Marcos 9

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bunuyh aƀă i gŭ ta dja mâu khât ôh, ê lor ma say nau dơi Kôranh Brah mât uănh.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Geh prao nar bơh kơi nây Brah Yêsu jă Pêtrôs, Yakơ, ndrel ma Yôhan hao kalơ yôk prêh, mâu ôh leo bu a êng hăn. Ta nây săk jăn Păng rgâl bơh năp khân păng,
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 i bok ao Păng jêng nglang ang chrat ngăn, mâu geh ôh bunuyh ta neh ntu dja dơi jan tâm ban kơt nây.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ta nây pe nuyh mpôl oh mon dô ma say bunuyh bar hê i ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e, rnha Êliya, ndrel ma Môsê gŭ ngơi ndrel Brah Yêsu ta nây đŏng.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Jêh say lĕ nau i nây, Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Bân gŭ ta dja ueh ngăn mê, ăn hên jan pe mlŏm chun, du mlŏm ăn ma May, du mlŏm ăn ma Môsê, du mlŏm jât ăn ma Êliya.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Nau Pêtrôs ngơi kơt nây păng nơm mâu ôh gĭt săk, dah ma lôh mbung ngơi, yor ma khân păng klach hô ngăn.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Jêh ri geh tŭk nkŭm kalơ khân păng lĕ rngôch, tăng nteh ngơi tă bơh tŭk nây lah: “Păng dja Kon Gâp i Gâp rŏng hô ngăn, iăt nau Păng dô!”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Du ndŏm ta nây, mpôl oh mon uănh jŭm khân păng nơm ri, mâu hôm ôh say bunuyh, say du huê Brah Yêsu dơm gŭ ndrel khân păng ta nây.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma pe nuyh oh mon Păng jŭr tă bơh yôk, Păng buay khân păng mâu ôh ăn nkoch nau i khân păng say nơh ma bu, n'ho ma tât Păng i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah dâk rêh tay.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ndri khân păng iăt tâng nau Păng lah, tâm ôp ndrăng khân păng nơm: “Ndri ‘Nau dâk rêh tay’, moh nau khlay hiah?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Jêh ri khân păng ôp Brah Yêsu: “Moh nau dâng phung nơm nti nau vay phung bân nti lah Êliya iăt ma păng văch lor ta dja, Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl văch bơh kơi ro?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Păng ơh ma khân păng lah: “Di ngăn nau pre lah, Êliya văch lor, gay ma kơi ndrăp ăn ăp dâng lĕ rngôch, tih ma mơm dâng bu nchih ta trôm samƀŭt lah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah geh nau jêr jŏt dŭt hô, bu mưch rmot đŏng?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Gâp mbơh ma khân may, Êliya lĕ jêh văch gŭ ta neh ntu dja hơyh, lŏng bu aƀă jan jêr ma ôbăl i nây ăp mpơ̆ lơ̆ ntil, dah ŭch bu jan tâng ma nau bu geh nchih lor ma păng nơh.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma pe nuyh oh mon ri plơ̆ tât ta ntŭk oh mon dâng lĕ i gŭ ta nây, say ŏk phung ƀon lan jŭm oh mon Păng nây, geh nơm nti nau vay phung Israel ƀaƀă tâm rlăch đah khân Păng đŏng.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Tât phung ƀon lan say Brah Yêsu dâng lĕ khân păng ndrŏt rôh prôh nchuăt ran ôp ueh lăng Păng.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Păng ôp khân păng: “Moh nau tâm rlăch khân mre đah khân păng ndơh nơh?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Jêh ri geh du huê bu klô ta phung ƀon lan nây ơh ma Păng: “Hơi Nơm Nti! Gâp leo kon bu klô gâp i brah djơh lăp ta săk păng, jan ăn păng mlo mâu blao ngơi.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Tât brah djơh i nây lơh ntơ̆ ntơ̆ kon gâp chôt ta neh dăng jŏng dăng ti, lôh mpŭnh dak diu, rchiăt sêk rchiăt neng, ndri mê̆. Gâp đă mpôl oh mon May mprơh đŏng, khân păng mprơh mâu ôh dơi lôh.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Hơi phung bunuyh mâu geh nau nsing ma Kôranh Brah! Dah hôm jŏ ăn Gâp gŭ ndrel khân ay may hiah? Dah hôm jŏ ăn Gâp nsrôyh ndrel khân ay may? Leo kon se nây jât Gâp dja.”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Jêh ri bu leo păng hăn a Brah Yêsu. Tât say Brah Yêsu, brah djơh jan ăn kon se nây chôt nslŏng nslăng ro, rlĭ rlang ta neh n'ho ma lôh mpŭnh dak diu.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Brah Yêsu ôp i bơ̆ păng: “Dah jŏ ntơm geh nau tât i nây ma păng?” “Ntơm bơh hôm jê̆ ngăn.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Brah djơh jan păng chôt ta ŭnh tŭp ta dak nâng ngăn, ŭch nkhât păng. Lah May dơi jan, dăn May kơl hên, yô̆ nđach ma hên ƀă ơ.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Brah Yêsu ơh lah ma păng: “Moh nau may lah ‘Lah May dơi jan’, kơt nây? Gâp dơi jan dâng lĕ ntil ndơ ăn ma bu moh i nsing ma Gâp.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Jêh tăng lah ndri i bơ̆ kon se nây nter [hor dak măt] lah: “Gâp nsing hơyh! Dăn kơl gâp ăn geh nau nsing ngăn!”