João 11

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Geh du huê bu klô rnha Lasar geh nau ji, păng gŭ ta ƀon Ƀêthani, ndrel ma yôh păng bar hê, rnha Mari, ndrel ma Matha.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Mari i nây i lĕ tŏ dak ngi ƀô kah ta jŏng Brah Yêsu, jêh ri jut jŏng Brah Yêsu ma sŏk păng nơm nơh.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Jêh ri bar hê oh nur i nây đă bu hăn mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, bunuyh i May rŏng geh nau ji hô ngăn mê.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Tât Brah Yêsu tăng nau i nây, Păng lah: “Nau ji i dja mâu ir ôh tât khât, nau ji i dja gay ma geh lư nau chrêk lơp Kôranh Brah, jêh ri geh lư nau chrêk lơp Gâp i Kon Păng đŏng.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Brah Yêsu rŏng ma Matha, ma Mari, nđâp ma Lasar đŏng.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Yơn ma jêh Brah Yêsu lĕ gĭt Lasar geh nau ji, Păng hôm gŭ ta ntŭk nây bar nar jât.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Tât bơh kơi nây, Păng lah ma mpôl oh mon Păng: “Hô̆ bân plơ̆ tay ta bri Yuđa jât.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Mpôl oh mon Păng lah ma Păng: “Ơ Nơm Nti, mpôl kôranh phung Israel ta bri Yuđa ŭch klŭp nkhât May ma lŭ mhe a pơ dơm, lah ndri May ŭch plơ̆ tay ta nây ngăn ƀah?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Nar geh 12 mong. Lah bu moh hăn ta nôk nar păng mâu ôh geh chêh jŏng, yorlah păng say nau ang geh ta neh ntu dja.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Yơn ma bu moh hăn ta nôk măng, păng chêh jŏng ro, yorlah păng mâu say nau ang.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Jêh Brah Yêsu lah kơt nây, Păng lah tay ma khân păng: “Mât jăng bân Lasar lĕ hăk bêch hơi, yơn ma Gâp hăn gay ŭch rlay păng.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Mpôl oh mon lah ma Păng: “Ơ Kôranh, lah păng lĕ hăk bêch, tay păng bah.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Khân păng nđôn lah Brah Yêsu lah Lasar hăk bêch ngăn dơm, yơn ma nau Brah Yêsu ngơi i nây, Păng ŭch lah Lasar lĕ khât ngăn.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Jêh ri Brah Yêsu mbơh nkoch ma khân păng ăn gĭt n'hêl nanê̆: “Lasar lĕ khât ngăn.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Gâp răm maak ngăn Gâp mâu geh gŭ ta ri, yorlah geh nau khlay ma khân may, ăn khân may nsing lơ ma hô. Hô̆ bân hăn ta jay păng aƀaơ dja hŏm.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Nôk nây geh du huê oh mon rnha Thômas i bu kuăl Điđim đŏng, păng lah ma mpôl oh mon: “Hô̆ bân hăn ndrel Păng, gay ma khât ndrel Păng đŏng!”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Brah Yêsu hăn tât ta nây, bu mbơh ma Păng lah Lasar lĕ bu tŏp ta môch lĕ geh puăn nar.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ƀon Ƀêthani đah ƀon kuŏng Yêrusalem tâm dăch, klăp lah geh pe kilômet dơm.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ndri geh ŏk phung Israel tă bơh ƀon Yêrusalem hăn ryôk n'hanh Matha, Mari yor ma i oh khân păng.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Nôk Matha lĕ gĭt lah Brah Yêsu bơi tât ta nây, păng hăn chuă Brah Yêsu ro, yơn ma Mari hôm gŭ ta jay.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Matha lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lah May gŭ ta dja nơh, oh gâp mâu khât ôh.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Yơn ma gâp gĭt, bol lah aƀaơ dja kađôi đŏng, moh ndơ May dăn tă bơh Kôranh Brah, Păng ăn ma May ro.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Brah Yêsu lah ma păng: “Oh ay mra dâk rêh.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Matha lah ma Brah Yêsu: “Ơ, gâp gĭt păng mra dâk rêh tay, păng dâk rêh ta nar n'glĕ dŭt, tât dâng lĕ bunuyh khât dâk rêh tay.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Brah Yêsu lah: “Gâp dja i tơm jan ăn bunuyh dâk rêh, ndrel ma tơm nau rêh, bu moh nsing ma Gâp, bol lah khât kađôi păng mra hôm rêh.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Jêh ri bu moh hôm gŭ rêh nsing ma Gâp mâu geh khât ôh, ay iăt đŏng nau i nây?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Matha lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lĕ gâp iăt May Brah Krist i Nơm Rklaih i Kôranh Brah lĕ ton njuăl ta neh ntu dja. May Kon Kôranh Brah nơm.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Jêh Matha ngơi kơt nây, jêh ri păng hăn kuăl oh păng Mari mâu ăn bu gĭt, păng lah: “Nơm Nti lĕ tât, Păng kuăl ay.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Tât Mari gĭt, păng dâk hăn mâp Brah Yêsu ro.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Brah Yêsu ê hŏ ôh lăp trôm ƀon, Păng hôm gŭ ta ntŭk Matha hăn mâp ri nơh.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Phung Israel i gŭ ryôk n'hanh Mari ta jay nây, say păng dâk hăn ndal nây, khân păng leo băl hăn tâng păng, nđôn lah păng hăn nhŭm vơl oh păng a môch.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Mari hăn jât ntŭk Brah Yêsu gŭ, tât păng say Brah Yêsu păng păn ta jŏng Brah Yêsu nây lah: “Ơ Kôranh, lah May gŭ ta dja nơh, oh gâp mâu ôh khât.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Brah Yêsu say Mari, ndrel ma phung Israel hăn tâng păng nhŭm vơl dadê, Brah Yêsu rngot ŭk rŭl ta nuih n'hâm dŭt hô.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Păng ôp: “Ah ntŭk khân ay tŏp păng?” Khân păng ơh: “Ơ Kôranh, dăn May hăn tâng hên.”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Nôk nây Brah Yêsu nhŭm.
