Lucas 10

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jêh bơh kơi nây, Brah Yêsu kơih đŏng oh mon 72 nuyh jât, jêh ri đă khân păng hăn lor, hăn bar hê bar hê, ăp ƀon, ăp ntŭk i Brah Yêsu ŭch ndrăp hăn.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hơi oh mon, geh ŏk bunuyh ŭch iăt nau mhe mhan ueh, khân păng tâm ban ma ba lĕ dŭm i ŏk ngăn, bunuyh mbơh nkoch nau mhe mhan ueh tâm ban ma bunuyh rek, tih ma bunuyh i nây đê̆ dơm. Lah ndri dăn Kôranh Brah nơm i tơm ba nây njuăl bunuyh a êng jât, kơl rek ba dŭm i nây.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Ăn khân may hăn hŏm, Gâp đă khân may hăn tâm ban ma ăn kon be biăp gŭ ta nklang phung so bri.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Gâp đă khân may hăn săk dơm, lơi ndjôt prăk, lơi cheng dŭng, lơi ndjôt ntô jot, lah mâp bu rŏ trong lơi nkoch bri jŏ đŏng.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Moh jay i khân may lăp ri, ăn khân may lah kơt nđa lor: ‘Dăn Kôranh Brah ăn nau ueh lăng đăp mpăn ma bunuyh gŭ ta jay dja’.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Lah bunuyh ta jay i nây rom khân may ŭch nau đăp mpăn, nau đăp mpăn i khân may dăn nơh gŭ ta jay păng nây ro. Lah păng mâu ŭch, nau đăp mpăn i nây mâu hôm ôh gŭ ta jay păng nây.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Jêh ri gŭ ta jay păng i nây hŏ, lơi ôh ntrơn jay êng. Nhêt sông lĕ ndơ i bu ăn ma khân may, yorlah ndơ i nây jêng ndơ bu nkhôm ma khân may, bunuyh ntŭm nti bu tâm ban ma geh jan kar ma bu đŏng.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Moh ƀon i khân may hăn nây, lah geh bu rom, lĕ ndơ i bu ăn sa, khân may sa ro,
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 n'ho ma jan bah nau ji bu. Jêh ri mbơh nkoch ma ƀon nây: ‘Nau Kôranh Brah mât uănh khân ay may lĕ dăch ma khân ay may ngăn ro’.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Lah bu mâu ôh rom, ƀon i khân may lăp ri, lôh hŏm bơh ntŭk nây, hăn rŏ ƀon khân may lah kơt nđa:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Bol lah geh neh môi ntŭk ƀon khân ay may krêp ta jŏng hên, hên rtôh lơi ma khân ay may nơm đŏng, yơn ma ăn khân ay may gĭt nau dja, nau Kôranh Brah mât uănh khân ay may lĕ dăch ngăn ro’.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Khân may gŭ iăt nau Gâp ƀŏt, bunuyh ta ƀon Sôđŭm i jan tih dŭt hô kăl e nơh, ndri Kôranh Brah de lơh hêng khân păng ma ŭnh bơh kalơ trôk, khân păng i nây hôm e geh dôih thơl ma đah bunuyh ta ƀon i nây, ta nar Kôranh Brah phat dôih lam neh ntu.”
