João 21
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Bơh kơi nây Brah Yêsu nhhơ tay săk Păng nơm ăn mpôl oh mon Păng say jât ta meng dak nglao kuŏng Galilê, Păng nhhơ kơt nđa:
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Geh Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng, Thômas i bu kuăl Điđim đŏng, Nathanel tă bơh ƀon Kana bri Galilê, kon Sêƀêđê bar hê, ndrel ma oh mon Brah Yêsu bar hê êng jât gŭ ndrel ta nây.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng lah ma khân păng: “Gâp hăn joi ka.” Khân păng ơh: “Hên hăn đŏng.” Jêh ri khân păng dâk hăn, hao ncho ta kalơ duk. Măng nây khân păng mâu ôh geh ka.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Tât lôh nar a ôi, Brah Yêsu dâk kêng meng dak nây, yơn ma mpôl oh mon mâu ôh gĭt năl Păng.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ơ oh mon! Khân may geh ka đŏng bơh?” Khân păng ơh: “Mâu geh ôh.”
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Khân may seng bơh ma duk nây, geh ka ro!” Jêh ri khân păng seng, geh ka dŭt ŏk, uih jal mâu dơi ôh.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Geh du huê oh mon i Brah Yêsu de rŏng nây lah ma Pêtrôs: “I nây Kôranh bân!” Tât ma Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng tăng lah i nây Kôranh khân păng, păng nsoh bok ao ro, yorlah păng nơh gŭ săk kuh, jêh ri nsăt a dak su.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Yơn ma oh mon aƀă nây, khân păng vah duk hăn jât meng, uih ka ŏk i nây, yorlah mâu ir ngai ôh ma meng, klăp lah 200 hăt dơm.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Tât mpôl oh mon hao a kơh ti, khân păng say ŭnh rnga, say ka, ndrel ma say geh nŭmpăng nđông kalơ ŭnh rnga nây đŏng.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ndjôt leo ta dja ƀă ka khân mre mhe geh i nây.”
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Jêh ri Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng hăn uih jal leo a kơh dja, geh ka ŏk ngăn, ka kuŏng kuŏng geh 153 mlŏm, bol lah geh ka ŏk kơt nây kađôi, jal khân păng mâu hêk đŏng.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hăn ta dja leo băl sông hŏm.” Dâng lĕ mpôl oh mon i nây, mâu geh du huê bănh ôp Păng: “Bu moh May?” Yơn ma dâng lĕ khân păng lĕ gĭt lah Păng i Kôranh khân păng.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Brah Yêsu hăn dăch kêng khân păng, jêh ri Păng sŏ nŭmpăng, ndrel ma ka ăn ma khân păng sa.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Ntop ma nây lĕ geh pe tơ̆ Brah Yêsu nhhơ săk Păng nơm ăn ma mpôl oh mon Păng say, ntơm bơh Păng lĕ dâk rêh.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Tât lĕ jêh khân păng sông sa nây, Brah Yêsu lah ma Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng: “Ơ Simôn kon Yôhan, ah may rŏng ma Gâp rlau khân păng dja đŏng bơh?” Păng ơh: “Ơ Kôranh, May lĕ gĭt jêh nau gâp rŏng ma May.” Brah Yêsu lah ma păng: “Ăn may uănh phung i nsing ma Gâp tâm ban ma nơm chiăp uănh phung kon be biăp păng nơm ăn geh mpa sa.”
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Brah Yêsu ôp tay păng du tơ̆ jât: “Ơ Simôn kon Yôhan! Ah May rŏng đŏng ma Gâp bơh?” Pêtrôs ơh: “Ơ Kôranh, May lĕ gĭt jêh nau gâp rŏng ma May.” Brah Yêsu lah ma păng: “Ăn may uănh phung i nsing ma Gâp tâm ban ma nơm chiăp uănh phung be biăp păng nơm.”
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Brah Yêsu ôp tay păng lôch pe tơ̆: “Ơ Simôn kon Yôhan! Ah may rŏng đŏng ma Gâp bơh?” Pêtrôs geh nau rngot ngăn, yorlah Brah Yêsu ôp păng lĕ geh pe tơ̆: “Ah may rŏng đŏng ma Gâp bơh?” Pêtrôs ơh ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, May lĕ gĭt dâng lĕ rngôch ndơ, May lĕ gĭt jêh nau gâp rŏng ma May.” Brah Yêsu lah ma păng: “Ăn may uănh phung i nsing ma Gâp tâm ban ma nơm chiăp uănh phung be biăp păng nơm ăn geh mpa sa.
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma may, nôk may hôm ndăm, may nsoh êng kho ao, jêh ri may hăn ah ntŭk may ŭch hăn. Yơn ma tât may lĕ ranh, may yơr ti, jêh ri geh du huê bunuyh kât ti may, ndrel ma leo may hăn ta ntŭk may mâu ŭch ôh hăn.”
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Brah Yêsu ngơi kơt nây, Păng ŭch mbơh a mơm khât Pêtrôs, gay ma ăn Kôranh Brah geh nau chrêk lơp. Jêh Brah Yêsu lah ngơi kơt nây, Păng lah ma Pêtrôs: “Hô̆ tâng groi Gâp bơh kơi!”
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Pêtrôs n'gâl jât kơi, say du huê oh mon Brah Yêsu de rŏng i nây tâng groi khân păng bơh kơi. Oh mon i nây gŭ n'gâl măt jât Brah Yêsu, dôl măng khân păng gŭ nhêt sông, nđâp ma ôp Brah Yêsu nơh: “Ơ Kôranh, bu moh leo bu hăn nhŭp may?”
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Tât Pêtrôs say păng, Pêtrôs ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lah ndri bunuyh i nây, moh ƀă nau geh ma păng?”
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Brah Yêsu ơh: “Lah Gâp ŭch rong păng hôm rêh tât nar Gâp plơ̆ văch, kŏ mâu geh nau khlay ma may đŏng, hô̆ may tâng groi Gâp hŏm!”
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Jêh ri ntơm bơh nôk nây, bu tăng nkoch đơn ta phung nsing ma Brah Yêsu lah oh mon i nây mâu geh khât ôh. Yơn ma Brah Yêsu mâu geh ôh lah ma Pêtrôs oh mon i nây mâu khât, Păng lah: “Lah Gâp ŭch rong păng hôm rêh tât nar Gâp plơ̆ văch, kŏ mâu geh nau khlay ma may đŏng.”
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Oh mon i Brah Yêsu de rŏng nây, mbơh nkoch dâng lĕ nau khlay i dja jêng nau ngăn, ndrel ma nchih nau i nây đŏng. Bân gĭt, nau păng mbơh nkoch i nây jêng nau ngăn.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Hôm e geh ŏk jât nau Brah Yêsu lĕ geh jan, yơn ma lah bu nchih dâng lĕ nau Păng lĕ jan i nây, ta neh ntu dja yŏng ma geh ntŭk ma dơ samƀŭt bu nchih.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.