João 21
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Bơh kơi nây Brah Yêsu nhhơ tay săk Păng nơm ăn mpôl oh mon Păng say jât ta meng dak nglao kuŏng Galilê, Păng nhhơ kơt nđa:
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Geh Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng, Thômas i bu kuăl Điđim đŏng, Nathanel tă bơh ƀon Kana bri Galilê, kon Sêƀêđê bar hê, ndrel ma oh mon Brah Yêsu bar hê êng jât gŭ ndrel ta nây.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng lah ma khân păng: “Gâp hăn joi ka.” Khân păng ơh: “Hên hăn đŏng.” Jêh ri khân păng dâk hăn, hao ncho ta kalơ duk. Măng nây khân păng mâu ôh geh ka.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Tât lôh nar a ôi, Brah Yêsu dâk kêng meng dak nây, yơn ma mpôl oh mon mâu ôh gĭt năl Păng.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ơ oh mon! Khân may geh ka đŏng bơh?” Khân păng ơh: “Mâu geh ôh.”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Khân may seng bơh ma duk nây, geh ka ro!” Jêh ri khân păng seng, geh ka dŭt ŏk, uih jal mâu dơi ôh.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Geh du huê oh mon i Brah Yêsu de rŏng nây lah ma Pêtrôs: “I nây Kôranh bân!” Tât ma Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng tăng lah i nây Kôranh khân păng, păng nsoh bok ao ro, yorlah păng nơh gŭ săk kuh, jêh ri nsăt a dak su.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Yơn ma oh mon aƀă nây, khân păng vah duk hăn jât meng, uih ka ŏk i nây, yorlah mâu ir ngai ôh ma meng, klăp lah 200 hăt dơm.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Tât mpôl oh mon hao a kơh ti, khân păng say ŭnh rnga, say ka, ndrel ma say geh nŭmpăng nđông kalơ ŭnh rnga nây đŏng.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ndjôt leo ta dja ƀă ka khân mre mhe geh i nây.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Jêh ri Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng hăn uih jal leo a kơh dja, geh ka ŏk ngăn, ka kuŏng kuŏng geh 153 mlŏm, bol lah geh ka ŏk kơt nây kađôi, jal khân păng mâu hêk đŏng.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hăn ta dja leo băl sông hŏm.” Dâng lĕ mpôl oh mon i nây, mâu geh du huê bănh ôp Păng: “Bu moh May?” Yơn ma dâng lĕ khân păng lĕ gĭt lah Păng i Kôranh khân păng.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Brah Yêsu hăn dăch kêng khân păng, jêh ri Păng sŏ nŭmpăng, ndrel ma ka ăn ma khân păng sa.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Ntop ma nây lĕ geh pe tơ̆ Brah Yêsu nhhơ săk Păng nơm ăn ma mpôl oh mon Păng say, ntơm bơh Păng lĕ dâk rêh.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Tât lĕ jêh khân păng sông sa nây, Brah Yêsu lah ma Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng: “Ơ Simôn kon Yôhan, ah may rŏng ma Gâp rlau khân păng dja đŏng bơh?” Păng ơh: “Ơ Kôranh, May lĕ gĭt jêh nau gâp rŏng ma May.” Brah Yêsu lah ma păng: “Ăn may uănh phung i nsing ma Gâp tâm ban ma nơm chiăp uănh phung kon be biăp păng nơm ăn geh mpa sa.”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Brah Yêsu ôp tay păng du tơ̆ jât: “Ơ Simôn kon Yôhan! Ah May rŏng đŏng ma Gâp bơh?” Pêtrôs ơh: “Ơ Kôranh, May lĕ gĭt jêh nau gâp rŏng ma May.” Brah Yêsu lah ma păng: “Ăn may uănh phung i nsing ma Gâp tâm ban ma nơm chiăp uănh phung be biăp păng nơm.”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Brah Yêsu ôp tay păng lôch pe tơ̆: “Ơ Simôn kon Yôhan! Ah may rŏng đŏng ma Gâp bơh?” Pêtrôs geh nau rngot ngăn, yorlah Brah Yêsu ôp păng lĕ geh pe tơ̆: “Ah may rŏng đŏng ma Gâp bơh?” Pêtrôs ơh ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, May lĕ gĭt dâng lĕ rngôch ndơ, May lĕ gĭt jêh nau gâp rŏng ma May.” Brah Yêsu lah ma păng: “Ăn may uănh phung i nsing ma Gâp tâm ban ma nơm chiăp uănh phung be biăp păng nơm ăn geh mpa sa.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma may, nôk may hôm ndăm, may nsoh êng kho ao, jêh ri may hăn ah ntŭk may ŭch hăn. Yơn ma tât may lĕ ranh, may yơr ti, jêh ri geh du huê bunuyh kât ti may, ndrel ma leo may hăn ta ntŭk may mâu ŭch ôh hăn.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Brah Yêsu ngơi kơt nây, Păng ŭch mbơh a mơm khât Pêtrôs, gay ma ăn Kôranh Brah geh nau chrêk lơp. Jêh Brah Yêsu lah ngơi kơt nây, Păng lah ma Pêtrôs: “Hô̆ tâng groi Gâp bơh kơi!”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Pêtrôs n'gâl jât kơi, say du huê oh mon Brah Yêsu de rŏng i nây tâng groi khân păng bơh kơi. Oh mon i nây gŭ n'gâl măt jât Brah Yêsu, dôl măng khân păng gŭ nhêt sông, nđâp ma ôp Brah Yêsu nơh: “Ơ Kôranh, bu moh leo bu hăn nhŭp may?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Tât Pêtrôs say păng, Pêtrôs ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lah ndri bunuyh i nây, moh ƀă nau geh ma păng?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Brah Yêsu ơh: “Lah Gâp ŭch rong păng hôm rêh tât nar Gâp plơ̆ văch, kŏ mâu geh nau khlay ma may đŏng, hô̆ may tâng groi Gâp hŏm!”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Jêh ri ntơm bơh nôk nây, bu tăng nkoch đơn ta phung nsing ma Brah Yêsu lah oh mon i nây mâu geh khât ôh. Yơn ma Brah Yêsu mâu geh ôh lah ma Pêtrôs oh mon i nây mâu khât, Păng lah: “Lah Gâp ŭch rong păng hôm rêh tât nar Gâp plơ̆ văch, kŏ mâu geh nau khlay ma may đŏng.”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Oh mon i Brah Yêsu de rŏng nây, mbơh nkoch dâng lĕ nau khlay i dja jêng nau ngăn, ndrel ma nchih nau i nây đŏng. Bân gĭt, nau păng mbơh nkoch i nây jêng nau ngăn.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Hôm e geh ŏk jât nau Brah Yêsu lĕ geh jan, yơn ma lah bu nchih dâng lĕ nau Păng lĕ jan i nây, ta neh ntu dja yŏng ma geh ntŭk ma dơ samƀŭt bu nchih.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.