Hebreus 7
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Lŏng kađăch Mĭlkisađek kăl e nơh, păng jêng kađăch ta ƀon Salem, ndrel ma jêng bunuyh jan brah ma Kôranh Brah i dŭt kuŏng đŏng. Kađăch Mĭlkisađek nây i hăn mâp Abrahăm nôk Abrahăm plơ̆ sât tâm lơh dơi păng đah ma mpôl kađăch êng êng, ndrel ma ngơi ăn nau geh jêng tă bơh Kôranh Brah ma păng nơh.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Jêh ri Abrahăm sŏ dâng lĕ drăp ndơ i păng geh tă bơh tâm lơh nơh, nhhơr ăn ma kađăch Mĭlkisađek du kô̆ tâm jât (1/10). Rnha kađăch i nây geh nau khlay lah ‘Kađăch i nau sŏng’, jêh ri păng nơh jêng kađăch ta ƀon Salem đŏng, ‘Kađăch Salem’ geh nau khlay lah ‘Kađăch i nau đăp mpăn’.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi mâu ôh geh nchih ma mê̆ ma bơ̆ păng, mâu ôh geh nchih ma nau nkoch yao păng, nar deh păng mâu ôh geh nchih, nar khât păng mâu đŏng geh nchih. Ndri păng tâm ban ma hôm jan bunuyh jan brah ƀaƀơ n'ho ro, kơt Kon Kôranh Brah nơm.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Ăn khân ay may nklŏn uănh kađăch Mĭlkisađek nây, dah nâm kuŏng păng dâng geh ma Abrahăm i che phung Israel bân sŏ du kô̆ tâm jât (1/10) dâng lĕ ndơ geh tă bơh tâm lơh nhhơr ăn ma păng kơt nây!
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Phung bunuyh i di ma jan brah ta phung Israel jêng i kon sau Lêvi dơm, Lêvi jêng i kon sau Abrahăm. Nau vay Môsê đă phung bunuyh jan brah sŏ dơn du kô̆ tâm jât (1/10) bơh phung Israel i ndŭl mpôl khân păng nơm, bol lah phung Israel nây tă bơh rnoi deh khân păng nơm bơh Abrahăm dadê.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Tih ma kađăch Mĭlkisađek i nây, păng mâu geh ôh rnoi deh ta kon sau Lêvi, yơn ma păng lĕ sŏ jêh ndơ du kô̆ tâm jât (1/10) bơh Abrahăm, jêh ri păng dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma Abrahăm i lĕ sŏ dơn jêh nau ton tă bơh Kôranh Brah!
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Bân vay say, bunuyh i kuŏng rlau ăn nau geh jêng ma bunuyh i jê̆ ta nâm, nau i nây jêng di ngăn mâu ôh rlăch.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Yơn ma mpôl Lêvi i sŏ du kô̆ tâm jât (1/10) khân păng hôm blao khât, lŏng kađăch Mĭlkisađek tâm ban ma hôm rêh, yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi mâu geh ôh nchih ma nau păng khât.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Nau Abrahăm ăn du kô̆ tâm jât (1/10) ma kađăch Mĭlkisađek đŏng, tâm ban ma mpôl Lêvi ăn du kô̆ tâm jât (1/10) ma kađăch Mĭlkisađek, bol lah aƀaơ dja mpôl Lêvi sŏ du kô̆ tâm jât (1/10) bơh 11 mpôl ta phung Israel.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Lah ndri tâm ban ma mpôl Lêvi ăn du kô̆ tâm jât (1/10) ma kađăch Mĭlkisađek đŏng, yorlah nôk kađăch Mĭlkisađek hăn mâp Abrahăm nơh, Lêvi nđâp ma kon sau păng ê ôh deh, tâm ban ma hôm gŭ ta săk jăn Abrahăm.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Ta nau vay Môsê đă Arôn i kon sau Lêvi jêng che ma dâng lĕ mpôl bunuyh jan brah. Lah mpôl bunuyh jan brah lĕ dơi n'groh lơi nau tih bunuyh ngăn, mơm dâng bơh kơi nau vay i nây hôm geh nchih ma du huê êng bunuyh jan brah tâng kơt kađăch Mĭlkisađek? Mơm dâng du huê bunuyh jan brah i nây mâu ôh di bunuyh jan brah tâng kơt Arôn?
