Lucas 9
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Geh du nar ri Brah Yêsu kuăl i 12 oh mon, jêh ri ăn nau dơi ma khân păng, dơi ntrŭt brah djơh, ndrel ma dơi jan bah bunuyh geh nau ji êng êng đŏng.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Păng đă khân păng hăn mbơh ăn bu gĭt nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, ndrel ma jan bah nau ji kuet bu ăn bah đŏng.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Dôl khân may brô̆ ƀon êng êng, mâu ăn ôh leo ndjôt ndơ ta săk, bol lah mŏng jra, dŭng cheng, ndơ sa, prăk kayh, mâu lah kho ao.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Moh jay khân may lăp, gŭ ta jay i nây hŏ, n'ho ma tât khân may lôh bơh ƀon i nây.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Lah ƀon i nây mâu ôh rom khân may, ăn lôh bơh ntŭk nây hŏm, jêh ri rtôh neh môi bơh jŏng khân may nơm, gay ma nhhơ lah ƀon i nây Kôranh Brah tê̆ dôih.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Jêh ri mpôl oh mon nây hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ŏk ƀon, ndrel ma jan bah bunuyh ji ăp ntŭk đŏng.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Tât Hêrôt-Ŏntipas i kôranh mât uănh bri Galilê nây tăng lư dâng lĕ nau Brah Yêsu jan ri, păng iăt mâu gĭt, lĭch mâu gĭt, yorlah geh bunuyh aƀă nkoch lah: “Yôhan-Ƀaptem lĕ dâk rêh.”
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Bu aƀă êng lah: “Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, rnha păng Êliya, lĕ nhhơ săk ăn ma bu say.” Bu aƀă êng jât lah: “Geh du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh, lĕ dâk rêh jêh.”
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Lŏng kađăch Hêrôt lah: “Lah Yôhan-Ƀaptem lĕ gâp koh tong ko păng jêh, lah ndri bu moh păng i jan nau i ri?” Jêh ri păng joi nau ŭch mâp Brah Yêsu đŏng.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Jêh mpôl kôranh oh mon Păng sât tă bơh ntŭk êng êng, khân păng nkoch bri ăn ma Brah Yêsu dâng lĕ nau khân păng jan. Jêh ri Brah Yêsu jă êng khân păng hăn ta du ƀon, rnha ƀon Ƀêtsaida,
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 jêh ƀon lan lĕ gĭt, khân păng leo băl hăn tâng Brah Yêsu. Brah Yêsu rom khân păng i nây, jêh ri mbơh nkoch ăn khân păng iăt nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, ndrel ma jan ăn bah bunuyh geh nau ji kuet đŏng.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Tât dêh nar 12 nuyh mpôl kôranh oh mon i nây hăn ta Brah Yêsu, lah ma Păng: “Hơi Kôranh, đă May mbơh ăn ƀon lan sât joi ntŭk bêch, joi ndơ sông sa rŏ jay rŏ ƀon dăch dăch oi ta dja, yorlah ta dja ntŭk rdah ngai bơh ƀon mâu geh ôh ndơ sa.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Brah Yêsu lah ma khân păng i nây: “Khân may ăn bu sông sa heh.” Mpôl kôranh oh mon ơh: “Hên geh prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka dơm, kôranh mê, ơm jêng tŏng lah? Lah ndri kơi rvăt mơ tŏng ma ăn khân păng i nây sa.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Khân păng ngơi ndri, yorlah ta ntŭk i nây klăp lah geh 5000 nuyh bu klô. Jêh ri Brah Yêsu lah ma oh mon: “Khân may đă bu gŭ du mpôl du mpôl ăn geh klăp lah 50 nuyh.”
