Hebreus 7

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lŏng kađăch Mĭlkisađek kăl e nơh, păng jêng kađăch ta ƀon Salem, ndrel ma jêng bunuyh jan brah ma Kôranh Brah i dŭt kuŏng đŏng. Kađăch Mĭlkisađek nây i hăn mâp Abrahăm nôk Abrahăm plơ̆ sât tâm lơh dơi păng đah ma mpôl kađăch êng êng, ndrel ma ngơi ăn nau geh jêng tă bơh Kôranh Brah ma păng nơh.
1 Este Melquisedec, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da derrota dos reis e o abençoou,
2 Jêh ri Abrahăm sŏ dâng lĕ drăp ndơ i păng geh tă bơh tâm lơh nơh, nhhơr ăn ma kađăch Mĭlkisađek du kô̆ tâm jât (1/10). Rnha kađăch i nây geh nau khlay lah ‘Kađăch i nau sŏng’, jêh ri păng nơh jêng kađăch ta ƀon Salem đŏng, ‘Kađăch Salem’ geh nau khlay lah ‘Kađăch i nau đăp mpăn’.
2 ao qual Abraão ofereceu o dízimo de todos os seus despojos, é, conforme seu nome indica, primeiramente "rei de justiça" e, depois, rei de Salém, isto é, "rei de paz".
3 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi mâu ôh geh nchih ma mê̆ ma bơ̆ păng, mâu ôh geh nchih ma nau nkoch yao păng, nar deh păng mâu ôh geh nchih, nar khât păng mâu đŏng geh nchih. Ndri păng tâm ban ma hôm jan bunuyh jan brah ƀaƀơ n'ho ro, kơt Kon Kôranh Brah nơm.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, a sua vida não tem começo nem fim; comparável sob todos os pontos ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Ăn khân ay may nklŏn uănh kađăch Mĭlkisađek nây, dah nâm kuŏng păng dâng geh ma Abrahăm i che phung Israel bân sŏ du kô̆ tâm jât (1/10) dâng lĕ ndơ geh tă bơh tâm lơh nhhơr ăn ma păng kơt nây!
4 Considerai, pois, quão grande é aquele a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus mais ricos espólios.
5 Phung bunuyh i di ma jan brah ta phung Israel jêng i kon sau Lêvi dơm, Lêvi jêng i kon sau Abrahăm. Nau vay Môsê đă phung bunuyh jan brah sŏ dơn du kô̆ tâm jât (1/10) bơh phung Israel i ndŭl mpôl khân păng nơm, bol lah phung Israel nây tă bơh rnoi deh khân păng nơm bơh Abrahăm dadê.
5 Os filhos de Levi, revestidos do sacerdócio, na qualidade de filhos de Abraão, têm por missão receber o dízimo legal do povo, isto é, de seus irmãos.
6 Tih ma kađăch Mĭlkisađek i nây, păng mâu geh ôh rnoi deh ta kon sau Lêvi, yơn ma păng lĕ sŏ jêh ndơ du kô̆ tâm jât (1/10) bơh Abrahăm, jêh ri păng dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma Abrahăm i lĕ sŏ dơn jêh nau ton tă bơh Kôranh Brah!
6 Naquele caso, porém, foi um estrangeiro que recebeu os dízimos de Abraão e abençoou o detentor das promessas.
7 Bân vay say, bunuyh i kuŏng rlau ăn nau geh jêng ma bunuyh i jê̆ ta nâm, nau i nây jêng di ngăn mâu ôh rlăch.
7 Ora, é indiscutível: é o inferior que recebe a. bênção do que é superior.
8 Yơn ma mpôl Lêvi i sŏ du kô̆ tâm jât (1/10) khân păng hôm blao khât, lŏng kađăch Mĭlkisađek tâm ban ma hôm rêh, yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi mâu geh ôh nchih ma nau păng khât.
8 De mais, aqui, os levitas que recebem os dízimos são homens mortais; lá, porém, se trata de alguém do qual é atestado que vive.
