Lucas 10
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Jêh bơh kơi nây, Brah Yêsu kơih đŏng oh mon 72 nuyh jât, jêh ri đă khân păng hăn lor, hăn bar hê bar hê, ăp ƀon, ăp ntŭk i Brah Yêsu ŭch ndrăp hăn.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hơi oh mon, geh ŏk bunuyh ŭch iăt nau mhe mhan ueh, khân păng tâm ban ma ba lĕ dŭm i ŏk ngăn, bunuyh mbơh nkoch nau mhe mhan ueh tâm ban ma bunuyh rek, tih ma bunuyh i nây đê̆ dơm. Lah ndri dăn Kôranh Brah nơm i tơm ba nây njuăl bunuyh a êng jât, kơl rek ba dŭm i nây.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Ăn khân may hăn hŏm, Gâp đă khân may hăn tâm ban ma ăn kon be biăp gŭ ta nklang phung so bri.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Gâp đă khân may hăn săk dơm, lơi ndjôt prăk, lơi cheng dŭng, lơi ndjôt ntô jot, lah mâp bu rŏ trong lơi nkoch bri jŏ đŏng.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Moh jay i khân may lăp ri, ăn khân may lah kơt nđa lor: ‘Dăn Kôranh Brah ăn nau ueh lăng đăp mpăn ma bunuyh gŭ ta jay dja’.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Lah bunuyh ta jay i nây rom khân may ŭch nau đăp mpăn, nau đăp mpăn i khân may dăn nơh gŭ ta jay păng nây ro. Lah păng mâu ŭch, nau đăp mpăn i nây mâu hôm ôh gŭ ta jay păng nây.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Jêh ri gŭ ta jay păng i nây hŏ, lơi ôh ntrơn jay êng. Nhêt sông lĕ ndơ i bu ăn ma khân may, yorlah ndơ i nây jêng ndơ bu nkhôm ma khân may, bunuyh ntŭm nti bu tâm ban ma geh jan kar ma bu đŏng.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Moh ƀon i khân may hăn nây, lah geh bu rom, lĕ ndơ i bu ăn sa, khân may sa ro,
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 n'ho ma jan bah nau ji bu. Jêh ri mbơh nkoch ma ƀon nây: ‘Nau Kôranh Brah mât uănh khân ay may lĕ dăch ma khân ay may ngăn ro’.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Lah bu mâu ôh rom, ƀon i khân may lăp ri, lôh hŏm bơh ntŭk nây, hăn rŏ ƀon khân may lah kơt nđa:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Bol lah geh neh môi ntŭk ƀon khân ay may krêp ta jŏng hên, hên rtôh lơi ma khân ay may nơm đŏng, yơn ma ăn khân ay may gĭt nau dja, nau Kôranh Brah mât uănh khân ay may lĕ dăch ngăn ro’.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Khân may gŭ iăt nau Gâp ƀŏt, bunuyh ta ƀon Sôđŭm i jan tih dŭt hô kăl e nơh, ndri Kôranh Brah de lơh hêng khân păng ma ŭnh bơh kalơ trôk, khân păng i nây hôm e geh dôih thơl ma đah bunuyh ta ƀon i nây, ta nar Kôranh Brah phat dôih lam neh ntu.”
12 E Jesus disse mais isto:
13 Jêh ri Brah Yêsu lah jât: “Rêh rnhăl ngăn ma bunuyh gŭ ta ƀon Khôrasin, ndrel ma ƀon Ƀêtsaida, yorlah khân păng lĕ say dâng lĕ ndơ ueh ndơ khlay Gâp jan, tih ma mâu ôh rgâl lơi nuih n'hâm djơh. Bunuyh ta ƀon Tirus, ndrel ma ta ƀon Siđôn jêng phung mâu gĭt năl Kôranh Brah, lah khân păng say nau khlay i nây, khân păng rgâl lơi nuih n'hâm djơh ro, jêh ri gay ma nhhơ nau khân păng lĕ rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân păng nsoh n'gut ƀao chiăt, gŭ ta ŭnh buh.
