João 5
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Bơh kơi nây geh nau Nhêt ƀŭn phung Israel, jêh ri Brah Yêsu hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem.
1 Depois disso, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 Ta ƀon Yêrusalem nây, dăch kêng mpông mpêr lăp trôm ƀon i bu rnha ‘Mpông be biăp’, geh du mlŏm dak nglao i bu jan, ta nau ngơi Hêbrơ lah: ‘Dak nglao Ƀêthehđa’, rŏ meng dak nglao i nây geh prăm ơ̆ ndring.
2 Ora, em Jerusalém, próximo ao mercado das ovelhas, há um tanque, que é chamado na língua hebraica Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Ta ndring i nây geh bunuyh ji ŏk ngăn gŭ bêch, aƀă bunuyh cheh măt, aƀă bunuyh kuet, ndrel ma aƀă bunuyh rven jŏng rven ti. [Khân păng gŭ kŏp dak i nây nchŏch,
3 Nestes jazia grande multidão de pessoas enfermas, cegos, mancos e paralíticos, esperando o movimento da água.
4 yorlah jŏ jŏ du tơ̆, geh tông păr Kôranh Brah jŭr rchul dak nglao i nây ăn nchŏch. Lah bu moh i jŭr lor ta dak nglao i nây, nau ji ta săk păng bah ro, bol lah geh nau ji dŭt hô kađôi.]
4 Pois um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; aquele, pois, que primeiro entrava na água, após ter sido agitada, sarava de qualquer enfermidade que ele tivesse.
5 Ta ntŭk nây geh du huê bu klô ji lĕ jŏ 38 năm.
5 E ali estava um certo homem, que tinha uma enfermidade há trinta e oito anos.
6 Brah Yêsu say păng bêch, gĭt lah păng gŭ ta ntŭk nây lĕ jŏ năm, Brah Yêsu lah ma păng: “May ŭch bah đŏng?”
6 E Jesus, vendo este deitado e sabendo que ele estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Tu queres ficar são?
7 Bunuyh ji nây ơh: “Ơ Kôranh, gâp mâu geh ôh bunuyh sơm pư tê̆ ta dak. Nôk geh dak nchŏch, lah gâp nchô ma jŭr, lĕ geh bu jŭr tât lor ta dak nây.”
7 O homem enfermo respondeu-lhe: Senhor, eu não tenho homem algum que me coloque no tanque quando a água é agitada; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Brah Yêsu lah ma păng: “Dâk brô̆ hŏm, ndjôt nkŏ bêch may nây.”
8 Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma o teu leito, e anda.
9 Jêh ri bu klô i nây dô ma bah ro, păng dâk ndjôt nkŏ bêch păng nơm i ri hăn brô̆. Nar nây jêng nar Saƀăt i nar rlu phung Israel,
9 E, imediatamente o homem ficou são, e tomou o seu leito, e andou; e aquele dia era o shabat.
10 ndri dâng mpôl kôranh phung Israel lah ma bu klô i nây: “Nar dja nar Saƀăt, tâng nau vay phung bân mâu di ôh ma may brô̆ ndjôt nkŏ kơt nây.”
10 Então, os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É dia do shabat, não te é lícito carregar teu leito.
11 Păng ơh ma khân păng: “Păng i tơm jan bah nau ji gâp, Păng lah ma gâp: ‘Brô̆ hŏm, ndjôt nkŏ bêch may nây’.”
11 Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele mesmo disse: Toma o teu leito, e anda.
12 Khân păng ôp păng: “Bu moh đă may pư nkŏ brô̆ kơt nây?”
12 Então eles perguntaram: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito, e anda?
13 Yơn ma bu klô i lĕ bah ji nây, păng mâu ôh gĭt năl bu moh jan ăn păng bah, nđâp ma Brah Yêsu lĕ hăn bơh ntŭk nây, joi mâu hôm say, yor ma ntŭk nây geh bunuyh ŏk đŏng.
13 E o que fora curado não sabia quem era, porque Jesus havia se afastado, por causa da multidão naquele lugar.
14 Tât bơh kơi nây, Brah Yêsu say bu klô i lĕ bah ji nây nơh gŭ ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah. Brah Yêsu lah ma păng: “Aƀaơ dja nau ji may lĕ bah, may lơi hôm ôh jan tih, klach lah nau djơh geh ta may lơ hô rlau ơm jât.”
14 Depois, Jesus encontrou-o no templo e disse-lhe: Eis que tu já estás são; não peques mais, para que te não aconteça coisa pior.
15 Jêh ri bu klô i nây hăn mbơh nkoch ma mpôl kôranh phung Israel ăn bu gĭt Brah Yêsu i bunuyh jan ăn păng bah ri nơh.
15 O homem partiu, e contou aos judeus que era Jesus o que o curara.
16 Kơt ndri dâng mpôl kôranh phung Israel ntơm jan jêr ma Brah Yêsu, ach ma Păng jan ndơ i nây ta nar Saƀăt.
16 E por isso os judeus perseguiam a Jesus, e buscavam matá-lo, porque ele fazia essas coisas no dia do shabat.
17 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Bơ̆ Gâp hôm jan kar nâng ăp nar n'ho ma tât nar dja, Gâp jan kar kơt Păng nây đŏng.”
