João 11

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Geh du huê bu klô rnha Lasar geh nau ji, păng gŭ ta ƀon Ƀêthani, ndrel ma yôh păng bar hê, rnha Mari, ndrel ma Matha.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Mari i nây i lĕ tŏ dak ngi ƀô kah ta jŏng Brah Yêsu, jêh ri jut jŏng Brah Yêsu ma sŏk păng nơm nơh.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Jêh ri bar hê oh nur i nây đă bu hăn mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, bunuyh i May rŏng geh nau ji hô ngăn mê.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Tât Brah Yêsu tăng nau i nây, Păng lah: “Nau ji i dja mâu ir ôh tât khât, nau ji i dja gay ma geh lư nau chrêk lơp Kôranh Brah, jêh ri geh lư nau chrêk lơp Gâp i Kon Păng đŏng.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Brah Yêsu rŏng ma Matha, ma Mari, nđâp ma Lasar đŏng.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Yơn ma jêh Brah Yêsu lĕ gĭt Lasar geh nau ji, Păng hôm gŭ ta ntŭk nây bar nar jât.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Tât bơh kơi nây, Păng lah ma mpôl oh mon Păng: “Hô̆ bân plơ̆ tay ta bri Yuđa jât.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Mpôl oh mon Păng lah ma Păng: “Ơ Nơm Nti, mpôl kôranh phung Israel ta bri Yuđa ŭch klŭp nkhât May ma lŭ mhe a pơ dơm, lah ndri May ŭch plơ̆ tay ta nây ngăn ƀah?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Nar geh 12 mong. Lah bu moh hăn ta nôk nar păng mâu ôh geh chêh jŏng, yorlah păng say nau ang geh ta neh ntu dja.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Yơn ma bu moh hăn ta nôk măng, păng chêh jŏng ro, yorlah păng mâu say nau ang.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Jêh Brah Yêsu lah kơt nây, Păng lah tay ma khân păng: “Mât jăng bân Lasar lĕ hăk bêch hơi, yơn ma Gâp hăn gay ŭch rlay păng.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Mpôl oh mon lah ma Păng: “Ơ Kôranh, lah păng lĕ hăk bêch, tay păng bah.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Khân păng nđôn lah Brah Yêsu lah Lasar hăk bêch ngăn dơm, yơn ma nau Brah Yêsu ngơi i nây, Păng ŭch lah Lasar lĕ khât ngăn.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Jêh ri Brah Yêsu mbơh nkoch ma khân păng ăn gĭt n'hêl nanê̆: “Lasar lĕ khât ngăn.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Gâp răm maak ngăn Gâp mâu geh gŭ ta ri, yorlah geh nau khlay ma khân may, ăn khân may nsing lơ ma hô. Hô̆ bân hăn ta jay păng aƀaơ dja hŏm.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Nôk nây geh du huê oh mon rnha Thômas i bu kuăl Điđim đŏng, păng lah ma mpôl oh mon: “Hô̆ bân hăn ndrel Păng, gay ma khât ndrel Păng đŏng!”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Brah Yêsu hăn tât ta nây, bu mbơh ma Păng lah Lasar lĕ bu tŏp ta môch lĕ geh puăn nar.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Ƀon Ƀêthani đah ƀon kuŏng Yêrusalem tâm dăch, klăp lah geh pe kilômet dơm.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ndri geh ŏk phung Israel tă bơh ƀon Yêrusalem hăn ryôk n'hanh Matha, Mari yor ma i oh khân păng.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Nôk Matha lĕ gĭt lah Brah Yêsu bơi tât ta nây, păng hăn chuă Brah Yêsu ro, yơn ma Mari hôm gŭ ta jay.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Matha lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lah May gŭ ta dja nơh, oh gâp mâu khât ôh.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Yơn ma gâp gĭt, bol lah aƀaơ dja kađôi đŏng, moh ndơ May dăn tă bơh Kôranh Brah, Păng ăn ma May ro.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Brah Yêsu lah ma păng: “Oh ay mra dâk rêh.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Matha lah ma Brah Yêsu: “Ơ, gâp gĭt păng mra dâk rêh tay, păng dâk rêh ta nar n'glĕ dŭt, tât dâng lĕ bunuyh khât dâk rêh tay.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Brah Yêsu lah: “Gâp dja i tơm jan ăn bunuyh dâk rêh, ndrel ma tơm nau rêh, bu moh nsing ma Gâp, bol lah khât kađôi păng mra hôm rêh.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Jêh ri bu moh hôm gŭ rêh nsing ma Gâp mâu geh khât ôh, ay iăt đŏng nau i nây?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Matha lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lĕ gâp iăt May Brah Krist i Nơm Rklaih i Kôranh Brah lĕ ton njuăl ta neh ntu dja. May Kon Kôranh Brah nơm.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Jêh Matha ngơi kơt nây, jêh ri păng hăn kuăl oh păng Mari mâu ăn bu gĭt, păng lah: “Nơm Nti lĕ tât, Păng kuăl ay.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Tât Mari gĭt, păng dâk hăn mâp Brah Yêsu ro.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Brah Yêsu ê hŏ ôh lăp trôm ƀon, Păng hôm gŭ ta ntŭk Matha hăn mâp ri nơh.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Phung Israel i gŭ ryôk n'hanh Mari ta jay nây, say păng dâk hăn ndal nây, khân păng leo băl hăn tâng păng, nđôn lah păng hăn nhŭm vơl oh păng a môch.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Mari hăn jât ntŭk Brah Yêsu gŭ, tât păng say Brah Yêsu păng păn ta jŏng Brah Yêsu nây lah: “Ơ Kôranh, lah May gŭ ta dja nơh, oh gâp mâu ôh khât.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Brah Yêsu say Mari, ndrel ma phung Israel hăn tâng păng nhŭm vơl dadê, Brah Yêsu rngot ŭk rŭl ta nuih n'hâm dŭt hô.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Păng ôp: “Ah ntŭk khân ay tŏp păng?” Khân păng ơh: “Ơ Kôranh, dăn May hăn tâng hên.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Nôk nây Brah Yêsu nhŭm.