9 Nau Abrahăm ăn du kô̆ tâm jât (1/10) ma kađăch Mĭlkisađek đŏng, tâm ban ma mpôl Lêvi ăn du kô̆ tâm jât (1/10) ma kađăch Mĭlkisađek, bol lah aƀaơ dja mpôl Lêvi sŏ du kô̆ tâm jât (1/10) bơh 11 mpôl ta phung Israel.
9 Por fim, por assim dizer, também Levi, que recebe os dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão,
10 Lah ndri tâm ban ma mpôl Lêvi ăn du kô̆ tâm jât (1/10) ma kađăch Mĭlkisađek đŏng, yorlah nôk kađăch Mĭlkisađek hăn mâp Abrahăm nơh, Lêvi nđâp ma kon sau păng ê ôh deh, tâm ban ma hôm gŭ ta săk jăn Abrahăm.
10 pois ele já estava em germe no íntimo deste, quando aconteceu o encontro com Melquisedec.
11 Ta nau vay Môsê đă Arôn i kon sau Lêvi jêng che ma dâng lĕ mpôl bunuyh jan brah. Lah mpôl bunuyh jan brah lĕ dơi n'groh lơi nau tih bunuyh ngăn, mơm dâng bơh kơi nau vay i nây hôm geh nchih ma du huê êng bunuyh jan brah tâng kơt kađăch Mĭlkisađek? Mơm dâng du huê bunuyh jan brah i nây mâu ôh di bunuyh jan brah tâng kơt Arôn?
11 Se a perfeição tivesse sido realizada pelo sacerdócio levítico {porque é sobre este que se funda a legislação dada ao povo}, que necessidade havia ainda de que surgisse outro sacerdote segundo a ordem de Melquisedec, e não segundo a ordem de Aarão?
12 Lah geh du huê a êng jêng bunuyh jan brah mâu ôh di ta rnoi deh Arôn, lah ndri iăt ma rgâl ta nau vay đŏng.
12 Pois, transferido o sacerdócio, forçoso é que se faça também a mudança da lei.
13 Yorlah Brah Krist i du huê bunuyh jan brah i geh nchih nây, mâu ôh di rnoi deh Arôn, Păng jêng bunuyh tă bơh du mpôl ta phung Israel i mâu ôh vay jan bunuyh jan brah sơm kơl jan kar ta nsưng gŭch pur ndơ jan brah.
13 De fato, aquele ao qual se aplicam estas palavras é de outra tribo, da qual ninguém foi encarregado do serviço do altar.
14 Brah Yêsu i Kôranh bân dâng lĕ bân lĕ gĭt n'hêl nanê̆ ngăn Păng deh ta rnoi mpôl Yuđa, yơn ma ta nau vay Môsê mâu geh ôh ngơi ma bunuyh jan brah tă bơh rnoi deh mpôl Yuđa nây.
14 E é notório que nosso Senhor nasceu da tribo de Judá, tribo à qual Moisés nada encarregou ao falar do sacerdócio.
15 Nau rgâl ta nau vay lơ ma kloh rah vah rlau jât, lah geh du huê jât bunuyh jan brah mhe tâng kơt ma kađăch Mĭlkisađek
15 Isto se torna ainda mais evidente se se tem em conta que este outro sacerdote, que surge à semelhança de Melquisedec,
16 i mâu ôh di jêng bunuyh jan brah tâng rnoi deh i geh đă ta nau vay, yơn ma Păng jêng bunuyh jan brah tă bơh nau dơi geh nau rêh n'ho ro i mâu ôh blao roh,
16 foi constituído não por prescrição de uma lei humana, mas pela sua imortalidade.
17 yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih jêh lah ma Păng kơt nđa:
17 Porque está escrito: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedec.
18 Nau đă i lĕ geh a lor nơh lĕ ntlơi, yorlah mâu dơi ma rklaih bunuyh, mâu ôh geh nau khlay.
18 Com isso, está abolida a antiga legislação, por causa de sua ineficácia e inutilidade.
19 Nau vay mâu ôh dơi jan ăn bunuyh dŭt ueh tâm di ma nau Kôranh Brah ŭch. Lah ndri Kôranh Brah ăn trong mhe i ueh rlau ma trong ơm, gay ma bân dơi hăn dăch a Kôranh Brah.
