Lucas 24
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Ta nar tŏl nguai pơh nây, ƀhit ang bri hôm ngo, mpôl bu ur i nây leo băl hăn ta môch, ndjôt ndơ ƀô kah ndơ i khân pre lĕ jêh ndrăp ri nơh ma tê̆ ta săk Brah Yêsu [geh bunuyh aƀă hăn ndrel đŏng].
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Tât ta nây khân păng say lŭ i rdŏl ntu môch nơh lĕ rlă jêh.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Jêh ri khân păng lăp ta trôm ntu nây, uănh săk Brah Yêsu ta ri mâu hôm ôh say.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Dôl mpôl bu ur mân rvê ma nau nây, jêh ri dô ma say geh bar hê bunuyh nsoh n'gut ao nglang chrat ngăn, dâk ta meng khân păng ri.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Khân păng klach nsŏr ngăn, gŭ kŭnh bôk jât neh su, jêh ri mpôl i bar hê nây lah ma khân păng: “Moh joi khân ay re Bunuyh rêh ta ntŭk bunuyh khât dja?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Păng mâu hôm ôh ta dja, Păng lĕ dâk rêh jêh. Khân ay mâu kah gĭt nau Păng lĕ ngơi nôk gŭ ta bri Galilê nơh?
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Păng lah: ‘Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, nau bu njŭn Gâp ta phung tih, nđâp ma nau bu nkhât Gâp ta si tâm rkăng iăt ma geh ngăn, yơn ma tât pe nar bơh kơi Gâp dâk rêh tay’.”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Jêh ri mpôl bu ur i nây kah gĭt ro nau Brah Yêsu ngơi nơh.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Khân păng dâk sât bơh môch nây, mbơh nkoch nau i nây ăn ma 11 nuyh mpôl kôranh oh mon, ndrel ma dâng lĕ oh mon êng đŏng.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Bu ur i mbơh nkoch nau nây ăn ma mpôl kôranh oh mon, ta nây geh Mari tă bơh ƀon Mađala, geh Yôănna, ndrel ma Mari i mê̆ Yakơ, nđâp ma bu ur aƀă êng đŏng i hăn nây.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Mpôl kôranh oh mon mâu ôh iăt nau khân păng mbơh nkoch nây, khân păng lah mpôl nây ngơi nklă dơm.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Yơn ma Pêtrôs dâk bơh nây, păng nchuăt jât môch ri, tât ta ri păng kŭnh uănh ta trôm, say dơm bok bu put Brah Yêsu hôm ta ri, jêh ri păng plơ̆ sât jât jay dja, mân rvê ma nau i nây.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ta nar nây đŏng, geh bar hê oh mon hăn jât ƀon Êmos, ngai 11 kilômet ma ƀon kuŏng Yêrusalem.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Khân păng tâm nkoch bri i lĕ nau geh nây.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Dôl khân păng tâm nkoch nau i nây, Brah Yêsu hăn dăch khân păng, brô̆ ndrel khân păng,
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 tih ma khân păng mâu ôh năl Păng, yorlah Kôranh Brah mâu ăn năl.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Brah Yêsu ôp khân păng: “Moh nau nkoch khân mre dôl brô̆ rŏ trong ri hiah?” Jêh ri khân păng nsrŭng du ndŏm, muh măt sơh rơih ơyh.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Geh du huê rnha Klêupas ơh lah: “Dâng lĕ bunuyh ta Yêrusalem, ndrel ma dâng lĕ bu năch i hăn nhêt ƀŭn n'hot ta Yêrusalem gĭt nau geh dja bar pe nar a lor nơh dadê, mơm dâng du huê May ri lĭch gĭt?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Brah Yêsu ôp: “Moh nau hă?” Păng ơh: “Nau Yêsu i tă bơh ƀon Nasaret nơh hiơ. Păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, nau Păng nti geh nau dơi ngăn, ndrel ma jan ndơ ueh ndơ khlay kuŏng ta năp Kôranh Brah, ndrel ma ta bơh năp phung ƀon lan đŏng.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Yơn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh mât uănh hên, njŭn Păng ăn bu nkhât lơi Păng, nkhât Păng ta si tâm rkăng đŏng.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Lŏng hên de nană ma nơm Păng, hên vay nơm Păng ro jêng Nơm Rklaih dâng lĕ phung ƀon lan Israel bơh phung rlăng bân, aƀaơ dja geh nau kơt nây jât, ntơm bơh nar nây, lĕ geh pe nar ma nar dja jêh.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ndrel ma geh bu ur mpôl hên aƀă, jan ăn hên geh nau ndrŏt dŭt hô đŏng, khân păng brô̆ ta môch ƀhit ang bri hôm ngo,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 uănh săk Brah Yêsu ta ri mâu ôh say. Khân păng plơ̆ sât bơh ri mbơh nkoch ma hên lah say tông păr, jêh ri tông păr de mbơh lah Brah Yêsu rêh.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Jêh ri geh mpôl hên aƀă hăn ta môch ri đŏng, say tâm ban kơt nau mpôl bu ur mbơh nơh ngăn, tih ma mâu geh ôh bunuyh say Păng.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hơi bunuyh mâu geh nau mân! Khân may mâu dơh iăt ôh dâng lĕ nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih jêh ma Brah Krist.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Iăt ma Brah Krist i Nơm Rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl dơn nau jêr jŏt nây lor ƀŏt, ri mơ dâng Kôranh Brah ăn Păng nau chrat ang, ăn Păng mât uănh dâng lĕ ndơ.”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Jêh ri Brah Yêsu rblang lĕ nau bu nchih ma săk Păng ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi, ntơm bơh samƀŭt i Môsê nchih, tât ma dâng lĕ samƀŭt i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh nchih đŏng.