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Lah geh du huê a êng jêng bunuyh jan brah mâu ôh di ta rnoi deh Arôn, lah ndri iăt ma rgâl ta nau vay đŏng.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Yorlah Brah Krist i du huê bunuyh jan brah i geh nchih nây, mâu ôh di rnoi deh Arôn, Păng jêng bunuyh tă bơh du mpôl ta phung Israel i mâu ôh vay jan bunuyh jan brah sơm kơl jan kar ta nsưng gŭch pur ndơ jan brah.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Brah Yêsu i Kôranh bân dâng lĕ bân lĕ gĭt n'hêl nanê̆ ngăn Păng deh ta rnoi mpôl Yuđa, yơn ma ta nau vay Môsê mâu geh ôh ngơi ma bunuyh jan brah tă bơh rnoi deh mpôl Yuđa nây.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Nau rgâl ta nau vay lơ ma kloh rah vah rlau jât, lah geh du huê jât bunuyh jan brah mhe tâng kơt ma kađăch Mĭlkisađek
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 i mâu ôh di jêng bunuyh jan brah tâng rnoi deh i geh đă ta nau vay, yơn ma Păng jêng bunuyh jan brah tă bơh nau dơi geh nau rêh n'ho ro i mâu ôh blao roh,
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih jêh lah ma Păng kơt nđa:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Nau đă i lĕ geh a lor nơh lĕ ntlơi, yorlah mâu dơi ma rklaih bunuyh, mâu ôh geh nau khlay.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Nau vay mâu ôh dơi jan ăn bunuyh dŭt ueh tâm di ma nau Kôranh Brah ŭch. Lah ndri Kôranh Brah ăn trong mhe i ueh rlau ma trong ơm, gay ma bân dơi hăn dăch a Kôranh Brah.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Trong mhe i nây geh ma nau ngơi Kôranh Brah lĕ ton, yơn ma dâng lĕ mpôl bunuyh jan brah tâng nau vay mâu ôh geh nau ngơi Kôranh Brah ton.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Yơn ma Brah Yêsu jêng bunuyh jan brah nđâp ma Kôranh Brah ngơi ton ma Păng kơt nđa:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Tă bơh nau ton i nây, nau tâm rnglăp ta Brah Yêsu jêng nau tâm rnglăp ueh rlau đah nau tâm rnglăp ta nau vay Môsê.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Rlau bơh nây jât mpôl bunuyh jan brah tâng ma nau vay Môsê geh ŏk ngăn, yorlah khân păng blao khât, khân păng mâu ôh jan kar n'ho ro.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Yơn ma Brah Yêsu jan kar bunuyh jan brah, Păng mâu hôm ôh rgâl ăn bu êng, yorlah Păng hôm gŭ rêh ƀaƀơ n'ho ro.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Kơt ndri dâng Păng dơi rklaih dadê dâng lĕ bunuyh i hăn a Kôranh Brah nđâp ma geh nau nsing ma Păng, yorlah Păng rêh n'ho ro, gay ma sơm kơl dăn Kôranh Brah ăn ma khân păng.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Iăt ma bân geh kôranh jan brah dŭt kuŏng i kloh ueh, mâu geh nau ma nduih, mâu ôh geh nau tih, Păng gŭ ta ntŭk mâu geh bunuyh tih, n'ho ma Kôranh Brah ăn Păng gŭ ta ntŭk dŭt prêh ta kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah nơm, Păng i nây Brah Yêsu.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Păng lĕ nhhơr săk Păng nơm ma phung ƀon lan jêh du tơ̆, jêh ri lĕ phiao, ndri dâng Păng mâu khăch ôh nhhơr ndơ jan brah ăp nar ăp nar kơt ma kôranh jan brah dŭt kuŏng aƀă êng i nhhơr ndơ jan brah ma Kôranh Brah, gay ma dăn Kôranh Brah yô̆ nau tih săk khân păng nơm, ndrel ma nau tih phung ƀon lan.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Tâng ma nau vay Môsê, geh bunuyh jan kôranh jan brah dŭt kuŏng, tih ma dâng lĕ bunuyh i nây jêng bunuyh rdja dadê dơm. Bơh kơi lĕ jêh geh nau vay Môsê, Kôranh Brah đă Kon Păng nơm jan kôranh jan brah dŭt kuŏng ta kalơ trôk ma nau ngơi Păng ton, jêh ri Kon i nây jan kôranh jan brah dŭt kuŏng i dŭt ueh ƀaƀơ n'ho ro.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.