19 Pois a lei nada levou à perfeição. Apenas foi portadora de uma esperança melhor que nos leva a Deus.
20 Trong mhe i nây geh ma nau ngơi Kôranh Brah lĕ ton, yơn ma dâng lĕ mpôl bunuyh jan brah tâng nau vay mâu ôh geh nau ngơi Kôranh Brah ton.
20 E isso não foi feito sem juramento. Os outros sacerdotes foram instituídos sem juramento.
21 Yơn ma Brah Yêsu jêng bunuyh jan brah nđâp ma Kôranh Brah ngơi ton ma Păng kơt nđa:
21 Para ele, ao contrário, interveio o juramento daquele que disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: tu és sacerdote eternamente.
22 Tă bơh nau ton i nây, nau tâm rnglăp ta Brah Yêsu jêng nau tâm rnglăp ueh rlau đah nau tâm rnglăp ta nau vay Môsê.
22 E esta aliança da qual Jesus é o Senhor, é-lhe muito superior.
23 Rlau bơh nây jât mpôl bunuyh jan brah tâng ma nau vay Môsê geh ŏk ngăn, yorlah khân păng blao khât, khân păng mâu ôh jan kar n'ho ro.
23 Além disso, os primeiros sacerdotes deviam suceder-se em grande número, porquanto a morte não permitia que permanecessem sempre.
24 Yơn ma Brah Yêsu jan kar bunuyh jan brah, Păng mâu hôm ôh rgâl ăn bu êng, yorlah Păng hôm gŭ rêh ƀaƀơ n'ho ro.
24 Este, porque vive para sempre, possui um sacerdócio eterno.
25 Kơt ndri dâng Păng dơi rklaih dadê dâng lĕ bunuyh i hăn a Kôranh Brah nđâp ma geh nau nsing ma Păng, yorlah Păng rêh n'ho ro, gay ma sơm kơl dăn Kôranh Brah ăn ma khân păng.
25 É por isso que lhe é possível levar a termo a salvação daqueles que por ele vão a Deus, porque vive sempre para interceder em seu favor.
26 Iăt ma bân geh kôranh jan brah dŭt kuŏng i kloh ueh, mâu geh nau ma nduih, mâu ôh geh nau tih, Păng gŭ ta ntŭk mâu geh bunuyh tih, n'ho ma Kôranh Brah ăn Păng gŭ ta ntŭk dŭt prêh ta kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah nơm, Păng i nây Brah Yêsu.
26 Tal é, com efeito, o Pontífice que nos convinha: santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e elevado além dos céus,
27 Păng lĕ nhhơr săk Păng nơm ma phung ƀon lan jêh du tơ̆, jêh ri lĕ phiao, ndri dâng Păng mâu khăch ôh nhhơr ndơ jan brah ăp nar ăp nar kơt ma kôranh jan brah dŭt kuŏng aƀă êng i nhhơr ndơ jan brah ma Kôranh Brah, gay ma dăn Kôranh Brah yô̆ nau tih săk khân păng nơm, ndrel ma nau tih phung ƀon lan.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro pelos pecados próprios, depois pelos do povo; pois isto o fez de uma só vez para sempre, oferecendo-se a si mesmo.
28 Tâng ma nau vay Môsê, geh bunuyh jan kôranh jan brah dŭt kuŏng, tih ma dâng lĕ bunuyh i nây jêng bunuyh rdja dadê dơm. Bơh kơi lĕ jêh geh nau vay Môsê, Kôranh Brah đă Kon Păng nơm jan kôranh jan brah dŭt kuŏng ta kalơ trôk ma nau ngơi Păng ton, jêh ri Kon i nây jan kôranh jan brah dŭt kuŏng i dŭt ueh ƀaƀơ n'ho ro.
28 Enquanto a lei elevava ao sacerdócio homens sujeitos às fraquezas, o juramento, que sucedeu à lei, constitui o Filho, que é eternamente perfeito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.