João 11
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Geh du huê bu klô rnha Lasar geh nau ji, păng gŭ ta ƀon Ƀêthani, ndrel ma yôh păng bar hê, rnha Mari, ndrel ma Matha.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari i nây i lĕ tŏ dak ngi ƀô kah ta jŏng Brah Yêsu, jêh ri jut jŏng Brah Yêsu ma sŏk păng nơm nơh.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Jêh ri bar hê oh nur i nây đă bu hăn mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, bunuyh i May rŏng geh nau ji hô ngăn mê.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Tât Brah Yêsu tăng nau i nây, Păng lah: “Nau ji i dja mâu ir ôh tât khât, nau ji i dja gay ma geh lư nau chrêk lơp Kôranh Brah, jêh ri geh lư nau chrêk lơp Gâp i Kon Păng đŏng.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Brah Yêsu rŏng ma Matha, ma Mari, nđâp ma Lasar đŏng.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Yơn ma jêh Brah Yêsu lĕ gĭt Lasar geh nau ji, Păng hôm gŭ ta ntŭk nây bar nar jât.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Tât bơh kơi nây, Păng lah ma mpôl oh mon Păng: “Hô̆ bân plơ̆ tay ta bri Yuđa jât.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mpôl oh mon Păng lah ma Păng: “Ơ Nơm Nti, mpôl kôranh phung Israel ta bri Yuđa ŭch klŭp nkhât May ma lŭ mhe a pơ dơm, lah ndri May ŭch plơ̆ tay ta nây ngăn ƀah?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Nar geh 12 mong. Lah bu moh hăn ta nôk nar păng mâu ôh geh chêh jŏng, yorlah păng say nau ang geh ta neh ntu dja.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Yơn ma bu moh hăn ta nôk măng, păng chêh jŏng ro, yorlah păng mâu say nau ang.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Jêh Brah Yêsu lah kơt nây, Păng lah tay ma khân păng: “Mât jăng bân Lasar lĕ hăk bêch hơi, yơn ma Gâp hăn gay ŭch rlay păng.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Mpôl oh mon lah ma Păng: “Ơ Kôranh, lah păng lĕ hăk bêch, tay păng bah.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Khân păng nđôn lah Brah Yêsu lah Lasar hăk bêch ngăn dơm, yơn ma nau Brah Yêsu ngơi i nây, Păng ŭch lah Lasar lĕ khât ngăn.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Jêh ri Brah Yêsu mbơh nkoch ma khân păng ăn gĭt n'hêl nanê̆: “Lasar lĕ khât ngăn.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Gâp răm maak ngăn Gâp mâu geh gŭ ta ri, yorlah geh nau khlay ma khân may, ăn khân may nsing lơ ma hô. Hô̆ bân hăn ta jay păng aƀaơ dja hŏm.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Nôk nây geh du huê oh mon rnha Thômas i bu kuăl Điđim đŏng, păng lah ma mpôl oh mon: “Hô̆ bân hăn ndrel Păng, gay ma khât ndrel Păng đŏng!”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Brah Yêsu hăn tât ta nây, bu mbơh ma Păng lah Lasar lĕ bu tŏp ta môch lĕ geh puăn nar.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Ƀon Ƀêthani đah ƀon kuŏng Yêrusalem tâm dăch, klăp lah geh pe kilômet dơm.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ndri geh ŏk phung Israel tă bơh ƀon Yêrusalem hăn ryôk n'hanh Matha, Mari yor ma i oh khân păng.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nôk Matha lĕ gĭt lah Brah Yêsu bơi tât ta nây, păng hăn chuă Brah Yêsu ro, yơn ma Mari hôm gŭ ta jay.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Matha lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lah May gŭ ta dja nơh, oh gâp mâu khât ôh.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Yơn ma gâp gĭt, bol lah aƀaơ dja kađôi đŏng, moh ndơ May dăn tă bơh Kôranh Brah, Păng ăn ma May ro.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Brah Yêsu lah ma păng: “Oh ay mra dâk rêh.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Matha lah ma Brah Yêsu: “Ơ, gâp gĭt păng mra dâk rêh tay, păng dâk rêh ta nar n'glĕ dŭt, tât dâng lĕ bunuyh khât dâk rêh tay.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Brah Yêsu lah: “Gâp dja i tơm jan ăn bunuyh dâk rêh, ndrel ma tơm nau rêh, bu moh nsing ma Gâp, bol lah khât kađôi păng mra hôm rêh.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Jêh ri bu moh hôm gŭ rêh nsing ma Gâp mâu geh khât ôh, ay iăt đŏng nau i nây?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Matha lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lĕ gâp iăt May Brah Krist i Nơm Rklaih i Kôranh Brah lĕ ton njuăl ta neh ntu dja. May Kon Kôranh Brah nơm.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Jêh Matha ngơi kơt nây, jêh ri păng hăn kuăl oh păng Mari mâu ăn bu gĭt, păng lah: “Nơm Nti lĕ tât, Păng kuăl ay.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Tât Mari gĭt, păng dâk hăn mâp Brah Yêsu ro.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Brah Yêsu ê hŏ ôh lăp trôm ƀon, Păng hôm gŭ ta ntŭk Matha hăn mâp ri nơh.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Phung Israel i gŭ ryôk n'hanh Mari ta jay nây, say păng dâk hăn ndal nây, khân păng leo băl hăn tâng păng, nđôn lah păng hăn nhŭm vơl oh păng a môch.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mari hăn jât ntŭk Brah Yêsu gŭ, tât păng say Brah Yêsu păng păn ta jŏng Brah Yêsu nây lah: “Ơ Kôranh, lah May gŭ ta dja nơh, oh gâp mâu ôh khât.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Brah Yêsu say Mari, ndrel ma phung Israel hăn tâng păng nhŭm vơl dadê, Brah Yêsu rngot ŭk rŭl ta nuih n'hâm dŭt hô.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Păng ôp: “Ah ntŭk khân ay tŏp păng?” Khân păng ơh: “Ơ Kôranh, dăn May hăn tâng hên.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Nôk nây Brah Yêsu nhŭm.
