Lucas 24
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Ta nar tŏl nguai pơh nây, ƀhit ang bri hôm ngo, mpôl bu ur i nây leo băl hăn ta môch, ndjôt ndơ ƀô kah ndơ i khân pre lĕ jêh ndrăp ri nơh ma tê̆ ta săk Brah Yêsu [geh bunuyh aƀă hăn ndrel đŏng].
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Tât ta nây khân păng say lŭ i rdŏl ntu môch nơh lĕ rlă jêh.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Jêh ri khân păng lăp ta trôm ntu nây, uănh săk Brah Yêsu ta ri mâu hôm ôh say.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Dôl mpôl bu ur mân rvê ma nau nây, jêh ri dô ma say geh bar hê bunuyh nsoh n'gut ao nglang chrat ngăn, dâk ta meng khân păng ri.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Khân păng klach nsŏr ngăn, gŭ kŭnh bôk jât neh su, jêh ri mpôl i bar hê nây lah ma khân păng: “Moh joi khân ay re Bunuyh rêh ta ntŭk bunuyh khât dja?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Păng mâu hôm ôh ta dja, Păng lĕ dâk rêh jêh. Khân ay mâu kah gĭt nau Păng lĕ ngơi nôk gŭ ta bri Galilê nơh?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Păng lah: ‘Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, nau bu njŭn Gâp ta phung tih, nđâp ma nau bu nkhât Gâp ta si tâm rkăng iăt ma geh ngăn, yơn ma tât pe nar bơh kơi Gâp dâk rêh tay’.”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Jêh ri mpôl bu ur i nây kah gĭt ro nau Brah Yêsu ngơi nơh.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Khân păng dâk sât bơh môch nây, mbơh nkoch nau i nây ăn ma 11 nuyh mpôl kôranh oh mon, ndrel ma dâng lĕ oh mon êng đŏng.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Bu ur i mbơh nkoch nau nây ăn ma mpôl kôranh oh mon, ta nây geh Mari tă bơh ƀon Mađala, geh Yôănna, ndrel ma Mari i mê̆ Yakơ, nđâp ma bu ur aƀă êng đŏng i hăn nây.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Mpôl kôranh oh mon mâu ôh iăt nau khân păng mbơh nkoch nây, khân păng lah mpôl nây ngơi nklă dơm.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Yơn ma Pêtrôs dâk bơh nây, păng nchuăt jât môch ri, tât ta ri păng kŭnh uănh ta trôm, say dơm bok bu put Brah Yêsu hôm ta ri, jêh ri păng plơ̆ sât jât jay dja, mân rvê ma nau i nây.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Ta nar nây đŏng, geh bar hê oh mon hăn jât ƀon Êmos, ngai 11 kilômet ma ƀon kuŏng Yêrusalem.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Khân păng tâm nkoch bri i lĕ nau geh nây.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Dôl khân păng tâm nkoch nau i nây, Brah Yêsu hăn dăch khân păng, brô̆ ndrel khân păng,
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 tih ma khân păng mâu ôh năl Păng, yorlah Kôranh Brah mâu ăn năl.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Brah Yêsu ôp khân păng: “Moh nau nkoch khân mre dôl brô̆ rŏ trong ri hiah?” Jêh ri khân păng nsrŭng du ndŏm, muh măt sơh rơih ơyh.
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Geh du huê rnha Klêupas ơh lah: “Dâng lĕ bunuyh ta Yêrusalem, ndrel ma dâng lĕ bu năch i hăn nhêt ƀŭn n'hot ta Yêrusalem gĭt nau geh dja bar pe nar a lor nơh dadê, mơm dâng du huê May ri lĭch gĭt?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Brah Yêsu ôp: “Moh nau hă?” Păng ơh: “Nau Yêsu i tă bơh ƀon Nasaret nơh hiơ. Păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, nau Păng nti geh nau dơi ngăn, ndrel ma jan ndơ ueh ndơ khlay kuŏng ta năp Kôranh Brah, ndrel ma ta bơh năp phung ƀon lan đŏng.
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Yơn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh mât uănh hên, njŭn Păng ăn bu nkhât lơi Păng, nkhât Păng ta si tâm rkăng đŏng.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Lŏng hên de nană ma nơm Păng, hên vay nơm Păng ro jêng Nơm Rklaih dâng lĕ phung ƀon lan Israel bơh phung rlăng bân, aƀaơ dja geh nau kơt nây jât, ntơm bơh nar nây, lĕ geh pe nar ma nar dja jêh.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Ndrel ma geh bu ur mpôl hên aƀă, jan ăn hên geh nau ndrŏt dŭt hô đŏng, khân păng brô̆ ta môch ƀhit ang bri hôm ngo,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 uănh săk Brah Yêsu ta ri mâu ôh say. Khân păng plơ̆ sât bơh ri mbơh nkoch ma hên lah say tông păr, jêh ri tông păr de mbơh lah Brah Yêsu rêh.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Jêh ri geh mpôl hên aƀă hăn ta môch ri đŏng, say tâm ban kơt nau mpôl bu ur mbơh nơh ngăn, tih ma mâu geh ôh bunuyh say Păng.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hơi bunuyh mâu geh nau mân! Khân may mâu dơh iăt ôh dâng lĕ nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih jêh ma Brah Krist.
