Lucas 10
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Jêh bơh kơi nây, Brah Yêsu kơih đŏng oh mon 72 nuyh jât, jêh ri đă khân păng hăn lor, hăn bar hê bar hê, ăp ƀon, ăp ntŭk i Brah Yêsu ŭch ndrăp hăn.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hơi oh mon, geh ŏk bunuyh ŭch iăt nau mhe mhan ueh, khân păng tâm ban ma ba lĕ dŭm i ŏk ngăn, bunuyh mbơh nkoch nau mhe mhan ueh tâm ban ma bunuyh rek, tih ma bunuyh i nây đê̆ dơm. Lah ndri dăn Kôranh Brah nơm i tơm ba nây njuăl bunuyh a êng jât, kơl rek ba dŭm i nây.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Ăn khân may hăn hŏm, Gâp đă khân may hăn tâm ban ma ăn kon be biăp gŭ ta nklang phung so bri.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Gâp đă khân may hăn săk dơm, lơi ndjôt prăk, lơi cheng dŭng, lơi ndjôt ntô jot, lah mâp bu rŏ trong lơi nkoch bri jŏ đŏng.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Moh jay i khân may lăp ri, ăn khân may lah kơt nđa lor: ‘Dăn Kôranh Brah ăn nau ueh lăng đăp mpăn ma bunuyh gŭ ta jay dja’.
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Lah bunuyh ta jay i nây rom khân may ŭch nau đăp mpăn, nau đăp mpăn i khân may dăn nơh gŭ ta jay păng nây ro. Lah păng mâu ŭch, nau đăp mpăn i nây mâu hôm ôh gŭ ta jay păng nây.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Jêh ri gŭ ta jay păng i nây hŏ, lơi ôh ntrơn jay êng. Nhêt sông lĕ ndơ i bu ăn ma khân may, yorlah ndơ i nây jêng ndơ bu nkhôm ma khân may, bunuyh ntŭm nti bu tâm ban ma geh jan kar ma bu đŏng.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Moh ƀon i khân may hăn nây, lah geh bu rom, lĕ ndơ i bu ăn sa, khân may sa ro,
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 n'ho ma jan bah nau ji bu. Jêh ri mbơh nkoch ma ƀon nây: ‘Nau Kôranh Brah mât uănh khân ay may lĕ dăch ma khân ay may ngăn ro’.
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Lah bu mâu ôh rom, ƀon i khân may lăp ri, lôh hŏm bơh ntŭk nây, hăn rŏ ƀon khân may lah kơt nđa:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Bol lah geh neh môi ntŭk ƀon khân ay may krêp ta jŏng hên, hên rtôh lơi ma khân ay may nơm đŏng, yơn ma ăn khân ay may gĭt nau dja, nau Kôranh Brah mât uănh khân ay may lĕ dăch ngăn ro’.
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Khân may gŭ iăt nau Gâp ƀŏt, bunuyh ta ƀon Sôđŭm i jan tih dŭt hô kăl e nơh, ndri Kôranh Brah de lơh hêng khân păng ma ŭnh bơh kalơ trôk, khân păng i nây hôm e geh dôih thơl ma đah bunuyh ta ƀon i nây, ta nar Kôranh Brah phat dôih lam neh ntu.”
