Lucas 4
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh dak rlai Yôrđăn n'ho ma Brah Huêng Ueh gŭ ta Păng ngăn, jêh ri Brah Huêng Ueh i kloh ueh leo Păng ta bri rdah ngai bơh ƀon ngăn.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Ta ntŭk nây kôranh mpôl brah djơh ndơm Păng 40 năng 40 nar, nôk nây Păng mâu geh ôh lăp ndơ sông sa du rnglay ta săk. Jêh bơh nây Păng ji ngot ngăn ro.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Jêh ri kôranh mpôl brah djơh lah ma Păng: “Lah May Kon Kôranh Brah ngăn ngên, lŏng May đă lŭ dja ăn jêng nŭmpăng.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Brah Yêsu ơh: “Mâu ôh, lĕ bu nchih jêh ta Nau Kôranh Brah Ngơi: ‘Bunuyh mâu ôh rêh tă bơh ndơ sông sa dơm’.”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Jêh ri kôranh mpôl brah djơh leo Brah Yêsu ta ntŭk prêh, nhhơ du ndŏm dơm ăn Păng say dâng lĕ bri dak ta neh ntu dja.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Jêh ri lah ma Brah Yêsu: “Gâp ăn nau dơi ma May mât uănh dâng lĕ bri dak i nây, ndrel ma lĕ drăp ndơ nau khlay geh ta bri dak i nây, gâp ăn ma May dadê, yorlah lĕ drăp ndơ i nây nơh jêng drăp ndơ gâp nơm dadê, bu moh gâp ŭch ăn dŭt ta gâp nơm dơm.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Lah ndri May yơk mbah ma gâp dô, ndri mơ dâng lĕ drăp ndơ i nây jêng drăp ndơ May dadê ro.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Brah Yêsu lah ma păng: “Mâu ôh, lĕ bu nchih jêh ta Nau Kôranh Brah Ngơi kăl e nơh:
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Jêh bơh nây păng leo Brah Yêsu lăp ta ƀon kuŏng Yêrusalem, jêh ri ăn Brah Yêsu dâk ta kalơ chor nhih jan brah ma Kôranh Brah, ta ntŭk i dŭt prêh nây, păng lah ma Brah Yêsu: “Lah May Kon Kôranh Brah ngăn ngên, lŏng May nsăt jât dŏng su,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 yorlah lĕ bu nchih jêh ta Nau Kôranh Brah Ngơi:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ti Păng drơ May,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Brah Yêsu ơh lah: “Lĕ bu nchih jêh ta Nau Kôranh Brah Ngơi lah: ‘Lơi ôh rlong nau dơi Kôranh Brah i brah may nơm’.”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Lĕ jêh ăp phiao păng ndơm Brah Yêsu, jêh ri păng du tă bơh Brah Yêsu ri n'ho ma kŏp tât di nar jât.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Jêh ri Brah Yêsu plơ̆ sât ta bri Galilê. Nau dơi Brah Huêng Ueh gŭ ta Păng. Jêh ri bu lư săk Păng ăp ntŭk ta bri i nây.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Păng gŭ ntŭm nti bu ăp ntŭk ta nhih rƀŭn khân păng nơm, ăp bunuyh rnê Păng dadê ngăn.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Geh du nar ri Brah Yêsu hăn ta ƀon Nasaret, ntŭk Păng gŭ bơh jê̆ nơh. Tâng ma nau vay Păng nơh, nar Saƀăt i nar rlu phung Israel Păng hăn ta nhih rƀŭn. Jêh ri Păng dâk gay ma ndrăp rŏ Nau Kôranh Brah Ngơi ăn bu iăt.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Jêh ri bu sŏ Nau Kôranh Brah Ngơi, samƀŭt Êsai nchih i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, ndơ̆ ăn Brah Yêsu. Jêh ri Păng pơk ling uănh ta plăng ntŭk Êsai nchih lah:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 ‘Brah Huêng Ueh gŭ ta Gâp,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 N'ho ma mbơh năm Kôranh Brah yô̆ nđach lĕ tât’.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Lôch jêh Brah Yêsu rŏ nau i nây, Păng klôn Nau Kôranh Brah Ngơi ndơ̆ ăn ma bunuyh mât nhih rƀŭn, jêh ri Păng gŭ nti nau i nây. Lĕ bunuyh gŭ ta trôm nhih i nây uănh phŏng rao lao jât Păng ri dadê.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Lĕ Nau Kôranh Brah Ngơi i khân ay may tăng ndơh nơh, nar dja lĕ tât ngăn ro.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Bơh ntơm dâng lĕ bunuyh ta nây khân păng maak rnê ma bŏr mbung Păng dadê, tăng nau Păng nti nơh blao ueh ngăn. Jêh ri geh bunuyh tâm rlăch ma nau Păng mbơh i nây nơh, khân păng lah: “Hay! Mơm Păng bănh ngơi kơt nây? Yorlah Păng i nây Kon Yôsep dơm.”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ngăn ro, khân ay may sŏ nau ngơi ntât dja lah ma Gâp: ‘Hơi Kôranh dak si, săm bah săk may nơm lor ƀŏt’, geh nau khlay lah ‘Hên lư tăng nau May lĕ jan ta ƀon Kapơnŭm, lŏng jan tay nau i nây ta ƀon May nơm dja đŏng’.”