Lucas 24
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Ta nar tŏl nguai pơh nây, ƀhit ang bri hôm ngo, mpôl bu ur i nây leo băl hăn ta môch, ndjôt ndơ ƀô kah ndơ i khân pre lĕ jêh ndrăp ri nơh ma tê̆ ta săk Brah Yêsu [geh bunuyh aƀă hăn ndrel đŏng].
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Tât ta nây khân păng say lŭ i rdŏl ntu môch nơh lĕ rlă jêh.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Jêh ri khân păng lăp ta trôm ntu nây, uănh săk Brah Yêsu ta ri mâu hôm ôh say.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Dôl mpôl bu ur mân rvê ma nau nây, jêh ri dô ma say geh bar hê bunuyh nsoh n'gut ao nglang chrat ngăn, dâk ta meng khân păng ri.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Khân păng klach nsŏr ngăn, gŭ kŭnh bôk jât neh su, jêh ri mpôl i bar hê nây lah ma khân păng: “Moh joi khân ay re Bunuyh rêh ta ntŭk bunuyh khât dja?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Păng mâu hôm ôh ta dja, Păng lĕ dâk rêh jêh. Khân ay mâu kah gĭt nau Păng lĕ ngơi nôk gŭ ta bri Galilê nơh?
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Păng lah: ‘Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, nau bu njŭn Gâp ta phung tih, nđâp ma nau bu nkhât Gâp ta si tâm rkăng iăt ma geh ngăn, yơn ma tât pe nar bơh kơi Gâp dâk rêh tay’.”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Jêh ri mpôl bu ur i nây kah gĭt ro nau Brah Yêsu ngơi nơh.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Khân păng dâk sât bơh môch nây, mbơh nkoch nau i nây ăn ma 11 nuyh mpôl kôranh oh mon, ndrel ma dâng lĕ oh mon êng đŏng.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Bu ur i mbơh nkoch nau nây ăn ma mpôl kôranh oh mon, ta nây geh Mari tă bơh ƀon Mađala, geh Yôănna, ndrel ma Mari i mê̆ Yakơ, nđâp ma bu ur aƀă êng đŏng i hăn nây.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Mpôl kôranh oh mon mâu ôh iăt nau khân păng mbơh nkoch nây, khân păng lah mpôl nây ngơi nklă dơm.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Yơn ma Pêtrôs dâk bơh nây, păng nchuăt jât môch ri, tât ta ri păng kŭnh uănh ta trôm, say dơm bok bu put Brah Yêsu hôm ta ri, jêh ri păng plơ̆ sât jât jay dja, mân rvê ma nau i nây.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Ta nar nây đŏng, geh bar hê oh mon hăn jât ƀon Êmos, ngai 11 kilômet ma ƀon kuŏng Yêrusalem.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Khân păng tâm nkoch bri i lĕ nau geh nây.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Dôl khân păng tâm nkoch nau i nây, Brah Yêsu hăn dăch khân păng, brô̆ ndrel khân păng,
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 tih ma khân păng mâu ôh năl Păng, yorlah Kôranh Brah mâu ăn năl.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Brah Yêsu ôp khân păng: “Moh nau nkoch khân mre dôl brô̆ rŏ trong ri hiah?” Jêh ri khân păng nsrŭng du ndŏm, muh măt sơh rơih ơyh.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Geh du huê rnha Klêupas ơh lah: “Dâng lĕ bunuyh ta Yêrusalem, ndrel ma dâng lĕ bu năch i hăn nhêt ƀŭn n'hot ta Yêrusalem gĭt nau geh dja bar pe nar a lor nơh dadê, mơm dâng du huê May ri lĭch gĭt?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Brah Yêsu ôp: “Moh nau hă?” Păng ơh: “Nau Yêsu i tă bơh ƀon Nasaret nơh hiơ. Păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, nau Păng nti geh nau dơi ngăn, ndrel ma jan ndơ ueh ndơ khlay kuŏng ta năp Kôranh Brah, ndrel ma ta bơh năp phung ƀon lan đŏng.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Yơn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh mât uănh hên, njŭn Păng ăn bu nkhât lơi Păng, nkhât Păng ta si tâm rkăng đŏng.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Lŏng hên de nană ma nơm Păng, hên vay nơm Păng ro jêng Nơm Rklaih dâng lĕ phung ƀon lan Israel bơh phung rlăng bân, aƀaơ dja geh nau kơt nây jât, ntơm bơh nar nây, lĕ geh pe nar ma nar dja jêh.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Ndrel ma geh bu ur mpôl hên aƀă, jan ăn hên geh nau ndrŏt dŭt hô đŏng, khân păng brô̆ ta môch ƀhit ang bri hôm ngo,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 uănh săk Brah Yêsu ta ri mâu ôh say. Khân păng plơ̆ sât bơh ri mbơh nkoch ma hên lah say tông păr, jêh ri tông păr de mbơh lah Brah Yêsu rêh.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Jêh ri geh mpôl hên aƀă hăn ta môch ri đŏng, say tâm ban kơt nau mpôl bu ur mbơh nơh ngăn, tih ma mâu geh ôh bunuyh say Păng.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hơi bunuyh mâu geh nau mân! Khân may mâu dơh iăt ôh dâng lĕ nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih jêh ma Brah Krist.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Iăt ma Brah Krist i Nơm Rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl dơn nau jêr jŏt nây lor ƀŏt, ri mơ dâng Kôranh Brah ăn Păng nau chrat ang, ăn Păng mât uănh dâng lĕ ndơ.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Jêh ri Brah Yêsu rblang lĕ nau bu nchih ma săk Păng ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi, ntơm bơh samƀŭt i Môsê nchih, tât ma dâng lĕ samƀŭt i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh nchih đŏng.