Lucas 9

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Geh du nar ri Brah Yêsu kuăl i 12 oh mon, jêh ri ăn nau dơi ma khân păng, dơi ntrŭt brah djơh, ndrel ma dơi jan bah bunuyh geh nau ji êng êng đŏng.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Păng đă khân păng hăn mbơh ăn bu gĭt nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, ndrel ma jan bah nau ji kuet bu ăn bah đŏng.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Dôl khân may brô̆ ƀon êng êng, mâu ăn ôh leo ndjôt ndơ ta săk, bol lah mŏng jra, dŭng cheng, ndơ sa, prăk kayh, mâu lah kho ao.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Moh jay khân may lăp, gŭ ta jay i nây hŏ, n'ho ma tât khân may lôh bơh ƀon i nây.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Lah ƀon i nây mâu ôh rom khân may, ăn lôh bơh ntŭk nây hŏm, jêh ri rtôh neh môi bơh jŏng khân may nơm, gay ma nhhơ lah ƀon i nây Kôranh Brah tê̆ dôih.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Jêh ri mpôl oh mon nây hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ŏk ƀon, ndrel ma jan bah bunuyh ji ăp ntŭk đŏng.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Tât Hêrôt-Ŏntipas i kôranh mât uănh bri Galilê nây tăng lư dâng lĕ nau Brah Yêsu jan ri, păng iăt mâu gĭt, lĭch mâu gĭt, yorlah geh bunuyh aƀă nkoch lah: “Yôhan-Ƀaptem lĕ dâk rêh.”
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Bu aƀă êng lah: “Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, rnha păng Êliya, lĕ nhhơ săk ăn ma bu say.” Bu aƀă êng jât lah: “Geh du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh, lĕ dâk rêh jêh.”
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Lŏng kađăch Hêrôt lah: “Lah Yôhan-Ƀaptem lĕ gâp koh tong ko păng jêh, lah ndri bu moh păng i jan nau i ri?” Jêh ri păng joi nau ŭch mâp Brah Yêsu đŏng.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Jêh mpôl kôranh oh mon Păng sât tă bơh ntŭk êng êng, khân păng nkoch bri ăn ma Brah Yêsu dâng lĕ nau khân păng jan. Jêh ri Brah Yêsu jă êng khân păng hăn ta du ƀon, rnha ƀon Ƀêtsaida,
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 jêh ƀon lan lĕ gĭt, khân păng leo băl hăn tâng Brah Yêsu. Brah Yêsu rom khân păng i nây, jêh ri mbơh nkoch ăn khân păng iăt nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, ndrel ma jan ăn bah bunuyh geh nau ji kuet đŏng.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Tât dêh nar 12 nuyh mpôl kôranh oh mon i nây hăn ta Brah Yêsu, lah ma Păng: “Hơi Kôranh, đă May mbơh ăn ƀon lan sât joi ntŭk bêch, joi ndơ sông sa rŏ jay rŏ ƀon dăch dăch oi ta dja, yorlah ta dja ntŭk rdah ngai bơh ƀon mâu geh ôh ndơ sa.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Brah Yêsu lah ma khân păng i nây: “Khân may ăn bu sông sa heh.” Mpôl kôranh oh mon ơh: “Hên geh prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka dơm, kôranh mê, ơm jêng tŏng lah? Lah ndri kơi rvăt mơ tŏng ma ăn khân păng i nây sa.”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Khân păng ngơi ndri, yorlah ta ntŭk i nây klăp lah geh 5000 nuyh bu klô. Jêh ri Brah Yêsu lah ma oh mon: “Khân may đă bu gŭ du mpôl du mpôl ăn geh klăp lah 50 nuyh.”