13 Jesus continuou:
14 Ndri ta nar Kôranh Brah phat dôih lam neh ntu tay, bunuyh ta ƀon kuŏng Tirus, ndrel ma ta ƀon kuŏng Siđôn, khân păng geh dôih thơl ta nâm bunuyh gŭ ta ƀon Khôrasin, ƀon Ƀêtsaida.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Bunuyh gŭ ta ƀon Kapơnŭm i ƀon Gâp gŭ jŏ khay, ndrel ma Gâp lĕ nti lĕ jan ndơ nau khlay
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng đŏng: “Bu moh păng i iăt nau khân may, tâm ban ma iăt nau Gâp đŏng. Bu moh i mâu iăt ôh nau khân may, tâm ban ma mâu iăt nau Gâp đŏng, bu moh mâu iăt nau Gâp, tâm ban ma mâu iăt đŏng nau Kôranh Brah nơm i njuăl đă Gâp hăn ta dja nơh.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Jêh ri mpôl oh mon i 72 nuyh nây plơ̆ sât bơh ri răm rhơn, khân păng nkoch nau ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, yor ma moh rnha săk May, bol lah brah djơh iăt nau hên đŏng.”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lĕ say Satăng i kôranh mpôl brah djơh tŭp tă bơh kalơ trôk tâm ban ma lơp nglayh ngăn.
18 Jesus respondeu:
19 Dja Gâp lĕ ăn nau dơi ma khân may, khân may dơi đah ma Satăng i kôranh mpôl brah djơh, ndrel ma lĕ mpôl djơh păng đŏng, dơi brô̆ jot bêh, ndrel ma ndơr ving, mâu geh ôh du ntil ndơ jan djơh ăn ma khân may.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Lơi ta răm ôh yor ma say brah djơh iăt nau khân may nây dơm, yơn ma ăn khân may răm maak Kôranh Brah lĕ geh nchih săk khân may ta kalơ trôk ntŭk Păng nơm gŭ ri hŏ, ndri nar jât năp tay khân may gŭ ndrel Kôranh Brah n'ho ro.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Nôk nây Brah Huêng Ueh i kloh ueh jan ăn Brah Yêsu geh nuih n'hâm răm maak ngăn, Brah Yêsu lah kơt nđa: “Hơi Bơ̆, i Kôranh ma trôk, ndrel ma neh ntu, Gâp rnê May hô ngăn, yorlah May lĕ nhhơ nau May ntơm mât uănh bunuyh dja ăn ma bunuyh rluk mâl mâu vât tâm ban ma kon se, jêh ri pôn ndŏp lơi ndơ i nây ma bunuyh i kơp êng săk khân păng nơm jêng bunuyh gĭt bunuyh blao. Hơi Bơ̆, nuih n'hâm May ŭch kơt nđa ro.”
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Jêh ri Păng lah jât: “Dâng lĕ ntil ndơ, lĕ Bơ̆ jao ma Gâp dadê jêh. Mâu geh ôh bunuyh gĭt năl Gâp lah i Kon Kôranh Brah, geh Bơ̆ Gâp nơm dơm gĭt năl, mâu geh ôh bunuyh gĭt năl Bơ̆ ngăn Gâp, geh Gâp i Kon Păng dơm gĭt năl, ndrel ma dâng lĕ bunuyh i Gâp ŭch ăn gĭt năl, du ri dơm.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Nôk mâu geh ôh bunuyh a êng gŭ ta ri, Brah Yêsu ngơi đah mpôl oh mon dơm, Păng lah: “Ueh maak ngăn ma khân ay may, yorlah măt khân ay may say dâng lĕ nau Gâp lĕ jan.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Gâp mbơh ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, ndrel ma ŏk kađăch phung Israel kăl e nơh ŭch say ngăn dâng lĕ nau i khân ay may lĕ say aƀaơ dja, tih ma mâu say ôh, khân păng ŭch tăng ngăn nau i khân ay may lĕ tăng dja, tih ma mâu tăng đŏng.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Nôk nây geh du huê nơm nti nau vay phung Israel, păng dâk ŭch ôp rlong Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, mơm ăn gâp jan gay ma geh nau rêh n'ho ro mêh?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Brah Yêsu ơh ma păng: “Moh ƀă geh nau Môsê nchih ta samƀŭt Nau Vay kăl e nây nơh? Dôl may uănh, moh ƀă may vât?”