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu também trabalho.
18 Tât ma tăng nau Brah Yêsu ngơi kơt nây, mpôl kôranh phung Israel lơ ma hô ŭch nkhât Păng jât, mâu dơn ôh ach ma Păng jan ndơ i nây ta nar Saƀăt dơm, ach ma Păng kuăl Kôranh Brah jêng Bơ̆ Păng nơm, kơt ndri kơp êng săk Păng nơm tâm ban ma Kôranh Brah.
18 Portanto, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o shabat, mas também dizia que Deus era seu Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, mâu geh ôh ndơ Gâp i Kon Kôranh Brah dơi jan êng tă bơh săk Gâp nơm, Gâp jan moh ndơ Gâp say Bơ̆ Gâp jan dơm. Yorlah moh ndơ Bơ̆ Gâp jan, Gâp i Kon Păng jan ndơ i nây đŏng.
19 Então, respondeu Jesus e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo: O Filho não pode fazer nada por si mesmo, a não ser o que vê o Pai fazendo; porque todas as coisas que ele faz, o Filho também da mesma forma o faz.
20 Bơ̆ Gâp rŏng ma Gâp i Kon Păng hô ngăn, Păng nhhơ dâng lĕ ndơ Păng jan ăn ma Gâp i Kon Păng say, Păng mra nhhơ đŏng ndơ Păng jan kuŏng rlau ma dja jât ăn ma Gâp i Kon Păng, ndri dâng khân may ndrŏt hih rhŏl.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe todas as coisas que ele mesmo faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
21 Bơ̆ Gâp jan ăn bunuyh lĕ khât dâk rêh, kơt nây đŏng Gâp i Kon Păng ăn nau rêh ma bu moh Gâp ŭch ăn.
21 Porque assim como o Pai levanta os mortos e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
22 Bơ̆ Gâp mâu ôh phat dôih bunuyh, yorlah nau dơi phat dôih i nây lĕ Păng ăn ta Gâp i Kon Păng,
22 Porque o Pai a nenhum homem julga, mas confiou ao Filho todo o julgamento;
23 gay ma ăn dâng lĕ bunuyh yơk ma Gâp i Kon Păng, tâm ban ma bu yơk ma Bơ̆ Gâp đŏng. Bu moh mâu ôh yơk ma Gâp i Kon Păng, bunuyh i nây mâu đŏng yơk ma Bơ̆ Gâp nơm i tơm njuăl Gâp.”
23 para que todos os homens honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “Gâp mbơh n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, bu moh iăt nau Gâp ngơi, jêh ri nsing ma Nơm tơm njuăl Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro, mâu hôm ôh dơn nau tê̆ dôih, păng lĕ klaih bơh nau khât, geh nau rêh n'ho ro.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna, e não entrará em condenação, mas já passou da morte para a vida.
25 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, tât di nar nây tay, jêng aƀaơ dja ro, bunuyh i tâm ban ma khât yor ma khân păng nkhah du bơh Kôranh Brah, khân păng i nây tăng bŏr Gâp i Kon Kôranh Brah, jêh ri bu moh tăng bŏr Gâp geh nau rêh n'ho ro.
25 Na verdade, na verdade eu vos digo: Vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Bơ̆ Gâp nơm jêng tơm nau rêh, tâm ban kơt nây đŏng Păng ăn Gâp i Kon Păng jêng tơm nau rêh.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim deu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Lĕ Păng ăn đŏng nau dơi phat dôih ta Gâp i Kon Păng, yorlah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah.
27 E deu-lhe autoridade para também executar julgamento, porque ele é o Filho do homem.
28 Lơi ôh khân may ndrŏt hih rhŏl nau dja, yorlah tât di nar ri tay, dâng lĕ bunuyh lĕ khât tăng nteh bŏr Gâp dadê,
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz,
29 jêh ri dâk rêh, gay ma bu moh jan ueh dơn nau rêh n'ho ro, yơn ma bu moh jan djơh, păng dâk rêh đŏng, tih ma dơn nau tê̆ dôih.”
29 e sairão os que fizeram o bem para a ressurreição da vida, e os que fizeram o mal para a ressurreição da condenação.
30 “Gâp mâu ôh dơi jan du ntil ndơ tă bơh săk Gâp nơm, nau Gâp phat dôih nây, Gâp jan tâng nau Bơ̆ Gâp lah ma Gâp, nau Gâp phat dôih nây jêng di, yorlah Gâp mâu ôh tâng nau Gâp nơm ŭch, Gâp tâng nau Bơ̆ nơm ŭch dơm, Păng tơm njuăl Gâp.