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Mpôl oh mon jan kơt nau Păng đă, jêh ri dâng lĕ bu gŭ dadê.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Jêh ri Brah Yêsu sŏ prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka ri, Păng n'gơr măt jât lơ trôk mbơh sơm ndơ sông sa i nây ma Kôranh Brah, lôch jêh Păng gĭch nŭmpăng i nây ndơ̆ ăn oh mon, đă khân păng pă ăn bu sa.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Jêh tâm pă ndơ sa i ri, dâng lĕ bunuyh gŭ sa ta nây hơm dadê, jêh ri rgum ndơ rmeh sa i nây hôm geh 12 sah.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Geh du nar Brah Yêsu mbơh sơm êng, ta nây geh mpôl oh mon dơm gŭ ndrel Păng, phung ƀon lan mâu geh ôh. Brah Yêsu ôp mpôl oh mon i nây: “Lĕ phung ƀon lan lah Gâp bu moh?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Mpôl oh mon ơh: “Aƀă lah May jêng Yôhan-Ƀaptem i lĕ dâk rêh, aƀă lah jêng Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ plơ̆ ta dja, aƀă jât lah May jêng du huê bunuyh i êng i ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ dâk rêh.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Brah Yêsu ôp jât: “Lah ndri khân may eh, Gâp bu moh khân may lah mêh?” Pêtrôs ơh: “May Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl.”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Brah Yêsu buay, mâu ăn ôh khân păng nkoch nau nây ma bu.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Păng lah: “Nar jât năp tay, bol lah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, Gâp mra geh nau jêr jŏt dŭt hô. Mpôl bu ranh, mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti, mƀăr lơi Gâp, n'ho ma nkhât lơi. Yơn ma tât pe nar bơh kơi nây Gâp dâk rêh.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Jêh ri Brah Yêsu lah ma dâng lĕ bunuyh: “Bu moh păng i ŭch tâng Gâp, ăn mƀăr lơi ndơ săk păng nơm ŭch, jêh ri tui si tâm rkăng păng nơm ăn ăp nar, jêng geh nau khlay iăt dâng lĕ nau Kôranh Brah đă, bol lah tât khât săk kađôi, ri mơ dơi tâng Gâp ngăn.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Yorlah bu moh i ŭch prăp ma nau rêh păng nơm, păng i nây mâu geh ôh nau rêh n'ho ro, yơn ma bu moh khât yor ma tâng Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro ngăn ta nar jât năp tay.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Lah du huê bunuyh păng geh dâng lĕ neh ntu dja jêng drăp ndơ păng nơm dadê, tih ma săk păng nơm khât roh hêng mâu geh ôh nau rêh n'ho ro, lah ndri moh ndơ geh nau khlay ma păng?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Lah bu moh i đit prêng mâu bănh mbơh tâng Gâp, đit prêng nau Gâp nti, lah ndri Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah đit prêng mâu gĭt năl ma păng i nây đŏng, ta nar Gâp plơ̆ văch geh nau ueh chrêk lơp Gâp nơm, geh nđâp ma nau ueh chrêk lơp Bơ̆ Gâp, ndrel ma nau ueh chrêk lơp phung tông păr kloh ueh.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Gâp mbơh ăn ma khân ay may gĭt n'hêl nanê̆ ngăn, geh bunuyh aƀă ta dja păng mâu mra khât ôh, lor ma say Kôranh Brah mât uănh khân păng.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Klăp lah geh pham nar jêh Brah Yêsu ngơi nau i nây, jêh ri Păng leo Pêtrôs, leo Yôhan, ndrel ma Yakơ, hao kalơ yôk gay ma mbơh sơm.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Nôk Păng mbơh sơm, i muh măt Păng geh rgâl, ao Păng jêng nglang ang chrat ngăn.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Dô ma say đŏng geh bar hê bu klô ngơi ndrel Păng, Môsê, ndrel ma Êliya, khân păng i nây jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Bar hê i nây geh nau ueh chrêk lơp ngăn ta khân păng, khân păng nkoch ma nau Brah Yêsu khât ta ƀon kuŏng Yêrusalem hôm đê̆ nar jât năp tay, khât tâng nau Kôranh Brah ŭch.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Lŏng Pêtrôs, ndrel ma bar hê băl păng nây hăk bêch dadê. Tât kah bêch ri khân păng say nau ueh nau chrêk lơp Brah Yêsu, ndrel ma say bar hê bunuyh gŭ ndrel Păng đŏng.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Tât ma Môsê, ndrel ma Êliya du lôh bơh Brah Yêsu ri, Pêtrôs ngơi ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, bân gŭ ta dja ueh ngăn mê, ăn hên jan pe mlŏm chun, du mlŏm ăn ma May, du mlŏm ăn ma Môsê, du mlŏm jât ăn ma Êliya.” Nau Pêtrôs ngơi i nây păng nơm mâu ôh gĭt săk, păng dah ma ngơi dơm.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Nôk Pêtrôs hôm e ngơi nây, geh tŭk nkŭm bơh lơ khân păng ri, khân păng jêng lăp gŭ ta trôm tŭk jan ăn khân păng klach dadê ngăn.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Jêh ri tăng nteh ngơi tă bơh tŭk nây: “Păng dja Kon Gâp, i Gâp lĕ kơih Păng, iăt nau Păng dô.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Jêh tăng ngơi kơt nây say Brah Yêsu du huê êng dơm gŭ ta ri. Lĕ nau i say nây nơh, khân păng mâu ôh nkoch ăn ma bu êng gĭt, tât jŏ bơh năp mơ.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Tât ôi tay, Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng jŭr bơh lơ yôk ri, ta nây geh ŏk bunuyh văch ran Păng.