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Iăt ma Brah Krist i Nơm Rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl dơn nau jêr jŏt nây lor ƀŏt, ri mơ dâng Kôranh Brah ăn Păng nau chrat ang, ăn Păng mât uănh dâng lĕ ndơ.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Jêh ri Brah Yêsu rblang lĕ nau bu nchih ma săk Păng ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi, ntơm bơh samƀŭt i Môsê nchih, tât ma dâng lĕ samƀŭt i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh nchih đŏng.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Jêh ri ƀon i oh mon ŭch hăn nây lĕ bơi tât. Jêh ri Brah Yêsu ndra jan ŭch hăn n'hot jât năp jât.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Mpôl oh mon nây kŏn Păng, khân păng lah: “Gŭ bêch ndrel hên ta dja ƀŏt heh, nar lĕ dêh bri lĕ ŭch măng đŏng.” Jêh ri Brah Yêsu veh bêch ndrel khân păng ta ri.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Dôl Brah Yêsu gŭ sông sa ndrel khân păng ta nsưng ri, Păng sŏ nŭmpăng lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri gĭch pă ăn ma khân păng sa.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Nôk nây măt khân păng dô ma say ang ro, uănh năl Brah Yêsu, tih ma Brah Yêsu roh klăk bơh khân păng.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Jêh ri khân păng tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Nôk Păng ngơi đah bân, n'ho ma rblang Nau Kôranh Brah Ngơi rŏ trong nơh, Păng pơk bôk tôr bân, ta nuih n'hâm bân răm maak ngăn.”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Jêh ri khân păng dâk plơ̆ sât brŭl jât Yêrusalem ro, tât ta nây say 11 nuyh mpôl kôranh oh mon gŭ tâm rƀŭn, ndrel ma bunuyh aƀă êng đŏng.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Mpôl i nây mbơh ma khân păng: “Brah Yêsu lĕ dâk rêh ngăn, Păng nhhơ săk ăn ma Simôn say.”
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Jêh ri bar hê oh mon nây mbơh nkoch lĕ nau geh rŏ trong nơh, ndrel ma nau khân păng gĭt năl n'hêl Brah Yêsu, dôl Păng gĭch nŭmpăng ăn ma khân păng.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Dôl bar hê oh mon nây hôm mbơh nkoch nau i nây, dô ma say Brah Yêsu dâk ta nklang khân păng dâng lĕ mpôl oh mon nây, jêh ri lah ma khân păng: “Ăn nau ueh lăng đăp mpăn gŭ ndrel khân ay may.”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Lĕ khân păng klach nsŏr hô ngăn, nđôn lah chiak nhhu.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Mơm nuih n'hâm khân ay may dâng geh ma phơr, dâng geh ma mâu iăt Gâp rêh ngăn?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Lŏng khân ay may uănh rmanh ta jŏng ti Gâp dja, gay ma gĭt n'hêl lah Gâp ngăn ro, lŏng pah săk Gâp, gay ma gĭt geh săk ngăn. Chiak nhhu lĭch ôh bŭt nting bŭt mlay kơt Gâp dja.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Jêh Brah Yêsu ngơi kơt nây, Păng nhhơ jŏng ti rmanh ăn ma khân păng say.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mpôl oh mon ê hŏ ôh iăt, nuih n'hâm khân păng maak, yơn ma ê hŏ lăng vât ôh. Jêh ri Brah Yêsu ôp ma khân păng: “Khân ay may ta dja geh ndơ sông sa đŏng?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Bu de sŏ ka gŭch du gŏl, ndơ̆ ăn Păng,
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 jêh ri Brah Yêsu sŏ sa ta năp dâng lĕ khân păng.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Păng lah ma khân păng: “Dja nau Gâp mbơh ma khân ay may dôl Gâp hôm gŭ ndrel khân ay may nơh, aƀaơ dja Gâp mbơh tay ma khân ay may du tơ̆ jât: Dâng lĕ nau bu nchih lah ma Gâp kăl e nơh geh ta samƀŭt Nau Vay Môsê, ta samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, ndrel ma ta samƀŭt Nau Mprơ Ơm, păng geh ngăn kơt nây ro.”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Jêh ri Brah Yêsu pơk bôk tôr khân păng ăn gĭt vât lĕ ndơ i lĕ geh nchih ma Păng nơm ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Brah Yêsu lah: “Lĕ geh nchih nđa: Iăt ma Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ri geh nau jêr jŏt, ndrel ma nau khât, yơn ma ta pe nar bơh kơi Păng dâk rêh đŏng.
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Lĕ geh nchih đŏng: Ăn oh mon Brah Krist mbơh nkoch ta rnha săk Păng ăn ma bunuyh ta Yêrusalem lor, jêh ri dâng lĕ bunuyh ăp n'gor bri đŏng, mbơh nkoch đŏng ma nau rgâl nuih n'hâm djơh, ndrel ma nau Kôranh Brah yô̆ nđach ma khân păng mâu hôm kơp nau tih.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Khân ay may lĕ say ma măt jêh nau jêr jŏt, nau khât, ndrel ma nau dâk rêh Gâp, lah ndri ăn khân ay may mbơh nkoch nau khlay i nây ma bu.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Gâp ăn đŏng Brah Huêng Ueh gŭ ta khân ay may tay, kơt nau Bơ̆ lĕ jêh ton. Khân ay may gŭ ta Yêrusalem hŏ, n'ho ma tât Kôranh Brah ăn bêng khân ay may ma nau dơi i tă bơh Brah Huêng Ueh.”
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Jêh ri Brah Yêsu leo mpôl oh mon nây hăn dăch ma ƀon Ƀêthani, tât ta nây Brah Yêsu yơr ti ăn nau geh jêng ma khân păng.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Dôl Brah Yêsu ăn nau geh jêng ma mpôl oh mon i nây, Kôranh Brah n'hao Păng nkhah bơh khân păng nây hao sât ta ƀon ueh ta kalơ ri.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Jêh ri mpôl oh mon yơk mbah ma Păng, jêh ri khân păng răm maak dŭt hô plơ̆ sât ta ƀon Yêrusalem.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Khân păng hăn ta jŏng gung nhih jan brah ƀaƀơ, leo băl rnê ma Kôranh Brah.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.