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Ta nây Brah Yêsu say phung ƀon lan nchuăt ran a Păng, ndri Păng r'ŏt brah djơh lah: “Hơi brah djơh i jan ăn kon se dja tâk tôr, mlo! Gâp đă may lôh bơh kon se dja hŏm, lơi hôm ôh lăp ta păng jât!”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Brah djơh nây nter ro, jan ăn kon se nây nslŏng nslăng dŭt hô ngăn, jêh ri lôh ƀhŭch. Jêh nây kon se bêch la-or tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ŏk bunuyh lah păng lĕ khât ngăn.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Yơn ma Brah Yêsu nhŭp ti păng, rdŏk păng, kon se nây dâk đơp.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Jêh ri Brah Yêsu hăn lăp ta du mlŏm jay, mpôl oh mon ôp êng Păng: “Mơm dâng hên mâu dơi mprơh brah djơh ăn lôh hiah?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gay ma dơi mprơh brah djơh kơt nây, mbơh sơm [, ndrel ma ăt sông sa] mơ pa heh.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng lôh bơh ntŭk nây, hăn glăt rŏ bri Galilê mâu ŭch ôh ăn bu gĭt
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Păng ntŭm nti ma mpôl oh mon Păng kơt nđa: “Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu mra njŭn ăn ma bunuyh i nkhât lơi Gâp, yơn ma lôch pe nar bơh kơi jêh bu nkhât, Gâp dâk rêh tay.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Mpôl oh mon Păng mâu vât ôh nau Păng ngơi, khân păng mâu bănh ôp Păng đŏng.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon hăn tât ta ƀon Kapơnŭm ta bri Galilê. Khân păng lăp ta du mlŏm jay, jêh ri Păng ôp ma mpôl oh mon: “Moh nau tâm nchră khân mre nôk hăn rŏ trong nơh?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Khân păng iăt săk răk klăk, yorlah nôk hăn rŏ trong nơh, khân păng tâm rlăch ŭch gĭt n'hêl ta mpôl khân păng, bu moh i kuŏng rlau bu.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Jêh ri Brah Yêsu gŭ n'guch, Păng kuăl lĕ 12 nuyh mpôl oh mon nây, Păng lah: “Bu moh i ŭch kuŏng rlau bu, păng i nây njŭr săk păng nơm ăn jê̆ ta nâm bu, n'ho ma jan dâk bu dâng lĕ đŏng.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Păng leo du huê kon se jê̆, ăn dâk ta nklang khân păng, Păng ut kon se i nây, lah ma mpôl oh mon:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Bu moh i rom ma du huê kon se jê̆ kơt dja, yor ma ŭch iăt nau Gâp, păng tâm ban ma rom Gâp đŏng, jêh ri bu moh păng i rom Gâp, mâu ôh dơn rom ma du huê Gâp dơm, rom ma Kôranh Brah i tơm njuăl ăn Gâp jŭr ta dja đŏng.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Jêh ri Yôhan mbơh ma Brah Yêsu lah: “Hơi Nơm Nti! Hên say du huê bunuyh mprơh brah djơh ma moh rnha May. Jêh ri hên buay păng, yorlah păng mâu geh ôh mpôl bân.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Brah Yêsu lah: “Lơi ôh buay păng. Mâu geh ôh bunuyh dơi jan nau dơi ma moh rnha Gâp, jêh ri ƀêng ma ngơi djơh ma Gâp.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Ndri bu moh mâu rdâng đah bân, păng i nây gŭ mpeh ma bân ro.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Jêh ri jât lah bu moh ăn dak du keo ma khân may, yor ma khân may jêng mpôl oh mon Gâp i Brah Krist, Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, păng i nây geh ndơ nkhôm ro.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Brah Yêsu lah jât: “Bu moh leo du huê kon se jê̆ i nsing ma Gâp jan nau tih, ndri ueh rlau lah bu sŏ mpăl lŭ kât ta tong ko păng, nklăch păng ta dak văch dak văr ri, ma đah ăn rong păng rêh.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Lah say ti khân may leo jan nau tih koh mƀăr lơi ti i nây. Ueh rlau ma gŭ rêh jât năp tay rong du ding ti dơm, jêh ri dơn nau rêh n'ho ro, ma đah bar đah ti, jêh ri gŭ ta ntŭk i geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 [jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng].
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Lah say jŏng khân may leo jan nau tih, koh mƀăr lơi jŏng i nây. Ueh rlau ma gŭ rêh jât năp tay rong du ding jŏng dơm, jêh ri dơn nau rêh n'ho ro, ma đah bar đah jŏng, jêh ri Kôranh Brah nklăch ta ndrung ŭnh
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 [jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng].
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Lah say trôm măt khân may leo jan nau tih rvek mƀăr lơi trôm măt i nây. Ueh rlau ma rong du ding trôm măt lăp gŭ ta ƀon ueh Kôranh Brah, ma đah bar đah trôm măt, jêh ri Kôranh Brah nklăch ta ndrung ŭnh,
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Kôranh Brah rlong dâng lĕ bunuyh ma nau jêr jŏt tâm ban ma lăp ta ŭnh hit. Ndơ i nây tâm ban ma nau nhhơr ma Kôranh Brah dâng lĕ geh pot lai ma boh.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Boh jêng du ntil ndơ tê̆ trao ma kah ngăn, lah boh i nây mâu hôm geh kah, mơm hôm blao jan gay ma ăn plơ̆ kah jât? Ăn khân may gĭt ma nau khlay boh dja, jêh ri gŭ ndrel băl ăn geh nau ueh lăng đăp mpăn.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.