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Jêh ri ƀon i oh mon ŭch hăn nây lĕ bơi tât. Jêh ri Brah Yêsu ndra jan ŭch hăn n'hot jât năp jât.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Mpôl oh mon nây kŏn Păng, khân păng lah: “Gŭ bêch ndrel hên ta dja ƀŏt heh, nar lĕ dêh bri lĕ ŭch măng đŏng.” Jêh ri Brah Yêsu veh bêch ndrel khân păng ta ri.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Dôl Brah Yêsu gŭ sông sa ndrel khân păng ta nsưng ri, Păng sŏ nŭmpăng lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri gĭch pă ăn ma khân păng sa.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Nôk nây măt khân păng dô ma say ang ro, uănh năl Brah Yêsu, tih ma Brah Yêsu roh klăk bơh khân păng.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Jêh ri khân păng tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Nôk Păng ngơi đah bân, n'ho ma rblang Nau Kôranh Brah Ngơi rŏ trong nơh, Păng pơk bôk tôr bân, ta nuih n'hâm bân răm maak ngăn.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Jêh ri khân păng dâk plơ̆ sât brŭl jât Yêrusalem ro, tât ta nây say 11 nuyh mpôl kôranh oh mon gŭ tâm rƀŭn, ndrel ma bunuyh aƀă êng đŏng.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Mpôl i nây mbơh ma khân păng: “Brah Yêsu lĕ dâk rêh ngăn, Păng nhhơ săk ăn ma Simôn say.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Jêh ri bar hê oh mon nây mbơh nkoch lĕ nau geh rŏ trong nơh, ndrel ma nau khân păng gĭt năl n'hêl Brah Yêsu, dôl Păng gĭch nŭmpăng ăn ma khân păng.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Dôl bar hê oh mon nây hôm mbơh nkoch nau i nây, dô ma say Brah Yêsu dâk ta nklang khân păng dâng lĕ mpôl oh mon nây, jêh ri lah ma khân păng: “Ăn nau ueh lăng đăp mpăn gŭ ndrel khân ay may.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Lĕ khân păng klach nsŏr hô ngăn, nđôn lah chiak nhhu.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Mơm nuih n'hâm khân ay may dâng geh ma phơr, dâng geh ma mâu iăt Gâp rêh ngăn?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Lŏng khân ay may uănh rmanh ta jŏng ti Gâp dja, gay ma gĭt n'hêl lah Gâp ngăn ro, lŏng pah săk Gâp, gay ma gĭt geh săk ngăn. Chiak nhhu lĭch ôh bŭt nting bŭt mlay kơt Gâp dja.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Jêh Brah Yêsu ngơi kơt nây, Păng nhhơ jŏng ti rmanh ăn ma khân păng say.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mpôl oh mon ê hŏ ôh iăt, nuih n'hâm khân păng maak, yơn ma ê hŏ lăng vât ôh. Jêh ri Brah Yêsu ôp ma khân păng: “Khân ay may ta dja geh ndơ sông sa đŏng?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Bu de sŏ ka gŭch du gŏl, ndơ̆ ăn Păng,
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 jêh ri Brah Yêsu sŏ sa ta năp dâng lĕ khân păng.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Păng lah ma khân păng: “Dja nau Gâp mbơh ma khân ay may dôl Gâp hôm gŭ ndrel khân ay may nơh, aƀaơ dja Gâp mbơh tay ma khân ay may du tơ̆ jât: Dâng lĕ nau bu nchih lah ma Gâp kăl e nơh geh ta samƀŭt Nau Vay Môsê, ta samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, ndrel ma ta samƀŭt Nau Mprơ Ơm, păng geh ngăn kơt nây ro.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Jêh ri Brah Yêsu pơk bôk tôr khân păng ăn gĭt vât lĕ ndơ i lĕ geh nchih ma Păng nơm ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Brah Yêsu lah: “Lĕ geh nchih nđa: Iăt ma Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ri geh nau jêr jŏt, ndrel ma nau khât, yơn ma ta pe nar bơh kơi Păng dâk rêh đŏng.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Lĕ geh nchih đŏng: Ăn oh mon Brah Krist mbơh nkoch ta rnha săk Păng ăn ma bunuyh ta Yêrusalem lor, jêh ri dâng lĕ bunuyh ăp n'gor bri đŏng, mbơh nkoch đŏng ma nau rgâl nuih n'hâm djơh, ndrel ma nau Kôranh Brah yô̆ nđach ma khân păng mâu hôm kơp nau tih.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Khân ay may lĕ say ma măt jêh nau jêr jŏt, nau khât, ndrel ma nau dâk rêh Gâp, lah ndri ăn khân ay may mbơh nkoch nau khlay i nây ma bu.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Gâp ăn đŏng Brah Huêng Ueh gŭ ta khân ay may tay, kơt nau Bơ̆ lĕ jêh ton. Khân ay may gŭ ta Yêrusalem hŏ, n'ho ma tât Kôranh Brah ăn bêng khân ay may ma nau dơi i tă bơh Brah Huêng Ueh.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Jêh ri Brah Yêsu leo mpôl oh mon nây hăn dăch ma ƀon Ƀêthani, tât ta nây Brah Yêsu yơr ti ăn nau geh jêng ma khân păng.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Dôl Brah Yêsu ăn nau geh jêng ma mpôl oh mon i nây, Kôranh Brah n'hao Păng nkhah bơh khân păng nây hao sât ta ƀon ueh ta kalơ ri.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Jêh ri mpôl oh mon yơk mbah ma Păng, jêh ri khân păng răm maak dŭt hô plơ̆ sât ta ƀon Yêrusalem.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Khân păng hăn ta jŏng gung nhih jan brah ƀaƀơ, leo băl rnê ma Kôranh Brah.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.