Lucas 9

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Geh du nar ri Brah Yêsu kuăl i 12 oh mon, jêh ri ăn nau dơi ma khân păng, dơi ntrŭt brah djơh, ndrel ma dơi jan bah bunuyh geh nau ji êng êng đŏng.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Păng đă khân păng hăn mbơh ăn bu gĭt nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, ndrel ma jan bah nau ji kuet bu ăn bah đŏng.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Dôl khân may brô̆ ƀon êng êng, mâu ăn ôh leo ndjôt ndơ ta săk, bol lah mŏng jra, dŭng cheng, ndơ sa, prăk kayh, mâu lah kho ao.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Moh jay khân may lăp, gŭ ta jay i nây hŏ, n'ho ma tât khân may lôh bơh ƀon i nây.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Lah ƀon i nây mâu ôh rom khân may, ăn lôh bơh ntŭk nây hŏm, jêh ri rtôh neh môi bơh jŏng khân may nơm, gay ma nhhơ lah ƀon i nây Kôranh Brah tê̆ dôih.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Jêh ri mpôl oh mon nây hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ŏk ƀon, ndrel ma jan bah bunuyh ji ăp ntŭk đŏng.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Tât Hêrôt-Ŏntipas i kôranh mât uănh bri Galilê nây tăng lư dâng lĕ nau Brah Yêsu jan ri, păng iăt mâu gĭt, lĭch mâu gĭt, yorlah geh bunuyh aƀă nkoch lah: “Yôhan-Ƀaptem lĕ dâk rêh.”
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Bu aƀă êng lah: “Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, rnha păng Êliya, lĕ nhhơ săk ăn ma bu say.” Bu aƀă êng jât lah: “Geh du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh, lĕ dâk rêh jêh.”
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Lŏng kađăch Hêrôt lah: “Lah Yôhan-Ƀaptem lĕ gâp koh tong ko păng jêh, lah ndri bu moh păng i jan nau i ri?” Jêh ri păng joi nau ŭch mâp Brah Yêsu đŏng.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Jêh mpôl kôranh oh mon Păng sât tă bơh ntŭk êng êng, khân păng nkoch bri ăn ma Brah Yêsu dâng lĕ nau khân păng jan. Jêh ri Brah Yêsu jă êng khân păng hăn ta du ƀon, rnha ƀon Ƀêtsaida,
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 jêh ƀon lan lĕ gĭt, khân păng leo băl hăn tâng Brah Yêsu. Brah Yêsu rom khân păng i nây, jêh ri mbơh nkoch ăn khân păng iăt nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, ndrel ma jan ăn bah bunuyh geh nau ji kuet đŏng.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Tât dêh nar 12 nuyh mpôl kôranh oh mon i nây hăn ta Brah Yêsu, lah ma Păng: “Hơi Kôranh, đă May mbơh ăn ƀon lan sât joi ntŭk bêch, joi ndơ sông sa rŏ jay rŏ ƀon dăch dăch oi ta dja, yorlah ta dja ntŭk rdah ngai bơh ƀon mâu geh ôh ndơ sa.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Brah Yêsu lah ma khân păng i nây: “Khân may ăn bu sông sa heh.” Mpôl kôranh oh mon ơh: “Hên geh prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka dơm, kôranh mê, ơm jêng tŏng lah? Lah ndri kơi rvăt mơ tŏng ma ăn khân păng i nây sa.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Khân păng ngơi ndri, yorlah ta ntŭk i nây klăp lah geh 5000 nuyh bu klô. Jêh ri Brah Yêsu lah ma oh mon: “Khân may đă bu gŭ du mpôl du mpôl ăn geh klăp lah 50 nuyh.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Mpôl oh mon jan kơt nau Păng đă, jêh ri dâng lĕ bu gŭ dadê.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Jêh ri Brah Yêsu sŏ prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka ri, Păng n'gơr măt jât lơ trôk mbơh sơm ndơ sông sa i nây ma Kôranh Brah, lôch jêh Păng gĭch nŭmpăng i nây ndơ̆ ăn oh mon, đă khân păng pă ăn bu sa.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Jêh tâm pă ndơ sa i ri, dâng lĕ bunuyh gŭ sa ta nây hơm dadê, jêh ri rgum ndơ rmeh sa i nây hôm geh 12 sah.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Geh du nar Brah Yêsu mbơh sơm êng, ta nây geh mpôl oh mon dơm gŭ ndrel Păng, phung ƀon lan mâu geh ôh. Brah Yêsu ôp mpôl oh mon i nây: “Lĕ phung ƀon lan lah Gâp bu moh?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Mpôl oh mon ơh: “Aƀă lah May jêng Yôhan-Ƀaptem i lĕ dâk rêh, aƀă lah jêng Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ plơ̆ ta dja, aƀă jât lah May jêng du huê bunuyh i êng i ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ dâk rêh.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Brah Yêsu ôp jât: “Lah ndri khân may eh, Gâp bu moh khân may lah mêh?” Pêtrôs ơh: “May Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl.”