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Jêh ri Brah Yêsu lah jât: “Rêh rnhăl ngăn ma bunuyh gŭ ta ƀon Khôrasin, ndrel ma ƀon Ƀêtsaida, yorlah khân păng lĕ say dâng lĕ ndơ ueh ndơ khlay Gâp jan, tih ma mâu ôh rgâl lơi nuih n'hâm djơh. Bunuyh ta ƀon Tirus, ndrel ma ta ƀon Siđôn jêng phung mâu gĭt năl Kôranh Brah, lah khân păng say nau khlay i nây, khân păng rgâl lơi nuih n'hâm djơh ro, jêh ri gay ma nhhơ nau khân păng lĕ rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân păng nsoh n'gut ƀao chiăt, gŭ ta ŭnh buh.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Ndri ta nar Kôranh Brah phat dôih lam neh ntu tay, bunuyh ta ƀon kuŏng Tirus, ndrel ma ta ƀon kuŏng Siđôn, khân păng geh dôih thơl ta nâm bunuyh gŭ ta ƀon Khôrasin, ƀon Ƀêtsaida.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Bunuyh gŭ ta ƀon Kapơnŭm i ƀon Gâp gŭ jŏ khay, ndrel ma Gâp lĕ nti lĕ jan ndơ nau khlay
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng đŏng: “Bu moh păng i iăt nau khân may, tâm ban ma iăt nau Gâp đŏng. Bu moh i mâu iăt ôh nau khân may, tâm ban ma mâu iăt nau Gâp đŏng, bu moh mâu iăt nau Gâp, tâm ban ma mâu iăt đŏng nau Kôranh Brah nơm i njuăl đă Gâp hăn ta dja nơh.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Jêh ri mpôl oh mon i 72 nuyh nây plơ̆ sât bơh ri răm rhơn, khân păng nkoch nau ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, yor ma moh rnha săk May, bol lah brah djơh iăt nau hên đŏng.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lĕ say Satăng i kôranh mpôl brah djơh tŭp tă bơh kalơ trôk tâm ban ma lơp nglayh ngăn.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Dja Gâp lĕ ăn nau dơi ma khân may, khân may dơi đah ma Satăng i kôranh mpôl brah djơh, ndrel ma lĕ mpôl djơh păng đŏng, dơi brô̆ jot bêh, ndrel ma ndơr ving, mâu geh ôh du ntil ndơ jan djơh ăn ma khân may.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Lơi ta răm ôh yor ma say brah djơh iăt nau khân may nây dơm, yơn ma ăn khân may răm maak Kôranh Brah lĕ geh nchih săk khân may ta kalơ trôk ntŭk Păng nơm gŭ ri hŏ, ndri nar jât năp tay khân may gŭ ndrel Kôranh Brah n'ho ro.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Nôk nây Brah Huêng Ueh i kloh ueh jan ăn Brah Yêsu geh nuih n'hâm răm maak ngăn, Brah Yêsu lah kơt nđa: “Hơi Bơ̆, i Kôranh ma trôk, ndrel ma neh ntu, Gâp rnê May hô ngăn, yorlah May lĕ nhhơ nau May ntơm mât uănh bunuyh dja ăn ma bunuyh rluk mâl mâu vât tâm ban ma kon se, jêh ri pôn ndŏp lơi ndơ i nây ma bunuyh i kơp êng săk khân păng nơm jêng bunuyh gĭt bunuyh blao. Hơi Bơ̆, nuih n'hâm May ŭch kơt nđa ro.”
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Jêh ri Păng lah jât: “Dâng lĕ ntil ndơ, lĕ Bơ̆ jao ma Gâp dadê jêh. Mâu geh ôh bunuyh gĭt năl Gâp lah i Kon Kôranh Brah, geh Bơ̆ Gâp nơm dơm gĭt năl, mâu geh ôh bunuyh gĭt năl Bơ̆ ngăn Gâp, geh Gâp i Kon Păng dơm gĭt năl, ndrel ma dâng lĕ bunuyh i Gâp ŭch ăn gĭt năl, du ri dơm.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Nôk mâu geh ôh bunuyh a êng gŭ ta ri, Brah Yêsu ngơi đah mpôl oh mon dơm, Păng lah: “Ueh maak ngăn ma khân ay may, yorlah măt khân ay may say dâng lĕ nau Gâp lĕ jan.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Gâp mbơh ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, ndrel ma ŏk kađăch phung Israel kăl e nơh ŭch say ngăn dâng lĕ nau i khân ay may lĕ say aƀaơ dja, tih ma mâu say ôh, khân păng ŭch tăng ngăn nau i khân ay may lĕ tăng dja, tih ma mâu tăng đŏng.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Nôk nây geh du huê nơm nti nau vay phung Israel, păng dâk ŭch ôp rlong Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, mơm ăn gâp jan gay ma geh nau rêh n'ho ro mêh?