35 Jesus chorou.
36 Phung Israel tâm lah: “Uănh! Păng rŏng hô ngăn ma Lasar.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ta phung khân păng aƀă lah: “Păng i nây ƀah, bunuyh cheh măt lĕ jan ăn say ang. Lah ndri mơm dâng Păng mâu ôh buay Lasar dja mâu ăn khât nơh?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jêh ri Brah Yêsu hăn ta môch, ta nuih n'hâm Păng geh nau ŭk rŭl tay du tơ̆ jât. Môch i nây trôm klêr ta yôk, i trôm nây bu rdŏl ma lŭ kuŏng.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Tât ta môch Brah Yêsu lah: “Rlă lơi lŭ i nây.” Matha i yôh bunuyh khât nây lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, bunuyh dja lĕ ƀô ôm, yorlah lĕ puăn nar tŏp păng ta dja.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Brah Yêsu lah ma păng: “Gâp lĕ mbơh nkoch ma ay ƀah, lah ay nsing, ay say nau chrêk lơp Kôranh Brah ngăn ro?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Jêh ri bu rlă lơi lŭ bơh bŏr ntu i nây. Brah Yêsu n'gơr măt jât trôk ti lah: “Ơ Bơ̆, Gâp lah ueh ma May ngăn, yor ma May lĕ iăt Gâp.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Gâp lĕ gĭt ngăn May iăt Gâp mro mrăng, dâng Gâp ngơi nteh kơt nđa, yorlah geh ŏk bunuyh gŭ jŭm Gâp ta dja. Gâp ŭch khân păng iăt May Nơm i tơm njuăl Gâp.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Jêh Brah Yêsu lah kơt nây, Păng nter dŭt huy: “Ơ Lasar! May lôh hŏm!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Jêh ri Lasar lôh bơh ri jŏng ti hôm put ma bok, muh măt hôm put ma bok đŏng. Brah Yêsu lah ma khân păng: “Sơm drih lơi bok păng nây, ăn păng hăn.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Phung Israel i hăn ta jay Mari nây, say Brah Yêsu jan nau khlay nây, ŏk ngăn bu nsing ma Păng.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Yơn ma geh bunuyh aƀă ta phung khân păng i nây, hăn mbơh nkoch ăn ma phung Pharisi ndơ i Brah Yêsu jan nây.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Jêh ri mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung Pharisi rgum mpôl kôranh jan kar bri Yuđa tâm nchră nau: “Aƀaơ dja mơm bân jan ma Bunuyh i nây? Yorlah Păng jan nau khlay ŏk ngăn.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Lah bân rong Păng kơt nây, dâng lĕ phung ƀon lan nsing ma Păng dadê, jêh ri phung tahen Rôm hăn lơh hêng nhih jan brah ma Kôranh Brah, nđâp ma bri dak bân ro.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Geh du huê bunuyh ta mpôl khân păng rnha Kaiphas, păng jêng kôranh jan brah dŭt kuŏng ta năm nây, păng lah: “Dâng lĕ khân may nây mâu ôh gĭt vât du ntil nau!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Lŏng khân may mân heh! Ueh rlau ma khân may geh khât du huê bunuyh ăn ma dâng lĕ phung ƀon lan, đah ma roh hêng dâng lĕ bri dak bân.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Nau păng ngơi kơt nây mâu geh ôh tâng nau ŭch êng săk păng nơm. Păng jêng kôranh jan brah dŭt kuŏng ta năm nây, kơt ndri dâng Kôranh Brah ăn păng nkoch lor lah, Brah Yêsu khât ntrŏ dâng lĕ phung Israel.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Mâu ôh khât ăn ma dâng lĕ phung Israel dơm, yơn ma khât ăn ma dâng lĕ phung kon Kôranh Brah gŭ chah chrai băl lam neh ntu, gay ma rgum jêng du phung dơm hŏ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ntơm bơh nar nây, mpôl kôranh phung Israel, khân păng tâm nchră băl gay ma ŭch nkhât lơi Brah Yêsu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ach ma kơt ndri dâng Brah Yêsu mâu hôm brô̆ nsong ăn mpôl kôranh phung Israel say. Păng du bơh ntŭk nây hăn ta ƀon dăch kêng bri rdah, ƀon nây rnha ƀon Êpraim, Păng gŭ ta ƀon nây ndrel mpôl oh mon Păng.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Nôk nây nar nhêt ƀŭn n'hot lĕ bơi ma tât đŏng, geh ŏk phung Israel tă bơh lam bri hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, gay ma jan rao săk ăn kloh tâng nau vay phung Israel ê lor ma nhêt ƀŭn n'hot i nây.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Nôk nây bu joi Brah Yêsu, jêh ri gŭ ta jŏng gung nhih jan brah nây, khân păng tâm lah ndrăng khân păng: “Mâu say ôh Păng, mơm khân ay may mân, gĭt lah Păng mâu bănh hăn ta dja ro?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Lŏng mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung Pharisi, mbơh nau ma bu, lah bu moh gĭt ntŭk Brah Yêsu gŭ, đă mbơh nkoch ma khân păng, gay ma khân păng hăn nhŭp.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.