26 Jesus respondeu:
27 Bunuyh i nây ơh ma Brah Yêsu: “‘Ăn rŏng ma Kôranh Brah i brah khân ay may nơm ma lĕ nuih n'hâm, ma lĕ huêng, ma lĕ n'hâm suan, ndrel ma lĕ nau mân’, jêh ri ‘Rŏng ma bu chiao meng kơt rŏng ma săk may nơm đŏng’.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Brah Yêsu lah ma păng: “Nau may ơh i nây jêng di ngăn, ăn may jan kơt nau nây ƀaƀơ, ndri mơ nar jât năp tay may mra geh nau rêh n'ho ro.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Yơn ma bunuyh i nây ŭch nhhơ nau ôp păng nơm jêng nau ôp di, mâu ôh ôp rlong dơm, jêh ri ôp Brah Yêsu jât: “Lah ndri bu moh jêng bu chiao meng gâp mêh?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Brah Yêsu ơh ma păng ma nau ngơi ntât: “Geh du huê bu klô lôh bơh ƀon kuŏng Yêrusalem, hăn jât ƀon Yêrikhô ri. Rŏ trong nây păng mâp ma mpôl ntŭng, bu lơh păng tât khât yơh, sŏ lĕ drăp ndơ sŏ kho ao păng đŏng, jêh ri leo băl nchuăt lĕ rngăt, ntlơi êng ôbăl ta ri.
30 Jesus respondeu assim:
31 Jêh ri geh du huê ta mpôl jan brah hăn rŏ trong nây, mpôl i nây blao ngăn ta nau vay phung bân. Tât ma say bunuyh rmanh i nây, păng hăn der.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Jêh ri geh đŏng du huê mpôl Lêvi, mpôl i nây jêng nơm nti nau vay phung bân, păng hăn tât ta nây say bunuyh rmanh i nây, n'ho ma hăn der đŏng.
32 Também um
33 Nkhêp ngăn geh du huê mpôl bri Samari hăn rŏ trong nây đŏng, jêng bunuyh i phung bân mưch rmot hô ngăn, mpôl păng mâu ôh blao ta nau vay phung bân. Tât ma say bunuyh rmanh i nây, hô ngăn păng geh nau yô̆ geh nau nđach ma bunuyh i nây.
33 Mas um
34 Păng hăn dăch jât bunuyh rmanh nây, păng sŏ dak ngi, sŏ ndrănh păng nơm bơh dja tŏ kalơ sôt bunuyh i nây, sơm put sôt păng ri, jêh ri pư tê̆ kalơ seh lia păng ncho ri, leo hăn ta jay veh bêch bu năch. Tât ta nây păng mât uănh bunuyh i nây jât.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Kah ôi tay păng ăn bar mlŏm prăk kăk ma tơm jay nây, nkre ma ntĭnh păng: ‘Đă may sơm mât săm bunuyh dja, lah lĕ dŏng rlau bơh prăk gâp ăn dja, tât gâp plơ̆ tay, gâp kơi ăn râng ma may’.
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Lah ndri lĕ pe nuyh khân păng i nây, bu moh may mân jêng bunuyh chiao meng đah ma bunuyh mpôl ntŭng nây lơh mêh?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Nơm nti nây ơh: “Jêng bunuyh i geh nau yô̆ nđach ma păng i nây.” Brah Yêsu lah ma păng: “Ăn may hăn jan tâng kơt păng i du huê nây.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 — ausente —
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 — ausente —
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Lŏng Matha bŏp hô ngăn ma ndrăp piăng trao, jêh ri păng hăn mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, May mâu gĭt bơh, oh gâp ƀŏng êng gâp jan kar du huê êng dơm? May mbơh đă păng kơl gâp ƀă heh.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Brah Yêsu ơh ma păng: “Ơ oh Matha, oh Matha ơi! Ay rngot rvê ma ndơ êng êng ŏk ngăn,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 yơn ma geh du nau kar dơm geh nau khlay, oh ay lĕ kơih jêh kar nau khlay i nây, jêng păng iăt nau Gâp nti. Nau i nây bu mâu ôh blao sŏ bơh păng.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.