35 Jesus chorou.
36 Phung Israel tâm lah: “Uănh! Păng rŏng hô ngăn ma Lasar.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ta phung khân păng aƀă lah: “Păng i nây ƀah, bunuyh cheh măt lĕ jan ăn say ang. Lah ndri mơm dâng Păng mâu ôh buay Lasar dja mâu ăn khât nơh?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Jêh ri Brah Yêsu hăn ta môch, ta nuih n'hâm Păng geh nau ŭk rŭl tay du tơ̆ jât. Môch i nây trôm klêr ta yôk, i trôm nây bu rdŏl ma lŭ kuŏng.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Tât ta môch Brah Yêsu lah: “Rlă lơi lŭ i nây.” Matha i yôh bunuyh khât nây lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, bunuyh dja lĕ ƀô ôm, yorlah lĕ puăn nar tŏp păng ta dja.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Brah Yêsu lah ma păng: “Gâp lĕ mbơh nkoch ma ay ƀah, lah ay nsing, ay say nau chrêk lơp Kôranh Brah ngăn ro?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Jêh ri bu rlă lơi lŭ bơh bŏr ntu i nây. Brah Yêsu n'gơr măt jât trôk ti lah: “Ơ Bơ̆, Gâp lah ueh ma May ngăn, yor ma May lĕ iăt Gâp.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Gâp lĕ gĭt ngăn May iăt Gâp mro mrăng, dâng Gâp ngơi nteh kơt nđa, yorlah geh ŏk bunuyh gŭ jŭm Gâp ta dja. Gâp ŭch khân păng iăt May Nơm i tơm njuăl Gâp.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Jêh Brah Yêsu lah kơt nây, Păng nter dŭt huy: “Ơ Lasar! May lôh hŏm!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Jêh ri Lasar lôh bơh ri jŏng ti hôm put ma bok, muh măt hôm put ma bok đŏng. Brah Yêsu lah ma khân păng: “Sơm drih lơi bok păng nây, ăn păng hăn.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Phung Israel i hăn ta jay Mari nây, say Brah Yêsu jan nau khlay nây, ŏk ngăn bu nsing ma Păng.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Yơn ma geh bunuyh aƀă ta phung khân păng i nây, hăn mbơh nkoch ăn ma phung Pharisi ndơ i Brah Yêsu jan nây.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Jêh ri mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung Pharisi rgum mpôl kôranh jan kar bri Yuđa tâm nchră nau: “Aƀaơ dja mơm bân jan ma Bunuyh i nây? Yorlah Păng jan nau khlay ŏk ngăn.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Lah bân rong Păng kơt nây, dâng lĕ phung ƀon lan nsing ma Păng dadê, jêh ri phung tahen Rôm hăn lơh hêng nhih jan brah ma Kôranh Brah, nđâp ma bri dak bân ro.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Geh du huê bunuyh ta mpôl khân păng rnha Kaiphas, păng jêng kôranh jan brah dŭt kuŏng ta năm nây, păng lah: “Dâng lĕ khân may nây mâu ôh gĭt vât du ntil nau!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Lŏng khân may mân heh! Ueh rlau ma khân may geh khât du huê bunuyh ăn ma dâng lĕ phung ƀon lan, đah ma roh hêng dâng lĕ bri dak bân.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Nau păng ngơi kơt nây mâu geh ôh tâng nau ŭch êng săk păng nơm. Păng jêng kôranh jan brah dŭt kuŏng ta năm nây, kơt ndri dâng Kôranh Brah ăn păng nkoch lor lah, Brah Yêsu khât ntrŏ dâng lĕ phung Israel.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Mâu ôh khât ăn ma dâng lĕ phung Israel dơm, yơn ma khât ăn ma dâng lĕ phung kon Kôranh Brah gŭ chah chrai băl lam neh ntu, gay ma rgum jêng du phung dơm hŏ.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ntơm bơh nar nây, mpôl kôranh phung Israel, khân păng tâm nchră băl gay ma ŭch nkhât lơi Brah Yêsu.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ach ma kơt ndri dâng Brah Yêsu mâu hôm brô̆ nsong ăn mpôl kôranh phung Israel say. Păng du bơh ntŭk nây hăn ta ƀon dăch kêng bri rdah, ƀon nây rnha ƀon Êpraim, Păng gŭ ta ƀon nây ndrel mpôl oh mon Păng.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Nôk nây nar nhêt ƀŭn n'hot lĕ bơi ma tât đŏng, geh ŏk phung Israel tă bơh lam bri hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, gay ma jan rao săk ăn kloh tâng nau vay phung Israel ê lor ma nhêt ƀŭn n'hot i nây.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Nôk nây bu joi Brah Yêsu, jêh ri gŭ ta jŏng gung nhih jan brah nây, khân păng tâm lah ndrăng khân păng: “Mâu say ôh Păng, mơm khân ay may mân, gĭt lah Păng mâu bănh hăn ta dja ro?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Lŏng mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung Pharisi, mbơh nau ma bu, lah bu moh gĭt ntŭk Brah Yêsu gŭ, đă mbơh nkoch ma khân păng, gay ma khân păng hăn nhŭp.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.