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Jêh ri ƀon i oh mon ŭch hăn nây lĕ bơi tât. Jêh ri Brah Yêsu ndra jan ŭch hăn n'hot jât năp jât.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Mpôl oh mon nây kŏn Păng, khân păng lah: “Gŭ bêch ndrel hên ta dja ƀŏt heh, nar lĕ dêh bri lĕ ŭch măng đŏng.” Jêh ri Brah Yêsu veh bêch ndrel khân păng ta ri.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Dôl Brah Yêsu gŭ sông sa ndrel khân păng ta nsưng ri, Păng sŏ nŭmpăng lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri gĭch pă ăn ma khân păng sa.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Nôk nây măt khân păng dô ma say ang ro, uănh năl Brah Yêsu, tih ma Brah Yêsu roh klăk bơh khân păng.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Jêh ri khân păng tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Nôk Păng ngơi đah bân, n'ho ma rblang Nau Kôranh Brah Ngơi rŏ trong nơh, Păng pơk bôk tôr bân, ta nuih n'hâm bân răm maak ngăn.”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Jêh ri khân păng dâk plơ̆ sât brŭl jât Yêrusalem ro, tât ta nây say 11 nuyh mpôl kôranh oh mon gŭ tâm rƀŭn, ndrel ma bunuyh aƀă êng đŏng.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Mpôl i nây mbơh ma khân păng: “Brah Yêsu lĕ dâk rêh ngăn, Păng nhhơ săk ăn ma Simôn say.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Jêh ri bar hê oh mon nây mbơh nkoch lĕ nau geh rŏ trong nơh, ndrel ma nau khân păng gĭt năl n'hêl Brah Yêsu, dôl Păng gĭch nŭmpăng ăn ma khân păng.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Dôl bar hê oh mon nây hôm mbơh nkoch nau i nây, dô ma say Brah Yêsu dâk ta nklang khân păng dâng lĕ mpôl oh mon nây, jêh ri lah ma khân păng: “Ăn nau ueh lăng đăp mpăn gŭ ndrel khân ay may.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Lĕ khân păng klach nsŏr hô ngăn, nđôn lah chiak nhhu.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Mơm nuih n'hâm khân ay may dâng geh ma phơr, dâng geh ma mâu iăt Gâp rêh ngăn?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Lŏng khân ay may uănh rmanh ta jŏng ti Gâp dja, gay ma gĭt n'hêl lah Gâp ngăn ro, lŏng pah săk Gâp, gay ma gĭt geh săk ngăn. Chiak nhhu lĭch ôh bŭt nting bŭt mlay kơt Gâp dja.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Jêh Brah Yêsu ngơi kơt nây, Păng nhhơ jŏng ti rmanh ăn ma khân păng say.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mpôl oh mon ê hŏ ôh iăt, nuih n'hâm khân păng maak, yơn ma ê hŏ lăng vât ôh. Jêh ri Brah Yêsu ôp ma khân păng: “Khân ay may ta dja geh ndơ sông sa đŏng?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Bu de sŏ ka gŭch du gŏl, ndơ̆ ăn Păng,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 jêh ri Brah Yêsu sŏ sa ta năp dâng lĕ khân păng.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Păng lah ma khân păng: “Dja nau Gâp mbơh ma khân ay may dôl Gâp hôm gŭ ndrel khân ay may nơh, aƀaơ dja Gâp mbơh tay ma khân ay may du tơ̆ jât: Dâng lĕ nau bu nchih lah ma Gâp kăl e nơh geh ta samƀŭt Nau Vay Môsê, ta samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, ndrel ma ta samƀŭt Nau Mprơ Ơm, păng geh ngăn kơt nây ro.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Jêh ri Brah Yêsu pơk bôk tôr khân păng ăn gĭt vât lĕ ndơ i lĕ geh nchih ma Păng nơm ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Brah Yêsu lah: “Lĕ geh nchih nđa: Iăt ma Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ri geh nau jêr jŏt, ndrel ma nau khât, yơn ma ta pe nar bơh kơi Păng dâk rêh đŏng.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Lĕ geh nchih đŏng: Ăn oh mon Brah Krist mbơh nkoch ta rnha săk Păng ăn ma bunuyh ta Yêrusalem lor, jêh ri dâng lĕ bunuyh ăp n'gor bri đŏng, mbơh nkoch đŏng ma nau rgâl nuih n'hâm djơh, ndrel ma nau Kôranh Brah yô̆ nđach ma khân păng mâu hôm kơp nau tih.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Khân ay may lĕ say ma măt jêh nau jêr jŏt, nau khât, ndrel ma nau dâk rêh Gâp, lah ndri ăn khân ay may mbơh nkoch nau khlay i nây ma bu.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Gâp ăn đŏng Brah Huêng Ueh gŭ ta khân ay may tay, kơt nau Bơ̆ lĕ jêh ton. Khân ay may gŭ ta Yêrusalem hŏ, n'ho ma tât Kôranh Brah ăn bêng khân ay may ma nau dơi i tă bơh Brah Huêng Ueh.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Jêh ri Brah Yêsu leo mpôl oh mon nây hăn dăch ma ƀon Ƀêthani, tât ta nây Brah Yêsu yơr ti ăn nau geh jêng ma khân păng.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Dôl Brah Yêsu ăn nau geh jêng ma mpôl oh mon i nây, Kôranh Brah n'hao Păng nkhah bơh khân păng nây hao sât ta ƀon ueh ta kalơ ri.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Jêh ri mpôl oh mon yơk mbah ma Păng, jêh ri khân păng răm maak dŭt hô plơ̆ sât ta ƀon Yêrusalem.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Khân păng hăn ta jŏng gung nhih jan brah ƀaƀơ, leo băl rnê ma Kôranh Brah.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.