Jonas 1
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ACF
1 Bơh kăl e nơh geh du huê bu klô rnha Yônais i kon Amithai. Tât du nar ri Brah Yêhôva đă ma Yônais :
1 E veio a palavra do SENHOR a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Hơi Yônais, may dâk hăn hŏm ta ƀon Ninivê i ƀon dŭt kuŏng mpeh ma lôh nar nây, mbơh ma nau tê̆ dôih bunuyh ta ƀon i nây, yorlah nau tih djơh khân păng jan nây, lư n'găr tăng tât a Gâp dja ngăn”.
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até à minha presença.
3 Yônais mâu iăt ôh nau Brah Yêhôva păng du nchuăt bơh măt Brah Yêhôva, păng dâk bơh nây ro, hăn jât ƀon Yôppê ri, ntŭk ƀon geh duk kuŏng kuŏng, gay ma hăn jât ƀon Tasơs i ƀon mpeh ma nhŏp nar kăl ti dak văch dak văr chrao. Păng say geh du mlŏm duk kuŏng, ŭch ndrăp hăn jât ƀon Tasơs, păng ăn prăk ma ncho duk, jêh ri păng jŭr ncho duk i nây ro, hăn jât ƀon Tasơs ndrel bu aƀă êng, păng ŭch du krap ngai bơh măt Brah Yêhôva ngăn ro.
3 Porém, Jonas se levantou para fugir da presença do Senhor para Társis. E descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor.
4 Duk i nây lôh bơh Yôppê, tât ta nklang dak nây, jêh ri Brah Yêhôva ăn geh sial phŭt dŭt hô ro, gay ma khôm mprat rŏ dak văch dak văr. Kơt ndri rŏ dak i nây geh sial dŭt hô ngăn, ăn khân păng klach lah duk khân păng nơh djơh lĕ phiao.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma forte tempestade, e o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Mpôl jan kar ta kalơ duk nây khân păng klach nter dadê, khân păng nter kuăl du huê du huê đă brah khân păng nơm kơl. Jêh ri khân păng pư lĕ drăp ndơ ta kalơ duk i nây, mƀăr lơi ta dak văch dak văr ri gay ma ăn duk i nây n'gơch. I Yônais nơm ri lĕ ơm jŭr gŭ bêch hăk khŭr bơh dŏng su ta blat duk ri păng heh.
5 Então temeram os marinheiros, e clamavam cada um ao seu deus, e lançaram ao mar as cargas, que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu ao porão do navio, e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Jêh ri păng i tơm duk ri hăn joi Yônais gay ma lah, păng lah: “Mơm gŭ bêch may dja hiah? Dâk hŏm heh! Kuăl hŏm brah may nơm! Nkhêp lah brah i nây kah gĭt ma bân, lơi ăn bân khât”.
6 E o mestre do navio chegou- se a ele, e disse-lhe: Que tens, dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus; talvez assim ele se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Mpôl bunuyh i gŭ ncho ta kalơ duk nây tâm nchră băl lah: “Lŏng bân nhŭp ndơ nchroh, gay ma gĭt bu moh bunuyh i jan nau djơh, dâng bân geh nau jêr kơt dja”. Jêh ri nchroh nau i nây di ta plăng Yônais ro.
7 E diziam cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Jêh ri khân păng ôp Yônais: “Bu moh jan, dâng geh nau jêr kơt dja? Mbơh ma hên hŏm, may moh jan? Bơh tă may? Moh ƀon? May bu moh mpôl?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yônais mbơh ma khân păng: “Gâp mpôl Hêbrơ, gâp klach ma Brah Yêhôva Brah i gŭ ta kalơ trôk, Păng i njêng dak văch dak văr, ndrel ma neh ntu dja đŏng”.
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Yônais nkoch lĕ nau păng i nây nơh ăn bu gĭt, tât ma gĭt nau Yônais păng nchuăt du bơh Brah Yêhôvakơt nây, khân păng klach dadê lơ hô ngăn, lĕ bunuyh i gŭ ncho ta duk i nây, khân păng lah ma Yônais: “Moh jan may kơt ndri ri?”
10 Então estes homens se enche-ram de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste tu isto? Pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Dak rbuh lơ ma hô lơ ma hô ngăn, jêh ri khân păng ôp ma Yônais: “Lah ndri, mơm hên jan ma may, gay ma dak dja rngŏn mêh?”
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yônais ơh: “Khân may nklăch lơi gâp ta dak ri mơ bah, yorlah gâp gĭt sial phŭt dŭt hô dja, tă bơh nau tih gâp”.
12 E ele lhes disse: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Khân păng mâu iăt ôh, khân păng nsrôyh vah duk i nây ăn hăn jât meng, mâu dơi ro, yor ma dak rbuh lơ ma hô dăng ngăn.
13 Entretanto, os homens remavam, para fazer voltar o navio à terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Jêh ri khân păng nter kuăl Brah Yêhôva: “Ơi Brah Yêhôva dăn May yô̆ nđach ăn ma hên, lơi ăn hên khât yor ma hên nkhât nklăch lơi bunuyh dja ta dak. Ơi Brah Yêhôva lơi tê̆ dôih ma hên lah bunuyh dja mâu geh nau tih ôh, lĕ nau dja nơh tă bơhMay nơm ŭch”.
14 Então clamaram ao Senhor, e disseram: Ah, Senhor! Nós te rogamos, que não pereçamos por causa da alma deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Jêh ri khân păng pư Yônais nklăch lơi ta dak văch dak văr i nây, jêh ri dak rngŏn ndal ro.
15 E levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Lĕ rngôch mpôl i nây klach Brah Yêhôva hô ngăn, khân păng leo băl sŏ ndơ jan ma Brah Yêhôva ndrel ma mât ton đŏng.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifício ao Senhor, e fizeram votos.
17 — ausente —
17 Preparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.