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Jêh ri Brah Yêsu lah jât: “Rêh rnhăl ngăn ma bunuyh gŭ ta ƀon Khôrasin, ndrel ma ƀon Ƀêtsaida, yorlah khân păng lĕ say dâng lĕ ndơ ueh ndơ khlay Gâp jan, tih ma mâu ôh rgâl lơi nuih n'hâm djơh. Bunuyh ta ƀon Tirus, ndrel ma ta ƀon Siđôn jêng phung mâu gĭt năl Kôranh Brah, lah khân păng say nau khlay i nây, khân păng rgâl lơi nuih n'hâm djơh ro, jêh ri gay ma nhhơ nau khân păng lĕ rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân păng nsoh n'gut ƀao chiăt, gŭ ta ŭnh buh.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Ndri ta nar Kôranh Brah phat dôih lam neh ntu tay, bunuyh ta ƀon kuŏng Tirus, ndrel ma ta ƀon kuŏng Siđôn, khân păng geh dôih thơl ta nâm bunuyh gŭ ta ƀon Khôrasin, ƀon Ƀêtsaida.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Bunuyh gŭ ta ƀon Kapơnŭm i ƀon Gâp gŭ jŏ khay, ndrel ma Gâp lĕ nti lĕ jan ndơ nau khlay
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng đŏng: “Bu moh păng i iăt nau khân may, tâm ban ma iăt nau Gâp đŏng. Bu moh i mâu iăt ôh nau khân may, tâm ban ma mâu iăt nau Gâp đŏng, bu moh mâu iăt nau Gâp, tâm ban ma mâu iăt đŏng nau Kôranh Brah nơm i njuăl đă Gâp hăn ta dja nơh.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Jêh ri mpôl oh mon i 72 nuyh nây plơ̆ sât bơh ri răm rhơn, khân păng nkoch nau ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, yor ma moh rnha săk May, bol lah brah djơh iăt nau hên đŏng.”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lĕ say Satăng i kôranh mpôl brah djơh tŭp tă bơh kalơ trôk tâm ban ma lơp nglayh ngăn.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Dja Gâp lĕ ăn nau dơi ma khân may, khân may dơi đah ma Satăng i kôranh mpôl brah djơh, ndrel ma lĕ mpôl djơh păng đŏng, dơi brô̆ jot bêh, ndrel ma ndơr ving, mâu geh ôh du ntil ndơ jan djơh ăn ma khân may.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Lơi ta răm ôh yor ma say brah djơh iăt nau khân may nây dơm, yơn ma ăn khân may răm maak Kôranh Brah lĕ geh nchih săk khân may ta kalơ trôk ntŭk Păng nơm gŭ ri hŏ, ndri nar jât năp tay khân may gŭ ndrel Kôranh Brah n'ho ro.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Nôk nây Brah Huêng Ueh i kloh ueh jan ăn Brah Yêsu geh nuih n'hâm răm maak ngăn, Brah Yêsu lah kơt nđa: “Hơi Bơ̆, i Kôranh ma trôk, ndrel ma neh ntu, Gâp rnê May hô ngăn, yorlah May lĕ nhhơ nau May ntơm mât uănh bunuyh dja ăn ma bunuyh rluk mâl mâu vât tâm ban ma kon se, jêh ri pôn ndŏp lơi ndơ i nây ma bunuyh i kơp êng săk khân păng nơm jêng bunuyh gĭt bunuyh blao. Hơi Bơ̆, nuih n'hâm May ŭch kơt nđa ro.”
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Jêh ri Păng lah jât: “Dâng lĕ ntil ndơ, lĕ Bơ̆ jao ma Gâp dadê jêh. Mâu geh ôh bunuyh gĭt năl Gâp lah i Kon Kôranh Brah, geh Bơ̆ Gâp nơm dơm gĭt năl, mâu geh ôh bunuyh gĭt năl Bơ̆ ngăn Gâp, geh Gâp i Kon Păng dơm gĭt năl, ndrel ma dâng lĕ bunuyh i Gâp ŭch ăn gĭt năl, du ri dơm.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Nôk mâu geh ôh bunuyh a êng gŭ ta ri, Brah Yêsu ngơi đah mpôl oh mon dơm, Păng lah: “Ueh maak ngăn ma khân ay may, yorlah măt khân ay may say dâng lĕ nau Gâp lĕ jan.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Gâp mbơh ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, ndrel ma ŏk kađăch phung Israel kăl e nơh ŭch say ngăn dâng lĕ nau i khân ay may lĕ say aƀaơ dja, tih ma mâu say ôh, khân păng ŭch tăng ngăn nau i khân ay may lĕ tăng dja, tih ma mâu tăng đŏng.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Nôk nây geh du huê nơm nti nau vay phung Israel, păng dâk ŭch ôp rlong Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, mơm ăn gâp jan gay ma geh nau rêh n'ho ro mêh?