Gênesis 4

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jêh ri Ađăm gŭ đah Êva i ur păng ri, Êva ntreo gŭ oh geh kon nguai, jêh ri Êva lah: “Dja Brah Yêhôva ăn gâp geh du huê kon bu klô, gâp be tê̆ rnha păng «Kain»”.
1 E Adão conheceu Eva, sua mulher; e ela concebeu e teve Caim, e disse: Concebi um homem do SENHOR.
2 Jêh ri păng geh tay du huê kon bu klô jât, păng tê̆ rnha Abel. Tât khân păng lĕ ndăm, i oh ri bunuyh chiăp be biăp, i nô ri bunuyh jan mir.
2 E ela também teve Abel, irmão dele. E Abel era um guardador de ovelhas, mas Caim era cultivador da terra.
3 Geh du nar i nô sŏ ƀă ndơ i geh tă bơh mir păng nơm nây, jêh ri ndjôt nhhơr ăn ma Brah Yêhôva.
3 E no passar do tempo, aconteceu que Caim trouxe do fruto da terra uma oferta ao SENHOR.
4 Lŏng i oh ri nhhơr đŏng, păng sŏ i kon dak bôk ta phung mpômpa (siŭm) i pre chiăp nây ƀă, ndrel ma i ngi ta săk, jêh ri păng nhhơr ăn ma Brah Yêhôva. Nôk păng nhhơr nây, Brah Yêhôva răm ngăn ma păng, ndrel ma ndơ nhhơr păng nây.
4 E Abel, ele também trouxe das primícias e da gordura do seu rebanho. E o SENHOR teve consideração por Abel e por sua oferta;
5 Tih ma Kain i nô păng ri, Brah Yêhôva mâu răm ôh, ndrel ma ndơ nhhơr păng. Ndri dâng Kain nuih hô ngăn, muh măt păng chăng rhŏnh.
5 mas por Caim e por sua oferta ele não teve consideração. E Caim ficou muito irado, e o seu semblante caiu.
6 Brah Yêhôva lah ma păng: “Hơi Kain, moh nuih may i nây? Moh jan muh măt may chăng rhŏnh nây mêh?
6 E o SENHOR disse a Caim: Por que estás irado? E por que o teu semblante está caído?
7 Lah may jan ueh, geh nau răm ngăn, lah may mâu ôh jan ueh, jan nkhơng ndơ djơh chrao, nau djơh i nây păng gŭ kŏp ta bôk mpông may nây, tâm ban ma yao gŭ nsan kŏp sa hêk du mlŏm mpômpa (siŭm). Ndơ djơh ŭch jan kôranh kŏp đă may jan djơh, lah ndri ăn may dơi đah nau djơh i nây hŏm”.
7 Se tu fazes bem, não serás aceito? E se não fazes bem, o pecado jaz à porta. E para ti será o desejo dele, e tu deves governar sobre ele.
8 Kah du nar nây, Kain jă i oh păng nây hăn lôh a mir. Tât ta mir ri, Kain rdôh nkhât lơi oh păng nây tât khât ro.
8 E Caim falou com Abel, seu irmão; e aconteceu que, quando eles estavam no campo, Caim se levantou contra Abel, seu irmão, e o assassinou.
9 Jêh ri Brah Yêhôva ôp: “Hơi Kain, ah oh may nây mêh?” Kain ơh: “Gĭt eh, gâp mâu gĭt ôh Kôranh Brah mê, gâp gĭt ma bunuyh mât păng lah?”
9 E o SENHOR disse a Caim: Onde está Abel, teu irmão? E ele disse: Eu não sei; sou eu guardador do meu irmão?
10 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Moh si kô̆ may jan kơt nây mêh? Yorlah mham oh may i may nkhât nơh hoch ta neh, mham i nây tâm ban ma nter kuăl đă Gâp kôh may ngăn.
10 E ele disse: O que tu fizeste? A voz do sangue de teu irmão está clamando a mim desde a terra.
11 Aƀaơ ri Gâp rtăp may, ntrŭt may du lôh ngai tă bơh ntŭk neh dja ngăn ro, bơh ntŭk neh i mham oh may hoch dja nơh.
11 E agora tu és amaldiçoado desde a terra, que abriu a sua boca para receber o sangue do teu irmão da tua mão;
12 May tay lơh mir jan sre, mâu ôh geh mâu ôh jêng ma may đŏng, may gŭ rêh n'glă n'glơt lam ntŭk dja ntŭk ri”.
12 quando tu cultivares a terra, ela não te dará mais a sua força; fugitivo e errante serás na terra.