30 Eu não posso fazer nada por mim mesmo; como eu ouço, eu julgo; e o meu juízo é justo, porque não busco a minha própria vontade, mas a vontade do Pai que me enviou.
31 Lah du huê Gâp dơm mbơh nkoch ta nau khlay Gâp nơm, nau mbơh nkoch i nây mâu ôh geh nau khlay.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Yơn ma geh Bơ̆ Gâp ăn bu gĭt ma nau khlay Gâp, jêh ri Gâp gĭt lah nau Păng ăn bu gĭt jêng di ngăn.”
32 Há outro que dá testemunho de mim, e eu sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 “Khân may lĕ đă bu hăn ôp Yôhan-Ƀaptem, jêh ri nau păng mbơh nkoch ma Gâp jêng di ngăn.
33 Vós mandastes a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Yơn ma Gâp, Gâp mâu ôh kơp khlay nau bunuyh mbơh nkoch ma săk Gâp, Gâp ngơi kơt nây, gay ma nkah tôr khân may ma nau Yôhan-Ƀaptem mbơh nkoch, gay ma ăn khân may nsing ma Gâp, jêh ri geh nau rklaih.
34 Eu, porém, não recebo testemunho vindo de homem, mas eu digo estas coisas, para que possais ser salvos.
35 Yôhan-Ƀaptem jêng tâm ban ma ŭnh sagêng hit ang, khân may nơh ŭch gŭ răm maak dôl păng geh ang du ƀlât i nây.
35 Ele era a luz que iluminava e resplandecia, e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 Gâp lĕ geh ndơ mbơh nkoch ma nau khlay Gâp, ndơ i nây khlay rlau ma nau mbơh nkoch Yôhan-Ƀaptem. Ndơ dâng lĕ i Bơ̆ Gâp ăn, Gâp jan ăn jêh, jêng ndơ i Gâp hôm jan, ndơ i nây ăn bu gĭt i Bơ̆ Gâp Nơm tơm njuăl Gâp ngăn.
36 Mas eu tenho um testemunho maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, essas obras que eu faço testemunham de mim, que o Pai me enviou.
37 Bơ̆ Gâp i tơm njuăl Gâp, Păng ăn bu gĭt ma nau khlay Gâp. Yơn ma du bông nau rêh khân may mâu ôh tăng bŏr Păng, muh măt Păng khân may mâu say đŏng.
37 E o próprio Pai, que me enviou, tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma.
38 Jêh ri nau ngơi Kôranh Brah mâu geh ôh ndjôt ta nuih n'hâm khân may, yorlah khân may mâu ôh nsing ma Păng i tơm njuăl Gâp.
38 E a sua palavra não permanece em vós, porque vós não credes naquele que ele enviou.
39 Khân may nsrôyh uănh Nau Kôranh Brah Ngơi, yor ma khân may mân lah geh nau rêh n'ho ro tă bơh nau i nây. Jêh ri Nau Kôranh Brah Ngơi i nây mbơh nkoch ma nau khlay Gâp,
39 Examinai as escrituras; porque nelas pensai que tendes a vida eterna; e são elas que testificam de mim.
40 tih ma khân may rlăch hăn tâng Gâp gay ma geh nau rêh n'ho ro.”
40 E não quereis vir a mim para terdes vida.
41 “Gâp mâu ôh sŏ nau rnê tă bơh bunuyh,
41 Eu não recebo honra dos homens.
42 yorlah lĕ Gâp gĭt jêh ta nuih n'hâm khân may mâu geh ôh nau rŏng Kôranh Brah.
42 Mas eu vos conheço e sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Gâp văch ta rnha Bơ̆ Gâp, yơn ma khân may mâu ôh rom Gâp. Lah geh du huê bunuyh jât văch ta rnha săk păng nơm, khân may rom păng ro.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Khân may ŭch sŏ dơm nau rnê tă bơh ndrăng khân may nơm, yơn ma mâu ôh joi nau rnê tă bơh Kôranh Brah, ndri dâng khân may mâu đŏng ŭch nsing ma Gâp.
44 Como podeis crer, vós que recebeis honra uns dos outros, e não buscais a honra que vem só de Deus?
45 Khân may lơi ta nđôn lah Gâp dja ntôn nau tih khân may ta bơh năp Bơ̆ Gâp tay. Khân may nđôn lah Môsê i che bân kăl e nơh kơl khân may ta bơh năp Bơ̆ Gâp tay, yơn ma păng jêng bunuyh i ntôn khân may.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar para o Pai; há um que vos acusa, Moisés, em quem vós confiais.
46 Lah khân may iăt ngăn nau păng nchih, khân may iăt đŏng ma nau Gâp ngơi, yorlah nau păng nchih i nây ngơi ma Gâp.
46 Porque se vós crêsseis em Moisés, teriam crido em mim, porque de mim ele escreveu.
47 Yơn ma lah khân may mâu ôh iăt ma nau păng nchih i nây, a mơm khân may iăt đŏng ma nau Gâp ngơi?”
47 Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.