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Mpôl oh mon jan kơt nau Păng đă, jêh ri dâng lĕ bu gŭ dadê.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Jêh ri Brah Yêsu sŏ prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka ri, Păng n'gơr măt jât lơ trôk mbơh sơm ndơ sông sa i nây ma Kôranh Brah, lôch jêh Păng gĭch nŭmpăng i nây ndơ̆ ăn oh mon, đă khân păng pă ăn bu sa.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Jêh tâm pă ndơ sa i ri, dâng lĕ bunuyh gŭ sa ta nây hơm dadê, jêh ri rgum ndơ rmeh sa i nây hôm geh 12 sah.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Geh du nar Brah Yêsu mbơh sơm êng, ta nây geh mpôl oh mon dơm gŭ ndrel Păng, phung ƀon lan mâu geh ôh. Brah Yêsu ôp mpôl oh mon i nây: “Lĕ phung ƀon lan lah Gâp bu moh?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Mpôl oh mon ơh: “Aƀă lah May jêng Yôhan-Ƀaptem i lĕ dâk rêh, aƀă lah jêng Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ plơ̆ ta dja, aƀă jât lah May jêng du huê bunuyh i êng i ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ dâk rêh.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Brah Yêsu ôp jât: “Lah ndri khân may eh, Gâp bu moh khân may lah mêh?” Pêtrôs ơh: “May Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl.”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Brah Yêsu buay, mâu ăn ôh khân păng nkoch nau nây ma bu.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Păng lah: “Nar jât năp tay, bol lah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, Gâp mra geh nau jêr jŏt dŭt hô. Mpôl bu ranh, mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti, mƀăr lơi Gâp, n'ho ma nkhât lơi. Yơn ma tât pe nar bơh kơi nây Gâp dâk rêh.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Jêh ri Brah Yêsu lah ma dâng lĕ bunuyh: “Bu moh păng i ŭch tâng Gâp, ăn mƀăr lơi ndơ săk păng nơm ŭch, jêh ri tui si tâm rkăng păng nơm ăn ăp nar, jêng geh nau khlay iăt dâng lĕ nau Kôranh Brah đă, bol lah tât khât săk kađôi, ri mơ dơi tâng Gâp ngăn.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Yorlah bu moh i ŭch prăp ma nau rêh păng nơm, păng i nây mâu geh ôh nau rêh n'ho ro, yơn ma bu moh khât yor ma tâng Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro ngăn ta nar jât năp tay.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Lah du huê bunuyh păng geh dâng lĕ neh ntu dja jêng drăp ndơ păng nơm dadê, tih ma săk păng nơm khât roh hêng mâu geh ôh nau rêh n'ho ro, lah ndri moh ndơ geh nau khlay ma păng?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Lah bu moh i đit prêng mâu bănh mbơh tâng Gâp, đit prêng nau Gâp nti, lah ndri Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah đit prêng mâu gĭt năl ma păng i nây đŏng, ta nar Gâp plơ̆ văch geh nau ueh chrêk lơp Gâp nơm, geh nđâp ma nau ueh chrêk lơp Bơ̆ Gâp, ndrel ma nau ueh chrêk lơp phung tông păr kloh ueh.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Gâp mbơh ăn ma khân ay may gĭt n'hêl nanê̆ ngăn, geh bunuyh aƀă ta dja păng mâu mra khât ôh, lor ma say Kôranh Brah mât uănh khân păng.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Klăp lah geh pham nar jêh Brah Yêsu ngơi nau i nây, jêh ri Păng leo Pêtrôs, leo Yôhan, ndrel ma Yakơ, hao kalơ yôk gay ma mbơh sơm.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Nôk Păng mbơh sơm, i muh măt Păng geh rgâl, ao Păng jêng nglang ang chrat ngăn.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Dô ma say đŏng geh bar hê bu klô ngơi ndrel Păng, Môsê, ndrel ma Êliya, khân păng i nây jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Bar hê i nây geh nau ueh chrêk lơp ngăn ta khân păng, khân păng nkoch ma nau Brah Yêsu khât ta ƀon kuŏng Yêrusalem hôm đê̆ nar jât năp tay, khât tâng nau Kôranh Brah ŭch.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Lŏng Pêtrôs, ndrel ma bar hê băl păng nây hăk bêch dadê. Tât kah bêch ri khân păng say nau ueh nau chrêk lơp Brah Yêsu, ndrel ma say bar hê bunuyh gŭ ndrel Păng đŏng.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Tât ma Môsê, ndrel ma Êliya du lôh bơh Brah Yêsu ri, Pêtrôs ngơi ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, bân gŭ ta dja ueh ngăn mê, ăn hên jan pe mlŏm chun, du mlŏm ăn ma May, du mlŏm ăn ma Môsê, du mlŏm jât ăn ma Êliya.” Nau Pêtrôs ngơi i nây păng nơm mâu ôh gĭt săk, păng dah ma ngơi dơm.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Nôk Pêtrôs hôm e ngơi nây, geh tŭk nkŭm bơh lơ khân păng ri, khân păng jêng lăp gŭ ta trôm tŭk jan ăn khân păng klach dadê ngăn.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Jêh ri tăng nteh ngơi tă bơh tŭk nây: “Păng dja Kon Gâp, i Gâp lĕ kơih Păng, iăt nau Păng dô.”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Jêh tăng ngơi kơt nây say Brah Yêsu du huê êng dơm gŭ ta ri. Lĕ nau i say nây nơh, khân păng mâu ôh nkoch ăn ma bu êng gĭt, tât jŏ bơh năp mơ.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Tât ôi tay, Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng jŭr bơh lơ yôk ri, ta nây geh ŏk bunuyh văch ran Păng.