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Jêh ri geh du huê bu klô ta phung bunuyh ŏk i nây nter kuăl Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Dăn May yô̆ nđach ma kon gâp ơ, yorlah gâp geh du huê kon dja dơm mê.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Geh brah djơh nguai lơh păng du tơ̆ du tơ̆, ăn păng nter mpŏt nslŏng nslăng ngăn, lôh mpŭnh dak diu ta mbung, săk jăn lôh bŭr lôh môr, tât ma păng lĕ huăr ngăn, ri mơ brah djơh i ri lôh du n'hâm mê.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Mpôl oh mon May lĕ gâp đă đŏng, khân păng ntrŭt mâu ôh dơi lôh.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Brah Yêsu lah ma dâng lĕ bunuyh: “Hơi bunuyh djơh, bunuyh mâu iăt! Dah hôm jŏ ăn Gâp nsrôyh gŭ ndrel khân ay may i bunuyh dăng ko? Leo hŏm kon may i nây a dja.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Nôk kon păng brô̆ ê hŏ tât a Brah Yêsu, brah djơh nklơ̆ păng chôt nslŏng nslăng ro. Jêh ri Brah Yêsu mbram brah djơh ri, jan kon păng bah, leo păng ma bơ̆ păng nơm.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Lĕ bunuyh ta nây ndrŏt hih rhŏl dadê ngăn say nau dơi Kôranh Brah kơt nây.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Ăn khân ay may ndjôt iăt nau dja, nkah săk lơi chuêl ôh, bơi tât bu njŭn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ta ti bunuyh nhŭp.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Jêh tăng nau Brah Yêsu ri nơh, mpôl oh mon mâu vât ôh nau Păng lah nây, yorlah Kôranh Brah ê hŏ ăn khân păng vât ôh, khân păng klach mâu bănh ôp đŏng.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Geh du nar mpôl oh mon gŭ tâm rlăch băl ma nau khân păng ŭch gĭt ma mpôl khân păng nơm, bu moh păng i kuŏng rlau bu.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yơn ma Brah Yêsu lĕ gĭt nau khân păng mân nây, jêh ri Păng leo du huê kon se jê̆ gŭ dăch kêng Păng nơm.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Jêh ri Păng lah: “Bu moh rom du huê kon se jê̆ yor ma ŭch iăt nau Gâp, tâm ban ma rom Gâp nơm đŏng. Jêh ri bu moh păng i rom Gâp tâm ban ma rom Bơ̆ Gâp i tơm njuăl Gâp nơh đŏng. Bu moh păng i jê̆ ta nâm bu dâng lĕ ta mpôl khân ay may, păng i nây jêng kuŏng rlau bu.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Jêh ri Yôhan mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, hên say du huê bunuyh ntrŭt brah djơh ma moh rnha May. Jêh ri hên buay păng, yorlah păng mâu geh ôh mpôl bân.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Brah Yêsu lah ma păng: “Lơi buay păng ôh, bu moh păng i mâu tâm rdâng đah khân ay may, bunuyh i nây jêng mpôl băl mpeh ma khân ay may.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Tât bơi di nar Brah Yêsu hao sât ta ntŭk Kôranh Brah ta kalơ, Păng nsrôyh hăn jât ƀon Yêrusalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Jêh ri Brah Yêsu hăn jât du ƀon ta bri Samari, Păng đă bunuyh aƀă hăn lor gay ma ndrăp ntŭk vơt dơn Păng.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Tih ma ta ƀon i nây bu mâu ôh rom Brah Yêsu gŭ ta ri, yorlah khân păng gĭt jêh Brah Yêsu ŭch hăn n'hot jât ƀon kuŏng Yêrusalem.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Tât khân păng say kơt nây, bar hê oh mon, Yakơ, ndrel ma Yôhan, khân păng lah: “Hơi Kôranh, May ŭch bơh, ăn hên kuăl ŭnh tă kalơ trôk tŭp ta ƀon dja, su lơi phung i nây, jan kơt Êliya păng jan kăl e nơh?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Brah Yêsu uănh jât khân păng n'ho ma r'ŏt khân păng: [“Khân may mâu gĭt moh huêng gŭ ta trôm săk khân may,
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 yorlah Gâp i Kon Bunuyh, tă bơh Kôranh Brah văch, gay ma rklaih bunuyh, mâu ŭch ôh lơh hêng bunuyh.”] Jêh ri leo băl n'hot jât ƀon êng jât.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Dôl Brah Yêsu brô̆ rŏ trong ri, geh du huê bu klô lah ma Păng: “Hơi Kôranh, ah ntŭk May hăn? Gâp hăn tâng May đŏng.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Brah Yêsu lah ma păng: “Lŏng srot geh trôm ntŭk păng gŭ, siŭm nar geh rsuăn đŏng, tih ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mâu geh ôh ntŭk Gâp nơm ngăn ma dŏm bôk.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Jêh ri Brah Yêsu lah ma du huê bunuyh êng jât: “Hô̆, hăn tâng Gâp!” Bunuyh i nây ơh: “Hơi Kôranh, ăn gâp kŏp bơ̆ gâp khât, ndrel ma tŏp păng ƀŏt.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Brah Yêsu lah ma păng: “Bunuyh mâu iăt nau Gâp tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ăn khân păng tâm tŏp êng ndrăng khân păng nơm, may ma hăn mbơh nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Geh du huê bunuyh jât lah ma Păng đŏng: “Hơi Kôranh, gâp ŭch tâng May đŏng, yơn ma ăn gâp hăn ntĭnh rnăk vâl gâp ƀŏt.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Brah Yêsu lah ma păng: “Bu moh i kuăn n'gŏl chuŏr, jêh ri n'gâl jât kơi, bunuyh i nây mâu ôh ăn Kôranh Brah mât uănh ma păng.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.