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Brah Yêsu lah tay ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah ta ƀon păng nơm mâu geh ôh bu iăt nau păng.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, rnha păng Êliya, nôk nây geh năm phang jŏ pe năm n'gul, mâu geh ôh ndơ sông sa, geh nau ji sŏt ji ngot kuŏng lam bri. Geh ŏk đŏng bu ur ndrô ta bri Israel.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Yơn ma Kôranh Brah mâu ôh đă păng hăn kơl du huê bu ur ndrô i nây, Păng đă hăn kơl nkhơng du huê bu ur ndrô ta bri Siđôn, ƀon Sarĭpđa ri.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Geh du huê jât bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, rnha păng Êlisê, geh ŏk bunuyh phŭng sa ta bri Israel, mâu ôh du huê bah, dơn bah du huê ta phung bri Siri dơm rnha păng Namăn.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Tât ma tăng nau Brah Yêsu ngơi kơt ri, lĕ bunuyh gŭ iăt ji nuih ma Păng dadê ngăn.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Jêh ri khân păng dâk drưm njôm jŭm Brah Yêsu têk nglôh Păng du lôh bơh ƀon bu jan ta kalơ yôk nây, leo Păng jât jreng yôk ri gay ma nklơ̆ jât dŏng su.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Yơn lah Brah Yêsu brô̆ rŏ vah vang bunuyh ŏk lôh bơh ntŭk nây.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Jêh ri Brah Yêsu hăn jât ƀon Kapơnŭm, ta bri Galilê. Ăp nar Saƀăt i nar rlu phung Israel, Brah Yêsu ntŭm nti bu ta nhih rƀŭn.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Bu ndrŏt hih rhŏl ngăn tăng nau Păng nti i nây, yorlah nau ngơi Păng geh nau dơi, tih băl đah nau bu êng êng nti.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Geh du nar Saƀăt, ta nhih rƀŭn nây geh du huê bu klô brah djơh lăp ta săk păng, jan ăn nter dŭt dăng dăng lah:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Ơ Brah Yêsu tă bơh ƀon Nasaret! Lơi May rkhuak hên, May hăn ŭch lơh lơi hên bơh? Gâp năl May ngăn, May i nây i Bunuyh kloh ueh tă bơh Kôranh Brah.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Brah Yêsu de mbram brah djơh i nây: “Lơi hôm ngơi, gŭ iăt săk rklăk hŏ, du lôh hŏm bơh bunuyh i nây!” Brah djơh lơh bu klô i nây ăn păng chôt ta năp băl phung, jêh ri lôh ƀhŭch bơh bunuyh i nây, mâu ôh ăn ôbăl geh nau ji.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Dâng lĕ bunuyh say kơt nây nơh, ndrŏt hih rhŏl dadê ngăn, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Hay! Mơm nau ngơi Păng i nây dâng tam ngăn hiah, dơi đă brah djơh lôh, lôh ngăn ro.”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Bu lư rnha săk Brah Yêsu lam ntŭk ăp ƀon i nây ngăn ro.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Jêh Brah Yêsu lôh bơh nhih rƀŭn nây, hăn jât jay Simôn, ta jay i nây mê̆ po Simôn geh nau ji, ta săk păng dôh hô ngăn, bu dăn Brah Yêsu jan ăn bah po păng i ri.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Jêh ri Brah Yêsu hăn ta bunuyh ji i nây, n'ho ma mbram nau ji i ri, nau ji bah ndal ro. Jêh ri păng dâk đưp jan kar ndrăp ndơ sông sa ăn ma bu năch i gŭ ta jay nây.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Tât kêng măng bunuyh ta ƀon i nây khân păng leo oh nô i geh nau ji êng êng ran mâp Brah Yêsu. Păng tê̆ ti kalơ săk phung bunuyh ji i nây ăp khân păng, jan khân păng bah ji dadê.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Geh bunuyh ŏk brah djơh lôh bơh săk khân păng, n'ho ma nter lah: “May Kon Kôranh Brah!”, yorlah khân păng gĭt Brah Yêsu Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl. Tih ma Brah Yêsu mbram mpôl brah djơh mâu ăn ôh ngơi.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Tât ơm ôi ôi tay ri, Brah Yêsu lôh bơh ƀon i nây hăn du huê êng ta ntŭk rdah ngai đah bunuyh gay ma mbơh sơm. Yơn ma geh phung ƀon lan tâng joi Păng groch groch ngăn, tât say Brah Yêsu khân păng kŏn gŭ ndrel mâu ăn ôh Păng du bơh khân păng.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Kôranh Brah đă Gâp mbơh nau mhe mhan ueh jêng Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, ăn ma ƀon êng êng jât, yor nau dja dâng Păng đă Gâp hăn ta dja.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Jêh ri Brah Yêsu mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăp nhih rƀŭn phung Israel rŏ bri Galilê ri.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.