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Brah Yêsu buay, mâu ăn ôh khân păng nkoch nau nây ma bu.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Păng lah: “Nar jât năp tay, bol lah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, Gâp mra geh nau jêr jŏt dŭt hô. Mpôl bu ranh, mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti, mƀăr lơi Gâp, n'ho ma nkhât lơi. Yơn ma tât pe nar bơh kơi nây Gâp dâk rêh.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Jêh ri Brah Yêsu lah ma dâng lĕ bunuyh: “Bu moh păng i ŭch tâng Gâp, ăn mƀăr lơi ndơ săk păng nơm ŭch, jêh ri tui si tâm rkăng păng nơm ăn ăp nar, jêng geh nau khlay iăt dâng lĕ nau Kôranh Brah đă, bol lah tât khât săk kađôi, ri mơ dơi tâng Gâp ngăn.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Yorlah bu moh i ŭch prăp ma nau rêh păng nơm, păng i nây mâu geh ôh nau rêh n'ho ro, yơn ma bu moh khât yor ma tâng Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro ngăn ta nar jât năp tay.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Lah du huê bunuyh păng geh dâng lĕ neh ntu dja jêng drăp ndơ păng nơm dadê, tih ma săk păng nơm khât roh hêng mâu geh ôh nau rêh n'ho ro, lah ndri moh ndơ geh nau khlay ma păng?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Lah bu moh i đit prêng mâu bănh mbơh tâng Gâp, đit prêng nau Gâp nti, lah ndri Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah đit prêng mâu gĭt năl ma păng i nây đŏng, ta nar Gâp plơ̆ văch geh nau ueh chrêk lơp Gâp nơm, geh nđâp ma nau ueh chrêk lơp Bơ̆ Gâp, ndrel ma nau ueh chrêk lơp phung tông păr kloh ueh.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Gâp mbơh ăn ma khân ay may gĭt n'hêl nanê̆ ngăn, geh bunuyh aƀă ta dja păng mâu mra khât ôh, lor ma say Kôranh Brah mât uănh khân păng.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Klăp lah geh pham nar jêh Brah Yêsu ngơi nau i nây, jêh ri Păng leo Pêtrôs, leo Yôhan, ndrel ma Yakơ, hao kalơ yôk gay ma mbơh sơm.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Nôk Păng mbơh sơm, i muh măt Păng geh rgâl, ao Păng jêng nglang ang chrat ngăn.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Dô ma say đŏng geh bar hê bu klô ngơi ndrel Păng, Môsê, ndrel ma Êliya, khân păng i nây jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Bar hê i nây geh nau ueh chrêk lơp ngăn ta khân păng, khân păng nkoch ma nau Brah Yêsu khât ta ƀon kuŏng Yêrusalem hôm đê̆ nar jât năp tay, khât tâng nau Kôranh Brah ŭch.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Lŏng Pêtrôs, ndrel ma bar hê băl păng nây hăk bêch dadê. Tât kah bêch ri khân păng say nau ueh nau chrêk lơp Brah Yêsu, ndrel ma say bar hê bunuyh gŭ ndrel Păng đŏng.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Tât ma Môsê, ndrel ma Êliya du lôh bơh Brah Yêsu ri, Pêtrôs ngơi ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, bân gŭ ta dja ueh ngăn mê, ăn hên jan pe mlŏm chun, du mlŏm ăn ma May, du mlŏm ăn ma Môsê, du mlŏm jât ăn ma Êliya.” Nau Pêtrôs ngơi i nây păng nơm mâu ôh gĭt săk, păng dah ma ngơi dơm.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Nôk Pêtrôs hôm e ngơi nây, geh tŭk nkŭm bơh lơ khân păng ri, khân păng jêng lăp gŭ ta trôm tŭk jan ăn khân păng klach dadê ngăn.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Jêh ri tăng nteh ngơi tă bơh tŭk nây: “Păng dja Kon Gâp, i Gâp lĕ kơih Păng, iăt nau Păng dô.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Jêh tăng ngơi kơt nây say Brah Yêsu du huê êng dơm gŭ ta ri. Lĕ nau i say nây nơh, khân păng mâu ôh nkoch ăn ma bu êng gĭt, tât jŏ bơh năp mơ.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Tât ôi tay, Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng jŭr bơh lơ yôk ri, ta nây geh ŏk bunuyh văch ran Păng.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Jêh ri geh du huê bu klô ta phung bunuyh ŏk i nây nter kuăl Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Dăn May yô̆ nđach ma kon gâp ơ, yorlah gâp geh du huê kon dja dơm mê.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Geh brah djơh nguai lơh păng du tơ̆ du tơ̆, ăn păng nter mpŏt nslŏng nslăng ngăn, lôh mpŭnh dak diu ta mbung, săk jăn lôh bŭr lôh môr, tât ma păng lĕ huăr ngăn, ri mơ brah djơh i ri lôh du n'hâm mê.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Mpôl oh mon May lĕ gâp đă đŏng, khân păng ntrŭt mâu ôh dơi lôh.