Gênesis 4
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVI
1 Jêh ri Ađăm gŭ đah Êva i ur păng ri, Êva ntreo gŭ oh geh kon nguai, jêh ri Êva lah: “Dja Brah Yêhôva ăn gâp geh du huê kon bu klô, gâp be tê̆ rnha păng «Kain»”.
1 Adão teve relações com Eva, sua mulher, e ela engravidou e deu à luz Caim. Disse ela: "Com o auxílio do Senhor tive um filho homem".
2 Jêh ri păng geh tay du huê kon bu klô jât, păng tê̆ rnha Abel. Tât khân păng lĕ ndăm, i oh ri bunuyh chiăp be biăp, i nô ri bunuyh jan mir.
2 Voltou a dar à luz, desta vez a Abel, irmão dele. Abel tornou-se pastor de ovelhas, e Caim, agricultor.
3 Geh du nar i nô sŏ ƀă ndơ i geh tă bơh mir păng nơm nây, jêh ri ndjôt nhhơr ăn ma Brah Yêhôva.
3 Passado algum tempo, Caim trouxe do fruto da terra uma oferta ao Senhor.
4 Lŏng i oh ri nhhơr đŏng, păng sŏ i kon dak bôk ta phung mpômpa (siŭm) i pre chiăp nây ƀă, ndrel ma i ngi ta săk, jêh ri păng nhhơr ăn ma Brah Yêhôva. Nôk păng nhhơr nây, Brah Yêhôva răm ngăn ma păng, ndrel ma ndơ nhhơr păng nây.
4 Abel, por sua vez, trouxe as partes gordas das primeiras crias do seu rebanho. O Senhor aceitou com agrado Abel e sua oferta,
5 Tih ma Kain i nô păng ri, Brah Yêhôva mâu răm ôh, ndrel ma ndơ nhhơr păng. Ndri dâng Kain nuih hô ngăn, muh măt păng chăng rhŏnh.
5 mas não aceitou Caim e sua oferta. Por isso Caim se enfureceu e o seu rosto se transtornou.
6 Brah Yêhôva lah ma păng: “Hơi Kain, moh nuih may i nây? Moh jan muh măt may chăng rhŏnh nây mêh?
6 O Senhor disse a Caim: "Por que você está furioso? Por que se transtornou o seu rosto?
7 Lah may jan ueh, geh nau răm ngăn, lah may mâu ôh jan ueh, jan nkhơng ndơ djơh chrao, nau djơh i nây păng gŭ kŏp ta bôk mpông may nây, tâm ban ma yao gŭ nsan kŏp sa hêk du mlŏm mpômpa (siŭm). Ndơ djơh ŭch jan kôranh kŏp đă may jan djơh, lah ndri ăn may dơi đah nau djơh i nây hŏm”.
7 Se você fizer o bem, não será aceito? Mas se não o fizer, saiba que o pecado o ameaça à porta; ele deseja conquistá-lo, mas você deve dominá-lo".
8 Kah du nar nây, Kain jă i oh păng nây hăn lôh a mir. Tât ta mir ri, Kain rdôh nkhât lơi oh păng nây tât khât ro.
8 Disse, porém, Caim a seu irmão Abel: "Vamos para o campo". Quando estavam lá, Caim atacou seu irmão Abel e o matou.
9 Jêh ri Brah Yêhôva ôp: “Hơi Kain, ah oh may nây mêh?” Kain ơh: “Gĭt eh, gâp mâu gĭt ôh Kôranh Brah mê, gâp gĭt ma bunuyh mât păng lah?”
9 Então o Senhor perguntou a Caim: "Onde está seu irmão Abel? " Respondeu ele: "Não sei; sou eu o responsável por meu irmão? "
10 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Moh si kô̆ may jan kơt nây mêh? Yorlah mham oh may i may nkhât nơh hoch ta neh, mham i nây tâm ban ma nter kuăl đă Gâp kôh may ngăn.
10 Disse o Senhor: "O que foi que você fez? Escute! Da terra o sangue do seu irmão está clamando.
11 Aƀaơ ri Gâp rtăp may, ntrŭt may du lôh ngai tă bơh ntŭk neh dja ngăn ro, bơh ntŭk neh i mham oh may hoch dja nơh.
11 Agora amaldiçoado é você pela terra, que abriu a boca para receber da sua mão o sangue do seu irmão.
12 May tay lơh mir jan sre, mâu ôh geh mâu ôh jêng ma may đŏng, may gŭ rêh n'glă n'glơt lam ntŭk dja ntŭk ri”.
12 Quando você cultivar a terra, esta não lhe dará mais da sua força. Você será um fugitivo errante pelo mundo".
13 Kain ơh: “Ơ Kôranh Brah, dôih May tê̆ ma gâp dja jŏk ngăn, Kôranh Brah mê, gâp mâu ôh dơi dôr.
13 Disse Caim ao Senhor: "Meu castigo é maior do que posso suportar.
14 Lŏng nar dja May ntrŭt gâp du bơh ntŭk neh dja, du ngai bơh măt May đŏng, gâp gŭ rêh n'glă n'glơt lam ntŭk dja ntŭk ri, lah geh bu mâp, bu mra nkhât gâp ngăn ro”.