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Jêh ri geh du huê bu klô ta phung bunuyh ŏk i nây nter kuăl Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Dăn May yô̆ nđach ma kon gâp ơ, yorlah gâp geh du huê kon dja dơm mê.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Geh brah djơh nguai lơh păng du tơ̆ du tơ̆, ăn păng nter mpŏt nslŏng nslăng ngăn, lôh mpŭnh dak diu ta mbung, săk jăn lôh bŭr lôh môr, tât ma păng lĕ huăr ngăn, ri mơ brah djơh i ri lôh du n'hâm mê.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Mpôl oh mon May lĕ gâp đă đŏng, khân păng ntrŭt mâu ôh dơi lôh.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Brah Yêsu lah ma dâng lĕ bunuyh: “Hơi bunuyh djơh, bunuyh mâu iăt! Dah hôm jŏ ăn Gâp nsrôyh gŭ ndrel khân ay may i bunuyh dăng ko? Leo hŏm kon may i nây a dja.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Nôk kon păng brô̆ ê hŏ tât a Brah Yêsu, brah djơh nklơ̆ păng chôt nslŏng nslăng ro. Jêh ri Brah Yêsu mbram brah djơh ri, jan kon păng bah, leo păng ma bơ̆ păng nơm.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Lĕ bunuyh ta nây ndrŏt hih rhŏl dadê ngăn say nau dơi Kôranh Brah kơt nây.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Ăn khân ay may ndjôt iăt nau dja, nkah săk lơi chuêl ôh, bơi tât bu njŭn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ta ti bunuyh nhŭp.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Jêh tăng nau Brah Yêsu ri nơh, mpôl oh mon mâu vât ôh nau Păng lah nây, yorlah Kôranh Brah ê hŏ ăn khân păng vât ôh, khân păng klach mâu bănh ôp đŏng.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Geh du nar mpôl oh mon gŭ tâm rlăch băl ma nau khân păng ŭch gĭt ma mpôl khân păng nơm, bu moh păng i kuŏng rlau bu.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Yơn ma Brah Yêsu lĕ gĭt nau khân păng mân nây, jêh ri Păng leo du huê kon se jê̆ gŭ dăch kêng Păng nơm.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Jêh ri Păng lah: “Bu moh rom du huê kon se jê̆ yor ma ŭch iăt nau Gâp, tâm ban ma rom Gâp nơm đŏng. Jêh ri bu moh păng i rom Gâp tâm ban ma rom Bơ̆ Gâp i tơm njuăl Gâp nơh đŏng. Bu moh păng i jê̆ ta nâm bu dâng lĕ ta mpôl khân ay may, păng i nây jêng kuŏng rlau bu.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Jêh ri Yôhan mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, hên say du huê bunuyh ntrŭt brah djơh ma moh rnha May. Jêh ri hên buay păng, yorlah păng mâu geh ôh mpôl bân.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Brah Yêsu lah ma păng: “Lơi buay păng ôh, bu moh păng i mâu tâm rdâng đah khân ay may, bunuyh i nây jêng mpôl băl mpeh ma khân ay may.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Tât bơi di nar Brah Yêsu hao sât ta ntŭk Kôranh Brah ta kalơ, Păng nsrôyh hăn jât ƀon Yêrusalem.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Jêh ri Brah Yêsu hăn jât du ƀon ta bri Samari, Păng đă bunuyh aƀă hăn lor gay ma ndrăp ntŭk vơt dơn Păng.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Tih ma ta ƀon i nây bu mâu ôh rom Brah Yêsu gŭ ta ri, yorlah khân păng gĭt jêh Brah Yêsu ŭch hăn n'hot jât ƀon kuŏng Yêrusalem.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Tât khân păng say kơt nây, bar hê oh mon, Yakơ, ndrel ma Yôhan, khân păng lah: “Hơi Kôranh, May ŭch bơh, ăn hên kuăl ŭnh tă kalơ trôk tŭp ta ƀon dja, su lơi phung i nây, jan kơt Êliya păng jan kăl e nơh?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Brah Yêsu uănh jât khân păng n'ho ma r'ŏt khân păng: [“Khân may mâu gĭt moh huêng gŭ ta trôm săk khân may,
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 yorlah Gâp i Kon Bunuyh, tă bơh Kôranh Brah văch, gay ma rklaih bunuyh, mâu ŭch ôh lơh hêng bunuyh.”] Jêh ri leo băl n'hot jât ƀon êng jât.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Dôl Brah Yêsu brô̆ rŏ trong ri, geh du huê bu klô lah ma Păng: “Hơi Kôranh, ah ntŭk May hăn? Gâp hăn tâng May đŏng.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Brah Yêsu lah ma păng: “Lŏng srot geh trôm ntŭk păng gŭ, siŭm nar geh rsuăn đŏng, tih ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mâu geh ôh ntŭk Gâp nơm ngăn ma dŏm bôk.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jêh ri Brah Yêsu lah ma du huê bunuyh êng jât: “Hô̆, hăn tâng Gâp!” Bunuyh i nây ơh: “Hơi Kôranh, ăn gâp kŏp bơ̆ gâp khât, ndrel ma tŏp păng ƀŏt.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Brah Yêsu lah ma păng: “Bunuyh mâu iăt nau Gâp tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ăn khân păng tâm tŏp êng ndrăng khân păng nơm, may ma hăn mbơh nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Geh du huê bunuyh jât lah ma Păng đŏng: “Hơi Kôranh, gâp ŭch tâng May đŏng, yơn ma ăn gâp hăn ntĭnh rnăk vâl gâp ƀŏt.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Brah Yêsu lah ma păng: “Bu moh i kuăn n'gŏl chuŏr, jêh ri n'gâl jât kơi, bunuyh i nây mâu ôh ăn Kôranh Brah mât uănh ma păng.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.