâp gŭ ndrel khân ay may hiah? Dah hôm jŏ ăn Gâp nsrôyh ndrel khân ay may? Leo kon se nây jât Gâp dja.”
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Jêh ri bu leo păng hăn a Brah Yêsu. Tât say Brah Yêsu, brah djơh jan ăn kon se nây chôt nslŏng nslăng ro, rlĭ rlang ta neh n'ho ma lôh mpŭnh dak diu.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Brah Yêsu ôp i bơ̆ păng: “Dah jŏ ntơm geh nau tât i nây ma păng?” “Ntơm bơh hôm jê̆ ngăn.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Brah djơh jan păng chôt ta ŭnh tŭp ta dak nâng ngăn, ŭch nkhât păng. Lah May dơi jan, dăn May kơl hên, yô̆ nđach ma hên ƀă ơ.”
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Brah Yêsu ơh lah ma păng: “Moh nau may lah ‘Lah May dơi jan’, kơt nây? Gâp dơi jan dâng lĕ ntil ndơ ăn ma bu moh i nsing ma Gâp.”
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Jêh tăng lah ndri i bơ̆ kon se nây nter [hor dak măt] lah: “Gâp nsing hơyh! Dăn kơl gâp ăn geh nau nsing ngăn!”
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Ta nây Brah Yêsu say phung ƀon lan nchuăt ran a Păng, ndri Păng r'ŏt brah djơh lah: “Hơi brah djơh i jan ăn kon se dja tâk tôr, mlo! Gâp đă may lôh bơh kon se dja hŏm, lơi hôm ôh lăp ta păng jât!”
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Brah djơh nây nter ro, jan ăn kon se nây nslŏng nslăng dŭt hô ngăn, jêh ri lôh ƀhŭch. Jêh nây kon se bêch la-or tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ŏk bunuyh lah păng lĕ khât ngăn.
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Yơn ma Brah Yêsu nhŭp ti păng, rdŏk păng, kon se nây dâk đơp.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Jêh ri Brah Yêsu hăn lăp ta du mlŏm jay, mpôl oh mon ôp êng Păng: “Mơm dâng hên mâu dơi mprơh brah djơh ăn lôh hiah?”
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gay ma dơi mprơh brah djơh kơt nây, mbơh sơm [, ndrel ma ăt sông sa] mơ pa heh.”
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng lôh bơh ntŭk nây, hăn glăt rŏ bri Galilê mâu ŭch ôh ăn bu gĭt
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 Păng ntŭm nti ma mpôl oh mon Păng kơt nđa: “Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu mra njŭn ăn ma bunuyh i nkhât lơi Gâp, yơn ma lôch pe nar bơh kơi jêh bu nkhât, Gâp dâk rêh tay.”
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Mpôl oh mon Păng mâu vât ôh nau Păng ngơi, khân păng mâu bănh ôp Păng đŏng.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon hăn tât ta ƀon Kapơnŭm ta bri Galilê. Khân păng lăp ta du mlŏm jay, jêh ri Păng ôp ma mpôl oh mon: “Moh nau tâm nchră khân mre nôk hăn rŏ trong nơh?”
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Khân păng iăt săk răk klăk, yorlah nôk hăn rŏ trong nơh, khân păng tâm rlăch ŭch gĭt n'hêl ta mpôl khân păng, bu moh i kuŏng rlau bu.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Jêh ri Brah Yêsu gŭ n'guch, Păng kuăl lĕ 12 nuyh mpôl oh mon nây, Păng lah: “Bu moh i ŭch kuŏng rlau bu, păng i nây njŭr săk păng nơm ăn jê̆ ta nâm bu, n'ho ma jan dâk bu dâng lĕ đŏng.”
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Păng leo du huê kon se jê̆, ăn dâk ta nklang khân păng, Păng ut kon se i nây, lah ma mpôl oh mon:
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Bu moh i rom ma du huê kon se jê̆ kơt dja, yor ma ŭch iăt nau Gâp, păng tâm ban ma rom Gâp đŏng, jêh ri bu moh păng i rom Gâp, mâu ôh dơn rom ma du huê Gâp dơm, rom ma Kôranh Brah i tơm njuăl ăn Gâp jŭr ta dja đŏng.”
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Jêh ri Yôhan mbơh ma Brah Yêsu lah: “Hơi Nơm Nti! Hên say du huê bunuyh mprơh brah djơh ma moh rnha May. Jêh ri hên buay păng, yorlah păng mâu geh ôh mpôl bân.”
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Brah Yêsu lah: “Lơi ôh buay păng. Mâu geh ôh bunuyh dơi jan nau dơi ma moh rnha Gâp, jêh ri ƀêng ma ngơi djơh ma Gâp.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Ndri bu moh mâu rdâng đah bân, păng i nây gŭ mpeh ma bân ro.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Jêh ri jât lah bu moh ăn dak du keo ma khân may, yor ma khân may jêng mpôl oh mon Gâp i Brah Krist, Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, păng i nây geh ndơ nkhôm ro.”
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 Brah Yêsu lah jât: “Bu moh leo du huê kon se jê̆ i nsing ma Gâp jan nau tih, ndri ueh rlau lah bu sŏ mpăl lŭ kât ta tong ko păng, nklăch păng ta dak văch dak văr ri, ma đah ăn rong păng rêh.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Lah say ti khân may leo jan nau tih koh mƀăr lơi ti i nây. Ueh rlau ma gŭ rêh jât năp tay rong du ding ti dơm, jêh ri dơn nau rêh n'ho ro, ma đah bar đah ti, jêh ri gŭ ta ntŭk i geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 [jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng].
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Lah say jŏng khân may leo jan nau tih, koh mƀăr lơi jŏng i nây. Ueh rlau ma gŭ rêh jât năp tay rong du ding jŏng dơm, jêh ri dơn nau rêh n'ho ro, ma đah bar đah jŏng, jêh ri Kôranh Brah nklăch ta ndrung ŭnh
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 [jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng].
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Lah say trôm măt khân may leo jan nau tih rvek mƀăr lơi trôm măt i nây. Ueh rlau ma rong du ding trôm măt lăp gŭ ta ƀon ueh Kôranh Brah, ma đah bar đah trôm măt, jêh ri Kôranh Brah nklăch ta ndrung ŭnh,
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 Kôranh Brah rlong dâng lĕ bunuyh ma nau jêr jŏt tâm ban ma lăp ta ŭnh hit. Ndơ i nây tâm ban ma nau nhhơr ma Kôranh Brah dâng lĕ geh pot lai ma boh.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Boh jêng du ntil ndơ tê̆ trao ma kah ngăn, lah boh i nây mâu hôm geh kah, mơm hôm blao jan gay ma ăn plơ̆ kah jât? Ăn khân may gĭt ma nau khlay boh dja, jêh ri gŭ ndrel băl ăn geh nau ueh lăng đăp mpăn.”
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.