35 Jesus chorou.
36 Phung Israel tâm lah: “Uănh! Păng rŏng hô ngăn ma Lasar.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Ta phung khân păng aƀă lah: “Păng i nây ƀah, bunuyh cheh măt lĕ jan ăn say ang. Lah ndri mơm dâng Păng mâu ôh buay Lasar dja mâu ăn khât nơh?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Jêh ri Brah Yêsu hăn ta môch, ta nuih n'hâm Păng geh nau ŭk rŭl tay du tơ̆ jât. Môch i nây trôm klêr ta yôk, i trôm nây bu rdŏl ma lŭ kuŏng.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Tât ta môch Brah Yêsu lah: “Rlă lơi lŭ i nây.” Matha i yôh bunuyh khât nây lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, bunuyh dja lĕ ƀô ôm, yorlah lĕ puăn nar tŏp păng ta dja.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Brah Yêsu lah ma păng: “Gâp lĕ mbơh nkoch ma ay ƀah, lah ay nsing, ay say nau chrêk lơp Kôranh Brah ngăn ro?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Jêh ri bu rlă lơi lŭ bơh bŏr ntu i nây. Brah Yêsu n'gơr măt jât trôk ti lah: “Ơ Bơ̆, Gâp lah ueh ma May ngăn, yor ma May lĕ iăt Gâp.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Gâp lĕ gĭt ngăn May iăt Gâp mro mrăng, dâng Gâp ngơi nteh kơt nđa, yorlah geh ŏk bunuyh gŭ jŭm Gâp ta dja. Gâp ŭch khân păng iăt May Nơm i tơm njuăl Gâp.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Jêh Brah Yêsu lah kơt nây, Păng nter dŭt huy: “Ơ Lasar! May lôh hŏm!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Jêh ri Lasar lôh bơh ri jŏng ti hôm put ma bok, muh măt hôm put ma bok đŏng. Brah Yêsu lah ma khân păng: “Sơm drih lơi bok păng nây, ăn păng hăn.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Phung Israel i hăn ta jay Mari nây, say Brah Yêsu jan nau khlay nây, ŏk ngăn bu nsing ma Păng.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Yơn ma geh bunuyh aƀă ta phung khân păng i nây, hăn mbơh nkoch ăn ma phung Pharisi ndơ i Brah Yêsu jan nây.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Jêh ri mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung Pharisi rgum mpôl kôranh jan kar bri Yuđa tâm nchră nau: “Aƀaơ dja mơm bân jan ma Bunuyh i nây? Yorlah Păng jan nau khlay ŏk ngăn.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Lah bân rong Păng kơt nây, dâng lĕ phung ƀon lan nsing ma Păng dadê, jêh ri phung tahen Rôm hăn lơh hêng nhih jan brah ma Kôranh Brah, nđâp ma bri dak bân ro.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Geh du huê bunuyh ta mpôl khân păng rnha Kaiphas, păng jêng kôranh jan brah dŭt kuŏng ta năm nây, păng lah: “Dâng lĕ khân may nây mâu ôh gĭt vât du ntil nau!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Lŏng khân may mân heh! Ueh rlau ma khân may geh khât du huê bunuyh ăn ma dâng lĕ phung ƀon lan, đah ma roh hêng dâng lĕ bri dak bân.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Nau păng ngơi kơt nây mâu geh ôh tâng nau ŭch êng săk păng nơm. Păng jêng kôranh jan brah dŭt kuŏng ta năm nây, kơt ndri dâng Kôranh Brah ăn păng nkoch lor lah, Brah Yêsu khât ntrŏ dâng lĕ phung Israel.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Mâu ôh khât ăn ma dâng lĕ phung Israel dơm, yơn ma khât ăn ma dâng lĕ phung kon Kôranh Brah gŭ chah chrai băl lam neh ntu, gay ma rgum jêng du phung dơm hŏ.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Ntơm bơh nar nây, mpôl kôranh phung Israel, khân păng tâm nchră băl gay ma ŭch nkhât lơi Brah Yêsu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ach ma kơt ndri dâng Brah Yêsu mâu hôm brô̆ nsong ăn mpôl kôranh phung Israel say. Păng du bơh ntŭk nây hăn ta ƀon dăch kêng bri rdah, ƀon nây rnha ƀon Êpraim, Păng gŭ ta ƀon nây ndrel mpôl oh mon Păng.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Nôk nây nar nhêt ƀŭn n'hot lĕ bơi ma tât đŏng, geh ŏk phung Israel tă bơh lam bri hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, gay ma jan rao săk ăn kloh tâng nau vay phung Israel ê lor ma nhêt ƀŭn n'hot i nây.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Nôk nây bu joi Brah Yêsu, jêh ri gŭ ta jŏng gung nhih jan brah nây, khân păng tâm lah ndrăng khân păng: “Mâu say ôh Păng, mơm khân ay may mân, gĭt lah Păng mâu bănh hăn ta dja ro?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Lŏng mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung Pharisi, mbơh nau ma bu, lah bu moh gĭt ntŭk Brah Yêsu gŭ, đă mbơh nkoch ma khân păng, gay ma khân păng hăn nhŭp.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.