14 Hoje me expulsas desta terra, e terei que me esconder da tua face; serei um fugitivo errante pelo mundo, e qualquer que me encontrar me matará".
15 Brah Yêhôva ơh: “Mâu ôh, lah bu nkhât may, Gâp mra plơng păng pơh tơ̆”. Jêh ri Brah Yêhôva pla kep du mlŏm ndơ ta kalơ Kain nây, gay ma lơi ôh ăn bu lơh nkhât păng.
15 Mas o Senhor lhe respondeu: "Não será assim; se alguém matar Caim, sofrerá sete vezes a vingança". E o Senhor colocou em Caim um sinal, para que ninguém que viesse a encontrá-lo o matasse.
16 Jêh ri Kain du lôh bơh nây, păng du bơh măt Brah Yêhôva ngăn, gŭ ta ntŭk bri Nôt mpeh lôh nar ma ntŭk Êđen, ndri păng Kain i ri heh.
16 Então Caim afastou-se da presença do Senhor e foi viver na terra de Node, a leste do Éden.
17 Jêh ri Kain gŭ đah i ur păng ri, ur păng ntreo gŭ oh du huê kon bu klô, rnha Hênŏk. Jêh ri păng jan du mlŏm ƀon, păng kuăl ƀon i nây Hênŏk kơt rnha kon păng nơm đŏng.
17 Caim teve relações com sua mulher, e ela engravidou e deu à luz Enoque. Depois Caim fundou uma cidade, à qual deu o nome do seu filho Enoque.
18 Jêh ri Hênŏk geh kon bu klô rnha Irat, Irat bă Mhuiael, Mhuiael bă Matusael, Matusael bă Lamêk.
18 A Enoque nasceu-lhe Irade, Irade gerou a Meujael, Meujael a Metusael, e Metusael a Lameque.
19 Lamêk geh ur bar, ur tơm rnha Ađa, ur chông rnha Sila.
19 Lameque tomou duas mulheres: uma chamava-se Ada e a outra, Zilá.
20 Ađa geh bar ơ̆ kon, i nô rnha Yapal, păng i bunuyh dak bôk gŭ ta chun, gŭ chiăp ta ntŭk dja ntŭk ri.
20 Ada deu à luz Jabal, que foi o pai daqueles que moram em tendas e criam rebanhos.
21 I oh Yapal, rnha Yupal, păng i bunuyh dak bôk nkrêh ndơ tâm ban ma gong rêng, ndrel ma ôh ndơ tâm ban ma rlet.
21 O nome do irmão dele era Jubal, que foi o pai de todos os que tocam harpa e flauta.
22 Jêh ri Sila geh kon đŏng, rnha Tupal-kain, păng i bunuyh dak bôk blao drep chiăr kông, ndrel ma loyh. Oh bu ur Tupal-kain, rnha Naama.
22 Zilá também deu à luz um filho, Tubalcaim, que fabricava todo tipo de ferramentas de bronze e de ferro. Tubalcaim teve uma irmã chamada Naamá.
23 Jêh ri Lamêk lah ma lĕ bar hê i ur păng nây:
23 Disse Lameque às suas mulheres: "Ada e Zilá, ouçam-me; mulheres de Lameque, escutem minhas palavras: Eu matei um homem porque me feriu, e um menino, porque me machucou.
24 Lah bu nkhât du huê Kain, bu mra plơng nkhât pơh tơ̆
24 Se Caim é vingado sete vezes, Lameque o será setenta e sete".
25 Ađăm hôm gŭ đah ur păng jât, jêh ri ur păng gŭ oh tay du huê kon bu klô, păng lah: “Kon dja Kôranh Brah ăn tay ma gâp, gay ma ntrŏ Abel i Kain de nkhât nơh” kơt ndri rnha păng «Sêt».
25 Novamente Adão teve relações com sua mulher, e ela deu à luz outro filho, a quem chamou Sete, dizendo: "Deus me concedeu um filho no lugar de Abel, visto que Caim o matou".
26 Jêh ri Sêt bă du huê kon bu klô, păng rnha kon i nây Ênôs. Ntơm bơh nây bu kuăl Kôranh Brah: «Brah Yêhôva», nôk bu yơk mbah Păng.
26 Também a Sete nasceu um filho, a quem deu o nome de Enos. Nessa época começou-se a invocar o nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.