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Brah Yêsu ơh ma păng: “Moh ƀă geh nau Môsê nchih ta samƀŭt Nau Vay kăl e nây nơh? Dôl may uănh, moh ƀă may vât?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Bunuyh i nây ơh ma Brah Yêsu: “‘Ăn rŏng ma Kôranh Brah i brah khân ay may nơm ma lĕ nuih n'hâm, ma lĕ huêng, ma lĕ n'hâm suan, ndrel ma lĕ nau mân’, jêh ri ‘Rŏng ma bu chiao meng kơt rŏng ma săk may nơm đŏng’.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Brah Yêsu lah ma păng: “Nau may ơh i nây jêng di ngăn, ăn may jan kơt nau nây ƀaƀơ, ndri mơ nar jât năp tay may mra geh nau rêh n'ho ro.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Yơn ma bunuyh i nây ŭch nhhơ nau ôp păng nơm jêng nau ôp di, mâu ôh ôp rlong dơm, jêh ri ôp Brah Yêsu jât: “Lah ndri bu moh jêng bu chiao meng gâp mêh?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Brah Yêsu ơh ma păng ma nau ngơi ntât: “Geh du huê bu klô lôh bơh ƀon kuŏng Yêrusalem, hăn jât ƀon Yêrikhô ri. Rŏ trong nây păng mâp ma mpôl ntŭng, bu lơh păng tât khât yơh, sŏ lĕ drăp ndơ sŏ kho ao păng đŏng, jêh ri leo băl nchuăt lĕ rngăt, ntlơi êng ôbăl ta ri.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Jêh ri geh du huê ta mpôl jan brah hăn rŏ trong nây, mpôl i nây blao ngăn ta nau vay phung bân. Tât ma say bunuyh rmanh i nây, păng hăn der.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Jêh ri geh đŏng du huê mpôl Lêvi, mpôl i nây jêng nơm nti nau vay phung bân, păng hăn tât ta nây say bunuyh rmanh i nây, n'ho ma hăn der đŏng.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Nkhêp ngăn geh du huê mpôl bri Samari hăn rŏ trong nây đŏng, jêng bunuyh i phung bân mưch rmot hô ngăn, mpôl păng mâu ôh blao ta nau vay phung bân. Tât ma say bunuyh rmanh i nây, hô ngăn păng geh nau yô̆ geh nau nđach ma bunuyh i nây.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Păng hăn dăch jât bunuyh rmanh nây, păng sŏ dak ngi, sŏ ndrănh păng nơm bơh dja tŏ kalơ sôt bunuyh i nây, sơm put sôt păng ri, jêh ri pư tê̆ kalơ seh lia păng ncho ri, leo hăn ta jay veh bêch bu năch. Tât ta nây păng mât uănh bunuyh i nây jât.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Kah ôi tay păng ăn bar mlŏm prăk kăk ma tơm jay nây, nkre ma ntĭnh păng: ‘Đă may sơm mât săm bunuyh dja, lah lĕ dŏng rlau bơh prăk gâp ăn dja, tât gâp plơ̆ tay, gâp kơi ăn râng ma may’.
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Lah ndri lĕ pe nuyh khân păng i nây, bu moh may mân jêng bunuyh chiao meng đah ma bunuyh mpôl ntŭng nây lơh mêh?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Nơm nti nây ơh: “Jêng bunuyh i geh nau yô̆ nđach ma păng i nây.” Brah Yêsu lah ma păng: “Ăn may hăn jan tâng kơt păng i du huê nây.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 — ausente —
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 — ausente —
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Lŏng Matha bŏp hô ngăn ma ndrăp piăng trao, jêh ri păng hăn mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, May mâu gĭt bơh, oh gâp ƀŏng êng gâp jan kar du huê êng dơm? May mbơh đă păng kơl gâp ƀă heh.”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Brah Yêsu ơh ma păng: “Ơ oh Matha, oh Matha ơi! Ay rngot rvê ma ndơ êng êng ŏk ngăn,
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 yơn ma geh du nau kar dơm geh nau khlay, oh ay lĕ kơih jêh kar nau khlay i nây, jêng păng iăt nau Gâp nti. Nau i nây bu mâu ôh blao sŏ bơh păng.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.