13 Kain ơh: “Ơ Kôranh Brah, dôih May tê̆ ma gâp dja jŏk ngăn, Kôranh Brah mê, gâp mâu ôh dơi dôr.
13 E Caim disse ao SENHOR: Meu castigo é maior do que eu posso suportar.
14 Lŏng nar dja May ntrŭt gâp du bơh ntŭk neh dja, du ngai bơh măt May đŏng, gâp gŭ rêh n'glă n'glơt lam ntŭk dja ntŭk ri, lah geh bu mâp, bu mra nkhât gâp ngăn ro”.
14 Eis que tu me expulsaste neste dia da face da terra; e de tua face eu estarei escondido; e serei fugitivo e errante na terra. E acontecerá que todo aquele que me encontrar me matará.
15 Brah Yêhôva ơh: “Mâu ôh, lah bu nkhât may, Gâp mra plơng păng pơh tơ̆”. Jêh ri Brah Yêhôva pla kep du mlŏm ndơ ta kalơ Kain nây, gay ma lơi ôh ăn bu lơh nkhât păng.
15 E o SENHOR lhe disse: Portanto, todo aquele que matar Caim, a vingança será tomada sobre ele sete vezes. E o SENHOR fixou uma marca sobre Caim, para que qualquer que o achasse não o matasse.
16 Jêh ri Kain du lôh bơh nây, păng du bơh măt Brah Yêhôva ngăn, gŭ ta ntŭk bri Nôt mpeh lôh nar ma ntŭk Êđen, ndri păng Kain i ri heh.
16 E Caim saiu da presença do SENHOR, e habitou na terra de Node, no leste do Éden.
17 Jêh ri Kain gŭ đah i ur păng ri, ur păng ntreo gŭ oh du huê kon bu klô, rnha Hênŏk. Jêh ri păng jan du mlŏm ƀon, păng kuăl ƀon i nây Hênŏk kơt rnha kon păng nơm đŏng.
17 E Caim conheceu sua mulher, e ela concebeu, e teve Enoque; e ele edificou uma cidade, e chamou o nome da cidade de Enoque, conforme o nome do seu filho.
18 Jêh ri Hênŏk geh kon bu klô rnha Irat, Irat bă Mhuiael, Mhuiael bă Matusael, Matusael bă Lamêk.
18 E a Enoque nasceu Irade, e Irade gerou Meujael, e Meujael gerou Metusael, e Metusael gerou Lameque.
19 Lamêk geh ur bar, ur tơm rnha Ađa, ur chông rnha Sila.
19 E Lameque tomou para si duas esposas. O nome de uma era Ada, e o nome da outra Zilá.
20 Ađa geh bar ơ̆ kon, i nô rnha Yapal, păng i bunuyh dak bôk gŭ ta chun, gŭ chiăp ta ntŭk dja ntŭk ri.
20 E Ada teve Jabal; ele foi o pai dos que habitam em tendas, e dos que têm gado.
21 I oh Yapal, rnha Yupal, păng i bunuyh dak bôk nkrêh ndơ tâm ban ma gong rêng, ndrel ma ôh ndơ tâm ban ma rlet.
21 E o nome de seu irmão era Jubal. Ele foi o pai de todos os que manuseiam a harpa e o órgão.
22 Jêh ri Sila geh kon đŏng, rnha Tupal-kain, păng i bunuyh dak bôk blao drep chiăr kông, ndrel ma loyh. Oh bu ur Tupal-kain, rnha Naama.
22 E Zilá, ela também teve Tubalcaim, um instrutor de todo artífice de bronze e ferro; e a irmã de Tubalcaim era Naamá.
23 Jêh ri Lamêk lah ma lĕ bar hê i ur păng nây:
23 E Lameque disse a suas mulheres, Ada e Zilá: Ouvi a minha voz, mulheres de Lameque, escutai as minhas palavras, pois eu matei um homem pela minha ferida e um jovem pelo meu sofrimento.
24 Lah bu nkhât du huê Kain, bu mra plơng nkhât pơh tơ̆
24 Se Caim for vingado sete vezes, Lameque certamente setenta vezes sete.
25 Ađăm hôm gŭ đah ur păng jât, jêh ri ur păng gŭ oh tay du huê kon bu klô, păng lah: “Kon dja Kôranh Brah ăn tay ma gâp, gay ma ntrŏ Abel i Kain de nkhât nơh” kơt ndri rnha păng «Sêt».
25 E Adão conheceu novamente sua mulher; e ela teve um filho, e chamou seu nome Sete, porque Deus, ela disse, me designou outra semente no lugar de Abel, a quem Caim matou.
26 Jêh ri Sêt bă du huê kon bu klô, păng rnha kon i nây Ênôs. Ntơm bơh nây bu kuăl Kôranh Brah: «Brah Yêhôva», nôk bu yơk mbah Păng.
26 E a Sete, também nasceu um filho; e ele chamou seu nome Enos. Então os homens começaram a invocar o nome do SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.