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Brah Yêsu lah ma dâng lĕ bunuyh: “Hơi bunuyh djơh, bunuyh mâu iăt! Dah hôm jŏ ăn Gâp nsrôyh gŭ ndrel khân ay may i bunuyh dăng ko? Leo hŏm kon may i nây a dja.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Nôk kon păng brô̆ ê hŏ tât a Brah Yêsu, brah djơh nklơ̆ păng chôt nslŏng nslăng ro. Jêh ri Brah Yêsu mbram brah djơh ri, jan kon păng bah, leo păng ma bơ̆ păng nơm.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Lĕ bunuyh ta nây ndrŏt hih rhŏl dadê ngăn say nau dơi Kôranh Brah kơt nây.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Ăn khân ay may ndjôt iăt nau dja, nkah săk lơi chuêl ôh, bơi tât bu njŭn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ta ti bunuyh nhŭp.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Jêh tăng nau Brah Yêsu ri nơh, mpôl oh mon mâu vât ôh nau Păng lah nây, yorlah Kôranh Brah ê hŏ ăn khân păng vât ôh, khân păng klach mâu bănh ôp đŏng.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Geh du nar mpôl oh mon gŭ tâm rlăch băl ma nau khân păng ŭch gĭt ma mpôl khân păng nơm, bu moh păng i kuŏng rlau bu.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yơn ma Brah Yêsu lĕ gĭt nau khân păng mân nây, jêh ri Păng leo du huê kon se jê̆ gŭ dăch kêng Păng nơm.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Jêh ri Păng lah: “Bu moh rom du huê kon se jê̆ yor ma ŭch iăt nau Gâp, tâm ban ma rom Gâp nơm đŏng. Jêh ri bu moh păng i rom Gâp tâm ban ma rom Bơ̆ Gâp i tơm njuăl Gâp nơh đŏng. Bu moh păng i jê̆ ta nâm bu dâng lĕ ta mpôl khân ay may, păng i nây jêng kuŏng rlau bu.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Jêh ri Yôhan mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, hên say du huê bunuyh ntrŭt brah djơh ma moh rnha May. Jêh ri hên buay păng, yorlah păng mâu geh ôh mpôl bân.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Brah Yêsu lah ma păng: “Lơi buay păng ôh, bu moh păng i mâu tâm rdâng đah khân ay may, bunuyh i nây jêng mpôl băl mpeh ma khân ay may.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Tât bơi di nar Brah Yêsu hao sât ta ntŭk Kôranh Brah ta kalơ, Păng nsrôyh hăn jât ƀon Yêrusalem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Jêh ri Brah Yêsu hăn jât du ƀon ta bri Samari, Păng đă bunuyh aƀă hăn lor gay ma ndrăp ntŭk vơt dơn Păng.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Tih ma ta ƀon i nây bu mâu ôh rom Brah Yêsu gŭ ta ri, yorlah khân păng gĭt jêh Brah Yêsu ŭch hăn n'hot jât ƀon kuŏng Yêrusalem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Tât khân păng say kơt nây, bar hê oh mon, Yakơ, ndrel ma Yôhan, khân păng lah: “Hơi Kôranh, May ŭch bơh, ăn hên kuăl ŭnh tă kalơ trôk tŭp ta ƀon dja, su lơi phung i nây, jan kơt Êliya păng jan kăl e nơh?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Brah Yêsu uănh jât khân păng n'ho ma r'ŏt khân păng: [“Khân may mâu gĭt moh huêng gŭ ta trôm săk khân may,
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 yorlah Gâp i Kon Bunuyh, tă bơh Kôranh Brah văch, gay ma rklaih bunuyh, mâu ŭch ôh lơh hêng bunuyh.”] Jêh ri leo băl n'hot jât ƀon êng jât.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Dôl Brah Yêsu brô̆ rŏ trong ri, geh du huê bu klô lah ma Păng: “Hơi Kôranh, ah ntŭk May hăn? Gâp hăn tâng May đŏng.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Brah Yêsu lah ma păng: “Lŏng srot geh trôm ntŭk păng gŭ, siŭm nar geh rsuăn đŏng, tih ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mâu geh ôh ntŭk Gâp nơm ngăn ma dŏm bôk.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jêh ri Brah Yêsu lah ma du huê bunuyh êng jât: “Hô̆, hăn tâng Gâp!” Bunuyh i nây ơh: “Hơi Kôranh, ăn gâp kŏp bơ̆ gâp khât, ndrel ma tŏp păng ƀŏt.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Brah Yêsu lah ma păng: “Bunuyh mâu iăt nau Gâp tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ăn khân păng tâm tŏp êng ndrăng khân păng nơm, may ma hăn mbơh nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Geh du huê bunuyh jât lah ma Păng đŏng: “Hơi Kôranh, gâp ŭch tâng May đŏng, yơn ma ăn gâp hăn ntĭnh rnăk vâl gâp ƀŏt.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Brah Yêsu lah ma păng: “Bu moh i kuăn n'gŏl chuŏr, jêh ri n'gâl jât kơi, bunuyh i nây mâu ôh ăn Kôranh Brah mât uănh ma păng.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.