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Brah Yêsu ơh ma păng: “Moh ƀă geh nau Môsê nchih ta samƀŭt Nau Vay kăl e nây nơh? Dôl may uănh, moh ƀă may vât?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Bunuyh i nây ơh ma Brah Yêsu: “‘Ăn rŏng ma Kôranh Brah i brah khân ay may nơm ma lĕ nuih n'hâm, ma lĕ huêng, ma lĕ n'hâm suan, ndrel ma lĕ nau mân’, jêh ri ‘Rŏng ma bu chiao meng kơt rŏng ma săk may nơm đŏng’.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Brah Yêsu lah ma păng: “Nau may ơh i nây jêng di ngăn, ăn may jan kơt nau nây ƀaƀơ, ndri mơ nar jât năp tay may mra geh nau rêh n'ho ro.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Yơn ma bunuyh i nây ŭch nhhơ nau ôp păng nơm jêng nau ôp di, mâu ôh ôp rlong dơm, jêh ri ôp Brah Yêsu jât: “Lah ndri bu moh jêng bu chiao meng gâp mêh?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Brah Yêsu ơh ma păng ma nau ngơi ntât: “Geh du huê bu klô lôh bơh ƀon kuŏng Yêrusalem, hăn jât ƀon Yêrikhô ri. Rŏ trong nây păng mâp ma mpôl ntŭng, bu lơh păng tât khât yơh, sŏ lĕ drăp ndơ sŏ kho ao păng đŏng, jêh ri leo băl nchuăt lĕ rngăt, ntlơi êng ôbăl ta ri.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Jêh ri geh du huê ta mpôl jan brah hăn rŏ trong nây, mpôl i nây blao ngăn ta nau vay phung bân. Tât ma say bunuyh rmanh i nây, păng hăn der.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Jêh ri geh đŏng du huê mpôl Lêvi, mpôl i nây jêng nơm nti nau vay phung bân, păng hăn tât ta nây say bunuyh rmanh i nây, n'ho ma hăn der đŏng.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Nkhêp ngăn geh du huê mpôl bri Samari hăn rŏ trong nây đŏng, jêng bunuyh i phung bân mưch rmot hô ngăn, mpôl păng mâu ôh blao ta nau vay phung bân. Tât ma say bunuyh rmanh i nây, hô ngăn păng geh nau yô̆ geh nau nđach ma bunuyh i nây.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Păng hăn dăch jât bunuyh rmanh nây, păng sŏ dak ngi, sŏ ndrănh păng nơm bơh dja tŏ kalơ sôt bunuyh i nây, sơm put sôt păng ri, jêh ri pư tê̆ kalơ seh lia păng ncho ri, leo hăn ta jay veh bêch bu năch. Tât ta nây păng mât uănh bunuyh i nây jât.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Kah ôi tay păng ăn bar mlŏm prăk kăk ma tơm jay nây, nkre ma ntĭnh păng: ‘Đă may sơm mât săm bunuyh dja, lah lĕ dŏng rlau bơh prăk gâp ăn dja, tât gâp plơ̆ tay, gâp kơi ăn râng ma may’.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Lah ndri lĕ pe nuyh khân păng i nây, bu moh may mân jêng bunuyh chiao meng đah ma bunuyh mpôl ntŭng nây lơh mêh?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Nơm nti nây ơh: “Jêng bunuyh i geh nau yô̆ nđach ma păng i nây.” Brah Yêsu lah ma păng: “Ăn may hăn jan tâng kơt păng i du huê nây.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 — ausente —
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 — ausente —
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Lŏng Matha bŏp hô ngăn ma ndrăp piăng trao, jêh ri păng hăn mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, May mâu gĭt bơh, oh gâp ƀŏng êng gâp jan kar du huê êng dơm? May mbơh đă păng kơl gâp ƀă heh.”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Brah Yêsu ơh ma păng: “Ơ oh Matha, oh Matha ơi! Ay rngot rvê ma ndơ êng êng ŏk ngăn,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 yơn ma geh du nau kar dơm geh nau khlay, oh ay lĕ kơih jêh kar nau khlay i nây, jêng păng iăt nau Gâp nti. Nau i nây bu mâu ôh blao sŏ bơh păng.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.